Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> قصہ چار درویشاں دا >> قصہ چار درویشاں دا : کتھا خواجہ سگ پرست دی

قصہ چار درویشاں دا : کتھا خواجہ سگ پرست دی

میر امن دہلوی
January 17th, 2010

بادشاہ سلامت جدوں میرا پیو جیوندا سی تے جیہڑے ویلے سفر توں آؤندا ہر اک ملک دا تحفہ سوغات دے طور تے میرے لئی لیاؤندا تے مینوں دیندا۔ ایس واسطے پئی نکے پتر نوں ہر کوئی بہتا پیار کردا ہے۔ میں اوہناں تحفیاں نوں ویچ ویچ کے تھوڑا پیسہ جوڑیا۔ ایہدے نال کجھ وپار کیتا۔ اک واری میرا پیو میرے لئی اک لونڈی ترکستان چوں لیایا۔ اک واری گھوڑے لے آیا۔ اک واری اک بولد وی مینوں دتا۔ میں اپنے کولوں اوہناں پٹھے پاؤندا سی۔

اخیر اوہناں دی بے وفائی ویکھ کے اک حویلی خریدی۔ اوتھے جا کے رہیا۔ ایہہ کتا وی میرے نال آ گیا۔ لوڑ دا سامان اکٹھا کیتا تے اک نوکر سیوا لئی لیا تے رہندا پیسہ لا کے اک بزاری دی ہٹی پا کے رب دے توکل تے بیٹھ گیا۔ اپنی قسمت تے راضی سی۔ بھاویں بھراواں نے بھیڑا ورتیا سی پر رب مہربان ہویا تن سال وچ انج دی ہٹی جمی پئی میں وڈا بندہ بن گیا۔ ساریاں سرکاراں وچ جیہڑا وی تحفہ جانا ہوندا میری ہی ہٹی توں جاندا۔ ایہدے وچ میں بڑے روپئے کمائے تے بڑی سوکھی لنگھن لگ پئی۔ ہر دم رب دا شکر ادا کردا تے آرام نال رہندا تے اپنے حال تے ایہو کہندا !

روٹھے کیوں نہ راجا ' واتیں کجھ ناہیں کاجا
ایک تو سے مہاراجا ' اور کون کو سرائیے
روٹھے کیوں نہ بھائی واتیں کچھ نہ بسائیں
ایک توہی بے سہائی ' اور کون پاس جائیے
روٹھے کیوں نہ متر ' ستر آٹھوں جام
اک راوے چرن کے نبیہ کو نبھائیے
سنسار ہے روٹھا ' ایک تو ہے انوٹھا

اک دن جمعے نوں میں اپنے گھر بیٹھا سی پئی اک غلام میرا سودا لین بازار گیا۔ تے تھوڑے چر پچھوں روندا ہویا آیا۔ میں پچھیا کیہ ہویا ؟ غصے ہو کے آکھن لگا تینوں کیہ لگے؟ توں خوشیاں منا پر قیامت نوں کیہ جواب دیویں گا؟ میں کہیا اوئے حبشی ہویا کیہ اے ؟ اوہنے کاوڑ کے آکھیا اوتھے چوک وچ تیرے بھراواں دیاں اک یہودی نے مشکاں بنھیاں نیں تے قمچیاں ماردا تے ہسدا ہے پئی جے میرے روپئے دیوو گے ٹھیک ہے نہیں تے ماردیاں ماردیاں مار ہی سٹاں گا۔ بھلا مینوں ثواب تے ہووے گا۔ تیرے بھراواں دا ایہہ حال ہے تے توں کنا بے فکر ہوکے بیٹھا ہویاں؟ ایہہ کوئی چنگی گل ہے؟ لوک کیہ آکھن گے؟

ایہہ گل غلام کولوں سن دیاں ہی میرے خون نے جوش ماریا ننگے پیر بازار ول نسیا تے نوکراں نوں کہیا چھیتی پیسے لے کے آؤ جیویں ہی اوتھے گیا ویکھیا نوکر نے ٹھیک دسیا سی اوہناں نوں مار پے رہی ہے۔ حکم دے پیادیاں نوں کہیا رب دا واسطہ بس کرو۔ میں یہودی نوں پچھناں پئی انج دی کیہڑی غلطی ہے جیہدے بدلے اینا ظلم کر رہیاں؟

ایہہ آکھ کے میں یہودی دے نیڑے گیا تے پچھیا ایہناں نوں کیوں مارناں اوہنے جواب دتا جے اینی ہمدردی ہے تے توں ایہناں نوں چھڈوا لا ایہناں دے بدلے اینا روپیہ دے نہیں تے اپنے گھر دی راہ نپ۔ میں کہیا کیہڑے روپئے؟ لکھت کڈھ میں روپئے گن دیناں۔ اوہنے کہیا تمسک حاکم دے کول دے آیاں۔اینے چر وچ میرے نوکر روپئے لے کے اپڑ گئے۔ ہزار میں یہودی نوں دتے تے بھراواں نوں چھڈوایا۔

اوہناں دا حال ایہہ سی پئی ننگے بھکھے اپنے نال گھر لیایا۔ اوہناں نوں حمام وچ نہوایا تے چنگے کپڑے پوائے۔ ایہہ نہ آکھیا پئی اینا مال پیو دا تسیں کیہ کیتا؟ خورے شرمندہ ہون گے۔ بادشاہ سلامت دوویں ساہمنے موجود نیں پچھو سچ آکھ رہیاں یاں کوئی گل جھوٹ وی ہے؟

خیر جدوں کئی دن وچ مار دی حالت چوں نکلے تے اک دن میں کہیا بھراؤ ہن ایس شہر وچ تسیں بے اتبار ہو گئے ہو چنگا ایہہ ہے پئی کجھ دن سفر کرو ایہہ سن کے چپ کر گئے۔ مینوں لگیا پئی راضی نہیں سفر دی تیاری کرن لگ پیا۔ پال پر تل، سوادری سامان دی فکر کر کے ویہہ ہزار دی جنس وپار دی خریدی۔ اک قافلہ سوداگراں دا بخارے نوں جاندا سی اوہناں دے نال کیتا۔

اک سال مگروں اوہ قافلہ فیر آیا۔ اوہناں دی خبر کجھ نہ پائی۔ اخیر اک جانن والے نوں قسماں دے کے پچھیا۔ اوہناں کہیا جدوں بخارے وچ گئے اک نے جوئے خانے وچ سارا کجھ ہار دتا۔ ہن اوتھے جھاڑو پھیر دا ہے جیہڑے جواری اکٹھے ہوندے نیں اوہناں دی سیوا کردا ہے اوہ خیرات کڈھ دے نیں تے اوہنوں دے دیندے نیں تے کھا پی کے پیا رہندا ہے۔ تے دوجا بوزہ فروش دی کڑی تے عاشق ہویا، اپنا مال سارا اوہنوں دتا۔ ہن اوہ بوزہ خانے دی ٹہل کردا ہے۔ قافلے دے بندے ایس لئی نہیں کہندے پئی تینوں شرم آوے گی۔

ایہہ حال سن کے میری حالت مندی ہو گئی۔ فکر دے مارے میری بھکھ تے نیندر اُڈ گئی۔ جان دا سامان لے کے بخارے دا ارادہ کیتا۔ جدوں اوتھے اپڑیا دوہاں نوں لبھیا تے اپنے مکان تے لیایا۔ نہوا کے نویں کپڑے پوائے تے اوہناں دی نموشی دے ڈر توں اک گل مونہہ تے نہ لیاندی۔ فیر مال سوداگری دا اوہناں لئی خریدیا تے گھر دا ارادہ کیتا جدوں نیشاپور دے نیڑے آیا اک پنڈ مال سنے اوہناں نوں چھڈ کے گھر آیا۔ ایس لئی میرے آؤن دی خبر کسے نوں نہیں سی۔

دو دناں توں مگروں مشہور کیتا پئی میرے بھرا سفر توں آئے نیں کل اوہناں نوں جی آیاں نوں آکھن لئی جاواں گا سویر نوں چاہیا پئی جاواں۔ اوس وستی دا جتھے بھرا سی اک بندہ میرے کول آیا تے فریاد کرن لگا۔ میں اوہدی آواز سن کے باہر نکلیا۔ اوہنوں روندا ویکھ کے پچھیا کیوں روناں ؟ کہن لگا تیرے بھراواں دے کارن ساڈے گھر لٹے گئے۔ کاش اوہناں نوں توں اوتھے نہ چھڈ کے آؤندا۔

میں پچھیا کیہ مصیبت آن پئی؟ آکھن لگا رات نوں ڈاکا پیا اوہناں دا مال لٹیا تے نال ساڈا گھر وی لٹ کے لے گئے۔ میں ہرکھ کیتا تے پچھیا پئی ہن اوہ دوویں کتھے نیں؟ آکھن لگا شہر دے باہر ننگے مندی حالت وچ بیٹھے نیں۔ تے ایہہ مارے نموشی دے باہر نہیں نکلدے سی۔

تن مہینے انج ہی لنگھے۔ اودوں میں اپنے دل وچ غور کیتا پئی کدوں تیکر ایہہ نکرے لگ کے بیٹھے رہن گے۔ کیوں نہ ایہناںنوں اپنے نال سفر تے لے جاواں بھراواں نوں کہیا۔ جے آکھو تے میں تہاڈے نال چلاں؟ دوویں چپ رہے۔ فیر سفر دا سامان کیتا تے سوداگری دا سامان لے کے ٹر پیا تے اوہناں نوں نال لیا۔

جیہڑے مال دی زکوٰۃ دے کے سامان کشتی تے رکھیا تے لنگر چکیا،کشتی چلی ایہہ کتا کنڈھے تے ستا سی۔ جدوں سرت آئی تے جہاز نوں منجھدھار وچ ویکھیا حیران ہو کے بھونکیا تے دریا وچ چھال مار دتی تے ترن لگ پیا۔ میں اک پسوئی دوڑا دتی اوہنوں لے کے کشتی وچ اپڑایا۔

اک مہینہ خیر سکھ نال دریا وچ لنگھیا۔ وچلے بھرا دا دل لونڈی تے عاشق ہویا۔ اک دن وڈے بھرا نوں آکھن لگا نکے بھرا دی نوکری کر کے شرمندہ ہون توں چنگا ہے ایہدا کوئی حل سوچیئے؟ وڈے نے جواب دتا پئی اک صلاح دل وچ ہے۔ جے بن جاوے تے بڑی گل ہے اخیر دوہاں نے صلاح کر کے پروگرام بنایا پئی ایہنوں مار دئیے تے سارے مال تے قبضہ کر لئیے۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels