Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی کارا >> پولے تے پیڈھے

پولے تے پیڈھے

نادر علی
January 31st, 2009

پولے تےپِیڈھے

چودھری دا ناں تے سوہنا نہیں سی، ناں چودھری باغ علی سی پر سارے لوکے چودھری سوہنا ای سدنا۔ "چودھری باگا پنڈ دی پانڈ والا!"جوں وارث شاہ ہوراں موجو چودھری بارے لکھیا سی۔ تے ایڈا سوہنا جنا ساری جُوہ وچ کوئی نہیں سی۔ گورا رنگ کمایا ہویا پنڈا تے قد لما ! جنیاں بھی چودھری سوہنا لگدا ہوسی پر زنانیاں تے جوں عاشق آہیاں اوس چھوہراں دے مہاندرے سگمے چودھری دے اکلے پُتر چودھری بہار علی نال رلدے آہے ! کدے وڈی چودھرانی ٹوک کرنی پئی، "ایس گلی دے سارے کمی تیریادں چا چنکیاں باہکیاں ہار سہی ہوندے نیں !"تے ایہہ ٹوک گھٹ تے مان چوکھا سہی ہوندا سی!
پر بہار خان دے گھر اولاد کوئی نہیں سی۔ ہن کمی کاجے ٹوکاں کرنیاں پئی، "لو کے وچ اکو مالی چودھری باگا آہیا تے مالی ہن بُڈھا ہو گیا اے ! اُس سارے محلے بی پایا پر ہُن آپنی پیلی سُنجی پئی سو!"لکھ ٹونے ٹونکے کیتے۔ چودھری بھارا بھی بڑے دیدار آلا جنا سی۔ باگے ہار لما تے سوہنا۔ پر اکھے ، "مالک دا کم پھل پھل لانا لاوے یاں نہ لاوے !"
پولا مصُلّی چودھریاں دے گھرے دا کمی آہیا۔ پولے جیہا ڈھول تے جگ وچ کوئی نہ وجاندا ہوسی پر اصلوں رنگ دا کالا، قد مدھر ، اک اکھ اوس نُوٹی رکھنی تے ٹُرنا سینگلا ! ٹُرے جوں رڑھدا لگا جاندا ہووے ! ایس ماڑی شکل تے نمانی جیہی عقل پاروں چودھری دے اندر باہر داکم اوس پیا کرنا۔ پردہ تے لوکے وچ کوئی نہیں سی کردا پر چودھری دے گھر اکثر کمنیانیاں کم کرنا۔ پر پولے واطے کھل سی جوں باتشاہاں دے گھر کھسرے حرم سرا ہوندے آہے!
چودھری دے گھر دو پسار تے چار کوٹھڑیاں آہیاں۔ اک پاسا وڈے چودھری دا تے اک لُگا جہیا چودھری بھارے دا۔ بھارے دے ویاہ نوں چار ورھے ہو چلے سن تے ہُن نونہہ اکثر لما پیار رہنا۔ کجھ نہ کجھ روگ بھی اوس لائی رکھنا ! اصل روگ تے اولاد دا آہیا ۔ ہن ایہہ بھی دھمی پئی سی پئی چودھری بھارے دا دُوجا ویاہ کُرو آہے ۔جیٹھ ہاڑ دے دینہہ سن۔ جوں اکھان اے پئی ،
ـ"جیٹھ ہاڑ کچھیں تے ساون بھادریں رکھیں !"بجلی پکھے تے تد آہے کوئی نہیں ۔ کچھاں دی بہار آہی !
چودھری دی نونہہ اگلی کوٹھڑی جیہڑی اکا انھیری جیہی آہی اوتھے پڑتل دا پلنگھ پا کے پیا رہنا۔ جنے تے دیہاڑے وڈی ڈیوڈھی ہی رہندے آہے۔ اوتھے کھانا سینا۔ پر پولے دا ہمیش گھر آون جان رہنا۔ سنیہا پترا، سودا سُود تے گھرے داچھوٹا موٹا لہارا ترکھانا بھی اوس کر لینا۔ بیبیاں کول ہور کسے کمی دا آون جان گھٹ آہیا۔
آہدے ہن پئی اوہلے دے سَے بھیڑ ہن ! اوہلا ای شیطان دا گھر اے ! اکثر چودھری ایسے لئی اوہلے توں پرہیز کردے ہن ! ہے بھی حکمت دی گل ! اکھان اے پئی "گلی زنانی کول کدے اکلے جنے نوں نہیں جانا چاہیدا !"پر پولا تے حرم سر اسی تے نالے چھلاوا! وڈے چودھری اکثر آکھنا، "پولیا دس کے جاویا کر۔ تیرے نہ آئے دا پتہ لگد اے نہ گئے دا !"
ایس اوہلے اک دن شیطان نوں سدا چا ماریا۔ دوپہری نکی چودھرانی انھیری کوٹھڑی لمی پئی سی۔ اوس کہیا، "پولیا سُنیا اے توں مُٹھیاں بڑیاں چنگیاں بھرنا ایں۔ مینوں وی تھوڑا جیہا گھٹ چھڑ !"پولے آکھیا، "کوئی آگیا تے میں مر ویساں !""نہیں او مردا ! انھیرے وچ تیرا کالا رنگ سہی نہیں ہونا تے توں بیٹھا مساں منجی تائیں آونا ایں ! چل گھٹ مینوں !"پولے چھوہلے چھوہلے دو پھیرے باہر دے لا کے کیڑ لئی تے آ کے کدھی آلے پاسے گوٹھ مار بھنے بہہ گیا!
پولے نالوں ودھ اوہلے دا کون جانو سی ! تے گھٹن پولے جہا کون جاندا آہیا !"ہتھ پیڈھے تے ہتھ نیارے !" "پولیا!"اکھے، "جی!" "تیرے ہتھ تے بڑے پیڈھے ہن !"چودھرانی پہلی واری آکھیا۔
اوہلے دا آہر دوّلی ہووے تے سے ڈھنگ ایس دے ہوندے ہن۔ وڈے ویلے ای سرے دی پیڑ داسنیہا چودھرانی دینا۔ ودھیرا آون جان پولے کرنا ! نکی چودھرانی دی کیڑ تے وڈی دی خیر باہلی پُچھنی ! نکی ہولی ہولی بھت پھیرنے شروع کر دتے تے مڑ آپ کنڈی لائی تے پولے نوں آکھیا پئی کھڑکا زور نال ! تاں جو چودھرانی وڈی نوں خبر ہووے ! اک دو واری وڈی چودھرانی پُچھیا، "کاہنوں کنڈی لائی آ پُترا !""لو چنگی نہیں لگدی !"نکی آکھیا۔ "توں کیہ لینا سی پولیا ؟ نکی نوں سین کیوں نہیں دیندا ؟"اوس پولے نوں اک دن پچھیا۔ "چودھرانی جھاڑُو اندر رہ گیا سی ؟"پولے آکھیا۔ "جھُوٹھ سچ کمی لئی اکو اے۔ کمّی چودھریاں تے چودھری کمّیاں اگے سچ بولن لگن تے پُوریاں پیندیاں نیں !"پولے آکھنا ۔ ہولی ہولی بند بُوہے تے چودھرانی ہل گئی۔ عاشقی جھلیاں بھانے کوئی انھے واہ تے اینویں سر بھرنے ڈگن دا آہر اے ! عاشقی کم اے تیاری دا !
پر کُھلے بُوہے بھی پولا کدے پھڑیا تے نہ جاندا ۔ اک دن کھلے بھت نال وڈی چودھرانی اچن چیت آ گئی۔ نکی تے گھابر کے اُٹھی پر پولا اینویں ملکڑی جیہے منجی تھلے ہو گیا۔ چنگا جھٹ سارا دڑ وٹ کے پیا رہیا۔ چودھرانی ٹُر گئی تے اوس مُڑ مُٹھیاں بھرنیاں چھوہ دتیاں ! "پولیا تینوں ڈر نہیں لگدا !"نکی پچھیا۔ "چودھرانی لگدا تے ہے پر تیرے جنا نہیں ! تیرے واطے ای ڈرناں آں !"چودھرانی جوں پگھر جیہی گئی۔ چودھرانی آپ اُٹھ کے باہر دو پھیرے لا کے کیڑ لئی تے مُڑ کنڈی لا چھوڑی ! دریا دے ویہن وچ کانگ اچن چیت لگدی اے پر ہوندی تے ہولی ہولی تے رت نال اے !"رانجھے ہس کے آکھیا واہ سجن ہیر گھول گھتی قُربان ہوئی !"تے رمز اے ! تیاری دا لما سفر پچھے آہیا۔
"پولیا!"اکھے، "جی!"کنج لگدا اے تینوں گھٹنا ؟ میرے ہار سواد آوندا ای !"چودھرانی رب اجیہیاں پولیاں شئیں بنائیاں ہن!"پولے چھوہلے چھوہلے ہتھ پنیاں تے پھیرے۔ "ایتھے اُتے بھی گھٹ!"چودھرانی ہتھ پولا جہیا اُچیرے کیتا !اخیر اصلوں پولی تھاں آ گئی ! "توں تے مینوں ہولا پھُل کر سٹیا اے پولیا!"چودھرانی پچھلے پہر پولا جہیا پولے دا سر گھٹ کے آکھیا ! "چودھرانی مہر اے تیری!"جاندیاں حیاتی وچ پہلی واری مہاٹھاں تے پولے نوں اڈو کھوڑا لگا۔ "ہنبڑے! تینوں کیہ ہویا اے پولیا؟"وڈی چودھرانی پچھیا۔ "راتی قبراں کڈھدا رہیا ایں ؟ انیندر لگا پھرنا ایں!"چودھرانی ہسی۔ "وڈے چودھری نوں مٹھیاں بھردا رہیاں ساری راتی!"پہلی واری پولے دلے وچ ٹوک کیتی ! "ہُن چودھری ہوری مُصلنیانیاں توں جو ویہلے ہو گئے۔ ہن۔"چودھرانی مُڑ ہسی!
اکھے، "پولیا پھُل کر جا !"ہُن نکی اکثر آکھنا۔ تے پولے کوئی نہ کوئی آہر اوہلے دابنا لینا پھُل ہویا اکثر بھُل بھی ویندا اے۔ چودھرانی اک دن ایہہ بھُل گئی پئی پیکیوں پراہنے لگے آوندے ہن۔ اوہدی ماں آ کے دب بُوہا کھڑکایا۔ گھر پراہنیاں بھر گھدا ! "ہن کیہ کرئیے ؟"نکی پولے نوں کن وچ پُچھیا۔ "تُسی پراہنیاں دا خیال کرو!"پولے ہُن اکثر چودھرانی نوں تُسی آکھنا۔ ایہہ بھی اوہلے دا آہر سی ! اوس چھال ماری تے دانیاں آلی کوٹھڑی وڑ گیا۔ اٹھ پہر پراہنیاں دامیلہ گھرے وچ لگا رہیا۔ چودھرانی اک واری چوری کُٹ کے تے گھٹیا تے نکی جھاتی پائی کوٹھی وچ۔ "پولیا نکل جا!"پولا نکلیا تے مٹی نال دُھوت مُوت ! اُس کجھ جھاڑیا۔ پر سرے وچ مٹی رہی۔ "تیرے سر سواہ انھیری وگی سی !"پولے آکھیا۔ "کدوں ؟ "وڈی پُچھیا۔
ـاک دُوجے لوک !"پولے پولا جیہا آکھیا !
کُڑماں نوں جاندیاں وڈی چودھرانی خوش خبری دتی پئی امید آہی چودھریاں دے گھر۔ ماں نے ہتھ پھیریا دھی دے سر تے ۔ "بے بے نانکیاں تے رنگ نہ ہووے سو !"
نِکی ہسی۔ کُڑماں دا رنگ سوہنے دے ٹبر نالوں سانو لا آہیا تے سوہنیاں دے ٹبر اکثر رنگ دی گل ہونی۔ "گورانہ ہووے تے راٹھ کاہدا!"وڈی اکثر آکھنا۔ تے کیہڑا چودھریاں دے ٹبر کوئی جوترا لاندا آہیا!
پر نِکی دا خیال ایہہ سی پئی بِی چودھری بھارے تے پولے دا رل کے پیکیاں ہار ہووسی۔ مُڑا ہویا! سَے ودھائیاں گاوِیاں گئیاں۔ ست دِن نیاز ونڈی گئی تے ست دِن پولے ڈھول وجایا۔ پر جُوں دُھمان وِچ ای کُجھ کم ہو گیا ورھا لنگھیا نہیں سی تے دُوجا مُڑا جمیا!"بھاگ لگے رہن! باغ ہرے رہن چودھری باغ علی دے! دودھ پ ُتر دی خیر۔ جدّ جِیوے چودھری کالے خان دی جِس لیل پور ڈاکے مارے!"مراثیاں جَس گاویں۔ پر رنگ دوہاں چھوہراں دا سیاہ کالا! جُوں پولے دا آہی۔ چھوہر دوواں ورھیاں نوں بھجے پِھرن۔ تے ٹُرن بھی دوویں سینگلے! ہاسا جنے کھنے دا!"لوکے دا ہاسا چودھریاں لئی پتا سا!"چودھر سدا ہرا بُوٹا اے! جے کوئی کاں کانواں دا آنڈڑاپی جائے تے کانواں لئی کوئی میہنا تے نہیں ہوندا! تے پولا شودھا کیہڑا کاں س ی! اِک نمانی جیہی کالی کات سی! کوئی ہستی تے نہ کوئی ذات سی!اوس بالاں نوں کھڈانا پر جے چودھرانی آکھے، "پُھل کر جا!"تے اوس گُھٹ کے ای پُھل کر چھوڑنا۔ نالے ہُن گھرے وِچ دو نِکیاں دا رولا سی۔ اوس بالاں نوں سواندیاں چودھرانی دا پِنڈا بھی گُھٹ چھوڑنا۔
چھودھرانی اِک دِن آکھیا، "کاہدی شرم رہ گئی اے پولیا! مینوں تے توں بالاں توں بھی ودھ پیارا یں۔ آکھیں تے جہان چھڈ جاں!"
"رانجھیاں ہیِراں کدے نہیں اُدھالیاں! چوریاں اُدھالے کم چودھرانے ہن! اِک چوری کیتی پر اوہ تے کمّی دا کم اے! کمّٰ تے چوریاں بھی چودھریاں دے حُکم نال کردے ہن!"
اِک واری چِر کی راتی مرن توں پہلاں چودھری سوہنے پُچھیا،
ـ"پولیا ایہہ چودھری نِکے دی اولاد تیرے تے کیوں اے؟ کِدھرے ماں پاڑا اساڈی پیلی مُونہہ تے نہیں او ماریا!"
"چودھری پہلے نوں گُڑھتی آہی میری ! دُوجے نوں تے میری گھرے آلی دودھ بھی پیایا اے! ایہہ دودھ گُڑھتی نال ہویا، یاں پھیر میرا سایا اے! رب دے کم رب جانے!"
وڈا چودھری بھی مر گیا۔ پولا بھی پاکستان بنن ویلے پُورا ہو گیا۔ کہانی رہ گئی اے۔ ہُن لوکے دے چودھری ہِن چودھری کالے خاں دی لڑی۔ چودھری کہنا تے چودھری سہنا۔ پولے دی کہانی لوکیں پاوندے ہن پر پِچھو کنڈی!ایہہ ای تاریخ سمجھو ایس دو مُو نہیں جگ دی!


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels