Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> اِک سس تے دو نونہاں

اِک سس تے دو نونہاں

نادر علی
January 15th, 2009

اک سس تے دو نونہاں

نونہہ سس دا تے اٹ کٹے دا ویر ہویا، پر نونہاں دو ہوون تے نونہاں وچ نیاں لوڑیدا اے۔ جوں سیانیاں اکھان کیتا اے ......... "تو ہے لعنت بھی برابر تے اکو جیہی پچ پچ چاہیدی اے !"پر بھاگ بھری دیاں نونہاں دو اوس بھانے دو وکھری وکھری نسل دے جناور آہے۔
اک خاندانی منگی ویہائی سج پرنائی میراں تے جوں اعلی نسل دی گھوڑی آہی تے نوراں لگُی نورے نال اُدھلی۔ نہ اگا نہ پچھا اوہدا۔ انج سمجھو جوں کوئی کھوتی کھچری ہووے۔ آہی تے سوہنی سوہری پر ایہہ بھی اک پواڑا ہور ........ اکھے "جتھے جائے دی پواڑے پائے دی !"انجھک ، مونہہ پھٹ، تے جنے کھنے نال کھیہندی ، جوں اوہ جنا تے مرد زنانیاں ہوون ! تے میراں چنگی نک نقشے والی پر قد دی ذرا مدھری تے رنگ پکیرڑا بھی پر شکلاں نال عقلاں تے نہیں لبھدیاں۔ میراں گنی تے سگھڑ ۔ نوراں اوگن ہاری تے کُچجی ! اُساں نہاون ویہل ہووے تے تاں !........دہ منجیاں بھن بیٹھا سی نور اجدن دی اُدھل کے آئی تے اوس ٹُٹی منجی انج ویڑھے دے وچکار لیا سٹنی جوں گیڈیاں جت کے لیائی ہووے۔ شرم تے نورے تے نوراں دے نیڑے بھی نہیں سی لکھی ۔ دوجی بولی بولے بار دی تے گاہلیں کڈھے گل گل تے۔ کسے تندور تے آکھیا پئی "بھاگ بھری مہری بڑی ڈاڈھی اے۔ سارا لوک ڈردا اوس کولوں ۔ "وڈا یُدھ پیا اوس دن سارے محلے سُنیا۔ مہری پُنے اوہدے اگلے پچھلے ۔ چودھری مولا داد مہر آ کے چُپ کرایا تے پہلی واری اوس ہتھ چکیا مہری تے ۔ اک وار لکے تے ڈانگ وگائی........سیاپا کیتا مہری مہر دا تے بار والی نوراں دے پیکیاں دا۔ کتھوں دی آ گئی گگڑی ! حالیو! سانوں کدھرے دا نہ سو چھڈیا !"
تے ایہا پواڑا وڈا......... مہر حمایتی پہلے دن دا او کڈھنی دا آہیا ..........پُتر مر جاندا ایس اُدھالے پاروں۔ پر اوہ کوئی آہے بے غیرت۔ آہے بھی مہر دے نال دے ڈکیت۔ پالیاں وچ جد ہرے دا کال ہونا تے ڈنگر مہراں اوہناں کول بیلے چگن ٹور چھوڑنے ۔ تے ایہاڈنگر لیاوندا نورا رانجھا جانیا رانجھیاں دی جوہے ! اکھے دو بھرا تے ایہا نوراں اکلی دھی۔ چار کلے زویں دے سُنیدے آہے ۔ خبرے کُڑی دے حصیوں جان چھڈائی سوہریاں ! ایہہ بھی سنیا پئی ماں کُڑی دی بھیتو آہی ، ایس ساری گل وچ۔
دوجی میراں چنگے گھر دی۔ لج پت والی ۔ منگی ویاہی سج پرنائی ٹوم ٹلی داج ڈنگر نال لیائی لوکے وچ عزت بنائی۔ چھ مجھیں ست گھوڑیاں آئیاں ۔ لوکے وچ تھرتھلی پے گئی ۔ دُوجی اکھے، "ادھلی کدی نہ سدھری !"دو تن مہینے پواڑے ویراں دے رولے بانہواں دے مُڑ چیں چان چپ ......اکھے مہر پیسے دے کے چپ کرائے جانگلی۔ کنجر کدائیں دے ! پر شرم نوراں نوں آہیا کوئی نہ ۔ سارا لوک اوس اگے لا لیا۔ مُنڈا تے اوہدیاں دھاراں لیندا ای آہیا اوس چودھری مولا داد نوں بھی ہتھاں تے پا لیا .........میراں مہری دے دھڑے دی۔ شرماں کرماں والی .........چج نال بولن والی۔ بھاراں گوراں والی۔
ایہہ نوراں تے جوں مراثن کہیا، "پئی سوہنی تے آہی سچا ڈلھا پتر تیرا !"ایہہ حور کچجی جوں چودھرانی دی سونکن بن گئی ۔ نونہہ تے آد دی رب سونکن ای بنائی اے،پر میراں تے شرماں والی صلاح کر کے ٹُرن والی چودھرانی دی دردی ۔ ایہہ میں پتر تے کھوہیا سوکھوہیا۔ لگے سوہریاں بھی پٹو پا لیا سو ! مولُو مہر مالی لوکے دا ! کوئی زنانی کمنیانی کیا بڈھڑی کیا چنگر بوٹ اوس ونھ چھوڑی۔ پرھیا دا پردھان پر کُڑھے دا بلا آہیا۔ پر ایس جانگلی بلی نال بھی وسدا سہی ہوندا سی ! خبرے نورا انھا کیوں سی!
اخیر اکدن ایہہ تہمت بھی بھاگ بھری نے لا چھوڑی ۔ اکھے "بلیاں دا سنیا اے بھرجائیاں نونہاں نال بھی پئے وسدے ہن ! ایہہ جانگلیاں بار والیاں دی ریت ہوسی !" ..........نوراں کتھے ولاندی آہی، "ٹھوٹھے گھٹا تاں ای پوندا اے جے کھسم نہ کجے ! کیوں مہر سارے پنڈ لُور لُور پھرے جے گھر کوئی سودا ہووے !"مڑ تے چودھرانی دا جوں سہاگ اجڑ گیا ........اوس انھیاں گاہلیں کڈھنیاں جمن جمان والیاں مڑ اُدھلن اُدھلان والیاں۔ ستاں پیڑیاں کھلو کے ہگیا چودھری مولے دیاں تے نوراں دیاں ..........تے روئی آپنا گھر یاد کر کے جوں ہر عورت دا رونا اے ۔ اوس دینہہ دوجی واری چودھری ہتھ چکیا تے سٹ ڈاڈھی لگی۔ سر پاٹ گیا بھاگ بھری دا ۔ چکر کے ڈھٹھی "ہائے میں مر گئی !"
پر اک کمجیہڑا نوراں جاندی آہی اوہ ملھم پٹی سی۔ اوس سرے دی لاہ کے ساڑی پھٹ وچ سواہ پائی۔ اگ بالی ٹکور کیتی۔ دودھ گرم کر کے ماکھیوں سٹی۔ ہٹی توں بہیاں دا مربہ منگایا .........چودھرانی انج اوہدی جھولی پئی آہی جو بال کُڑی ہووے.........ایہہ جھولی بھی ڈاڈھا داء اے !..........سرگھی ویلے اوس کہیا .......... "پتر توں جا ہن میں ول آں ! میں نہیں مردی ! پتر میں تینوں غریب گھر دا کر کے مندا بولیا۔"پوٹلی کڈھی ۔ کھولی تے ٹوماں سونے دیاں ..........گھٹ بھی ہوسی تے چار سیر سونا !"ایہہ میری ماں
ـمیرا داج بنایا سی ........... میں ٹوماں دی شونکن تے ہے کوئی نہ۔ سانبھ چھوڑو۔ کدھرے کم آوسی ۔ انج سمجھیو ایہہ میں چودھری مولا داد دے مارن دا ڈنڈ بھریا اے ۔ "
"میں رج گئی !"بھاگ بھری رون ہاکی ہو گئی "توں تے ہتھ لائیں تے اوہ شے سونا ہو ویندی اے ! میرا بولیا چالیا معاف کریں۔"
چودھرانی سوچیا اوس نوں کیڈی بھلگی ! ایہہ تے کیڈا چنگا جی آہی ..........تے راٹھ بھی پڑدیاں والی ...........ہن "نور بی بی " "نور بی بی "کرے تے لوکے نوں سمجھ نہ آوے پئی ایس کیہڑالشکارا ویکھ لیا اے ! کیہ منتر پڑھیا جانگلیانی !
پر مڑ رُت بہار دی آئی۔ مڑ کوٹھے تے بھاگ بھری آ منجی ڈاہی تے دوجیاں پربت والیاں دوہاں کوٹھڑیاں تے منڈیاں۔ مڑاوہا ادھی رات منجیاں دا کھڑکار ..........پر کوٹھیوں ہیٹھ لتھا مولا داد لکدی بنھدا ! پر اوتھے تے وڈی نونہہ میراں دی منجی آہی تے وڈا پتر بھی اج وانڈھا گیا سی ؟
چودھرانی نوں چکر آیا تے مڑ جوں چودھاں طبق روشن ہو گئے !
"یا اللہ میں بے غنائی نوراں تے دوش لایا۔ چڑیل تے میراں پچھل پیری آہی ! معاف کریں میرے مولا"اوس ترنگڑ کھتیاں ول ویخ کے دعا منگی ! چودھری ملکڑی ویڑھے لتھا تے نلکا گیڑنا مڑ۔
سرگھی چکیاں گالا پیا تے چودھرانی میراں دی چکی کولوں لگھدیاں کہیا۔ "کھسماں کھانیے۔ پیو پتر دوویں پچا گئی ایں ! چکیاں دو پئیاں جھوندیاں آہیاں۔ نوراں تے میراں ۔ خبرے رولے وچ کسے سنیا بھی کے نہیں...........مدھانیاں پئیاں تے مڑ پینترا بدھا مہری نے ! "نوراں توں تے چنگی ہیں ایہہ گھنی لٹ کے کھا گئی گھر میرا !"گل پر بنے کوئی نہ ! میراں جاں آہی گھنی چوکھی۔ جاں چودھرانیاں غلطی لگی۔ اوس آپ منجی کڑکدی سنی وڈی دی جوں روز کڑکدی آہی نورے دی۔ مڑ چودھری لتھا اوہناں دے کوٹھیوں۔ لکدی بنھدا سور ہار ہفیا تے مڑھکو مڑھک لشکدا بو چھڈدا۔ پر چور نہ وکیا کوئی ۔ چھاہ ویلے مڑ کے چودھرانی اک بے وساہی لگی۔ میراں آہی کہ نوراں ؟ رب دیاں رب جانے !


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels