Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی کارا >> چرولی شریف

چرولی شریف

نادر علی
February 1st, 2009

چرولی شریف

توبہ استغفارکرنی چاہیدی اے پیراں ڈیرا ہووے، درگاہ پیربھاگ شاہ دی۔۔۔ چرولی شریف۔۔۔ تے ایس سیّد زادی بیوی نُوری بی بی ہوراں اُس داں ناں مٹی وچ رول چھڈیا۔ آپنیاںکرتُوتاں پاروں۔ ہور بھی جہان وچ کوئی زن گمراہ ہوسی ! پر ایہو جیہی نہ ہوسی! نہ دین نہ دنیا دی پر اوہ۔۔۔ ہو کے دن دُنیدی تھم بھی ، جُوں سیّداں نوں حق ہونا چاہیدا اے۔ ایہہ بھی نہیں پئی دُوجا اک گناہ کرے تے اوہدے گل گل ہو ویندا اے، تے سید کرے تاں رہوے گٹ گٹے ۔ بھاویں کوئی پیرنی ہار ڈُبا پیا ہووے ۔ نیک ، بد تے خدا جاندا اے تے ہے بھی ستار تے بخش والا۔ پر اوہ تے تاں
جے بشر پردہ کرے تے۔ پیرنی اُس نوں چاہیدا آہیا کسے یرولی ٹولی دی۔ کوئی یرولی جیہی یرولی۔ راجے نوں چھڈیا تے مل اسلم نال ڈڑھ پئی !
مل اسلم تھانیدار دا پُتر ، کھاندا پیندا ، علاقے دا چودھری ، پنڈ دی پانڈ والا، ٹبر دا سردار۔ تھایندار صاحب نوں تھانیداری دتی اوس کرماں والی تے بھاگاں والی سرکاری سید بھاگ شاہ ہوراں آپ۔ اجے جیوندے ۔ تد انگریزاں گھٹ ہی مُسلمان تھانیدار بنائے آہے ،اوس زمانے سن ویہہ دی گل اے تھانیدار اجکل دا آئی جی سمجھ لوو ! سکھاں دا علاقہ سی، ریاست دے اصلوں نال۔۔۔ سکھاں بڑی مُخالفت کیتی۔ چودھری اکرم خان تھانیدار بنیا تے لگا بھی آپنے علاقے آ ۔ گھوکائی تھانیداری ! جابر تے نیک نام، خان صاحب دا خطاب پایا، ریٹائر ہون توں بعد ۔سبھے برکتاں بھاگ شاہ ہوراں دیاں۔ تے اوہناں دی صاحبزادی یارنی ہووے اوس احساناسں تھلے دبے مُریدے پُتر دی ! ملک اسلم آہیا تے پیراں دے گھرے دابندہ۔ ایتھوں ہی تے پلیتی ودھی ۔ پڑدہ کسے گل دا نہ رہیا۔ پہلوں راجے نال تے خبرے کس کس نال سرکار سُتی۔ ملک شرابیا تے بے غیرت تے آہیا پر آہیا سوہنا۔ لوکاں عاشقی مشوقی بھی کہیا ایس معاملے نوں ۔ پرویاہیا ہویا، دھی جوان ہون سر آہی ملک دی آپنی ۔گل آہی انہونی ! تے مُڑ انج پئی سارا جہان جاندا آہیا۔ راتی پیرنی پگ بنھ کے گھوڑی تے چڑھ ، چار کوہ پینڈا جانا چودھری دے ڈیرے جیہڑا پنڈوں دُراڈا آہیا۔ پر لوک سارا جانے ! گھر آلی ملکانی شودھی آپ پکانے ککڑ قورمے تے جانے راتی اوس بے شرعی سوکن کولے ! شراباں آونیاں ۔۔۔ تے رولے پینے۔ ککھ نہ رہیا اکرم خان دی حویلی دا۔ قاروں دا خزانہ مُک جاندا جے۔ نیکیاں دا بھی !
پر پیر رحمت علی ہوراں دابھی دوس آہیا۔ گل اپڑی نہ ہوسی اوہناں تائیں ۔ ملک اسلم گھر آوے تے اوتھے جوں اوہ ہی گھرے دا جوائی آہیا ! پھل فروٹ آونے خاطراں ہونیاں تے شراب چلنی ۔ پیر رحمے ہوراں نوں تے شراب خانہ خراب نے ماریا۔ پر کوئی مُریداں پُچھنا۔ گل کرے تے اوہ، گویڑ کرائے تے اوہ۔ آہی تے بے شرم پر آہی سیانی تے گل کرن جاندی آہی ۔ یاراں نوں ہی نہیں شیراں نوں بھی نتھ پالیندی سی۔ لنڈپور دے چودھری اُدھالا کیتا، شیر پور دیاں دے وڈے چودھری دی دھی دا۔ لوک آہدے ہن پئی ملائی کھان آلیاں تے اُدھالیاں نہیں مندیاں کوتوالی کسے دی۔ "اُدھالا مرض
ی والا !"کسے سیانے اکھان کیتااے۔ ہوسی انجیں گل۔ پر جدوں لنڈپور آلے چودھری نوں اوس سدیا تے اوہ آگیا پھاہے یرولی دے ۔ پیرنی کہیا، "بانہواں موڑ!"اوس کہیا، "کُڑی نہیں مندی ! تے شیر پور آلے کُڑی نوں مار چھوڑسن!"شیرپور آلیاں دی جا تکڑی آہی بھی بہوں سوہنی۔اللہ جانے کیہ ہویا ۔ راتی شیرپور آلے آئے ۔ تیجے پنڈوں اک چودھری چھوہر نال درگاہ تے کُڑی دا نکاح چا پڑھایا۔ پراس کیہہ منتر پڑھیا چھوہر اُتے جس کُڑی نوں جان تے کھیڈکے کڈھیا اوہ کنج منیا ہوسی ؟ کُڑی جیہڑا عاشق آہی۔ اوہ کنج منی ؟ اگلے گھرے آلے کنج راضی ہوئے ؟ اوس کالے مُونہہ آلی نال مُونہہ کالا کروان تے۔ لوکے جوں سٹھ بنا لئی "عاشق دی اُس لکدی لاہی ! جامعشوق نوں آپ وکھائی ! سوہنی کُڑی نوں گل سمجھائی ! گھر آلیاں توں جان بچائی ! اگلے چھوہر نے سوہنی ڈٹھی ! اُس سمجھیا خبرے اوس پھسائی ! اوہدی جھٹ پٹ دُعا پڑھائی ! جا درگاہے ونڈی مٹھیائی!" ۔۔۔ لوء پئی لگدی آہی جد پیرنی ملک دے ڈیرے آئی ! سٹھاں تے آپ بنیاں ہوئیاں۔ پر سودے کرائے تے پیرنی ! قبضے چھڈائے تے پیرنی ! گلاں کرے جوں ہے کسے اوہ پرھیا دی پردھان!
روز دا قصہ نواںہونا۔ چرولی شریف نوں مُنڈیکے بنا چھوڑیا یرولی شریف ! گلاں مکدیاں نہیں بیوی نُور بی بی ہوراں دیاں !
اخیر ملکانی آلی کہانی ۔ اوس آ ڈیرے منت پائی ۔ ملک صاحب تے نس گئے۔ ٹبری آوندی ویکھ کے پر یرولی سرکار دربار لا کے بیٹھی رہی۔ "آ ملکانی ! ول ایں ؟ اج کتھے میریاں تے کھجل پئی ہونی ایں ؟"ملکانی ایہہ گل آپ مُنوں سنائی۔ اکھے ہے تے بے شرم پر ہے پت والی ۔ میں پُچھیا، "لتھی دی بھی کوئی پت ہوندی اے ؟"مکانی کہیا، " پیرنی دی مُٹھی وچ اے۔ چُھو کر پت دے پڑدے وچ ویندی اے۔"ملکانی منت پائی، "گھر لُٹی چلیا اے ! جوان کُڑی دا رشتہ لیندا کوئی نہیں۔ گھر کوڈی دین نوں بھی نہ رہسی !"پیرنی ہسی ! جوں کُھل کے ہسدی آہی۔ "ملک شودھا ہُن رہ بھی تیرے جوگا گیا اے۔ کھوہے دا ہن بھیڑا اے پر اجے ملکانی گاہے تے بھمبیری ہوسی ! گھر لے جا، تے گھر وسالے سُو ! ٹیسی کجھ دیہاڑے ۔ مر دبے سمجھ ذات اے ! میں منتر تویت کر دیساں ای ۔ خیر مہر ہوسی ۔ جا کُڑی دا داج بنا۔کوئی مسئلہ ہویا تے دسیں۔"
اوہ دن تے ایہہ دن پیرنی مُڑ کے نہ آئی ملک دے ڈیرے تے ۔ ملک نمازاں پڑھن لگ پیا، زمین وی سانبھ لئی سُو پر آہیا اُداس ۔ ملکانی مُڑ گھرے آلی آہی ۔ اُس ترس بھی آیا، کم بھی اُس داہو گیا آہی ۔ اُس ۔ اُس پیرنی اگے منت پائی، "ملک اُداس رہندا اے۔
راتی سوندا نہیں ۔"پیرنی آکھیا، "میلے تے ٹوریں سُو اُداسی لہہ ویسی !"ملک گیا پئی پیرنی سیدیا ہے ۔گیا جوں رانجھا ٹلیوں وگیا ہوسی ! پُہنچیا پیرنی دے پسارے ! کُنڈی کدے پیرنی لائی نہیں سی ۔ کوئی جاندے نہیں اوہدے ال ۔ ملک گیا تے نواں تماشہ اوس ڈٹھا ۔ پیرنی راجے نوں کول سوایاہویا اوہ گلوں ننگی آہی تے راجے دا گنج پیا سہی ہوندا سی۔ "آ ملکا توں وی آ جا ۔ تہایا ہو سیں !"ملک دے مونہوں گل نہ نکلی ، "بے شرمو ! درگاہ وچ سدھی منجی تے ڈڑھے پئے او؟"درگاہ میلے تے منجیاں دے پاوے اُتانہہ ہوندے آہے پئی بے حُرمتی نہ ہووے اُچا سیں کے۔ پر پیرنی تے خبرے سدا اُچی ہی ڈاہی ! پہاڑی جا ڈاہندی، جے اوہدا وس ہوندا ! ایہہ گل اوس ملکانی نوں آپ سُنائی۔ ملک نمازاں پہلوں پڑھدا سی ہُن داڑھی رکھ گھدی سُو !


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels