Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی لیکھا >> گھر باہر

گھر باہر

نادر علی
January 31st, 2009

گھر باہر

سیانیاں اکھان کیتاپئی پالیاں وچ مینہہ راتیں تے گرمیاں وچ دنے وسنا چاہیدا اے۔ اج ادھ پوہ ایہہ آن چھاہ ویلے لگا ۔ جھڑ تے راتے دا پیا بندا آہیا ۔ میں وڈے ویلے جھبدی کُھوہے ال نٹھا پئی جھڑی لگن توں پہلوں پٹھادتھا کر لاں۔ اک لدا سٹ کے دُو آلین گیاں تے مینہہ آ لگا۔ بھجدیاں بھجدیاں پٹھے وڈھے تے بھکھ تے پالے آزور کیتا ! وڈے ویلے سردیاں وچ نہ کھادا ہووے تے کتھے کم کرن ہوندا اے۔ بے بے روزیاں وچ سرگھی ای روٹیاں پکا چھوڑنیاں۔ میں صرفہ کرنا پئی چرکا کھاں مُڑ شاماں تائیں روٹی نہیں لبھنی ۔ روزہ اجے تد لوکے وچ زنانیاں ای رکھدیاں آہیاں ۔ چاچے نوں تے آکھدا کوئی نہیں سی پر مینوں دُوئے چوتھے دیہاڑے ماواں دھیاں ضرور آکھنا، "روزہ رکھیا کر۔ ایہہ کھانو کیاں نوں کیہ رب دی مار وگ گئی اے!"بے بے نوں چوکھا فکر آپنے اکلے پُتر دی راکھی دا سی۔ رب نہ راضی ہویا تے کون میرے پُتر دادھیان رکھسی ! جوں جوں میں وڈا پیا ہوندا ساں
بے بے دا ایمان ہور بھخدا جاندا سی ۔ ایہہ زنانیاں دا بڑھیپا بھی عجب اے ! جوں نکیاں ہوندیاں عجب نہیں ہوندیاں !
بھکھ بہت زور کیتا تے میں کُھوہے توں کجھ گاجراں پٹ لئیاں۔ گاجراں کھا کے پانی پیتا تے کجھ سہارا ہویا۔ ہن حقےدی آ طلب لگی ! سوچیا کُھوہے بابے لدھے کول حقہ پین بیٹھا تے مینہہ زور لگ پوسی۔ کجھ حقے دی طلب پالے نال بھی لگی پئی آہی۔ انج گھرے نٹھا تے آن یُدھ پیا رمضان شریف دا۔
میں سارے راہ گھر سکے پسار، روٹی ، اگ تے لیفے تے حقے دا سفنا ویکھدا لگا آوندا ساں۔ آیا تے ماما صاحبداد تے تن چار ہور داڑھیاں آلے پسار ملی بیٹھے سن۔ ایہہ اساڈے نانکے قاضی کے سارا ٹبر مولبی آہے۔ واہی تے نال شہر ہٹی بھی پا لئی ۔ ہٹی چل پئی تے اساڈا کھانُو کیاں دا سارا ٹبر مقروض ہوگیا ، قاضی کیاں دا !
"ایہناں نوں کتھے اندر لیا واڑیا جے ؟"میں آپنی نکی بھین نوں چھتھا پے کے پُچھیا۔ "جا
مامے ضیاء اللہ نوں تے مل لے !"جیناں گٹکی۔ ایہہ دھیاں بھیناں بھی عجب دھڑا ہوندا اے ! اُتوں پیو ال تے وچوں ماؤ ال ! جوں ایہناں وچوں پیکے ال تے اُتوں ساہورے جا ہونا اے ! "مینوں روٹی لیاوے کُڑھ وچ میں حقہ پان لگاں !"میں اوکھا بولیا۔ پر نلکے تے حقہ پیا تازہ کردا ساں تے مامے ضیاء مینوں ویکھ لیا۔ "اوئے سجاولا ایہہ کیہ کھانو کیاں ہار بندوق چائی پھرنا ایں۔"مامے ہس کے مینوں اندروں اواز دتی۔
میں حقہ نلکے ہیٹھ دھر کے اندر سلام لین گیا۔ نال تنے جنے اوپرے آہے ۔ میں مامے نال تے چاء نال سلام لیا پرباقیاں
نال ایویں بے دلاجیہا ہو کے جے میری شکلوں تے میرے حقے دے آہرنال اوہ نہیں سن ویہرے تے میرے ہتھ ملان نال ضرور اوکھے ہوسن ! گھر آیاں نال کوئی انج تے ملدا۔ پر مینوں بھُکھ نے ڈاڈھا تنگ کیتا سی ! گاجراں نال کجھ خالی ڈھڈ نال سُول پیا پیندا سی !
"ایہہ بھی تیرے مامے ای لگدے نیں۔ مامے رمضان دے پُتر نیں۔ ایہہ بھی شہر دُکان کردے نیں !"مامے لمی کہانی پائی۔ ایہہ میری ماں دا نانکا ٹبر سی، جانو کے۔
میں اک دو واری نکیاں ہوندیاں اوہناں دے پنڈ پیرو شاہ گیا ساں پرجانو نہیں ساں۔ "ایہہ بھائی ککن سنجانیں ہٹوانیاں نوں ؟"لیف پیراں تے ولھیٹ کےاک داڑھی آلابولیا۔ "ایہہ چودھری ہوئے تے اسی ایہناں دے بھانے کھتری!"داڑھی آلا ہسیا۔ "کھتری تے ایہہ پیوپُتر نیں۔ روزہ اُکا نہیں رکھدے ۔ تے سکھ حقہ نہیں پیندے ۔ مُڑ کھتری ای ہوئے نا "میری ماں اج آپنے دھڑے نال بیٹھی کیڈی خوش سی ! "نماز روزہ جیوندا ہیں رب دا حکم اے ۔ تیریاں نانکیاں نہیں بنایا !"مامے جوں میرے دلے دی گل کیتی۔ پر روزے داٹھیکہ نانکیاں کیوں لے لیا سی ؟
رُت نال ہر شے کیڈی بدل جاندی اے۔ پالے تے بھُکھ نے ماریا۔ پسار ملیاپیا سی تے وٹ چڑھیا نانکیاں تے ۔ میں گُڑھے وچ وڑ کے دوروٹیاں اچار نال کھادیاں گڑے دی روڑی بھی اک تماکو وچوں لبھ گئی۔ ہُن سوچیا کاہنوں ایڈا اوکھا ساں پروہنیاں تے ۔ جھڑی انھیرا پا لیا۔ ڈیگر ویلے ای ۔ میں پسار وچ دیوا بالیا۔ "لاالٰہ ال لِلا!"میری ماں پڑھیا۔ "میں روزے جوگیاں کھجوراں لے آواں ، لبھے دی ہٹیوں ؟"میں بے بے نوں پُچھیا۔ "چل روزہ نہیں تے کُھلان دا ثواب کھٹ لے !"ماما ہسیا پر وچوں خوش سی پئی میں کوئی آہر مجمانی دا کیتا اے ۔
پر شاماں تائیں مُڑ رُت بدل گئی ۔ مینوں پاسے سد کے بے بے دسیا جانو کے جیناں دا ساک پچھدے نیں آپنے نکے بھرا واطے۔ ایہہ بھیناں دا ساک بھراواں نوں کدے چنگا بھی ہووے تے نہیں بھاوندا۔ "چاچے نال گل کیتی جے؟"میں جان بُجھ کے پچھیا۔ مینوں پتہ سی چاچے نوں ساہورے نہیں چنگے لگدے۔ "داڑھیاں آلے تے ہٹیاں آلے بھی زویں دار ای نیں۔ تُہاڈے نالوں وڈے زیویں دار نیں !"میری ماں روہے روہی بولی ۔ رشتے دی گل اج تے نہیں سی ٹری ۔ نکیاں ہوندیاں دی متھی آہی۔ ساک دین دے بعد دا وٹا سٹا بھی لگا رہندا اے، "ہن اوہ پچھدے نیں پئی ہاں یاں نہ کرو۔"میری ماں آکھیا ۔ ایہہ گل بھی ڈھیر چر دی ٹری آہی۔ "روزے تے گھسا لیندے !"ٰمیں بے بے نوں رُلان واطے آکھیا۔ میں بھی خبرے وچوں بے بے داہی دھڑا ساں۔ پرنماز روزے تے اساڈی نت لڑائی رہنی ۔ بے بے میرے نکیاں ہوندیاں نماز نیتی تے میں ضرور پُچھنا ، "کسے روٹی بھی پکی اے ؟"
ـ"ایہہ مصُلے پچھے تماکُو پیا سی اوہ کتھے دھریا ای؟"
گل اخیر اوسے رمضان ای مک گئی۔ سردیاں دے اوہ روزے مینوں کدے نہ بھلے۔ میرے پیو نانکیاں کولوں ہار من گیا ۔ وڈا ویاہ ہویا۔ روزیاں توں اگلا چن ۔ شکر اے جیناں دے گھرے آلے داڑھی نہیں رکھی ۔ نہیں تے ساڈے لوکے دیاں بھنڈاں مولبیاں توں بزن کوئی جگت نہیں سی کرنی۔ پر رمضان کیاں دا ناں لے کے روزیاں نوں اوہناں پھر بھی نہ ولایا، بھنڈاں سٹھ بنائی، "ہر دیناں کدن مرنا چاہیدا اے ؟""فٹے مونہہ آ ! ویاہ تے مرن داپچھنا ایں !"چماٹ مار کے وڈے بھنڈ نے پچھیا۔ "میں پچھیا اے کدن مرنا چاہیدا اے؟"
ـ"پہلے روزے !"چماٹ ! "تاں جے رہندے نہ رکھنے پون!"چماٹ ! چماٹ ! "دُر فٹے مونہہ تیرے !"
سال دولنگھے تے جیناں بھی نمازاں چھوہ لئیاں ۔ اُسدے گھرے آلے بھی داڑھی رکھ لئی۔ دھڑے وندی لوکو لوک ممبریاں نال پے گئی۔ میرا چاچا بیڈی داممبر بنیا تے اوس ووٹ پپل پارٹی نوں پایا ۔ میریاں نانکیاں مُسلم لگی نوں۔ اگلے ویہہ ورھے ڈاڈھا ویر رہیا۔ قتل ہوئے دوّلی ۔ مینوں عمر قید ہوئی!"جیل وچ سردیاں دے روزے آئے۔ کسے کہیا، "چودھری سوکھے ہوندے نیں رکھیا کر "میں کہیا ، "بندے نوں پہلے روزے مر جانا چاہیدا اے !" "اکھے ایہہ کیہ گل ہوئی ؟"میرے نال دے قیدی پُچھیا۔
"ایویں اج گرمیاں دے روزے یاد آ گئے نیں!"میں ہسیا بھی تے رویا بھی !


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels