Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> قصہ چار درویشاں دا >> قصہ چار درویشاں دا: کتھا خواجہ سگ پرست دی (چھیویں لڑی)

قصہ چار درویشاں دا: کتھا خواجہ سگ پرست دی (چھیویں لڑی)

میر امن دہلوی
February 7th, 2010

سویر تیکر میں بڑا بے وس ہو کے اینا رویا پئی ہنجواں نال منہ دھون والی گل سی۔ تن دن رات ایسے ڈر وچ روندیاں کرلاؤندیاں لنگھے اک پل اکھ نہ لگی۔ تیجی رات نوں ملکہ شراب دے نشے وچ دائی دے نال میرے مکان تے آئی۔ غصے نال بھری ہوئی تے تیر کمان ہتھ وچ لے کے باہر باغ دے کنڈھے بیٹھی دائی کولوں شراب دا پیالا منگیا پی کے کہیا۔ مائی اُس عجمی تے ساڈے وڈے بت دا غضب ہویا ہے، مرنا حالی جیوندا ہے؟ دائی نے کہیانہیں حالی ساہ چل رہیا ہے۔ کہن لگی ہن اوہ ساڈیاں نظراں وچ کجھ نہیں رہیا۔ اوہنوں آکھ باہر آوے۔ دائی نے مینوں سدیا میں دوڑدا ہویا آیا۔

ویکھیا ملکہ دا منہ غصے نال لال سوہا ہویا اے۔ میری تے روح فنا ہو گئی ۔ سلام کیتا تے ہتھ بنھ کے کھلو گیا۔ کاوڑ نال مینوں ویکھ کے دائی نوں کہیا جے میں ایس دین دے دشمن نوں تیر نال مار دیواں تے میری غلطی وڈا بت معاف کرے گا یاں نہیں؟ ایہہ میرے توں وڈا گناہ ہویا جو میں ایہنوں اپنے گھر رکھ کے خاطر داری کیتی۔

دائی نے کہیا بادشاہ زادی دی کیہ غلطی ہے جان کے نہیں رکھیا ایہنوں۔ توں ایہدے تے ترس کھاہدا۔ تینوں نیکی دے بدلے نیکی ملے گی تے ایہہ اپنی کرنی دا پھل وڈے بت توں پا لوے گا۔ ایہہ سن کے کہیا دائی اوہنوں بیٹھن نوں آکھ۔ دائی نے مینوں سینت ماری پئی بیٹھ جا۔ میں بیٹھ گیا۔ ملکہ نے تے جام شراب دا پیتا تے دائی نوں کہیا ایس کم بخت نوں وی پیالہ دے تاں جے سوکھت نال ماریا جاوے۔ دائی نے جام دتا۔ میں کالھ نال پی لیا تے سلام کیتا۔ اوہنے اُکا میرے ول نہ تکیا پر چوری چوری ویکھدی سی جدوں مینوں سرور ہویا تے کجھ شعر پڑھن لگا۔ مگروں اک بیت ایہہ وی پڑھی

قابو میں ہوں میں تیرے، گو اب جیا تو پھر کیا
خنجر تلے کسو نے ٹخ دم لیا تو پھر کیا

سن کے مسکائی تے دائی ول ویکھ کے بولی۔ کیہ تینوں نیندر آئی ہے۔ دائی نے مرضی نال کہیا ہاں مینوں بڑی نیندر آئی ہے۔ اوہ تے جا کے سوں گئی۔ مگروں ملکہ نے میرے کولوں پیالہ منگیا۔ میں چھیتی نال ساہمنے لے گیا۔ اک ادا نال میرے ہتھوں لے کے پی لیا۔ اودوں میں پیراں تے ڈگ پیا۔ ملکہ نے ہتھ میرے تے جھاڑیا تے آکھن لگی اوئے جاہل ساڈے وڈے بت وچ کیہ برائی ویکھی جیہڑا غائب خدا نوں پوجن لگا؟

میں کہیا نیاں شرط ہے۔ بھورا گوہ کرو پئی بندگی دے لائق اوہ خدا ہے پئی جیہنے اک قطرے پانی نال تیرے ورگی محبوب نوں پیدا کیتا تے ایہہ حسن جمال دتا پئی اک آن وچ ہزاراں انساناں دے دل نوں دیوانہ بنا دتا۔ بت کیہ شے ہے پئی کوئی ایہدی پوجا کرے ؟ اک پتھر نوں سنگ تراشاں نے گھڑ کے صورت بنائی تے پیسہ مورکھاں لئی بنایا۔ جیہناں نوں شیطان نے ورغلانا ہے اوہ مصنوعی نوں اصلی جاندے نیں۔ جنہوں اپنے ہتھاں نال بناؤندے نیں اوہناں دے اگے نیویں ہوندے نیں تے اسیں مسلمان آں۔ جیہنے سانوں بنایا ہے اسیں اوہنوں مننے آں اوہناں دے واسطے دوزخ ساڈے لئی بہشت بنایا ہے جے بادشاہ زادی رب تے ایمان لیاوے تے ایہدا سواد چکھے تے حق تے باطل وچ فرق کرے تے اپنے اعتقاد نوں غلط سمجھے۔

انج دیاں نصیحتاں سن کے ایس سنگ دا دل ملائم ہویا۔ رب دے فضل نال رون لگی۔ تے بولی چنگا مینوں وی اپنا دین سکھا۔ میں کلمہ حق پڑھیا۔ اوہنے وی دلوں توبہ استغفار کیتی تے مسلمان ہوئی۔ اودوں میں اوہدے پیریں پیا۔ سویر تیکر کلمہ پڑھدی تے استغفار کردی رہی فیر کہن لگی بھلا میں تیرا دین قبول کیتا پر ماں پیو کافر نیں۔ اوہناں دا علاج کیہ ہے۔ میں کہیا تیری بلا توں جیہڑا جیویں کرے گا اُنج دا پاوے گا۔ بولی پئی مینوں چاچے دے پتر نال منگیا ہویا تے اوہ بت پرست ہے۔ کل نوں رب نہ کرے ویاہ ہووے تے اوہ کافر مینوں ملے تے اوہدا نطفہ میرے ڈھڈ وچ ٹھہر جاوے تے بڑی بھیڑی گل ہے۔ اوہدی فکر ہنے کرنی چاہیدی ہے پئی ایس بلا توں چھٹکارا پاواں میں کہیا توں گل تے ٹھیک کہنی ایں۔ جو تیرا دل کردا سو کر لا۔ بولی میں ہن ایتھے نہیں رہواں گی کتھے نکل جاواں گی۔

میں پچھیا پئی کتھے تے کیویں جاویں گی؟ جواب دتا پئی پہلوں تو میرے کولوں جا۔ مسلماناں دے نال سرا وچ جا رہو تے سارے بندے سنن تے تیرے تے شک نہ جاوے۔ توں اوتھے کشتیاں لبھ جتھے جہاز عجم ول چلے مینوں خبر کرو۔ میں ایس واسطے دائی نوں تیرے کول گھلیا کراں گی جدوں توں سدا گھلیں گا میں آ جاواں گی تے کشتی تے چڑھ کے چلی جاواں گی۔ ایہناں بدنصیباں بے دیناں دے ہتھوں جان چھڈاواں گی۔

میں کہیا تیری جان تے ایمان دے قربان ہویا۔ دائی نوں کیہ کریں گی؟ بولی ایہدی کوئی فکر نہیں۔ اک پیالے وچ زہر پلا دیواں گی۔ ایہو صلاح بنی۔ جدوں دن ہویا میں کارواں سرا وچ چلا گیا۔ اک حجرہ کرائے تے لیا تے جا رہیا۔ ایس جدائی وچ میں صرف اوہدے ملن دی آس تے جیوندا سی۔ جدوں دو مہینے وچ سوداگر روم شام تے اصفہان دے کول اکٹھے ہوئے کوچ دا ارادہ کیتا تے اپنا سامان جہاز تے چاڑھن لگے۔ اک تھاں رہن نال واہوا جانوں ہو گئے سی۔ میری شکل توں جانن والے کہن لگے کیوں صاب! توں وی چل نا۔ ایتھے کفرستان وچ کدوں تیکر رہو گے؟ میں جواب دتا پئی میرے کول کیہ ہے جیہڑا اپنے وطن نوں جاواں؟ ایہو اک لونڈی اک کتا اک صندوق بساط وچ رکھدا واں جے تھوڑی جہی تھاں بیہن نوں دے دیو تے ایس کونول لایا تے میری خاطر جمع ہووے میں وی سوار واں۔

سوداگراں نے اک کوٹھڑی میرے ہیٹھ کر دتی۔ میں اوہدے نول دا روپیہ بھر دتا۔ دل جمی کر کے کسے بہانے دائی دے گھر گیا تے کہیا اے اماں تیرے توں رخصت ہون آیاں ہن وطن نوں جاناں۔ جے تیری توجہ نال اک نظر ملکہ نوں ویکھ لواں تے بڑی گل ہے۔ دائی نے قبول کیتا۔ میں کہیا میں رات نوں آواں گا۔ فلانے مکان تے کھلوتا رہواں گا۔ بولی چنگا۔ میں کہہ کے سرا وچ آیا۔ صندوق تے وچھونے چک کے جہاز وچ لیاندا۔ تے ناخدا نوں سونپ کے کہیا۔ کل فکر نوں اپنی کنیز نوں لے کے آواں گا۔

ناخدا بولیا۔ چھیتی آئیو۔ سویرے ہی لنگر چک دیاں گے۔ میں کہیا ٹھیک۔ جدوں رات ہوئی ایس مکان تے جتھے دائی نے وعدہ کیتا سی جا کے کھلو رہیا۔ ادھی راتیں محل دا بوہا کھلیا تے ملکہ میلے کپڑے پا کے اک پیٹی جواہر لئی باہر نکلی۔ اوہ پٹاری میرے حوالے کیتی تے نال ٹری۔ سویر ہوندیاں کنڈھے دریا دے اسیں اپڑے۔ اک لبوت تے سوار ہو کے جہاز وچ اترے۔ ایہہ وفادار کتا وی نال سی۔ جدوں سویر چڑھی لنگر چکیا تے ٹرے۔ ٹرے جاندے سی اک بندر توں آواز توپاں دی شلک دی آئی۔ سارے حیران تے فکر مند ہوئے۔ جہاز نوں لنگر کیتا تے آپو وچ دھم پین لگی پئی کیہ شاہ بندر کجھ دغا کرے گا۔ توپ چھڈن دا کارن کیہ ہے؟


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels