Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> کوڈی دا کھڈکار

کوڈی دا کھڈکار

نادر علی
January 16th, 2009

کوڈی دا کِھڈکار

میں جماندرو روگی کر کے تگڑیاں نوں ہمیش خوش جاتا۔ اکھے جان اے تے جہان اے ! پر واہی گوڈی تے تگڑیاں ول کر لینی پر واہی گوڈی جہان تے نہ ہویا۔ خبرے تد عمر گھٹ سی تے کالج وچ کھڈکار ای جیوندے جی لگن۔ احسان اللہ تے سارا کالج تے سارا ضلع عاشق سی۔ کوڈی اجے بہت لوکیں کھیڈ دے آہے تے احسان کوڈی وچ اک نچدا مور آہیا۔ اوس ہتھ لا کے کھلو رہنا ۔ اکھے، "پھد کے چا ویکھ جنیا ! "ہماشمانوں کھلہیاں کھلوتیاں ای ولاجانا۔ نسنا بھی تلیاں تے تلیاں مار کے ، اکھے "ایہہ لگا جاندا جے ١"جد خالصہ کالج جلندھر دی ٹیم آئی تے اک نویں نسل دے جنے ڈٹھے ۔ سارے اچے لمے تے جسے بھی بھارے جوں پہلوان ۔ تے اساڈے ہار نہ جپھانہ کینچی نہ کوئی چھوہلا بھجے۔ جنے دی بانہہ پھڑ کے بنھ چھوڑنا۔ جاندیاں بھی دھکے دھمچے دے زور نال نکل جانا۔ پر احسان قابو کسے دے نہ آوے ۔ ہتھ لا کے ہتھ پھڑن نہ دیوے ۔ دھپھا مار کے جنے نوں چکر دیوے جے بھوں بھواٹنی چڑھ جائے تے جپھا ماریا تے سردار نوں جوں کوئی ویل چمبڑ گئی۔ لک پھدالتاں نوں رینگڑی ماری تے کوئی تنکا جیہالائے جے سردار مونہہ بھرنے ڈھٹھا۔ مڑ سردار نوں سہی ہویا اوہدے پورے جیہے جسے وچ بھی لوہے دی جان آہی۔ اوس گڈ چھوڑیا زویں وچ۔ احسان تے شریفے پاروں زمیندار کالج جت گیا پنجاب ساری وچ خالصہ کالج جلندھر دوجے نمبر تے رہیا۔
پر مک گیا کالج تے مک گئی کوڈی ۔ زمیندارہ کالج تے اُنج ای اوہ رہیا نہ ہاکی نہ کوڈی تے دوڑن بھجن والے ایہہ لوکیں کیہڑی دوڑے لگ گئے جے میدان ای اجڑ گیا۔
پر کوڈی والیاں ساریاں نال میری یاری رہی۔ شریفا تھانیدار ہو گیا تے پلس وچ بھی کھیڈی ...........احسان نوں کدے پنڈ والیاں ، کدے شوقیہ کالج والیاں بلانا تے شادی مغروں وختاور جیہا ہو گیا ........آہیا پڑھا کو عینک بھی لگ گئی.........پر کوڈی والے شریفے توں علاہ جس تھانیداری گُھوکائی ہور کسے دے کم نہ آئی۔ تھانا، بالا قوما، عبداللہ راجہ جیہناں نال میل میلاپ رہیا اصلوں کھجک گئے۔ حیاتی دی کھیڈ تے نری پیسے دی تے چودھر دی کھیڈ آہی۔ دو تن ماڑے موٹے چودھری بھی آہے پر چودھر بدماشی توں بنا چلدی نہیں سی۔ میں روگی ہو کے بھی دا دپا کر لیناں تے بلوان موئے برے حالیں ۔ پنجیہ تیہہ ورھے لنگھ گئے۔
میں نوکری چھڈ کے امریکہ ٹر گیا پر کالج اکثر یاد آونا۔ گجرات تے آپنے پچپن جوانی دا قبرستان ای رہ گیا۔ لہور لے گیا سبھ نوں۔ میں لہور والے راہ نیویارک آ گیا۔ کوئی وختاوری دی انت ویکھنی ہووے تے امریکہ ۔ ہر کسے نوں بھاج
ڑکجھ رنگ گوریاں رناں تے بتیاں دے ہونے پر سر چکن دی ویہل نہ ہونی ۔ اکدن سبھ دے وچ اک عینک والا سر سٹ کے کوئی ہماتڑ وختاور ساہمنے کھلہا سی۔ عینک تے آہی تے کُجھ کُبا بھی کھلہا سی پر اوہ لوہے دا جبڑا لمی نک دی تُری "احسان صاحب "بندے تریہہ کے اُتانہہ ڈٹھا پر کوئی چاہت اپنات نہ کیتی ۔ "میں نادر علی آں دھیرکیاں دا !""کتھے آ پھسے او ؟ "نہ سلام نہ دعا۔ ایہہ کیہ سوال آہیا ...........ماڑا ہتھ ملا کے تھاپڑا ماریا "کجھ ہے کاروبار ؟" احسان صاحب میں وڈا تے آپنا کوڈی دا ہیرو کر کے پچھیا سی پر ایہہ بندہ تے اوپران مکاون نوں تیار نہیں سی۔ "جی اللہ دا فضل اے "میں بھی رسمی جواب دتا ۔ "اللہ دے فضل اے"میں بھی رسمی جواب دتا۔ "اللہ دے فضل واطے نیویارک ڈھیر دُرڈا اے اساڈے تائیں تے اپڑیا نہیں " "کیہ ہویا احسان صاحب خیر تے ہے ؟ ول او ؟ ""رات دی شفٹ سی۔ ہن اک اچی بلڈنگ توں لہندے کھوکھا اے اوتھے شاماں تائیں دُھپ نہیں لگدی !"اکھاں وچ اداسی سی جوں سورج نوں اصلوں ترس رہیاں ہوون ۔ "پردیس اے احسان صاحب !"میں وڈا بنن لگا۔ "پاکستان کیہڑا اساڈے پیو دا ہے !"اوہ مڈ ٹاؤن چونتی سڑیٹ تے لتھے تے میں بغیر کموں نال لتھا۔ اوہناں کول کجھ سٹور دا سمان سی۔ میں اک نگ چالیا۔ کھوکھا نال ای سی۔
اسیں دوویں کھوکھے دے باہر کھلو گئے۔ مالک اجے نہیں سی آیا۔ آپ نے بوجھیوں کڈھ کے اک چرس دا سگرٹ لایا۔ "تُسی سگرٹ نہیں سی پیندے !"میں بھرم رکھن لئی آکھیا .........
ـ"ہُن کیہڑی کوڈی کھیڈنی اے !"آپ پہلی واری اوہ آپنی مٹھی جیہی مسکان نال ہسے۔ حال چنگا نہیں سی لگدا ۔ نہ اوہناں گجرات دی پچھی نہ میں کیتی ۔ "شامی چھ وجے ویہلا ہونا لنگھیو تے آویو۔ "پہلی واری کجھ صُلاح ماری۔ شامی میں ادھا گھنٹا پہلوں گیا تے مڑ مٹھی ماڑی جیہی مسکان جیہڑی میرے لئی لکھ دی سی۔ "جوں میرے پنڈ دا پاہ ہووے جوں میرے گھرے دا راہ ہووے ! " جیویں آپنے شعر وچ لکھیا سی۔ بغیر پچھے احسان صاحب بار تے لے گئے۔ "دو وڈیاں وہسکیاں !"تے نال پیسے وہائے جوں نیویارک دی ریت آہی۔ کوئی گل نہ کیتی۔ گلاں احسان صاحب ہمیشہ گھٹ کر دے آہے۔ پر اسانوں دوہاں نوں بولن دی لوڑ نہیں سی۔ کُجھ دو چار گلاساں بعد اکھاں وچ تھوڑی جیہی چمک آئی تے میں نہال ہو گیا ........مینوں تھوڑی جیہی چڑھ گئی ....... ـ"بس بھائی جی آپنے کوٹے توں ودھ ہو گئی اے !"باہر نکلے تے میں کہیا، "احسان صاحب میں شاعری کرنا ہاں۔ "بھلاایہہ کیہڑی کرن ولای گل سی......چن نکلیا سی۔ "نیویارک وچ چن کدے نہیں نظریں آیا ! اج پتہ نہیں اڈو کھوڑے کھاندا کدھروں آ نکلیا اے ! واہ مولا کیہ یاد کرایا ای ادھی راتی !""کیہ یاد آیا اے !"احسان صاحب پُچھ کے احسان کیتا۔ "چن تے تُسی او احسان صاحب پتہ نہیں کدھروں رب تہانوں ٹوردتا اے !"" ایہہ ڈُبن والا چن اے چودھری !"اوس ٹھنڈا ساہ لیا .........دو ہفتے بعد اوہ مر گیا۔ مسیتی کسے دسیا، اسی پیسے کٹھے کر کے پاکستان بھیجن داآہر کیتا۔ "ایہہ سونے نال تولن جوگ سی !"میں روکے موڈھا دیندیاں آکھیا !


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels