Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی کارا >> بول مردانیا ( جسبیر منڈ دا ناول) لڑی وار سلسلہ۔ کانڈ(پہلا باب)۔ لڑی 1

بول مردانیا ( جسبیر منڈ دا ناول) لڑی وار سلسلہ۔ کانڈ(پہلا باب)۔ لڑی 1

May 4th, 2017

بھائی مردانہ بابے نانک دے ساتھی سن۔ دویں اکٹھے سفر کردے سن۔مردانہ رباب وجاندے سن تے اوہناں نوں ربابی آکھیا جاندا سی۔
جسبیر منڈ دے ایس ناول بارے دلیپ کور ٹوانہ لکھیا ہے کہ پنجابی زبان وچ ایس ناول دا اوہی مقام ہے جو ’آگ کا دریا‘دا ہے۔پبجابی زبان دی گورمُکھی لپیّ وچ لکھے ایس ناول نوں زبیر ہوری وچار دے پڑھیاراں لئی لڑی وارشاہ مکھی روپ دے رہے نیں۔بھائی مردانے دا کردار مسلم سکھ ملن ورتن دا لشکارا وی ہے اتے گرو، چیلے،پیر مرید تے استاد شگرد دا قصہ وی۔

دُھپ نے ہوا دا سُبھا بدل دتا سی۔سیالو دُپہر دی دُھپ وچوں لنگھدے بُلے تلونڈی دی مٹی نوں چھوہ کے پہلاں کوسے ہندے،پھر اگے دُور پہاڑاں وچ جاٹھر جاندے۔ہوا تاں موسماں دی حضوری وچ وگدی ہی رہندی ہے۔ایہہ تاں چانن توں بناںآکاراں دی غیرحاضری وچ وی وگنا نہیں بُھلدی۔مردانا اجکل اجہیے عجیب خیالاں وچ گُمیا تلونڈی دیاں گلیاں وچ گُھمدا پھردا دسدا سی۔کُجھ بھاہ نہیں سی رہیا،گھڑتاں بُنتاں نال ان بن چل رہی سی۔چتّ دے چُفیرے اک گُونج رہندی،اکھاں اگوں اک جھلکارا جہا لنگھدا۔پر اوہ سُریلی آواز نہ سُندی جو کوسی ہوا دے ساہاں دے نرلیپ پلڑھے جھُکا دنیدی سی۔شاید ایسے کرکے اوہ ساز وہ ہن چُپ سی۔مہینے لنگھ سن۔اپنے آپ توں ہرکھ آوندا سی۔اوہنے اپنے متر دے جان نوں ودائیگی کیوں بنن دتا؟ جے رام(بی بی نانکی دے گھروالا) نے تاں ایہناں ہی کہا سی،’ تُسی چلو ہن میں تے نانک ایتھوں اکلے ہی سُلطان پور جاواں گے۔‘ایہ لفظ تاں اوہناں لئی سن جیہناں نے اوتھوں وچھڑن دی ووستا کیتی سی۔ایتھوں تلونڈی ول واپسی مہتا کالو،چاچے لالو تے ماتا ترپتا دی ہونی چاہیدی سی۔اوہ کیوں واپس مُڑ آیا سی؟اوہنے ایہ وچھوڑا کیہڑی گلوں سیہڑیا؟اج کل اپنے آپ نوں اجیہے بڑے سوال سُندے سن۔کسے نے نانک نوں بھیجن وچ آپنی جتّ سمجھی،کسے نے آپنے نال تورن وچ غرور کیتا سی۔پر اوہدے ول کسے نے دھیان نہیں سی دتا۔سائیں وی اپنے پریم وچ سُلطان پور ول جُھک گیا سی۔جان ویلے اوہنے اک واری وی پلٹ کے نہیں سی ویکھیا۔جیہناں نے اوہنوں بھجیا سی اوہناں نوں وی اوہدی ایہدی حرکت چنگی نہیں سی لگی۔پر مردانا اخیر تک اوہنوں ویکھدا رہیا۔اگے ٹبیاں دیاں قطاراں نے پگڈنڈی گُھٹ لئی تے اوہ دسنوں ہٹ گئے۔کُجھ پہلاں بعد مردانے نوں کُجھ ہویا سی،تے اوہ شانت اُسے جگہ کھڑ کے انتظار کرن لگا۔اوہ مہتا کالو دے پروار نال پنڈ ول نہ مُڑیا۔اوہناں کہا وی پر اوہ مُڑیا اپنی مرضی نال سی۔تلونڈی ول جان ویلے اجہا ویراگ پہلاں کدے نہیں سی چڑھیا۔
ایہو سی اوہ گول پٹھّ والی ٹبیّ جتھوں جے رام تے نانک سُلطان پور ول تُرے سن۔ایس توں اگے بیریاں دے جھنڈ اوہلے اوہ دی گُپت کُٹیا سی،جسدا سرف اوہنوں ہی پتا سی۔تاں ہی تاں پلاں وچ اوہ لبھ لیندا سی۔اوہ بیریاں توں پار اوس جھونپڑی کول پہنچیا۔ایس توں اگے جیویں اُجاڑاں مُک جاندیاں سن۔اک چھوٹا جیہا پنچھی کُٹیا وچوں نکل اُڈیا۔اندر پیا سائیں دے ہتھ دا بنیا’ اکتارا‘ اوہنے چھوٹے چھوٹے سُراں نال جگایا۔نکیّ نکّے ویروے اوہدے چیتے وچ سجرے ہون گے تاں ہی تاں ایس جگہ دن وچ اک وار آئے بناں نہیں سردا۔چُفیرے پھکے جامنی رنگاں دا پھیلیا اُچاناں نواناں دا گھیرا اپنیاں ہی قطاراں وچ رچیا دس رہیا سی۔جھونپڑی اگے پئے پتھراں چوں ہالے وی مٹی دا گندھ آ رہیا سی۔(ہالے مٹی دی تاثیر ایہناں چوں گئی نہیں سی)۔
تھاواں نال شاید بھاونا بدل جاندی ہے۔ایس کُٹیا وچ تلونڈی وچ واپریا ں دُکھد گھٹناواں بارے کدے گل نہیں سی ہوئی۔اوہ کسے رنگ وچ رنگیا بہت ہی کومل سنواد کردا کردا لین ہو جاندا سی۔چاہے اوہ مجھاں دوارا اُجڑی کھیتی سی،چاہے سچّے سودے دا رولا سی،چاہے گھر توں سارا دن باہر رہن دا جھگڑا سی۔ایتھے اجیہی کوئی وی گل پُچھنی بے وقت جاپدی سی۔ایتھوں ہی دو ٹبیاں وچ دی لنگھدی اک باریک دھار سی جس وچوں دور تلونڈی دے پھیلے کھیتاں نوں ویکھیا جا سکدا سی۔ایہو اوہ وتھ سی جس راہیں کدے کدے ہوا نال دور کھیتاں دی کوئی آواز سُندی۔
ہالے سچّے سودے والی گل ٹھنڈی نہیں سی پئی۔اک دن سنت رین(سچّے سودے ویلے جنھاں سادھواں نوں بابے نے بھوجن کُھوایا،ایہ اوہناں دا مُکھی سی) لبھدا پنڈ آ پُہنچیا سی۔’مینوں اوہ بھالک وکھاؤ‘۔وڈے تڑکے نوں اوہ دویں جدوں ایتھے پُہنچے تاں نانک جھونپڑی اندر ہی بیٹھا سی۔
’تیرے بیراگ نوں اُڈیکدیاں ہنیرا ہو گیا‘۔
’بیراگ دا وی چانن ہوندا ،دیوا بال بیراگیا۔۔۔۔‘ سنت رین اُتر سُن ہنیرے وچ ہی کھڑا رہا۔اوہ ہسدا جاپ رہا سی۔سنت رین نے وچھڑن نوں جشن بنا لیا سی۔پر اوہنوں وچھڑ کے ایہ کیہ ہو گیا سی؟اودوں اجہا کیہ واپریا سی جو وچھڑن نہیں سی بنیا؟اوہ جھونپڑی توں باہر آیا۔سنت رین دی واپسی والے راہ نوں نہاریا،پر ویراگ اُسدا ہی رہا۔سنت رین وانگ جشن دا کوئی چشمہ نہیں پُھٹیا۔ (چلدا)


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels