Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی کارا >> نویں زنانی

نویں زنانی

نادر علی
January 31st, 2009

نویں زنانی

سن بہتّر وچ جد گھرے آلیاں مرضی دے بغیر اساں ویاہ کیتا تے میں تے کاشف دوویں جی نویں ساں۔ عمراں بھی نکیاں آہیاں میں ویہہ تے اوہ بائی۔ میں گورنمنٹ کالج ایم اے انگریزی تے اوہ لاء کالج دے بعد آپنے ابے دے چیمبر کم کرد سی۔ اوس تے میں کھدر پا کے ، اجرک سندھی سر تے لے کے فاروق "پھوکاکا مریڈ"دے گھر نکاح پڑھوالیا۔ چھ مہینے اوتھے ای چندو خانے ستے۔ ساڈے بھانے تے پیریں دا سیلون سی پر لوکاں دے چھکنے پاروں چنڈو خانہ ای کہنا !
ہولی ہولی گھر والے بھی راضی ہوئے پہلوں اوہدے فیر میرے ۔ کہن نوں تے خواجیاں داٹبر چودھری معراجدین صاحب دے ٹبر نالوں بہوں چوکھا ماڈرن سی۔ ابا جی آکسفورڈ پڑھے دوویں پتر امریکہ پڑھائے ۔ امی تے اسی بھی دنیا ساری پھری ہوئی سی ۔ ساڈی ساری کلاس کر دی سی پر چودھری صاحب وڈے کرمنل دے وکیل کر کے آہے تے سوکھے پر آر تھوڈاکس لہوری مڈل کلاس،علم عقل تے سیاست وچ آر تھوڈاکس ! چودھری صاحب باغبانپورے وڈی کوٹھی پوائی سی۔ باہر اندر سگماں پنڈ دی رہتل۔ مینوں تے اعتراض نہیں سی۔ پر ماں میری نوں گوہے دی بو توں چڑ سی ۔ اوتھے گوہا کھان دے علاوہ ہر شے وچ ورتیا جانا۔ چودھری صاحب حقہ پینا گوہے دی اگ رکھ کے۔ سن بہتّر وچ لہوروں حقہ مک چکا سی۔ "چودھری صاحب نوں سنے حقے عجائب گھر رکھنا چاہیدا اے" "عرب بھی تے پیندے نیں"میں دلیل دیونی ۔
ـ"ماڈرن عرب نہیں تے باقیاں نوں زمانہ وسطے دا ہی سمجھنی ہاں !"میں لاجواب ہو جانا۔
پر نویں عورت میری ماں نہیں سی میں ساں۔ لیفٹسٹ تے آزاد خیال ۔ نویں فیمنزم دی پر چارک۔ بچہ ساڈے کوئی نہ ہویا نّوے تائیں ۔ سوشلزم تے مکن سر آہیا۔ فال آف روس اسانوں پاگل کر چھڈیا۔ میرے گھر پہلی پیدا ہوئی ! مُڑ اگڑ پچھڑ دو بیٹیاں ہور۔ "آزاد عورت نوں تے ایس جنجال توں ازاد ہونا چاہیدا اے"میری ماں آکھے ۔ "کوئی نوکرانی رکھ لؤ۔ بی اساڈا دوہاں دا ہو سی۔ حمل تے زچگی اوہ جھل ویسی !"میں سڑ کے کہنا۔ اخیر اوس اوہ ڈاڈھی گل کرنی جسدا جواب نہیں سی۔"از دیٹ باسٹر آفٹر اے میل ایشو؟"" کیا نری اوتر نکھتر ہی نویں عورت ہو سکدی اے ؟"کاشف نے سڑ کے کہنا۔
اخیر چورانوے وچ نواز شریف دا ووٹ بھی آ گیا۔ "اساڈے گھر پتر ہویا ! لہور شہر وچ سبھ منڈیاں دے ووٹ نواز شریف نوں تے کڑیاں دے بے نظیر بھٹو نوں پین گے!"کاشف آکھنا۔ پر جوں ایہہ نواں ووٹ اساڈے بھی خلاف آہیا نظریاتی طور تے ! اس منڈے میرا دودھ نہ پینا ۔ "ایہہ کھچاء محسوس کردا اے ساڈا آپس وچ دا !" کاشف تنگ آ کے کہنا۔ خبرے گل بھی انجے آہی۔ قمر بیمار بھی رہن لگ پیا۔
بیگم معراجدین دا پہلا پوترا سی۔ سو دیگاں چڑھوائیاں اوہناں ۔ داتا دربار اوس دن کجھ فالتو چاول ہوسن ! پر پوند ہی پہلے توں ونڈی پے گئی۔ دھیاں میریاں شہزادیاں دوہاں گھراں دیاں۔ بھرا جمن تے چاء چڑھیو نیں! پر ہن چودھری صاحب نوںنظر ہی نہ آونیاں۔ پتر دے کپڑے پتر دیاں ہی گلاں۔ اوہ سکا مہاتما گاندھی ۔دودھ اوس کولوں پین نہ ہووے۔ فار مُولا کوئی لان نہ دیوے۔ جا تک دی تے جان دے لالے پے گئے ۔ گل ودھے تے اینویں ای ودھدی جاندی اے ۔ کوئی ول تکڑا ڈکے نہ تے چل سو چل۔ بیگم معراجدین تے تعویذاں تے آ گئی ۔ ایہہ بھی کہیا سو، "کُڑمنی میری جادو کرواچھوڑیا جے۔ مُڑا نہیں جے بچنا!"مینوں بچے دی جان دی سی۔ ٹونے ٹوٹکے تے میرا اعتقاد نہیں سی۔ دوائیاں دودھ فارمولے بند ہویا پیا سی۔ کاشف چوری کجھ پیانا۔ بہوں زور لگایا گل بنی نہ کائی ۔ سن پچانویں روزیاں دے دینہہ سن۔ جوں کراچیوں قتل عام دیاں خبراں آون مینوں لگے اینڈ آف ورلڈ ہے ای ایہہ میرے لئی سی۔ روزے کہہ کے پیکے گئی پر معاملہ ہور سی۔ پہلی واری کاشف دی اکھ بدلی نظریں آئی۔ وکھرے سُتے۔ لڑے چپ ہو گئے ۔ ہور لڑے۔ جوں پنجاب گورنمنٹ دا پتہ نہیں سی رہوے کہ نہیں رہوے دی ! لگے شادی نہیں رہوے گی! "عمران خاں سنیا اے آ رہیا اے؟"میں گل کرن لئی گل کیتی ۔ "ویاہ کرا لے اوہدے نال !"کاشف بکیا۔ "
Enough is enough"میں کہہ کے قمر نال پیکے ٹر گئی۔ دوجے دن تریوے بچیاں دے کپڑے لے نانکے آیا۔ گل طلاق دی چھڑ پئی ۔ کس طلاق منگی۔ کیوں منگی یاد نہیں ہن ۔ اخیر کاشف آپ فون کیتا۔ "آپنی لوڑ تے پسند دا سامان لے جا۔ میں طلاق دابھی سوچیا اے۔"نویں عورت تے میں آہی غصہ مینوں اینا آیا۔ مار دیندی سارے ٹبر چودھریاں دے نوں۔ سمجھ نہ آوے ہویا کیہ اے۔ "اے سمر ان انگلینڈ از دی آنسر "میری ماں آکھے۔ گرمیاں تے انگلینڈ تے دور آہے ایس بہارے لہور کیہ بنیس ؟ ڈردیاں زندگی دا پہلا روزہ رکھیا۔ فُوقے کہیا، "دیٹ از ناٹ دی آنسر۔"میری جان تے بنی پئی سی۔ "میرے نال اک واری سوں تیرا کھچا مکُے !"فوقے ہس کے کہیا۔ ایہہ بھی فوقے بھانے اک شگن سی اک نویں تے ازاد کڑی بنن دا ! "آپنا آپ فیصلہ۔ کرو۔ فیملی ایڈیم نوں تروڑن دی ضرورت اے !"لیکچر دے کے نویں رنگروٹ نوں بنانا تے کول سوانا !"پر میں کاشف نوں اڈیک رہی ساں آ کے لے جائے۔ فون دا اوس جواب نہ دتا۔ گھر آہیا۔ عید داچن نظر آ چکا سی۔ میرے گھر ماتم سی۔ بچیاں دا رولااوہناں دے عید دے کپڑے۔ عید کارڈاں دے دتھے۔ ہر شے مینوں وڈھے۔ "یا اللہ ایہہ عید نہ آوے !"خبرے کروڑاں بھکھیاں پاکستانیاں ہار میری بھی وچوں ایہا دعا سی۔ عید دا جھورا ودھیرا ہوندا اے جے سجن بھی نہ ہوون۔ کھان نوں روٹی پان نوں کپڑا بھی نہ ہووے۔ رہندے جگ نوں سمجھ نہ آوے ۔ تہاڈا مسئلہ کیہ اے !
میں کہیا میں کاشف کولے آپے ای جاواں۔ گھروں کار لے جاندی تد بھی بھید نہیں سی رہنا۔ رکشہ بھی منگوا نہ سکاں چنڈو خانے پیدل گئی گھر فوقا نہیں سی۔ ایس کیہڑی چنگی صلاح دینی سی۔ کامریڈ رمضان مل پئے۔ آکھن لگے، "مسئلہ کیہ اے۔ موسم ٹھیک اے ۔ تُسی باغ دی سیرکرو میں گڈی لے کے آوناں !"
دس رات دے وج گئے سن۔ ایہہ بھی فکر گھر آلے کدھرے پُلس کول اطلاع نہ کر دین۔ سوہرے فون کر کے گل ہور ودھ نہ جائے۔
باغ وچ مدھم روشنی وچ اک بچہ پڑھدا سی۔ نیڑے ہوئی تے بھار مشین سی۔ میں سمجھیا فراڈ لایا سو پئی میں پڑھنا ہاں میری مدد کرو ! میں پُچھیا، "مشین کم کر دی او؟"بچہ تھکیا ہویاسی ۔ اوس سنی بھی نہ ۔ میں تھلے بہہ گئی ۔ آہمنے ساہمنے ہوئی تے اوہنوں نظریں آئی۔ "کیہڑی کلاس پڑھنا ایں ؟"میں پُچھیا۔ "تیجی !"مُڑ اوہ پڑھن ڈیہہ پیا۔ صُوفی تبسم دی ٹوٹ بٹوٹ دی اُوٹ پٹانگ پیا پڑھدا سی۔ ویکھیاتے اوس سردی وچ اک ہور بچہ اوسے عمر دا ایس بچے دی جھولی سر رکھ کے ستُا پیا سی۔ جاگیا اوہ اُنیندیاں ہار۔ اکھاں سوہیاں تے حیران ۔ میریاں لتاں پیار دے نال کمبن لگ پئیاں ۔ دل کرے سنے قمر تنے بچے چک کے آپنے کول سواواں۔
قمرنوں پہلی وار بھار مشین تے بہایا تے اوہ مہینے بعد ہسیا۔ فیر میں آپنا وزن کیتا۔ وزن ودھیا ہویا ویکھ کے ہسی۔ "چنگا ، وچھوڑا تینوں لگا سی !"ویہہ روپے دس دس کر کے دوہاں بچیاں نوں دتے ۔ مُونہہ چُمے سر تے ہتھ پھیریا۔ بہت دعائیں دتیاں۔ جیوندے رہن نمانے جیہناں سیانیاں نوں راہ پایا ! گھر گئی تے چاء سی۔ قمرنوں پہلی واری آپنا دودھ پوایا۔ "اج تے نند نہ ماون کھیر !"پیوپتر دوہاں لئی رج سی !


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels