Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی کارا >> فیکے دی موت

فیکے دی موت

نادر علئی
February 1st, 2009

فیکے دی موت

کئی ورھیاں مگروں اج
فیکے نوں سفنے وچ ڈٹھا.........سفنے دا سنیہا ہر واری وکھرا تے گنبھیر ہوندا اے۔ پر فیکے دی گل ہور اے ، اوہدا جیون تے موت میں دوویں بھُلا بیٹھاں۔ اوس ایتکی بہروپ وٹا لیا۔ اوہ جیہڑا ساری عمر ماشکی سی اج فروٹ آلی ہٹی تے حسینے مہر دا سٹنٹ بنیا بیٹھا سی۔میں سفنے وچ کا کھکھڑی چک کے اگانہہ کیتی ۔ فیکے سفنے وچ کہیا، "نکیاں چودھریا کھکھڑی توں ایس ہٹی توں لئی نہیں ، ایہدے پیسے کوئی نہیں۔ ایہہ سودا کدھرے ہور دا اے۔ جا چودھری تینوں بھُل لگی اے ۔ "اوہ ہسیا حسینے اُلر کے ہٹی وچ نظر ماری کھکھڑیاں آہیاں کوئی نہ ۔ سفنا مُک گیا۔ میں مفت دی کھکھڑی نال خوش جاگیا !
سفنے جیون دے گاون تے ناچ دے عجب عجب کھیڈ ہن۔ جیکر رسی دی تار تار وکھری کرئیے تد بھی سمجھ نہیں آوندی۔ سائیکالوجسٹ ایہا غلطی کردا اے۔ اوس آکھیا، "ماں دی رمز
Mother symbolبھی ہے تے کام دی رمز Sex symbol بھی ہے۔ پر دوویں گلاں غلط سن.........تار تار دا جیون وکھرا گاون ہے تے تاراں جوڑ کے جیہڑی رسی ساڈا جیون بُندا اے اوہدے وٹاں دے وکھرے وکھرے ناچ ہن ! گل انج سی پئی فیکے مینوں مہر دیاں نیائیاں وچوں جیہڑیاں دکاناں دے پچھوکڑ سن اک چوری دی کھکھڑی کھوہ تے دتی دی ! سی ہمیشہ راتی اوس ٹک توں کھکھڑیاں چوری کھوہندے ساں ! پر فیکا مینوں اوہا کھکھڑی موڑ کے میرے بھُلے جیون دا اک احسان یاد کروا رہیا سی........پر آہیا ہور بھی اک سنیہا .........فیکے اک قتل کیتا سی جیہدے میں تے مہر حسینانرے دو گواہ ساں۔
مہر دے نال سوائے دے ریڑھے ہٹی سی۔ ساجھرے وڈے ویلے دی گل اے اجے اندر پیا دھرادا سی۔ حسینے مہر دی اک دن پہلوں شیدے ریڑھے آلے نال لڑائی ہوئی اوہ بھی وڈے ویلے، جیہڑی نری میں تے فیکے ڈٹھی۔میں سرگھی ویلے چوری سرکاری گراؤنڈ وچ مجھاں چنگاندا ساں۔ لوء لگے تے گھر مُڑ آوندا ساں۔ اوس وقت تے شیدا
ریڑھے آلا اکثر برف لاہ کے سوائے رام دے تھڑے دھر کے جاندا سی۔ شیدا نشئی سی تے وڈے ویلے سُور آلی بوتھی بنا کے گاہل کڈھن دا اوہنوں شوق سی۔ مہر اللہ لوک سی ۔ کوئی لڑائی اوہدی کسے نال نہیں سی...... "مہر ایہہ اک نکاجیہا امب تیری بن وچ دے دیاں!"ہے سی گل انگل لین والی ! مہر نے وگاہٹی اٹ تھڑے توں چا کے ماری تے متھے تے جا کے لگی شیدے دے ۔ میں تے فیکا دوڑ کے رلے۔ شیدے نوں پھریا تے مہر نوں پرانہہ کیتا......... "میں برف لاہ کے آ کے تیری بن وچ بانس نہ کیتا مہر اتے پیو دا پُتر نہ ہوساں!"
"پُترا اوہ توں
انج ہی نہیں جاپا!"مہرہُتھل دتی۔
"دوجے دن وڈے ویلے مہر تے شیداگتھم گتھا سن۔ میرے آن توں پہلوں فیکا وچ آ کے چھُڈا رہیا سی ۔ شیدے دیاں اکھاں لال تے خُون سرے نوں چڑھیا سی۔ اوہ عادی مرجم سی ۔ تے مہر اوہنوں ہمیشہ منع کردا سی۔ بٹوارے دے دن سن تے شیدے دھوتی لاہ نہ چھڈئیے۔"دو چار واری بوتلاں مفت چائیاں
تے پچھلی واری پھیرے دے دونے پیسے منگے ۔ سوائے رام ڈردیاں دے دتے، پر مہر کول شکایت لائی۔ مہر دا تے سوائے رام مدتاں داگوانڈھ تے یاری سی۔ سوائے رام دے ریڈیو تے اساں خبراں سُتیاں ، گاون سنُنے ۔ سوائے رام "پر بھارت"اخبار پڑھ کے سنانا۔ فیکے تے مہر دے علاوہ بھی چونک وچ اکثر لوک ان پڑھ آہے۔ سوائے رام پڑھیا ہویا تے سیاسی بندہ سی۔ "رائل سوڈا واٹر فیکٹری"دے بورڈ دے دوویں پلے مہاتما گاندھی تے سرحدی گاندھی عبدالغفار خان دیاں شکلاں "از سرور پینٹر"بنیاں ہوئیاں سن۔ ساڈے وچوںاکثر سرور پینٹر سنے سرحدی گاندھی نوں جاندے بھی نہیں ساں۔
سرور پینٹر پینٹ کردا کردا مسلم لیگ دالیڈر بن گیا تے میں گاون سپندا تے اخبار پڑھدا چونک دا لیڈر ! لوو گل کدھر ٹُر گئی اے........پر ایس گل دا
فیکے دے قتل کرن نال ہی نہیں فیکے دی موت نال وی تعلق اے۔
فیکے مینوں بعد وچ دسیاپئی اج آوندیاں ہی شیدا گاہلیں کڈھدا تے للکر دا پیا آوندا سی۔ گل ودھ گئی اوہ مہر دے گل پے گیا۔ اچراں نوں میں آن رلیا۔ مہر تے شیدا دوویں گتھم گتھا سن۔ فیکا بھی اوہناں نوں چھڈانڈیاں وچے رل گیا۔ میں بھی آن کے چھڈان نسیا۔ اچن چیت شیر دے ریڑے ال ہتھ ماریا۔ برف آلا سو آ اوہدے ہتھ سی۔
"شیدے کول سُو آ ای فیکیا!"میں چیکیا۔
مہر عمر دا وڈاتے بھارا بندہ سی پر فیکا تے بجلی پہلوان آہیا۔ اوس شیدے دا ہتھ مروڑیا سُو آ کُھتھا تے تن واری شیدے دی چھاتی وچ ماریا۔ خون نال
فیکے تے مہر دے کپڑے لال ہو گئے۔ شیدے دے موہنوں نکوں وی لہو وگن لگ پیا تے اوہ پچھانہہ تڑف کے ڈگا۔ اک واری واء وچ ہتھ چایا تے مر گیا اے۔"
میں
عمر وچ تے نکا ساں پر چونک دا لیڈر اینویں تے نہیں ساں، "تُسی دوویں نسن آلی گل کرو۔ کسے نہیں ویکھیا۔"
فیکا چوکھا گھابریا سی۔ کم اینویں پل وچ ای ہو گیا اوہدے چوکھا ترکھے ہوون پاروں۔ اُنج اوہنوں ویر تے شیدے نال آہیاکوئی نہیںَ پر اوہ یاراں دا یار آہیا تے مہر دا بڑا چوکھا یار سی۔ مہر اوہدے پیو ہار سی۔ اوس مہر تے سارے بازار دیاں ہٹیاں ساہمنے ترونکا لانا۔ ہٹیاں گھڑے بھرنے پر ہن ماشکی دی کوئی کھٹی نہیں سی۔ مہر ہمیشہ اوہنوں کجھ ودھیرا دینا تے خیرخبر وی رکھنی..........
لوو جی جو ہونی سی اوہ تے ہو گئی۔ مہر تے فیکا دوویں نس گئے۔ میں دُراڈا کھلو کے ہور شیر ہو گیا ۔ دوالے نظر ماری اجے کوئی بندہ نہیں سی آیا۔ چونک دے پہلے ٹانگے بھی دینہہ چڑھیاں آوندے سن ........سیرکرن آلے چوکھے ہندو ہوندے سن۔ اوہ سن سنتالی وچ گرمیاں وچ گھٹ سیر نوں نکلدے سن۔
میں مجھیں بنّھیاں۔ کوٹھے توں
جھاتی پائی تے اک ٹانگے آلا رولا پیا پاندا سی، "خُون ، اوئے خون!" مہر گھر الوں ہولی ہولی ٹردا آیا تے لوکاں وچ رل گیا۔ فیکا بھی نویں مشک بھر کے ؤگیا تے نظر مار کے ترونکا لاون لگ پیا جوں کجھ ہویا ای نہیں۔ میں بھی موقع وار دات تے اپڑن نوں کاہلا ساں۔ بے بے نوں میں دسیاچونک وچ رولا اے تے میں نس کے مُڑ شیدے نوں دوجی وار تکیا اوہدیاں اکھاںکھلیاںسن تے تہمت اُڈن نال اگوں ننگا سی۔ دُھرے شاہ ٹانگے آلا جیہڑا چونک دا وڈا بدمعاش سی اوس پلّہ پا کے پڑدا کیتا تے کہیا، "ایہہ تے کسے تھاں مار سڑیا اے۔ جا مہر ا ایہدے گھر آلیاں نوں سنیہا ٹور۔ شیدے داقاتل تے پھڑیا ہی جاسی۔ ایس چونک وچ کس ماں پاڑ نوں جُرت پینی سی۔ قاتل شیدے دے پنڈ دا اے۔ میںجانناں اوہناں لوکاں نوں"دھرے شاہ اجے جیوندا اے ! شاہ ہوری جُوںوعظ کرن لگ پئے۔
میں، فیکے تے مہر اکھاں وچ گل کیتی ۔ شامی فیکا ملیا تے اوہ کجھ ہور گھابریا سی۔ میں اوہنوں تسلّا دتی، " میں کسے نوں نہیں دسیا تے مہر بھی دسن آلا نہیں۔ تیرے تے کسے نوںشک بھی نہیں ۔"
ماڑی جنی پُچھ پڑتال پُلس نے کیتی۔ اوس ورھے خون دے بھاء وچ مندا سی جوں خون تے اکثر ہونے ہی آہے۔ آپنے آپ نوں ایہہ بھیت پچا کے وڈا وڈا لگن لگ پیا..............فیکے میں ماں نوں بھی دسیا۔"
"دوجے سارے محلے نوں دسنا ہویا تے اماں ہوراں نوں
دس دئیں ۔ "فیکا ہسیا۔ مہر گل اُنج ہی گھٹ کردا سی۔ سوائے رام بھی کُجھ شیدے دی موت نال سُکھلا ہو گیا ۔
انت سوائے رام سن سنتالی وچ ساڈے چونک دااکلا بندہ مویا۔ دُھرے شاہ پندرھاں اگست آلے دینہہ ہٹیاں دے جندرے بھنن لگ پیا چھاہ ویلے نال ...........سوائے وچ سی۔ اُس آ کے چُھرا پھیر دتا۔ ایہہ میں دساں دناں وچ دُوجا قتل ویکھیا! زمانہ جُوں بدل گیا ۔ میں
قومی رضا کار بن گیا۔ فیکا کجھ چر تے چوکھا بولن لگ پیا۔ ساری رات اوس گاوندیاں رہنا۔ ٹُردیاں بھی مشک وجانی ، "اکھیاں ملا کے ، جیا بھرما کے چلے نہیں جانا!"پر اوہ کجھ بدل گیا ۔ چھ مہینے بعد مہر نے مینوں دسیا پئی سپرٹ دا نشہ کرن لگ پیا سی۔ روگ سال وچ اوہنوں لے گیا۔ میںشہروں لہور تے لہوروں جا افسر بن گیا۔ مہرکولوں کدے چھٹی آیاں پھل لینا ۔ اوس فیکے دی گل کرنی تے اکھیں اتھرو آ جانے ، "چودھری چنگے داجیون اوکھا ہے !"مہر بھی چنگا سی۔ چھیتی لد گیا۔ مینوں فیکا بھُل گیا۔ راتی اوس کھکھڑی دے کے یاد کیتا ، کروایا۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels