Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> قصہ کہانی >> بُرج عقرب

بُرج عقرب

مرزا حامد بیگ
January 30th, 2009
4 / 5 (4 Votes)

بُرج عقرب

ہٹی نے ساہمنیوں ہزارویں واری لگھیاں ، اوہ کھلو کے اندر نظر مارنا اے ۔ چٹّی وڈے گھیرے نی سُتھناں ت اوجا ای کُھلا چولا، گیروے رنگ نی چادر دونہاں موڈھیاں تو ساہمنے تلے بد رنگی چپلی تے اگے نکلیاں ہوئیاں کالیاں موٹیاںا نگلیاں گچّی تے ہتّھاں نا رنگ کالا ، سرے نے وال کھچڑی ، چٹے برف وانگر ۔ بہوں ترٹا ہویا بندہ یاں نواں نیا دیا۔
میں فیصلہ نہیں کر سکنا واں۔
اوہ چواں پاسوں شفاف شیشیاں وچ کھلوتا ، نرم قالیناں توں ہوکے اندر نا ماحول سونگھنا اے تے ساڈے ساہمنے کُرسی تے بہنیاں ہویاں زور نال ڈکار مارنا اے ۔ ساہمنے تے آسے پاسے شوکیس نے شیشے اوس نا پرچھاواں ہکی دُوئے آں بھیجنے نیں۔ بہوں سارے ٹکڑیاں وچ ونڈی کے بے چین اے، پاسا بدلنا اے۔ اسیں دوئے سوالیہ نشان ، اُساں گُھورنے آں تے گل شروع کرن وچ اُساں مناسب لفظاں واں ڈھونڈن وچ بد راہ کرنے آں۔ "تُسیں اجازت دیو تاں میں تھے اُلٹی کر گھناں۔"اسیں ہکی دوئے آں ویکھنے آں۔ "ایہہ میری مجبوری اے۔"
اوہ اطمینان نال ساہمنے پئے ہوئے شوکیس تے دوئے ارکاں ٹکا کے گچی تلے کر گھننا اے ، رتی ، مہنگی قالیناں تے اُلٹی کرنا اے۔ جگ مگ کرنے گہنیاں نے شوکیس نا شیشہ اُلٹی نیاں چھٹاں پین نال دھندلا وینا اے۔
میرا آڑی ، دوڑ کے سارےشیشے نال بنے ہوئے دروازے نی چٹخی اندروں لا کے
CLOSEDنا بورڈ باہر اُلٹ دینا اے ۔
"بو باہر نہیں وینی چاہی نی۔"اوہ شوکیس تے جھکیا ہویا ساہ ٹھیک کرنا اے ۔ اس نے بے حسابے ودھے ہوئے سُکے ، چٹے وال ، میلی قمیضاں نے کالرے تے پئے ہوئے نیں۔ چٹے رنگے نی قمیضاں نالوں اوس نے وال بہوں چٹّے نیں تے تلے کالی گچی ۔
میں جلفی نال گندگی تے گلابی رنگے نا کاغذ پا دینا آں تے قالیناں نے اوس حصّے آں سنبھال کے کات تے چمٹی نال وکھرا کرناواں ۔
"اوہ کوئی اے ۔"میرا آڑی گلا پھاڑ کے نال والے اندرے نے پاسے ویکھنا اے۔ دروازہ کھلنا اے۔ "ساریاں سد۔"
اوہ شوکیس ناسہاراگھن کے بانہواں نال متھے نا پسینہ
پُونجھنا اے۔ ساڈیاں نظراں اوس نی کُرسی نے نال تلے فرش تے پئے ہوئے پرانے لکڑی نے بکسے تے جمیاں ہوئیاں۔
"راز "اُس ویلے تک راز رہنا اے جدوں تک کِسی دُوئے تک نہ پہنچے، بہر حال۔ اوہ اپنے اندیسے دسنیاں ہویاں قمیضاں نے تلوں ہتھ پا کے ودیاں نوٹاں نی ہِک گدی ساہمنے شو کیس تے رکھنا اے۔ ساڈے پاسے کھسکانا اے۔ "کم بہوں استادی نا اے۔ بے فکرے رہو۔"اسِیں دوئے ای گاریگراں نی اواز وچ اواز ملانے آں۔ "در اصل، وقت رہ گیا اے تھوڑا۔ مَیں بی بہوں مشکل نال کم پُورا کیتا اے۔ ہُن تُساں واسے ترے دیہاڑے رہ گئے نیں۔ "اوہ تلے ہو کے لکڑی نا بکس چانا اے تے ساہمنے شو کیس تے رکھ دینا اے۔ جیہڑی عبارت اوس تے درج اے، اوس نا اشارا لکڑی نے بکسے نے ڈھکنے تے اُبھری ہوئی جناتی زبان نی طرف اے۔ "ہُن اوس نی ضرورت بالکل نہیں۔ بس سونے وچ کھوٹ تے فُٹے نے نال لکڑی نے بکسے نے ہِکی ہِکی حصّے نا ناپ کاغذے تے لِکھنے نیںَ اوہ قمیضاں تے تلوں ہتھ پا کے نوٹاں نی دُوئی گڈی پہلی نے اُتے رکھنا اے۔ "ہُن اساں کھولنا ہوسی، اندروں۔"کاریگر ہِکی زبان وچ منمنانے نیں۔ "ہُن اساں کھولنا ہوسی، اندروں۔"کاریگر ہِکی زبان وچ منمنانے نیں۔ "در اصل بکسے نے اندر شیشہ لگا ہویا اے، جِس نے تلے بہوں وڈا کالا اُٹُھوہاں تیز چاننے وچ پریشان ہو کے اپنا ڈنگ زور زور نال لہرانا اے۔ وار کرنا اے۔ شیشے نا تلڑا پاسا اوس نے زہر نال پیلا پَے گیا اے۔"ماف کرنا میں تُساں داں ایس نے بارے چ تاں دسنا ای بُھل گیا ہاں
ــ"کوئی گل نہیں"مَیں تلڑا ساہ اُتے تے اوہ اُتلا ساہ تلے بھیجنا اے۔ اٹُھوہاں چونہاں پاسے دار کرنا اے۔ اوہ بکسے تے نِیواں ہویا، گِچّی پھرا کے آسے پاسے کھلوتیاں ہویاں کاریگراں تے نگاہ کرنا اے جِتھے ہوائیاں پئیاں اُڈنیاں نیں۔ اوہ اپنا ساہ ٹِھیک کرنیاں ہویاں اوس نا ہِک ہِک لفظ نوٹ کرنے نیں۔ "بالکل ایہجا ای، اوس وزن نا اٹُھوہاں۔ بس کھوٹ نہیں ہونی چاہینی۔"اوہ ساڈی طرف ویکھنا اے۔ "نہیں تاں مانہہ مجبوراََ معاہدہ توڑنا پیسی۔"ساڈیاں زباناں گُنگ ہو گئیاں نیں، جواب مُونہیں نا اُتار چڑھا تے اکھِیاں ٢وینیاں نیں۔ اوہ مطمئن ہو کے کُرسی تے جِسم ڈِھلا چھوڑ دینا اے۔ سارے گاریگر شیشے تے جُھکے ہوئے نیں۔ شیشے تے تلے تنگ جگہ وچ اٹُھوہاں تیزی نال حرکت کرنا اے۔ ایس نا وزن بہوں حد تک ودھ گیا اے۔ "ذرا کاغذ پنسل تاں دیو۔"کاریگر ہر پاسے توں ناپ گِھننے نیں اوہ کاغذے تے پنسل نال جلدی جلدی، لکڑی والے بکسے نے ڈھکنے تے لکھی ہوئی جناتی زبان توں بی اگے نی لکھائی لِکھنا اے۔ "ترے سال پہلوں جِس پھوسی چوں اساں پیدا کیتا ہیا، اُس نا وزن اٹھ تولے ہیا۔ ایس حساب نال ہر روز نا وادھا۔ زہر نا نکلناں"کاغذے تے حساب لانا اے۔ "ایہہ گھنو، وزنے چ فرق نہیں ہونا چاہینا۔ "سارے گاریگر گڈی کاغذے وچ لوھیٹے ہوئے راز آں، نال والے کمرے وچ کھڑنے نیں۔ "پرسوں شامِیں حاضری دیساں، امید اے مایُوس نہ کرسو۔"اوہ لکڑی نے بکسے آں سنبھال کے مُسکنا اے تے اپنے گھرے نا پتہ فورتھ سٹریٹ N/277کاغذے تے لِکھ کے ساڈے حوالے کرنا اے۔ اسیں دوئے وند کڈھ کے، اُساں باہر تک چھوڑنے آنے آں تے واپس ہو کے نال والے کمرے وچ کاریگراں نے ناں فٹا، جمور، ہتھوڑی، آری، باکناں تے کات لے کے چمکنی تے جندری تے جُٹ وینے آں۔ ساڈے ہتھاں نی چمڑی جین پیپر اے۔ دو دیہاریاں بعد ٹھیک ویلے تے اوہ آنا اے تے دوئے چیزاں نی پڑتال کر کے ساری قیمت چکا دینا اے۔ سونے نے نویں چمکدار بکسے وچ سنہری اُٹھوہاں رکھ کے بکس امانت نے طور تے دوکانا وچ ای چھوڑ وینا اے۔ اگلے دیہاڑے وت اُسی ویلے اوس نے آنے نا وعدہ اے۔ دُوئے دیہاڑے ٹھیک ویلے تے آکے سنہری بکسے نا ڈھکنا کھولنا اے۔ ہُن اوس وچ الکل ہکا جیہے دو سنہری اٹُھوہیں اُتے تلے موجود نیں۔ نر تے مادہ۔ خدا نی قُدرت اے۔ اوس ہر شَے نا جوڑا بنایا اے۔
ساڈے پیر زمیناں واں ڈھونڈنے نیں۔ اسیں ہوا وچ لتکے، شوکیس نا سہارا گھِن کے اپنا وزن برابر رکھنے آں۔ اوہ اُتلے نر آں مادہ توں وکھرا کرنا اے تے اپنے تھیلے وچ رکھ گھِننا اے۔ بکس ہِک واری وت امانت رکھنا اے۔ عرسے توں اس نا کم اے کہ ٹِھیک ویلے آکے بکسے چوں نر اٹُھوہاں کڈھ کے گھِن وینا اے۔ اساں دونہاں بہوں سوچ سوچ کے فیصلہ کیتا اے کہ بکسے نا ڈھکنا کھول کے چھڑے ہکی اٹُھوہیں نی خیانت کِیہ کِریے۔ اج ساڈی بھری بھرائی دوکاناں نا سودا ہو گیا اے۔ دوکاناں نے نویں مالک نال والے کمرے وچ موجُود نیں۔ اوس نے جانے توں بعد اسِیں دوئے، دوکاناں واں ہمیشہ واسے چھوڑ دیساں۔ اساں دونہاں نیاں نظراں واں کلاک توں دروازے تک چکر پئیاں کٹنیاں نیں۔ "ماف کرنا۔"اوس نا پہلا قدم اندر پینا اے۔ "کوئی گل نہیں۔"اساں دونہاں نے دِلے جنی حرکت رُکنی وینی اے۔ مَیں الماری کھول کے ارام نال بکس اوس نے ساہمنے رکھ دیناں۔ اوہ اپنا کم کرنا اے تے ہمیشہ نی طرح دوبارہ مافی منگنا، بہار نِکل وینا اے۔ باہر بِھیڑ وچ بہوں دیر تک ساڈیاں نظراں اُس نا پِچھا کرنیاں نیں۔ جِتھے اوہ غائب ہویا اے۔
مَیں جلدی نال شوکیس تے رکھے ہوئے بکسے تے چادر پا دینا واں۔ دوکان نے نوی
ں مالکاں نال آخری واری مِل کے ایس چٹی چادراں وچ لوھیٹے بکسے آں چا کے باہر آنے آں۔ دونہاں نے قدم زمیناں تے ٹھیک طرح نہیں پینے۔ مَیں لوکاں نے ہجوم وچ چلنیاں ہویاں اپنے آپ آں بالکل ننگا سمجھناں۔ ساڈا رُخ چار دیہاڑے پہلوں گھِدے ہوئے فیلٹ نی طرف ے جِتّھے اگلے دیہاڑے تجربہ کامیاب ہونیاں ای، اساں کِدھر دُور نِکل وینا اے۔ رات مٰں جاگ کے گذاری اے۔ مانہہ اپنے آڑِیئے تے شک اے، بلکہ پُورا یقین۔ اسی واسے احتیاطاََ میری پُتلوناں نے بوجھے وچ پستول اے۔ مانہہ کُجھ پتہ نہیں کہ اوہ میرے بارے وچ کِیہ سوچنا اے۔ مَیں بھی جانناں کہ اوس بھی رات جاگ ای کے گذاری اے۔ ہر ویلے مانہہ ایہہ جیہا لگا اے، جیوں اوہ اکھیاں پھاڑ پھاڑ کے میری نگرانی پیا کرناں اے۔
ہُن اساں دونہاں نے وچکار میز تے بکس پیا ہویا اے۔ اساں نا اپنی وینی نیاں گھڑیاں توں اعتبار چایا گیا لیٹ اے۔ اوہ اپنی گھڑی تے ترِیہہ منٹ لیٹ ہونے نا دیساں۔"میں اُساں سگرٹ پیش کرنا واں۔ سگرٹ نا آخری کش گھنیاں ہویاں مَیں رومر تے فیور لیوبا بنانے والیاں نِیاں مانواں بھیناں نے نال اُساں سوالنا تے اوہ مُسک کے بکسے نا ڈھکنا پرتا نا اے۔ "اوس نی ماؤ نی۔ تیری بھینوں نی "ہُن اوہ گالیاں پرتانا اے، کُجھ اُساں کُجھ مانہہ۔ مَیں اٹُھوہیں آں اُلٹانا پلٹانا واں۔ وت اوہ تسلّی کرنا اے۔
ساڈے مہاندرے لٹک کے ساڈِیاں چھاتیاں تے پئے جھلنے نیں۔ ایہہ جیہا لگنا اے کہ گچی جڑاں توں نِکل وَیسی تے تلے فرشے تے ساڈا مغز ہکی دُوئے نے مغزے وچ رَل مِل ویسی۔ اسِیں پِچھلے ستّاں دیہاڑیاں توں بغیر کُجھ کھادِیاں پِیتیاں ہر پنجاں مِنٹاں بعد بکسے نا ڈھکنا کھولنے آں تے اوس وچ صِرف مادی اٹُھوہیں آں ای ویکھنے آں۔ "اوس نے پاسے وینا چاہی نا اے۔ "اوہ چِٹی چادراں چ بکسے آں چھپانیاں ہویاں میرے مُونہیں نی گل کرنا اے۔ راتی نا آخری پہر اے۔ اسیں چلنے آں۔ کمزوری اتنی اے کہ قدم نہیں پٹینِیں۔ اکھیاں نے اگے ہنیرا آ وینا اے۔ ہنیرے وچ دوئے
N/277ڈھونڈنے آں۔ پرانا بے رنگ بُوہا اندروں بندا اے۔ مَیں بُوہے نی جھرِیٹھاں چوں اندر ویکھنا واں۔ جِتھّے ہنیرا اے۔ سنسان گلی وچ اسیں پلمب کے پائپ نے سہارے دیوراں تے چڑھنے آں تے اندر کُد وینے آں۔ ویہڑا وِیران اے، ساہمنے نے کمرے چوں ہونیاں اسِیں احتیاط نال اگے ودھنے آں۔ ہِس ویلے چِٹیّ چادراں وچ لوھیٹیا ہویا سنہری۔ بکسا اوس نے کول اے۔ کمرے نے اندر ہِک بُوہا ہور کُھلنا اے۔ ایہہ دُوا کمرہ اے، ہنیرے وچ اسِیں ہکی دُوئے توں خوف کھانے آں۔ میرا ہتھ پتلُوناں نے بوجھے وچ اے۔ اوہ ماچس بالنا اے۔
کمرہ بالکل خالی اے، بغیر سفیدی نیاں کدھیاں تے بہوں میٹویاں، عجیب و غریب تصویراں نیں۔ سجے پاسے ہِک باری اے جِس نے پٹ ساڈے پاسے کُھلنے نیں۔ اوس پاسوں بدبو نی لہر آنی اے۔ مَیں ساہ روک کے، دُوئے پاسے ماچساں نی تِیلی نال چاننا کرناں۔ اندرے نا فرش بہوں تلے وے۔ نظر کم نہیں کرنی۔ اسی اُساں اواز دینے آں۔ جواب وچ خالی کمرہ اس نا ناں پت آنا اے۔ بدبو ایس کمرے آں بی اپنی لپیٹ وچ پئی گھنن اے، اوہ ودھ کے باری نے پٹ بند کر دینا اے۔
دیر بعد ہمت کر کے اسِیں دوئے دُوئے پاسے ہنیرے چ کُد وینے آں۔ کمرے وچ اَیتنی بدبو اے کہ اسِیں اپنی ساہ رُکنی محسوس کرنے آں، اوہ باری، جِس چوں کُد کے اسِیں اتھے پہنچنے آں، بہوں اُچائی تے وے۔ ساہمنے گدیلے والی ترٹی ہوئی منجی نے نال تلے فرشے تے اُس نی لاش اُپٹھی پئی ہوئی اے۔ ہکی پاسے لکڑی نا پُرانا بکسا کُھلا ہویا اے جِس نے اُتے نا شِیشہ موجود نہیں۔ اس نا گوشت جاگھاں جاگھاں توں پھٹ گیا اے تے ہِک پِٰلے رنگ نا پانی فرشے تے پِپڑی پیا بنانا اے۔ ماچساں نی تِیلی نے چاننے وچ میرے آڑِیئے آں میرے توں اوس نی آخری تحریر مِلی اے۔ جِس وچ اوہ ساڈے نال ای مخاطب اے۔ اوس لِکھیا اے "ایہہ عمل کرنے نا موقع صدیاں بعد آنا اے، جدوں قلب العقرب تے شمس زمین توں ہِک خاص فاصلے تے ہونے نیں۔ اس عمل نے وگاڑ توں بعد دپوا موقع پُورے ستراں سالاں بعد آنا اے۔ اوس واسطے ہُن جِینے نا فائیدہ؟"سوالیہ نشان ودھ کے اساں واں جکڑنا اے۔ اسِیں ہِس ویلے بھانڈے رکھنے نی ڈاٹاں تے پیراں بھار بیٹھے ہویاں، خالی ماچس میرے ہتھے وچ لے۔ میرے آڑِیئے نا خیال اے کہ پرانے بکسے نا وڈا کالا اٹُھوہاں فرشے تے اساں واں پیا ڈھونڈنا اے۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels