Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> ہرہاندھ

ہرہاندھ

نادر علی
January 16th, 2009

ہریاندھ

(مار گریٹ گرین دی کہانی دا ترجمہ)

شالا اِکلا بھی کوئی نہ ہووے۔ اوہ بھی کومے جیہا۔ نہ کوئی اوہدا اگا نہ کوئی اوہدا پچھا۔ پیو ہوشی توں پہلوں مر گیا ماں موئی تے دساں ورھیاں دا آہیا۔ دساں مرلیاں دا اِک ٹک آہیا۔ پر اوتھے اُگے کوئی شے نہ۔ ڈبھ اُگنی تے کنڈے۔ اِک کومے دی بکری آہی اوہ شودھی سیالے وچ بھکھ نال مر گئی۔ کسے ترس کھا کے لوڈھے ویلے روتی دے چھوڑنی۔ مائی ہسّاں پیالہ لسی دا۔ ادھی روٹی اوس راتی کھانی تے ادھی وڈے ویلے لسی نال۔
پر پالے وچ بھکھ ودھیری لگنی۔ اِک دینہہ اوہ بیٹھا ڈبھ دے سکے کھتے پیا رووے۔ اوس نوں لگا کوئی ہور بھی کول پیا روندا سی۔ ویکھیا تے ہرے رنگ دا اِک پری دا بچہ۔ پری اوس اکھیں تے نہیں سی ڈِٹھی پر سُنی سنائی گل آہی پنڈوں لہندے پریاں دی وستی دی۔ اوس نکے جیہے بچے نوں تلی تے چا لیا۔ پریاں سبھ زباناں جاندیاں ہوئیاں۔
"کون ایں وائی توں کون ایں؟
میں تے بھکھن بھانا ہویا تینوں کاہدا رون اے؟"
بچے بریک جیہی اواز وِچ کہیا۔
"ہری پری دا بچہ ہاں ہریاندھ اے میرا ناں
شام انھیرا پے گیا اے میں کلا کِتھے جاں"
کومے کہیا رات رہ جا میے کول دینہہ چڑھے گھر ٹر جائیں۔
"اِک پوہ دا مہینہ تے ہریا ندھ اصلوں ٹھنڈا ٹھار جوں ڈڈ دا بچہ ہووے!
کومے اوہنوں روتی دتی۔ راتی اک بالی اِک جُلا پاٹا اُتے پایا تے ہریا ندھ نوں ہوش آیا ہُن اوہ ہسے تے گاویں:
ـ"اُتے ہووے نگھی جُلی کُھل جان میرے انگ
کومیا!من موہنیا! جو منگنا ای اج منگ!"
کوما ہسیا۔ "میرے ٹک وچ ککھ نہیں اگدا۔ ڈبھ اے تے سُول نیں۔ مینوں ایس ہاڑی چھولے دے دے۔ نالے ہولاں چباں دا۔ نالے گرمیاں وچ بھنا کے کھاں دا!"
ہریاندھ وڈے ویلے ماں نوں دسیا، کومے کنج اوہدی جان بچائی اے ......ہری پری کول ہر شے دا بی سی اوس کہیا، "چھولے پچھیترے نیں پر ہو ویسن۔"
"پوہ نہ پون ککر تے مانہہ نہ وسے مینہ
چھولے تیرے اُگسن تیرا ہری پری نال نینہ!"
دساں مرلیاں وچ اپنے چھولے ہوئے پئی سانبھے نہ جان۔
اگلے سال پھر ساونی وچ کومے ہر شے دا بی پایا پر اُگی کوئی شے نہ ۔ مز ڈبھ دی ڈبھ ! پری دوجی واری کدے نہیں آوندی پر کوما اینا رویا، نالے اوس گاویاں
"پوہ نہ پون ککر تے مانہہ نہ وسے مونہہ
چھولے تیرے اُگسن تیرا ہری پری نال نینہہ !"
بریک جیہی ہسن دی آواز آئی۔
"کیہ لایا ای کُومیا ؟ رُت دا لا توں بی !
پوہ نہ لگن مُنجیاں تے کنک نہ ساون جی !"
کومے ہریاندھ تے ہری پری نے سارے بے موسمے بی چنے۔ مڑ چھولے لائے ۔ ہاڑ آیا تے مُنجی دی پنیری لائی۔ ساریاں فصلاں رج ہوئیاں ۔ اوس دو وگھے حصے تے بھی لائے۔
"جس ویلے سر بیجیا اوسدا بنیا ڈھو !
ہاڑی پکے ہاڑیاں تے ساونی کتیں ہو!"
ہُن ہر فصل اوس رُت نال لانی........مائی ہسی اوس نال سیر پایا۔ ہری پری نوں اوس ہر فصل تے یاد کرنا تے چڑیاں نوں دانہ پانا۔ آہدے نیں چڑی پری دی بھین اے۔ رب دیاں رب جانے ۔ کوما کہے پری ویکھی اے تے کون منے گا۔
ٹی وی نے لوکاں دی مت مار چھڈی اے !


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels