Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> خیرا انھا

خیرا انھا

نادر علی
January 15th, 2009
5 / 5 (1 Votes)

خیرا ا نھا

خیرے نال مینوں کیوں خارسی ؟ شریکا لڑائی آپنے جیڈے نال ہونی چاہیدی اے اوہ وچارہ منگتا نالے نابینا ! پہلی گل جیہڑی مینوں کھلدی آہی اوہدا واجا سی : "اکھیاں والیو ! اکھاں بڑی نیامت جے ! ایس نبینے دیاں بچیاں دے سر تے ہتھ رکھو ! آپنیاں اکھیاں دے صدقے ! آپنیاں بچیاں دے صدقے ! اکھیاں والیو!"میری بُڈھی بھی دھیاں پتراں دوہتریاں پوتریاں دی فیس تار دی اے۔ دس روپئے اوہدے وکھرے رکھے ہوندے نیں۔ دس روپئے اج مہنگے ویلے بھی رقم روپیاں دی اے ..........تے جے اللہ نہ کرے کوئی بچہ ول نہ ہووے تے اوسدن تے منگتیاں دی موج لگ جاندی اے۔ دوہتری ساڈی ول نہیں سی تے اساں دوہاں نانے نانی نوں پریشانی آہی ۔ "خیر دین گل سن میری !"اوہنے دوروں واجا ماریا تے پنج سو روپیہ دے کے کہیا ، "خیر یا دعا کرنی آ میری دوہتری واسطے !"جوں خیر اسپیشلسٹ ہووے ۔ "بی بی ! جیڈا وڈا تیرا دل اے اللہ تینوں اوڈے ای بھاگ لائے دا ۔ "پر میں نہ رہ سکیا ، "خدا دا خوف کر ایہہ رب نوں وڈھی دینی چھڈ دے!"ـــ"توبہ استغفار! غریباں دا حصہ تے حق اے ساڈی کمائی تے۔"میری بُڈھی غصے نال بولی۔ "بھلیئے لوکے میں تے اینویں کہیا اے۔ کدی مہر دی نظر ساڈے تے بھی بھا لیا کرو!"سچی پچھو تے بڈھے وارے ایہہ ٹیکیاں تے وظیفیاں دی کندھ کھلو جاندی اے جنے زنانی وِچکار.....اکثر ترکاں بھی ہو جاندیاں نیں۔ بڈھے وارے مرد بھاویں عاشق ہووے تے بھاویں بہروپیا عورت کھسم نال اوہا سلوک کر دی اے جسدا اوہ سزاوار اے۔ پر گل خیرے دی آہی۔ بس خار آہی مینوں اوہدے نال تے ایس خار نال ای خیرے دا بھیت کھلا۔ جوں دشمن نوں بندہ تاڑدا اے میں بھی خیرے تے انجے نظر رکھنی۔ ـ"مینوں شک اے ایہہ انھا نہیں !"میں اینویں قیافہ لایا جوں بندہ دشمن بارے لاندا ویندا اے۔ "کُجھ خدا دا خوف کرو۔ پنج سال ہو گئے نیں ایہہ محلّہ پِندیاں اوہنوں! "مینوں شک اے "میں بھی کِھج کے کہیا۔ "تسی گرمی وچ شکر دوپہر دو محلے پِن لیاؤ کسے دن!" "میں بھی کِھج کے کہیا۔ "تسی گمی وچ شکر دوپہر دو محلے پِن لیاؤ کسے دن!"ــ" گرمی تے ہے وے پر اوہ تے نکی بچی واسطے۔ ایہہ تے مینوں پہلوان سہی ہوندا اے۔ میرے جیڈے دو نکلن ایہدے وچوں!"پر جوں آہندے نیں بڑا کُجھ لبھ جاندا اے...... ساون لگاتے میں خیرے نوں ویہنی ٹپدیاں ویکھیا.......میں گھر آکے دسیا، "پھڑیا گیا ای سوہرا! اوہ انھا نہیں !" "تسی آپنیاں اکھاں ٹیسٹ کراؤ۔ سُندے پہلوں گھٹ او۔ تہانوں انھے سجا کھے دا فرق پتہ ہوندا تے رحما ساڈا جوائی نہ ہوندا اے۔"ایہہ پھیر گل کسے ہور پاسے ٹر گئی۔ پر میں دشمن دی کیڑ رکھی۔ پھڑ لیا اگلے دن واڑ لیا اندر۔ کرپان کڈھی تے خیرے ہتھ جوڑ دتے۔ "معاف کر دے صاب غریب دی روزی لگی اے۔ میں ڈریوری تے جاندا نہیں، تے تے روٹی ٹکر پکانا آوندا نیں۔ نکے نوکری کر لیندا۔ کوئی مرضی نال خیر تے نہ منگے!"اوس بڑے ترلے پائے میں پہلوں تھانے کھڑن دا کہیا مڑ آپنی بُڈھی دی عدالت تے گل مُکی۔ میں کہیا، "چودھرانی اگے چل کے آپنا مکر من لئے...... "میں جوں میدان مار لیا۔ پر بُڈھی میرے نے فیصلہ اللہ تے چھڈ دتا "اللہ اگے اوہنیں اپنا جواب دینا ایں۔ ایس آپنا!"
پر کہانی ایتھے نہ مکی۔ خیرا ساڈا محلّہ تے چھڈ گیا پر گارڈن ٹاؤن جا پھیرا پایا۔ دل تے کہیا کڈی روک کے پچھاں اوہدا حال پر میں بھی بُڈھی ہار معاف کر چھڈیا۔ پر آپنے محلے پچھے کچی آبادی اے تے آبادی اندر بزاری۔ راتی چرکی جیہی میں سگرٹ لین گیا تے خیراہسدا اک بوہے چوں نکلیا......روپ ای ہور سی۔ ستھرے کپڑے مَونہہ وچ سِگرٹ۔ "ایس بندے نوں جاندے او؟"میں پر انہہ جاندے ول سینی کر کے حیاتے سگرٹاں والے کولوں پچھیا۔ "چودھری صاحب خیرا جواریا!" "جواریا؟"ایہہ میرے لئی بھی اک نویکلا روپ سی۔ "ہور چھبے بٹ نال اوہنے نماز تے نہیں پڑھی ہونی!"حیاتے ہس کے کہیا۔
بڈھی میری تے ایہنوں تُہمت ای سمجھی پر ایہہ کہانی دا عجب موڑ آہیا میں چھبے بٹ نوں جاندا تے نہیں پر علاقے دا بدماش اے۔ میں اک دن چھاہ ویلے جا کے پچھیا۔ "خیر دین نوں جاندے او؟"اوہ میرا شریفانہ لباس ویکھ کے مینوں پُلسیا سمجھ بیٹھا۔ "سرکار پلس نوں پڑتال دی کیہ لوڑ پے گئی اے؟""بت صاحب میں پلسیا نہیں اک مظلوم شہری آں۔ پنج سال ایہنے بڑے پیسے ٹھگے نیں میرے کولوں!""سرکار اوہ بہر وپیا تے نہیں پر اوہ وڈا ایکٹر اے۔ انھا لُوہلا سبھ کُجھ بن جاندا اے سادا کیہ لیندا اے۔ جوئے وچ تے اکثر ہاردا ای اے!"بٹ صاب تن پتی میں بھی کھیڈ لیناں۔ کدی آواں تے پروہنے نوں گھروں تے نہیں کڈھوگے؟""تہاڈے نالدے لوک کلباں وچ سوبھدے نیں صاحب۔ ایتھے سے کنجر کباڑ آوندا اے!""ایہہ خیرا ذات دا کنجر تے نہیں؟""نہیں سرکار راجپوت اے۔ ہیرا منڈی جاندا ضرور اے!""مُڑ تے آپنی برادری دا اے۔ میں دشمنی لئی نہیں پچھیا........انجے سوچیا پئی ہے نویکلا۔ ہنری تے انج اے جوں بہروپیا ہووے۔ ایہنوں ویکھ کے کوئی کہہ سکدا اے پئی ایتھے پچھو کڑوچ انھا بن کے پِندا آہیا۔"
چھبے نال پہلی ملاقات تے ایس خیرے دا کھرا ڈھونڈ دیاں ای ہوئی۔ پر بھلیاں وقتاں دا بدماش سہی ہوندا سی ہتھیاراں والا نہیں قبضہ گروپ والا۔ جواریا سی۔ خیر جواریاں کدھرے تے کھیڈنا ہوندا اے ۔ میں جوئے دا ٹھرکی تے نہیں پر اینا کوٹھرکی تے ہر جی ہوندا اے ہارن جتن دی کھیڈ تے تڑکا پیسے دا لگ جائے تے ڈاڈھامارو روگ اے۔ مینوں تے کلبوں کان سی۔ بڈھے وارے کرن نوں کجھ نہیں سی ۔ گلبرک چھاؤنی تے انج ہوئے جوں قبرستان ہوئے ۔ شراب نہ پیوے دُوجا ویاہ نہ کرے تے میری عمر دا بندہ کیہ کرے ۔ کجھ کجھ بزاری اندرون شہر سہی ہوندی سی۔ غریبی ماڑی جے مٹھا جی ہووے۔ نہیں تے امیراں نالوں چنگی سنگت اے۔ سنگت غریب دا جیون اے۔ مار کھا کے پناہ دی تھاں۔ اوکھے ویلے یاری مددگاری دوجے تیجے پھیرے جھاکا کھل گیا ۔ جواریاں دی بھی بے وساہی مک گئی ۔ "آؤ بابا جی ! کیہ خیال اے میاں نواز شریف جتے گا ؟ "ہور کیہدی خبر پچھنی آہی۔ ۔۔۔ میں نما شام نکی نکی تن پتی ۔ کدے رمی ، کدے سیپ۔ نکی نکی شرط لا کے ۔ جوا بھکھنا تے میں گھر مڑ آونا۔
خیرا ایتھے خیرا انھا تے نہیں رولا گولا گلاں دا شوقین ۔ پر میرے کولوں کُجھ جھکدا سی۔ اُنج بھی عجب ادا آہی اوہدی اوہ کسے نال اکھ نال اکھ نہیں سی میلدا۔ ویکھے تے یاں ہیٹھدی اُتے دی نظر مارنی یاں ویکھنا جوں تہانوں نہیں تاکی تھانیں ویکھدا ہووے۔ عجب کاہل پینی اوہدی تکنی نال۔
آخر اوہ حادثہ ہویا، جیہڑا بڈھے وارے بندے نوں مار سکدا اے۔ میری بُڈھی مینوں کلثوم نال پھڑ لیا۔ چنگا ہویا بچت ہو گئی۔ ہویا کُجھ نہ ۔ گناہ تے دولت دا پڑدا پے گیا۔ میں بڑا پریشان رہیا۔ خیرے انھے نوں خبرے کنج کُھڑکی میں کہیا "بے پڑدگی ہو گئی اے پریشان آں !""کسے دوجے محلے پن لوو !"خیرے ہس کے آکھیا۔ "مردی دی ایہا ذات اے۔ مرد ہے کمذات اے۔ انھا بہروپیا بنیاں بغیر گزر نہیں ہو سکدی "اکھے، "بجھو بھلا، انھا خیرا اے کہ میں ؟ "


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels