Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی کارا >> کرم دین تھانیدار

کرم دین تھانیدار

نادر علی
February 1st, 2009

کرم دین تھانیدار

نہ ہُن چودھری تھانیدار آہیا تے نہ کوئی اوہنوں کرم دین آہدا آہیا۔کے ڈی صاب ، چودھری صاب، کرمُو تھانیدار ، کرمُو ورک......جُوں کسے نوں وارا کھائے اوہدی کنڈی پچھے لوک آہدے آہے، ساہمنے تے اوہ کسے ناویں نوں جھلدا نہیں سی۔ نہ بھرا نہ پُتر ، نہ لہندے آلے ورکاں دی بلاور وچوں ہور کوئی اوس دے نیڑے جاندا سی۔نوکر روٹی یاں سگریٹ لیا دیندے آہے تے چودھرانی نال جے کدھرے بولدے آہے تے کسے ہور نوں علم نہیں سی۔ ورک اُنج بھی نُور پور دے وڈے چودھری تے وڈے بدماش تے مُڑ اوہ ودا بھرا پچھلیاں وقتاں دا وڈا تھانیدار ، میری ہوش توں پہلوں دا.........تے ڈاڈھا تھانیدار پئی وڈیاں وڈیاں بدماشاں دا موتر نکل جاندا اوہدا ناںسُن کے۔
اوہ اساڈے گھر دے نال اگلی کوٹھی وچ رہندا سی، جیہڑی پُرانے کسے وڈے ہندو دی آہی ۔ اوس مل لئی یاں ملی ہوئی سی ہن تائیں قبضہ اوسے دا آہیا۔ آہیا وی سوکھا۔ دُوجیاں ورکاں بھوئیں شہر وچ آون نال مرلہ مرلہ ویچ کے پئی کھادی۔ اوہدا مُربعد ٹابتا اجے پیاسی۔ جے راضی ہووے تے کوئی ورھا کھنڈ واہ لئے .........نہیں تے وگدابھی نہیں سی۔ چودھری توں
لوک ڈردا ای بڑا سی۔
میں اک واری حیاتی وچ چودھری نوں پرھیا وچ ڈٹھا۔ اساڈے محلے مہانا کشمیری اک ہندنی کُڑی کڈھ لیایا۔ اک اُدھالا، دُوجا مذہباں دا رولا۔ وڈے شاہ جی، جیہڑے آپ وڈے بدماش آہے وڈے ویلے اساڈے محلے آئے، کُڑی نوں مسلمان کیتا تے نکاح پڑھا دتا۔ سن چھتالی وچ پنج سو بڑی رقم سی، جیہڑی عباس شاہ ہوراں نکاح پڑھان دی فیس لئی ۔ اساڈے محلے کیہ سارے شہر وچ رولا پے گیا۔ میں آپ گھروں لالٹین لے کے گیا۔ مسلمانی تے نکاح تے صلاح مشورے وچ انھیرا پے گیا سی۔ کسے کہیا، "بتی!"تے میں
کھری مار کے لے آیا تے نیڑے ہو کے کُڑی ویکھ لئی۔ اگلے دن چھاہ ویلے رولا پے گیا، "پُلس نہ تھانہ نہ کوئی ہتھیار تے نہ کوئی لشکر۔ کلم کلا کڑی داپیودولت رام تے کر مُوٹا ٹانگے تے آئے ۔اوس لہندیاں سار اکو گل پچھی ، "مُنڈا کتھے ؟"مہانا بڑا ٹپیا اوس سنیا چاقو شاقو وی کڈھن دا جتن کیتا۔ اوس دے پیو کہیا، "جیکن کرمو آکھے من لئیں ۔ بولیں نہ ۔ کرمُو بڑا بُرا بندای!"مہانا نکلیا تے کرمُو آکھیا ، "کُڑی کتھے آ ؟"مہانے نوں جُوں اوس منتر پھوک چھوڑیا۔ اوہ چپ کر کے کُڑی نوں لے آیا۔ "چل پُتر ٹانگے تے بہہ۔"اوس کُڑی ال بغیر تکیاں آکھیا۔ مہانا پہلوان سی تے کرمُو نالوں فُٹ لما سی۔ پر کرمُو دا خبرے لوہے داہتھ سی۔ اوس اک چپیڑ ماری تے مہانا ڈھوئی پرنے ڈھٹھا۔ کرمُو مُڑ کے ٹانگے تے بہہ گیا۔ اگلی سیٹ تے کرمُو تے پچھلی تے باپ بیٹی۔ کوئی بندہ کیہ کُسکنا سی۔ مینوں تے سہی ہویا چڑیاں وی ساہ کھچ لیا سی ۔چھاہ ویلے چیں چاں چُپ لگے۔ مگروں مہانے اٹھ پہر روٹی نہ کھادی ۔چقو زویں وچ گڈ کے بہہ رہیا ۔ پر ایہہ سارا سوانگ تے اسانوں وکھان لئی آہیا۔ پیو ویڑھے کُنڈی مار چھوڑی جُوں اوس مہانے نوں ڈکیا ہویا سی.......... ـ"جانو تیری بھی گواہی پینی اے !"مہانے تیجے دن مینوں آکھیا ...... "شاہ ہوراں کہیا اے کُڑی مُسلمان ہو چکی اے !"پر گل آئی گئی ہو گئی۔
سن 60وچ میں افسر ہویا تے میرے ابے دسیا پئی کرمُو وی مبارک دتی اے۔ میرا کرمُو اینا ای لحاظ کردا سی پئی میرا سلام جھل لیندا سی۔ لؤ جی 33ورھیاں دا سلام آخر قبول ہویا۔ میں آہیا وی سیاستدان تے جھولی چُکاں دا سردار ! میں اخیر پسما لیا کرم دین تھانیدار نوں۔
میں سلام کر کے کھلو رہیا۔ اُس ہتھ کر کے پنجہ ملایا تے کہیا، "چودھری مُبارک ہووی !"تے فیر سگریٹ نال سگریٹ لا کے آپنے دھیان کھلو رہیا۔ اسی آہدے آہے کرمُو دا پہرہ اے۔ اوس چار پہر کھلہیا رہنا، اک سگریٹ نال دُووا لائی جان۔ مُچھاں چٹیاں گھٹ تے دھوئیں نال لال ودھ سن۔ اکھیاں لال بوٹیاں ۔ "چاچا جی تھکدے نہیں او ؟"
ـ"پہرہ جُو ہویا پُترا۔ " اوہ ماڑا جیہا ہسیا۔ اُس نوں کس دسیا ہووے پئی لوک ایہہ بکھیڑا کردے نیں ! فیر اوہ کوٹھی دی سڑک دی پُلی دی کندھی تے بہہ گیا۔ "بہن دی اجازت اے ؟"میں پُچھیا۔ اوہ فیر تھوڑا جیہا ہسیا۔ میں بھی حیاتی وچ پہلی وار دو بول آپ دے مُونہوں سُن کے پُلی دے دُوجے پلے کندھی تے ماڑی جیہی ڈھوہ لالئی۔
"چاچا جی، صحت واطے سگرٹ چنگا نہیں۔"
"پُتر میری حیاتی تے پیندیاں ای مک گئی اے۔"
اوہدے خبرے لوہے دے پھیپھڑے آہے ۔ انجیں ساری عمر سگرٹ نال اوس سگرٹ لایا۔ "چاچا جی کھلوتے کیوں رہندے او؟"
"پُتر جوں اللہ دا حکم اے!"
"کھلون دا حکم اے ؟" میں پُچھ بیٹھا۔
"پُتر جیہدے نصیب ہووے اوہ میری عمرے نماز پیا پڑھدا اے ! حساب جُو دینا ہویا۔ مینوں ساری حیاتی نماز تے نصیب نہیں ہوئی۔ پُتر ہر کوئی آپنے لکھے طریقے نال نماز پڑھدا اے!"
"اج چودھری کرم دین نبّیاں سالاں دا ہو کے مویا اے ۔ میرے نکے بھرا دسیا، اوس اخیرلے دینہہ وی دوپہر پہرے تے گزارے۔ پیشی ویلے جھٹ لما پیا تے مُڑ نہیں اُٹھیا۔ اج سٹھاں ورھیاں دا ہو کے مینوں وی کجھ کجھ سمجھ حیاتی دی تے رب دے حساب کتاب دی آون لگ پئی اے۔ پر میری ایہو دُعااے ایڈا ڈاڈھا پہرہ نہ ہووے۔ پر میں ڈاڈھا افسر وی تے نہیں !


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels