Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> قصہ چار درویشاں دا >> قصہ چار درویشاں دا: کتھا خواجہ سگ پرست دی (پنجویں لڑی)

قصہ چار درویشاں دا: کتھا خواجہ سگ پرست دی (پنجویں لڑی)

میر امن دہلوی
January 31st, 2010

سببی اوہ نیک بی بی اک دن حمام نوں گئی۔ جدوں دیوان خانے وچ آئی کوئی مرد نظر نہ آیا۔ اوہنے برقع لاہیا۔ خورے ایہہ گبھلا بھرا اوتھے لما پیا سی تے جاگدا سی۔ ویکھدیاں ہی عاشق ہویا۔ وڈے بھرا نے کہیا تے دوہاں نے مینوں مارن دی صلاح بنائی۔ مینوں اوہناں دی ایس صلاح دی اُکا خبر نہیں سی سگوں دل وچ کہندا سی پئی الحمداللہ ایس واری ہن تیکر اوہناں کجھ انج نہیں کیتا۔ ہن ایہہ سدھر گئے نیں خورے غیرت آ گئی ہے۔

اک دن روٹی کھان توں مگروں وڈا بھرا اکھاں وچ ہنجو لیا کے اپنے وطن دیاں صفتاں کرن لگ پیا۔ ایہہ سن کے دوجا وی مونہہ بھیڑا جہیا کر کے بیٹھ گیا۔ میں کہیا جے وطن دا ارادہ ہے تے چنگا میں تہاڈی مرضی دا غلام آں۔ میری وی ایہو سدھر ہے۔ ہن انشاء اللہ تعالیٰ میں وی تہاڈے نال چلناں۔ ایس نیک بی بی نوں دوہاں بھراواں دی اداسی تے اپنے ارادے دا دسیا۔ اوہ سیانی بولی تیری مرضی، پر ایہناں تیرے نال فیر دغا کرنا ایہہ تیری جان دے ویری نیں توں سپ پالے ہوئے نیں۔ تے اوہناں دی سنگت تے بھروسا کرنا! جو دل کرے کر۔ پر موذیاں توں خبردار رہ۔ تھوڑے چر وچ سفر دی تیاری کر کے خیمہ میدان وچ لا دتا۔ بڑا قافلہ جمع ہویا تے میری سرداری تے قافلے وچ رلن تے راضی ہوئے۔ چنگی گھڑی ویکھ کے ٹرے پر اوہناں ولوں میں اپنے طور تے ہوشیار رہندا تے فرماں برداری تے اوہناں دا دل وی لاؤندا۔

اک دن اک منزل تے گبھلے بھرا نے دسیا پئی اک مکان توں اک چشمہ جاری ہے سلسبیل وانگوں تے میدان وچ آپے اُگے کوہاں تیکر لالہ نرگس تے گلاب لگے ہوئے نیں۔ سیر دا انوکھا مکان ہے۔ جے اپنا اختیار ہوندا تے کل اوتھے جاکے دل پرچاؤندے۔ میں کہیا تسیں مرضی دے مالک او۔ کہو تے کل دا دن رہ لینے آں تے اوتھے جا کے سیر کر لواں گے۔ ایہہ آکھن لگے جیویں تہاڈی مرضی۔میں حکم کیتا پئی سارے قافلے وچ آکھ دیو کل مقام ہے تے کامیاں نوں آکھیا پئی ہر قسم دی تیار رکھو کل سیر نوں چلناں۔ جدوں سویر ہوئی ایہناں دوہاں بھراواں نے کپڑے پا کے کے پوری تیاری کر کے مینوں چیتا کروایا پئی چھیتی ٹھنڈے ٹھنڈے نکلو تے سیر کرو۔

میں سواری منگی۔ تے آکھن لگے پئی جیہڑا ٹر کے سیر کرن دا سواد ہے اوہ سواری تے کتھے نوکراں نوں آکھ دیو پئی اوہ دو گھوڑے لے آؤن۔

دوہاں نوکراں نے قلیان تے قہوہ دان لے لیا تے نال ٹر پئے۔ راہ وچ تیر اندازی کردیاں ہوئیاں ٹرے جاندے سی۔ جدوں قافلے توں دور نکل گئے تے اک نوکر نوں اوہناں نے کسے کم نال دور گھل دتا۔ تھوڑا اگے ودھ کے دوجے نوں وی اوہنوں سدن ٹور دتا۔ میری ماڑی قسمت میں چپ رہیا جو اوہ چاہندے سی کر لیندے سی تے مینوں گلیں لایا ہویا سی۔ پر ایہہ کتا نال رہ گیا۔

بہت دور نکل گئے تے کوئی چشمہ نہ سبزہ نظر آیا۔ اک کنڈیالا میدان سی۔ اوتھے مینوں پیشاب آ گیا میں کرن بیٹھ گیا۔ اپنے پچھے تلوار دی چمک دیکھی مڑ کے ویکھیا تے گبھلے بھرا ہوراں نے میرے تے تلوار ماری تے سر دو حصیاں وچ ہو گیا جدوں تیکر آکھیا پئی اوئے ظالما مینوں کیوں مارناں وڈے بھرا نے موڈھے تے تلوار ماری۔ دوویں پھٹ ڈوہنگے سی۔ گھابر کے ڈگ پیا۔ اودوں ایہناں ظالماں نے مینوں ہور پھٹ مارے تے لہو لہان کر دتا۔ ایہہ کتا میرا حال ویکھ کے اوہناں تے ٹٹ پیا۔ ایہنوں وی پھٹڑ کیتا۔ مگروں اپنے ہتھاں نال اپنے پنڈے نوں پھٹڑ کیتا تے سروں پیروں ننگے ہو کے قافلے وچ گئے تے ظاہر کیتا پئی بدو حرامیاں نے ایس میدان وچ ساڈے بھرا نوں شہید کیتا تے اسیں لڑ بھڑ کے پھٹڑ ہوئے۔ چھیتی کوچ کرو نہیں تے قافلے تے دھاڑا مار کے ساریاں دا بھیڑا حال کر دین گے۔ قافلے دے لوکاں نے بدوواں دا ناں سنیا تے گھابر کے نسے۔ میرے قبیلے نے اوہناں دیاں خوبیاں تے ورتارے بارے سنیا ہویا سی۔ جیہڑیاں جیہڑیاں دعاواں مینوں چیتے سی کیتیاں۔ ایہہ واپری ایہناں دی زبانی سن کے نیک بی بی نے خنجر نال اپنے آپ نوں مار لیا۔

درویشو ! ایس خواجہ سگ پرست نے جدوں اپنی حالت تے مصیبت انج ایتھوں تیکر آکھی تے سن دیاں ہی مینوں بڑا رون آیا۔ اوہ سوداگر ویکھ کے آکھن لگا بادشاہ سلامت جے بے ادبی نہ ہوندی تے ننگا ہو کے میں اپنا سارا جثہ وکھاوندا۔ پر تھوڑا جہیا ویکھو اوہنے اپنی راتی تے گریبان موڈھے تیکر چیر کے وکھایا۔ واقعی تن چار انگلاں بہت ڈوہنگا پھٹ سی۔ فیر میرے ساہمنے اپنے سر توں عمامہ لایا۔ کھوپڑی وچ انج دا ٹویا پیا سی پئی اک انار وچ آ جاوے۔ جنے میرے وزیر امیر دربار وچ حاضر سی ساریاں نے اپنیاں اکھاں بند کر لئیاں کسے دی ویکھن دی طاقت نہیں سی۔

فیر خواجہ بولیا بادشاہ سلامت! جدوں ایہہ بھرا اپنے ولوں مینوں مار کے ٹر گئے اک پاسے میں تے اک پاسے ایہہ کتا میرے نیڑے پھٹڑ پیا ہویا سی۔ پنڈے چوں اینا لہو نکل گیا پئی مینوں اُکا سُرت نہ رہی۔ کوئی پتہ نہیں ساہ کتھے اڑیا ہویا سی۔ جیہڑی تھاں میں پیا سی ولایت سراندیپ دی سرحد سی تے اک شہر بہت آباد ایہدے نیڑے سی۔ ایس شہر وچ بہت وڈا بت خانہ سی تے اوتھوں دے بادشاہ دی اک دھی سی بہت ہی سوہنی۔

کئی بادشاہ تے شہزادے اوہدے عشق وچ کھجل ہو رہے سی۔ اوتھے پردے دی ریت نہیں سی۔ اوہ کڑی اپنیاں سکھیاں نال سیر شکار کردی پھردی سی۔ ساڈے توں نیڑے اک بادشاہی باغ سی۔ اوس دیہاڑے بادشاہ توں اجازت لے کے ایس باغ وچ آئی سی۔ سیر کردیاں کردیاں ایس میدان وچ آن اپڑی۔ کئی ہور زنانیاں وی نال سوار سن جتھے میں پیا سی آئیاں۔ میریاں آہاں سن کے کول کھلوتیاں۔ مینوں ایس حالت وچ ویکھ کے اوہ نسیاں تے شہزادی نوں کہیا پئی اک مرد تے اک کتا لہو وچ لبڑے پئے نیں۔ اوہناں کولوں سن کے ملکہ میرے کول آئی تے ہرکھ کردیاں آکھیا۔ ویکھو ساہ چل رہیا؟ دوہاں چوہاں کنیزاں نے اتر کے ویکھیا تے عرض کیتی ہن تیکر تے جیوندا ہے۔ملکہ نے حکم دتا چھیتی ایہنوں تے کتے نوں باغ وچ لے چلو۔

اوتھے جا کے سرکار دے جراح نوں سد کے میرے تے کتے دے علاج لئی بڑی تاکید کیتی تے انعام دا لوبھ دتا۔ ایس جراح نے میرا سارا بدن پونجھ پونجھ کے مٹی تے خون لاہیا تے شراب نال دھو دھا کے پھٹ ٹانکے لا کے سیتے تے مرھم لائی تے بیدمشک دا عرق پانی دی تھاں میرے حلق وچ چوایا۔ ملکہ آپوں میرے سرہانے بیٹھی رہندی تے میری سیوا کرواؤندی تے سارا دن رات دو چار واری کجھ شورا یاں شربت اپنے ہتھ نال مینوں پیاؤندی۔

مینوں سرت آئی تے ملکہ نے بڑے ہرکھ نال آکھیا کیہڑے ظالم خونی نے تیرے تے اینا ظلم کیتا۔ وڈے بت کولوں وی نہ ڈریا۔ دساں دناں پچھوں عرق شربت تے معجوناں دی طاقت نال میں اکھ کھولی۔ ویکھیا تے کئی جی میرے کول اکٹھے نیں تے ملکہ سرہانے کھلوتی ہے۔ ہوکا ماریا تے چاہیا پئی کجھ حرکت کراں پر اینی طاقت نہیں سی۔ بادشاہ زادی مہربانی نال بولی اوئے عجمی حوصلہ رکھ۔ پریشان نہ ہو بھاویں کسے ظالم نے تیرا ایہہ حال کیتا پر وڈے بت نے مینوں مہربان کیتا ہے۔ ہن چنگا ہو جاویں گا۔ رب دی قسم جیہڑا لاشریک ہے، میں اوہنوں ویکھ کے فیر بے ہوش ہو گیا۔ ملکہ نے وی ویکھیا تے گلاب پاش توں گلاب اپنے ہتھ نال چھڑکیا۔ ویہاں دناں وچ پھٹ بھر گئے تے گھرنڈ آ گئے۔ ملکہ ہمیش رات نوں جدوںسارے سوں جاندے تے میرے کول آؤندی تے کھوا پیا جاندی۔

کوئی چالیہ دناں پچھوں نہاتا۔ بادشاہ زادی بڑی خوش ہوئی۔ نائی نوں تگڑا انعام دتا تے مینوں پوشاک پوائی۔ رب دے فضل نال تے ملکہ دی مہربانی تے کوشش نال میں بالکل ٹھیک ہو گیا تے کتے دے پھٹ وی بھر گئے۔ ملکہ مینوں ہر روز شراب پیاؤندی تے گلاں کردی خوش ہوندی۔ میں وی اک ادھی نقل یاں کوئی کہانی آکھ کے اوہدا دل پرچاؤندا۔

اک دن پچھن لگی پئی اپنا حال تے دس توں کون ایں تے ایہہ واردات تیرے نال کیویں ہوئی؟ میں اپنی ساری کتھا مڈھوں لگ کے سنا دتی۔ سن کے رون لگی تے بولی پئی میں ہن تیرے نال انج دا ورتارا ورتاں گی کہ توں اپنی ساری مصیبت بھل جاوے گا۔ میں کہیا رب تینوں سلامت رکھے۔ توں نویں سرے توں مینوں حیاتی دتی ہے۔ ہن میرا تیرا ہاں ۔ رب دے واسطے میرے تے انج ہی مہربان رہویں۔ اوہ ساری رات اکلی میرے کول بیٹھی رہندی تے۔کدی اوہدی دائی وی نال رہندی۔ کجھ میری سندی تے کجھ اپنی سناؤندی۔ جدوں ملکہ اٹھ جاندی تے میں اکلا ہو جاندا تے وضو کر کے نکرے لُک کے نماز پڑھ لیندا۔

اک واری انج ہویا پئی ملکہ اپنے پیو دے کول گئی سی۔ میں وضو کر کے نماز پڑھ رہیا سی پئی اچن چیتی شہزادی دائی نوں کہندی ہوئی آئی پئی ویکھیے عجمی کیہ کر رہیا ایس ویلے ستا یاں جاگدا۔ مینوں مکان تے نہ ویکھیا تے حیران ہوئی پئی ایہہ کتھے گیا؟ کسے نال کوئی لڑائی جھیڑا تے نہیں ہو گیا۔ مینوں لبھن لگ پئی۔ اخیر جتھے میں نماز پڑھ رہیا سی اوتھے آ گئی۔ ایس کڑی نے کدی نماز پڑھدیاں کسے نوں نہیں سی ویکھیا۔ چپ کیتی کھلوتی رہی جدوں میں نماز پڑھ کے دعا لئی ہتھ چکے تے سجدے وچ گیا، بے وس ہو کے کھڑ کھڑا کے ہسی تے کہن لگی ایہہ بندہ سودائی ہو گیا۔ ایہہ کیہو کیہو جہیاں حرکتاں کر رہیا ہے۔ میں ہسن دی آواز سن کے دل وچ ڈریا۔ سگوں اگے آ کے پچھن لگی اوئے عجمی ! توں ایہہ کیہ کر رہیا سی میں کوئی جواب نہ دے سکیا۔ اینے چر وچ دائی آکھن لگی مینوں انج لگدا ہے پئی ایہہ بندہ مسلمان ہے تے لات منات دا دشمن ہے ان ڈٹھے رب نوں پوجدا ہے۔

ملکہ نے ایہہ سن دیاں ہی ہتھ تے ہتھ ماریا تے بڑی غصہ ہوئی پئی مینوں کیہ پتہ سی ایہہ ترک ہے تے ساڈے خداواں توں منکر ہے۔ ایسے لئی ہی ساڈے بت دے غضب وچ پیا سی۔ میں ایویں ایہنوں سنبھالیا تے اپنے گھر وچ رکھیا۔ ایہہ کہندی ہوئی ٹر گئی۔ میں سن دیاں ہی گھابر گیا پئی ہن کیہ ہووے گا۔ ڈر دے مارے اکھاں چوں نیندر اڈ گئی۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels