Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> قصہ چار درویشاں دا >> قصہ چار درویشاں دا: سیر دوجے درویش دی (چھیویں لڑی)

قصہ چار درویشاں دا: سیر دوجے درویش دی (چھیویں لڑی)

میر امن دہلوی
November 29th, 2009

اخیر مکان وچ لے گیا جتھے اوہ بیٹھا سی۔ میں اوہنوں ویکھ کے کالھی نال سلام کیتا۔ اوہنے سینت مار کے بیہن دا کہیا۔ میں ادب نال نمازیاں وانگوں بیہہ گیا۔ کیہ ویکھناں پئی اوہ مرد اکلا اک مسند تے بیٹھا تے ہتھیار اگے دھرے نیں۔ تے اک جھاڑو مرد دا بنا چکیا ہے۔ جدوں اوہدے اٹھن دا ویلا آیا جنے غلام ایس شاہ دے دوالے حاضر سی حجریاں وچ لک گئے میں وی وسواس دا ماریا اک کوٹھڑی وچ جا وڑھیا۔ اوہ جوان اٹھ کے سارے مکان دیاں کنڈیاں چاڑھ کے باغ دی نکرے ٹر پیا تے اپنی سواری بولد نوں مارن لگا۔ اوہدیاں چیکاں میرے کناں وچ آئیاں۔ کلیجا ہل گیا پر ایس ماجرے نوں پچھن دی خاطر ساریاں مصیبتاں جھلنیاں پینیاں سی۔ ڈر دیاں ڈر دیاں بوہا کھول کے اک رُکھ کے تنے دے اولے جا کے کھلو گیا تے ویکھن لگا۔ جوان نے اوہنوں سونٹا جیہدے نال ماردا سی۔ ہتھ چوں چھڈ دتا تے اک مکان دا جندرا کنجی نال کھولیا تے اندر گیا۔ فیر چھیتی نال باہر نکل کے نرگاؤ دی پیٹھ تے ہتھ پھیریا تے مونہہ چمیا تے دانہ گھاہ کھوا کے اک پاسے ٹر پیا۔ میں ویکھدیاں ای چھیتی نال دوڑ کے پھیر کوٹھڑی وچ جا وڑیا۔ ایس جوان نے زنجیراں ساریاں بوہیاں دیاں کھول دتیاں۔ سارے غلام باہر نکلے۔ گولے چھیتی نال لوٹا تے سلپچی لے کے حاضر ہوئے۔ اوہ وضو کر کے نماز لئی کھلو گیا۔ جدوں نماز پڑھ لئی تے پچھیا اوہ درویش کتھے آ ؟ اپنا ناں سن دیاں ہی میں دوڑ کے اوہدے ساہمنے جا کھلوتا۔ فرمایا بیہ جا۔ میں من کے بیہ گیا۔ کھانا آیا اوہنے مینوں وی دتا تے آپوں وی کھادا۔ جدوں دستر خوان چکیا تے ہتھ دھوائے گولیاں نوں ٹوریا پئی جا کے سوں رہو۔ جدوں کوئی ایس مکان وچ نہ رہیا اودوں میرے نال گل کیتی تے پچھیا پئی سوہنا تیرے تے کیہ آفت آئی ہے جیہڑا توں اپنی موت نوں لبھنا پھرناں ؟ میں نے اپنا حال کھول کے دسیا تے کہیا تہاڈی توجہ نال آس ہے میں اپنی مراد تیکر اپڑاں گا۔

اوہنے ایہہ سن دیاں ہی اک ٹھنڈا ہوکا بھریا تے بے سرت ہویا تے کہن لگا بار خدایا عشق دے درد نال تیری توں اڈ کون جاندا ہے۔ جیہدی ناں پھٹی ہوئے بوائی کیہ جانے پیر پرائی ایس درد دی قدر درد مند ہووے اوہی جانے۔

آفتوں کو عشق کی عاشق سے پوچھنا چاہیے
کیا خبر فاسق کو ہے ؟ صادق سے پوچھا چاہیے

تھوڑے چر پچھوں سُرت وچ آ کے اک ٹھنڈی آہ بھری دل ہلا دیون والی، سارا مکان گونج گیا۔اودوں مینوں یقین ہویا پئی ایہہ وی ایسے عشق نوں پیا ہے تے ایسے مرض دا بمار ہے اودوں تے میں دل وڈا کر کے پچھیا پئی تسی توجہ فرما کے اپنی ہڈ بیتی ایس بندے نوں دسو۔ توبہ مقدور اپنے پہلے تیرے واسطے کوشش کراں تے دل دا مطلب کوشش کر کے پاواں۔

مکدی گل ایہہ پئی اوہ عاشق صادق مینوں اپنا ہمراز جان کے اپنا ماجرا تے ایس صورت نال بیان کرن لگیا پئی سن اوئے رب دیا بندیا میں ایس اقلیم نیم روز دا واں۔ بادشاہ یعنی قبلہ گاہ نے میرے جمن توں مگروں نجومی تے پنڈت اکٹھے کیتے تے فرمایا پئی شہزادے دے ستاریاں دا حال ویکھو تے دسو تے جنم پتری ٹھیک کرو تے جیہڑا جیہڑا کجھ ہونا ہے گھڑی گھڑی پہر پہر سال مہینے سارا کجھ مینوں دسو۔ بادشاہ دے آکھن موجب ساریاں نے اک ہو کے اپنے اپنے علم نال حساب لایا تے بینتی کیتی۔ رب دے فضل نال انج دی نیک گھڑی وچ شہزادہ جمیا ہے پئی چاہے سکندر دی بادشاہی کرے تے نوشیرواں ورگا عادل ہووے تے جنے علم تے ہنر نیں اوہناں وچ پورا ہووے تے جیہڑے کم ول دل کرے جاوے پورا ہووے گا۔ سخاوت بہادری وچ انج دا ناں پیدا کرے پئی حاتم تے رستم نوں لوک بھل جاون پر چوداں سال سورج تے چند دے ویکھن نال اک وڈا خطرہ نظر آوندا ہے سگوں ایہہ وسواس ہے پئی جنونی تے سودائی ہو کے کئی بندیاں دا خون کرے تے وستی توں گھابرے تے جنگل وچ جاوے تے پکھواں نال دل لاوے اوہدا قید رہوے کہ رات دن سورج چند نہ ویکھے سگوں اسمان ول نگاہ وی نہ کرے جے اینا چر خیر نال لنگھ گیا تے پھیر ساری عمر سکھ تے چین نال سلطنت کرے گا۔

ایہہ سن کے بادشاہ نے ایہہ باغ بنایا تے کئی قسم دے ہر اک نقشے دے بنوائے۔ مینوں تہ خانے وچ پلٹن دا حکم کیتا تے اُتے اک برج نمدے دا بنوا دتا تے دھپ تے چاندی اندر نہ آسکے۔ میں دائی ددھ پلاون والی تے کئی گولیاں دے نال اوہناں دی راکھی وچ ایس عالی شان مکان وچ رہن لگا تے اک استاد دانا کار آزمودہ واسطے میری سکھلائی لئی لائے تے تعلیم تے پر علم تے ہنر دی تے مشق ہفتے قلم لکھن دی کرے تے بادشاہ سلامت ہمیش میرے بارے خبردار رہندے۔ میری روز دی کیتی بادشاہ سلامت نوں پیش ہوندی۔ میں ایس مکان نوں ہی عالم دنیا جان کے کھڈونیاں تے رنگ برنگے پھلاں نال کھیڈ دا ہوندا سی تے سارے جہان دیاں تعمتاں کھاون لئی موجود رہندیاں۔ جو دل کردا کھا لیندا۔

دس سال دی عمر تیکر جنیاں صنعتاں تے قابلیتاں سی، تحصیل کیتیاں۔ اک دن ایس گنبد دے تھلے روشن دان توں اک پھل اچنبھے دا نظر پیا پئی ویکھدیاں ویکھدیاں وڈا ہوندا جاندا سی۔ میں چاہیا پئی ہتھ نال پھڑ لواں۔ جیویں جیویں لما کردا سی اوہ اُچا ہوندا جاندا سی۔ میں حیران ہو کے اوہنوں جاندا ویکھدا رہیا سی۔ تھوڑے چر پچھوں اک آواز کھڑکھڑا کے ہسن دی میرے کن وچ آئی۔ میں اوہنوں ویکھن لئی دھون چکی تے ویکھیا نمدا چیر کے اک مکھڑا چند ورگا نکل رہیا ہے۔ ویکھدیاں ہی اوہدے میرے ہوش اُڈ گئے۔ پھیر اپنے آپ نوں سنبھال کے ویکھیا تے اک مرصع دا تخت پری زاداں دے موڈھے تے کھلوتا ہے تے اک تخت نشین تاج جواہر دا سر تے تے خلقت جھلا بور بدن وچ پائے، ہتھ وچ یاقوت دا پیالہ لئے تے شراب پیتے ہوئے کھلوتی ہے، اوہ تخت ہولی ہوکلی تھلے ہو کے ایس برج وچ آیا اودوں پری نے مینوں سدیا تے اپنے نیڑے بٹھایا۔ تے پیار دیاں گلاں کرن لگ پئی تے مونہہ نال مونہہ لا کے اک جام شراب گل گلاب دا مینوں پلایا تے کہیا بندہ بے وفا ہوندا ہے پر دل ساڈا تینوں چاہندا ہے اک دم انج انج دیاں گلاں کیتیاں پئی دل خوش ہو گیا تے حیاتی دا چس آون لگا تے مینوں انج لگیا پئی میں اج ای ایس دنیا وچ آیاں۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels