Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> قصہ چار درویشاں دا >> قصہ چار درویشاں دا: سیر پہلے درویش دی (چھیویں لڑی)

قصہ چار درویشاں دا: سیر پہلے درویش دی (چھیویں لڑی)

میر امن دہلوی
October 17th, 2009

میری ایس رمز نوں اوہ پری پچھ دس کے آکھن لگی۔ ایہہ گل سچ ہے پر دل وچ ایہہ وچار آؤندا ہے پئی جے میرا نگوڑی دا بھیت کھل گیا تے لوہڑا آجاوے گا۔ میں کہیا ایہہ کیہ گل ہوئی ؟ میرے ولوں ایہہ کدی نہ سوچیں تے اپنی ہڈ بیتی خوشی نال مینوں دس۔ میں ایہہ گل کدی دل چوں زبان تے نہ لیاواں گا۔ کسے ہور نوں پتہ لگن دی کیہ گل ہے ؟ جدوں اوہنے ویکھیا پئی ہن سوائے گل دسن دے ہور کوئی چارہ نہیں تے مجبور ہو کے کہن لگی۔ ایہناں گلاں دے دسن وچ بڑیاں خرابیاں نیں، توں ایویں مگر پے گیاں۔ پر تیری خوشی چاہیدی ہے ایس لئی اپنی ہڈ بیتی دسنی آں پر اک شرط ہے پئی توں وی ایہنوں ہمیش لکائی رکھیں۔

بہت تاکید کر کے آکھن لگی پئی میں بد نصیب ملک دمشق دے سلطان دی دھی آں تے اوہ سلطانیاں توں وڈا بادشاہ ہے۔ میرے توں اڈ اوہدی ہور کوئی اولاد نہیں ہے۔ جدوںمیں جمی ماں پیو بہت خوش ہوئے تے مینوں بڑے لاڈاں نال پالیا۔ جدوں سرت سانبھی اودوں اپنے دل نوں سوہنیاں تے نازنیناں نال لایا۔ ایس لئی چنگیاں چنگیاں سکھیاں سی میری عمر دیاں ہی کڑیاں ہر ویلے سیوا لئی رہندیاں سی۔ تماشا ناچ تے راگ رنگ ہمیش ویکھدی۔ دنیا دے چنگے مندے دی کوئی پرواہ نہیں سی۔ اپنی بے فکری دے عالم نوں ویکھ کے رب دا شکر ادا کردی سی۔

اچن چیتی سبھاء انج دا بے سواد ہو گیا پئی نہ تے وڈیاں وڈیاں محفلاں نال دل خوش ہوندا نہ کسے ہور سوکھت نال۔ سودائیاں ورگا سبھا ہو گیا دل اداس تے حیران نہ کسے دی شکل چنگی لگے نہ گل سنن نوں دل کرے۔ میری ایہہ حالت ویکھ دائی دوا چھو چھوانگا ساریاں نوں بڑی فکر لگی تے پیراں تے ڈگن لگیاں۔ ایہو خسرا میرا پرانا نمک حلال تے راز دار ہے۔ ایہدے کولوں کجھ وی لکیا ہویا نہیں۔ میری وحشت ویکھ کے کہن لگا جے بادشاہ زادی تھوڑا جہیا شربت ورق الحیال دا پی لین تے آس ہے پئی حالت ٹھیک ہو جاوے گی تے سواد آوے گا۔ اوہدے انج آکھن نال مینوں وی چا چڑھیا تے میں آکھیا چھیتی حاضر کر۔

محلی باہر گیا۔ اک صراحی ایسے شربت دی بڑے سوہنے طریقے نال بنا کے برف وچ لا کے اک منڈے ہتھ پھڑا کے لیایا۔ میں پیتا۔ جو اوہنے ایہدے فیدے دسے سی اوہی ہویا۔ اوسے ویلے ایس سیوا دے انعام وچ اک چنگا لباس ایس خسرے نوں دتا تے حکم کیتا پئی اک صراحی ہمیش بلاناغہ ایسے ویلے حاضر کرے۔ایس دن ایہہ گل پکی ہو گئی پئی خسرا صراحی ایسے چھوکرے دے ہتھ پھڑ کے لیاوے تے بندی پی جاوے جدوں اوہدا نشہ چڑھدا تے اوہدی لہر وچ ایس منڈے نال ہاسا مخول کر کے دل پرچاوندی سی۔ اوہ وی جدوں ڈھیٹھ ہو گیا اودوں چنگیاں چنگیاں مٹھیاں گلاں کرن لگ پئی تے بڑیاں حیران کرن والیاں ریساں لاوندا ہوکے ماردا۔ صورت تے اوہدی ہے ہی ویکھن والی سی،دل بے وس جہیا ہو گیا میں دل دے چاہ تے شرارتاں دے ذوق نال ہر روز اوہنوں انعام دین لگی، پر اوہ بد بخت اُنج دے ہی کپڑے ہمیش پاوندا سی جیویں دے پہلے دن سی۔ میرے ساہمنے آوندا تے ہمیش اوہ گندے کپڑیاں وچ ہوندا۔

اک دن پچھیا تینوں اینا کجھ دتا ہے پر توں اپنی صورت اُنج دی اُنج ہی پریشان جہی بنائی ہوئی ہے۔ کیہ وجہ ہے؟ اوہ پیسے کتھے خرچے یاں جوڑے ہوئے نیں۔ منڈے نے جدوں میری توجہ ویکھی تے مینوں اپنا ہمدرد جانیا تے اکھاں وچ ہنجو بھر کے بولیا جو کجھ تسیں دتا او سارا کجھ گرو نے لے لیا۔ مینوں اک دھیلا وی نہیں دتا تے کاہدے کپڑے بنا کے تہاڈے کول حاضر ہوواں؟ ایہدے وچ میرا کوئی وس نہیں۔ میں بے وس آں۔ اوہدی غریبی تے مینوں بڑا ترس آیا تے خسرے نوں کہیا اج توں ایس منڈے نوں اپنے کول رکھ کے سکھا چنگے کپڑے لتے بنوا کے پوا تے ایویں نوکراں وچ کھیڈن نہ دے، سگوں میری اپنی خوشی ایہہ ہے پئی ایہنوں بیہن اُٹھن دے طور طریقے سکھے تے حاضر رہوے۔ خسرے نے حکم منیا تے میری مرضی ویکھدیاں ہوئیاں اوہدی بہتی خبر گیری کرن لگ پیا۔ تھوڑے دناں وچ ویہلا رہ رہ کے تے چنگا کھا پی کے اوہدے رنگ ڈھنگ کجھ دا کجھ ہو گیا۔

میں اپنے دل نوں بتھیرا سنبھالدی پر ایس کافر دی صورت دل وچ کھب گئی ایہو دل کردا پئی پیار نال اوہنوں کلیجے وچ رکھ لواں تے اپنیاں اکھاں توں کسے ویلے پروکھے نہ کراں۔ اخیر اوہنوں ہور عزت دتی تے ون سونے لباس پوا کے ویکھدی۔ اوہدے نیڑے رہن نال اکھاں نوں سکھ تے کلیجہ ٹھنڈا ہویا۔ ہر ویلے اوہدی سیوا کردی۔ اخیر میرا حال ایہہ ہو گیا پئی اوہ کدی کدائیں کجھ ضروری کم کرن میرے کولوں جاندا تے مینوں چین نہ آؤندا۔ کئی سالاں توں مگروں اوہ جوان ہویا۔ مچھاں پھٹ پئیاں۔ جدوں گل باہر درباریاں تیکر اپڑی تے دربان تے سارے خدمت گار اوہنوں محل وچ آؤن جان توں روکن لگ پئے۔ اخیر اوہدے آؤن تے روک لگ گئی مینوں تے اوہدے بناء چین نہیں آوندا سی۔ اک دم انج ہوون نال میں اینی بے سرت ہوگئی جیویں میرے تے کوئی قیامت ٹٹ پئی ہووے تے حالت ایہہ ہو گئی پئی نہ کجھ کہہ سکدی سی نہ اوہدے بناء رہ سکدی سی۔

کجھ وس نہیں چلدا سی ربا میں کیہ کراں ؟ دل نوں انوکھا جہیا وہم لگ گیا، بے قراری نال ایسے محلی نوں جیہڑا میرا رازدار سی سد کے کہیا مینوں ایہہ منڈا ہر حالت وچ منظور ہے تے ہن ایس ویلے ایہہ صلاح ہے پئی ہزار اشرفی پونجی دے کے چوک وچ اوہنوں جوہری دی ہٹی کروا دے وپار کر کے اوہدے منافعے نال اپنا گزارا کرے تے میرے محل دے نیڑے اک حویلی چنگے نقشے دی رہن لئی بنوا دے۔ لونڈیاں، لونڈے نوکر چاکر سارا کجھ جیہڑا ضروری ہے مول لے کے تنخواہ متھ کے اوہدے کول رکھوا دے پئی اوہ کسے طرحاں بے آرام نہ ہووے۔ خسرے نے اوہدے رہن سہن دی تے جوہری پنے تے وپار دی ساری تیاری کروا دتی۔ تھوڑے چر وچ اوہدی ہٹی انج دی چمکی تے ظاہر ہوئی پئی جیہڑے چنگے لباس تے قیمتی جواہر جیہڑے بادشاہ تے امیراں نوں چاہیدے ہوندے اوہدے کول ہوندے۔ ہولی ہولی ہٹی انج جمی پئی جیہڑا تحفہ ہر ملک دا چاہی دا ہوندا اوتھے ملدا سارے جوہراں دا روزگار اوہدے اگے مندا ہو گیا۔

پورے شہر وچ کوئی اوہدے برابر نہیں سی سگوں کسے ملک وچ وی کوئی اُنج دا نہیں سی۔ ایسے کاروبار وچ اوہنے لکھاں روپئے کمائے پر اوہدی جدائی میرے تن بدن دا نقصان کرن لگی۔ کوئی حل نہیں سی پئی میں اوہنوں کسے طرحاں ویکھ کے اپنے دل دی تسلی کراں۔ صلاح لئی ایسے خسرے نوں سدیا تے کہیا کوئی طریقہ نہیں نظر آؤندا پئی میں اوہدی صورت ویکھاں تے اپنی جان نوں تسلی دیواں۔ پر اک طریقہ ہے پئی اک سرنگ اوہدی حویلی چوں کڈھوا کے محل وچ ملوا دے۔ حکم کردیاں ہی کئی دناں وچ ایہہ سرنگ بنی تے جدوں
ویلا ہوندا چپیتیاں ہی ایہہ خسرا اوس جوان نوں ایسے راہ توں لے آوندا ساری رات شراب کباب تے عیش وچ کٹ دی۔میں اوہدے ملن نال آرام پاوندی تے اوہ میرے ویکھن نال خوش ہو جاندا۔

جدوں فجر دا تارا نکلدا تے بانگ ملدی محلی ایسے راہ توں ایس جوان نوں اوہدے گھر اپڑا دیندا۔ ایہناں گلاں دا سوائے ایس خسرے توں دو دائیاں دے جنہاں نے مینوں ددھ پیایا سی تے پالیا سی، چوتھے کسے بندے نوں نہیں پتہ سی۔

واہوا چر انج ہی لنگھ گیا۔ اک دن دی گل ہے پئی خسرا اوہنوں ہمیش وانگوں سدن گیا تے کیہ ویکھدا ہے پئی اوہ جوان فکر نال چپ کیتا بیٹھا ہے۔ محلی نے پچھیا خیری صلہ ؟ کیوں انج پریشان بیٹھاں؟ چل حضور ہوراں سدیا ہے۔ اوہنے کوئی جواب نہ دتا، زبان نہ ہلائی۔ خسرا پریشان جہیا ہو کے اکلا پھیر آیا۔ تے آکے مینوں دسیا۔ میرے خیال وچ شیطان جیہڑا خراب کرے ایہدے تے وی محبت اوہدی دل چوں نہ بھلی۔ جے پتہ ہوندا پئی عشق تے چاہ انج دے نمک حرام بے وفا دی اخیر بدنام کرے گی تے سارا کجھ اجاڑ دیوے گا تے اودوں ہی ایس کم توں ٹل جاندی تے توبہ کردی پھیر اوہدا ناں نہ لیندی نہ اپنا دل ایس بے حیا نوں دیندی۔ پر ہونی نوں کون ٹال سکدا ہے۔ ایس لئی اوہدی ایس حرکت تے غور ہی نہیں کیتا۔ تے اوہدے ناں آؤن نوں معشوقاں والا نخرا سمجھیا ایہدا نتیجہ ایہہ پئی توں بناء ویکھے ایہدے توں واقف ہویا۔ نہیں تے کتھے میں تے کتھے توں خیر جو ہویا سو ہویا۔ ایس خر دماغی تے ایس کھوتے دی توں پریشان نہ ہو، پھیر خسرے دے ہتھ سنیہا گھلیا پئی جے توں ایس ویلے نہیں آویں گا تے میں کسے نہ کسے طریقے آپ آؤنی آں۔ پر میرے آؤن وچ بڑا حرج ہے۔ جے ایہہ بھیت کھلیا تے تیرے حق وچ بہت بھیڑا ہے انج نہ کر جیہدے وچ سوائے بدنامی دے تے کجھ پھل نہ ملے چنگا ایہو ہے پئی چھیتی آ جا نہیں تے سمجھ میں آئی۔

جدوں ایہہ سنیہا گیا تے میری بے چینی ویکھی بھیڑا جہیا مونہہ بنا کے ناز نخرے نال آیا۔ جدوں میرے کول بیٹھا اودوں میں اوہنوں پچھیا پئی اج رکاوٹ تے روسے دا کیہ کارن ہے؟ اینی شوخی تے گستاخی توں کدی نہیں کیتی سی، ہمیش بناء کسے حیل حجت دے حاضر ہوندا سی پھیر اوہنے کہیا میں غریب حضور دی توجہ نال تے دولت دے کارن ایتھوں تیکر اپڑیا۔ بہت آرام نال حیاتی لنگھ رہی ہے تے تہاڈی جان مال لئی دعا کرناں۔

ایہہ غلطی بادشاہ زادی دے معاف کرن دے بھروسے نال ایس گنہگار کولوں ہوئی۔ معافی دا آس مند آں۔ میں تے دل جان نال اوہنوں چاہندی سی۔ اوہدی بناوٹ دیاں گلاں نوں صحیح من لیا تے شرارت تے نظر نہ کیتی سگوں پھیر دل داری نال پچھیا تینوں کیہڑا انج دا وخت پے گیا جیہڑا انج فکرمند ہو رہیا ایں ؟ اوہ دس اوہدا وی کوئی حل ہو جاوے گا۔ مکدی گل ایہہ پئی اوہنے اپنی اوکڑ بارے دسیا پئی تہاڈے لئی ایہہ کم سوکھا ہے ۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels