Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی کارا >> بول مردانیا ( ناول) جسبیر منڈ کانڈ:2 لڑی:6

بول مردانیا ( ناول) جسبیر منڈ کانڈ:2 لڑی:6

وچار ڈیسک
June 6th, 2017

سورج ہور اُپر آ گیا سی۔گھراں اگے چونتریاں تے بہت سارے چہرے بیٹھے دس رہے سن۔پتہ نہیں کس نوں اُڈیک رہے سن۔شاید رائے بُلار ایدھروں تُرکے لنگھیا ہووے؛اوہدی کھیچل نوں نِویں پا کے مافی منگن۔شام تک ایہناں چونتریاں تے بیٹھے پرچھاویاں نوں مندر تے مسجد تک پُجن لئی کھوہ اُپروں دی ٹپنا پوے گا۔بچپن دے مردانے نوں ہور دن تاں بہتے یاد نہیں سن؛پر اوہ دن یاد سی جدوں امّی نے مہتا کالو دی دہلیز اگے اوہنوں گودیوں اُتار دتا سی۔وڈے گھراں وچ وڑن لگے جے بچہ تُرسکے تاں ڈُمنیاں اوہنوں اُتار دنیدیاں سن۔امّی کہندی سی؛تُردے بچے نوں ویکھ کے شاہاں دا دل نرم پے جاندا اے۔اوہ دیہلی پھڑھ ہون لگ پیا سی۔’ آ جا تینوں کاکا وکھاواں‘۔ امّی اوہنوں اُنگلی پھڑ ماتا پرپتا دی گودی وچ پئے بچے کول لے گئی سی۔بچے نوں ویکھ اوہ چُپ کرگیا سی۔’وے نانک توں ہُنے توں روندیاں نوں چُپ کراون لگ پیا‘۔امّی لمبی اسیس نال بولدی گئی سی۔پر اج کل امّی کھج کے کہندی سی،’دواں دیاں ماواں نے اکو جہا دُکھ سیہڑ لیا اے۔۔۔‘ ساہمنے اپنے گھر دی چھت چوں پُن کے آوندیاں دُھوئیں دیاں دھاراں چڑھدے سورج دیاں کرناں وچ گُواچدیاں ویکھیاں۔کدے کدے اباّ دی آواز وی سُندی سی۔شاید ایس لئی کہ اوہ کھوہ کول اینی دیر توں کیوں کھڑا اے؟دور امّی دے کیرنیاں دا ساتھ ہن بہت گھٹ آوازاں دے رہیاں سن۔چھیتی ہی ایہہ سوگ چُپ ہون والا سی۔پھر وی اُس گھرول اوہدا جان نوں جیا نہیں سی کر رہا۔رستہ بدلن لئی اوہنوں اپنیاں ہی قبراں چوں لنگھنا پینا سی۔قبراں وچ بیٹھے پنچھی سیکدے چُنجھاں نال پھنگ صاف کر رہے سن۔اوہدے ویکھدیاں ویکھدیاں قبراں کئی پنچھی اُڈاری مار گئے۔پہلی نظرے حیرانی وی ہوئی،سمجھ وی آئی؛’قبراں اُپروں وی اُڈیا جا سکدا اے‘۔اک وار پھر سریر اندر تازے دم دی دھڑکن سُنی۔پھر قبراں وچکار سنت رین کھڑا دسیا۔اوہ اُڈے پنچھیاں ول ویکھدا تے اک اُنگل آپنی چھاتی ول سیدھ رہا سی۔’اُڈ جاؤ۔۔۔اُڈ جاؤ۔۔ایہ روحانی غم نیں۔۔‘
پنڈ دی نُہار بدل رہی سی۔مندر ساہمنے اک ہور گھڑی اُسر رہی سی؛جس دے ساہمنے اک وڈا چونترا پکا ہو رہا سی۔اُس اگے رائے بُلار دی حویلی دیاں بھاریاں لیٹناں دس رہیاں سن۔اُس اگے وڈی مسیت دا بانگ دین لئی تھڑا پوڑیاں لا کے اُچا کردتا سی۔جس توں بیدیاں والا تے پروہتاں والے مندر دے ویہڑھے دیاں مورتیاں ہن صاف دس سکدیاں سن۔ایہ اوہی رستہ سی جتھے سائیں دی آواز اگے اگیان اسنبھو ہو جاندا سی۔ہن کنے مہینے لنگھ گئے سن،ایتھے کوئی سنواد ہی نہیں سی ہویا۔اج کل گُپال پنڈت نوں ایہ کہنا پے رہا سی،’اوہ بیٹھدا جوگیاں وانگ۔۔۔اوہ اُٹھدا یودھیاں وانگ۔۔اوہ تُردا پیراں وانگ سی۔۔۔ایس راہ دی لیلا ہی جاندی رہی۔۔۔
مندر وچ آرتی چل رہی سی۔پپّل تے لٹکدے ممولیاں دے آلھنیاں اُپروں اُس دے آخری تُبکے مورتیاں اُتے ڈگ رہے سن؛جنھاں نوں دُھپ تُرنت سُکا دیندی۔ایہناں مورتیاں چوں اک بنّاں بنسری توں کھڑا کرشن دا بُت وی سی۔جس کول مردانے کدے رُکن نوں جیا نہیں کردا۔ایس توں تاں چنگا سی پُوجا دے پُھلاں چوں آپنا رزق کماندے پنچھیاں ول ویکھیا جاوے۔ساہمنے سائیں ہوراں دے باڑے وچ پتلی بدامی گھوڑی سیکدی دسی۔اوہدے کول ہی سائیں دا ہل،پنجالی تے سہاگی پئے دسے؛جنھاں نوں اُہتوں بناّں کوئی نہیں سی ورتدا۔مردانے دا روز جیا کردا اک وار اوہناں اُتے ساز وانگ ہتھ پھیر کے آواں۔مردانے نے ویکھیا تسبی پھیردا رُکم دین،گوپال پنڈت دے باڑے ساہمنے رُک گیا سی۔اوہ باڑے وچ بیٹھی گاں ول ویکھ رہا سی جو مہتا کالو نے پُت دی بھرشٹ بُدھی دے نوارن لئی دان کیتی سی۔چٹّی گاں دیاں کالیاں سیاہ اکھاں چوں پانی دی پرت ایدھر اُدھر گھمدی دسدی،پر مہتا کالو دے باڑے ول آ کے رُک جاندی؛جتھوں کل اچانک اوہ’گؤدان‘ بن نکل آئی سی۔پنڈتاں دے باڑے وچ نہ اوہ بلداں دیاں حرکتاں دسدیاں تے نہ ہی اوہ تھاپی دے کے دُدھ چون والیاں سوانیاں۔ پھر وی مردانے دا جیا کیتا، رُکم دین ایتھوں جاوے تے اوہ گاں دا سر پلوس کے آوے۔
مندر وچوں ہردیال پنڈت لما تلک لا کے نکلیا۔اوہدے متھے دیاں توڑیاں بھروڈیاں تک پھیلے تلک نوں چھیتی ہی جھاڑ دیندیاں۔ ہردیال تے رُکم دین بولے تاں کُجھ نہیں پر اک دوجے نوں لنگھ جان لئی رُکے۔سائیں ویلے اوہ اک دوجے نوں کجھ نہ کجھ ضرور بولدے سن۔اوہدے ہون نال سنواد دا کوئی بہانہ بنیا رہندا سی۔اوہ اوہناں دیاں سوچاں وچ پھسے سبھ توں کمزورلفظاں نوں کانبا چھیڑ دیندا سی۔اج دواں نے مردانے نوں وی نہیں بُلایا۔پر رائے بُلار اجکل اجہا نہیں کردا۔جے کجھ وی نہ کہنا ہووے،اوہ اک دن پہلاں کہا واک دہرا دیندا: ’آپنے سائیں ول جا رہیں۔۔۔مردانیا‘۔
 Link of Previous Part
http://www.wichaar.com/news/321/ARTICLE/33058/2017-05-30.html



Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels