Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> رچھ تے پٹولے

رچھ تے پٹولے

نادر علی
January 16th, 2009

رچھ تے پٹولے

کہانی کار دی بڈھی آکھیا،
"کہانی کاا ! کہانی کارا! کہانیاں نہ پا،
راجے دی کہانی دیسی زن بچہ کولہو پوا !
باتشاہ لاسی پھاہے مولبی فتوا دیسی لا
توتیامن موتیا توں ایس گلی نہ جا !"
کہانی کار دوات وچوں سیاہی ڈولھ چھڈی تے قلم بھن چھوڑی ۔ اساں بھی ڈر لگدا آہیا۔ لوکیں پچھدے آہے توں آپنی کہانی وچ کیہدے ول سینت ماری اے ؟ او س دلے وچ سوچیا کہانی میں سکھی دادی دیادں کہانیاں سن سن کے۔ مڑ اللہ رکھی اکو اوس دی دھی آہی۔ لوکے آکھیا پُترے دی دعا منگ ۔ تینوں کوئی بددُعا اے تے اکھے دھیاں کچھڑ چاکے نہ پھریا کر۔ پر اوس کہانیاں سنانیاں دھی نوں۔ اکو دھی اگوں اللہ رکھی دی ہوئی شہزادی۔ بابے دوہتری نوں بھی روز نویں کہانی سنانی راتی۔ پر دنے اوس جتن کرنا لکھاں کوئی کہا نیاں سیانیاں۔ تے مڑ کہانیاں آ گل پئیاں۔ جوں آہدے سن پئی تصویر نہ بناؤ اگلے جہان جان پانی پوسی ! راتی اوہ سُتا تے اوس اک سفنا ڈٹھا تے ایہہ کہانی سگمی اوس سفنے دی اے۔
اک لوک سی پہاڑاں نیڑے کدھرے کشمیر دے لاگے۔ اوتھے ڈھیر سارے لوک آہے تے ڈھیر سارے بچے۔ لوکاں بچیاں نال بڑا پیار کرنا۔ پنڈوں باہر وار اک رچھ بھی رہندا آہیا اکلا۔ کون آہیا اوہ کتھوں آہیا ۔خبر کسے نوں نہیں سی۔ آدم زاد تے آہیا نہیں۔ باہر لوکے دے ، جوں اوہدا راج آہیا۔
"سے بندہ ایس لو کے، تے اک وسدا اے رچھ !
لوک ڈردا سوندا نہیں اوہ رچھ جے مارے نچھ !"
بابے کہانیاں والے آپنی دوہتری واسطے دنیا جہان دا کھڈونا کٹھا کیتا تے مڑ گوہراں کولوں جیہڑی سوئی دھاگے دا کم جاندی سی، اوس بنوائے گڈیاں تے پٹولے تے مُڑ ہر پکھی تے پُشو تے نکے وڈے بندے تے سوانی دی اک اک پتلی ۔ شہزادی کھیڈے تے نالے سارے لوکے دیاں لوہرے کڑیاں ! راتی اللہ رکھی نے ہرشے سانبھ کے بوری وچ پا چھوڑنی۔ اک دن کیہ ہویا پئی وڈے ویلے بوری غیب سی۔
تے بڑا ڈھونڈیا بابے کہانی پر نہ لبھی ۔ کھوجی بلایا، پھال کڈھائی ، لوڑا بھوایا، پر کوئی کُھرا ہتھ نہ آیا۔ آلے دوالے کوٹھیاں اُپر ، کھوہاں اندر ہر تھاں ڈھونڈ ماری پر کجھ نہ !
اک دن رچھ دے گھر لاگے رُوڑی تے اک مدھولی تے پاٹی ہوئی گڈی لبھی بابے کہانی والے نوں ۔ سنجان لئی ۔ گوہراں دا تروپا سنجاتا جاندا سی تے مڑ اوس ہر شے تے اوس دھاگے نال اک چرکھڑی پائی سی ۔ شہزادی دی نشانی ! بابے رچھ دے گھر چھہہ لائی تے اوہ سُتا پیا سی۔ رچھ ہائیں مائیں کھڑکار نال جاگدا نہیں سی۔ بابا اندر گیا اوہا بوری پاٹی ویہڑے پئی سی تے ہر شے نوں پاڑ کھوہ کے رچھ نے باہر سٹیا سی۔ بابے ہر شے ملکڑی اندر جا کے بوری پائی تے گھرال نسن دی کیتی !
گوہراں سارا لوک بلایا منگ تے ۔ دن بھر رات کم کیتا تے مُڑ کے ہر شے جوڑ کے نویں کر چھوڑی۔ محلے والیاں دا بھی شہزادی نال تے بابے نال بڑا پیار آہیا۔
لؤو جی ہر شے جڑ گئی پر کھڈاونیاں وچ اک رچھ بھی آہیا ، وڈا اصلی رچھ جیڈا ! جد سارے کھڈاونے جڑ گئے تے اوہ رچھ اٹھ کے نس پیا ! سے گلاں بنیاں پئی اصلوں رچھ ہار بن گیا سی ..........کسے ایہہ بھی کہیا پئی ایہہ اوس رچھ دا جادو سی۔
رچھ تے پہاڑ ال بھنا تے مڑ نہ پرتیا۔ دوجے دن اوہ اصلی رچھ بھی کدھرے ٹر گیا سی ! پتہ نہیں روس گیا کہ چین جاپان ٹر گیا یاں جہاز تے چڑھ کے امریکہ جوں اجکل سارا لوک جاندا اے ۔ پر اوہ آدم زاد تے نہیں سی !۔
وڈے ویلے کہانی کار ایہہ کہانی لکھی۔ شہزادی سن کے بڑی ہسی رچھ تے چڑھ کے نچی ! پر کہانی کار نوں سمجھ نہ آوے پئی سفنے دیرمز کیہ سی ؟ تے سینت اُس دے دلے کس ال ماری ! رب کولوں ڈرنا چاہیدا اے !


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels