Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> مُڑ مُڑ کے تیرے در تے

مُڑ مُڑ کے تیرے در تے

نادر علی
January 15th, 2009

مُڑ مُڑ کے تیرے در تے

سیٹھ سلیم ماہلیا دے گھر اج دوپہر دے کھانے تے اسدی بُڈھی دی تصویر دی رونمائی ہونی آہی۔ شراب اگست سن اٹھاسی وچ بڑی اوکھی لبھدی آہی۔ ہماتڑ سبھ تریہہ دے مارے بھادرین دوپہری لہور وچ وہسکی پین نوں تیار آہے۔ اوس کہیا پئی ٹھنڈی بیئر بھی ہوسی پر ٹھنڈ واسطے تے لوکیں نہیں پیندے ۔ مینوں تے ہُن پچدی نہیں سی تے ایہہ بھی نہیں سی پتہ پئی کیوں پیندا ساں۔ چھٹن والی عمر آ پہنچی آہی ! پر میں تے مسز سلیمہ ماہلیا دا پرانا عاشق آہیا ۔ تد دا جاندا ساں جد اوہ کراچی سلیمہ سید آہی تے پھسی ایس فراڈئیے سیٹھ نال۔ سید بھی بڑے اپڑ آوندے آہے اسلم سلیم ماہیا تے اصلوں نتھاواں آہیا۔ آہدا سی پئی "ہمارے آباؤ اجداد مالا بار سے بمبئی آ گئے اور ماہلیے کہلواتے تھے۔"اوہ اکلا ای سی ماہلیا۔ کراچی وچ تے ایہہ بھی افواہ آہی پئی گجراتی سی۔ گجراتی ، سندھی ، پنجابی ، اردو سبھ زباناں جاندا سی۔ ایہہ بھی آہدے ہن پئی آہیا گجراتی اک واری چار سو ویہہ وچ قیدہون لگا تے ناں بدل گھدا سو۔ مینوں پہلی واری ڈھا کے ملیا تد تائیں ، سیٹھ اے ایس ماہلیا ، ہو چکیا سی۔
میں گڈی توں لتھا تے کبیر بُخاری صاحب اندر پئے جاندے سن ۔ میں کہیا "تس ایس غیر شاعرانہ وقت تے غیر شاعرانہ بندے گھر تشریف کنج لے آئے او ؟ "کبیر صاصحب ہسے ، "پیاندا تے ولیتی اے۔ اجکل دوپہر دو گھٹ لے کے سوں جائیداد اے شام نوں ساہ رل جاندا اے ۔ نالے بلو ایہہ سیٹھ حرامی اے ۔ بی بی بڑی بھلی لوک اے۔ ایس پینٹر نے قائداعظم دی پورٹریٹ بنائی سی۔ ویکھیے تے سہی معشوقاں نال کیہ حشر کردا اے ! سیٹھ بھی بلبل ہفت زبان اے۔ کراچی اردو تے لاہور میرا پنجابی کلام سندا اے !"میں کہیا ، "شاعری لئی ایس دوویں لیٹ آں لوک چھاہ ویلے دے پین ڈیہے نیں ۔ نقاب کشائی بھی ہو چکی اے ! آؤ جھٹ پٹ دو لا لئیے نرنے پیٹ برداشت نہیں ہونا۔ "کبیر صاحب پچی جیہے ہو گئے "میں ادب آداب نال سنن والیاں نوں سناناں۔ مشاعرے دا ماحول نہ ہوئے تے کدے نہیں سنایا۔ "میں کہیا ، "اج تے دیوی درشن نال سنا دیو اک قصیدہ شاہنی دا۔ سید زادی اے !""توں سلیمہ نوں جاننا ایں ؟ "کبیر صاحب حیران ہو کے پچھیا ۔ "کبیر صاحب وڈیاں بندیاں نوں سبھ جاندے نیں۔ تہانوں بھی تے جانناں !"
پر سچ پچھو تے میرا مسز ماہلیا کوئی میل نہیں سی ۔ اوہ کروڑ پتی تے میں پھانک ۔ اوہ جوان تے میں بڈھا ۔ پر ویہہ سال سروس میری بھی ہون والی سی۔ اوہ ہمیشہ بڑی مہربان سی۔ عاشق صادق بھی اکلیاں ملیاں مینوں من لیندی سی۔ پر ہُن تے سنیا سی طلاق ہوون والی سی۔ ماہلیا نے جنرل ضیا نوں ہتھاں تے پایا ہویا سی تے اجکل اُچا اُڈ رہیا سی........
ـ"میں کہیا ماہلیا جالندھر یا تے نہیں جرنیل نال بڑی صلح سُو ؟ "میں اندر وڑ دیاں کبیر صاب نوں پچھیا۔ "میرا گوانڈھی بنادتا ای ! لاحول ولا قوۃ !""ضیا بھی تے گوانڈھی اے تہاڈا !""اوئے چل وہسکی پا کے لیا وقت دا ضیاع نہ کر !"کبیر صاحب حکم فرمایا۔
آرٹسٹ بھی عجیب اکھ رکھدا اے ۔ میں ویکھیا تے تصویر چ قائداعظم والی سختی سلیمہ وچ نظر آئی۔ "ایہہ تے قائد اعظم دی تصویر لگدی اے !"میں نادرے شورے نوں کہیا۔ شورا دُھت ہو چکا سی تے بی بی دے قدماں وچ بیٹھا سی۔ "الزام تراشی نہ کر اوئے جمعے! تیری اکھ نہیں ویکھن والی !"اسی نادرے نوں نادرا جھولی چک بھی آہدے آہے۔ "او جھولی چکا شراب پی کے جھولی نہیں چکیدی !"پر نادرا ہر حالت وچ جھولی چک لیندا سی ۔اوس کبیر بُخاری صاحب دے گوڈیاں نوں آ ہتھ لایا۔
ـ"اشرف تم جمعہ کب سے ہو گئے ہو ؟ "بی بی نے پچھیا۔ بی بی اکثر گل صرف انگریزی وچ کر دی سی اج کبیر صاحب واسطے رعایت کر رہی سی۔ "یہ ہمارا آپس کا معاملہ ہے "میں گل ٹالن لئی کہیا۔
"اندرون شہر اک جمعہ حرامدا رہندا اے ۔ اوس دی نسبت نال میں ایہدا ناں اچھا حرامدا رکھیا اے "اندرون شہر تے بیبی صرف لندن جاندی سی ۔ گل آئی گئی ہو گئی۔
میں بھی جھٹ پٹ پنج ست لائیاں۔ چار بجے نال کافی لوک جا چکے سن تے میں بی بی دے پیراں ہیٹھ آ بیٹھا ساں۔ کبیر صاحب بھی دوپہری نہیں سُتے ۔ پر ماحول انجے سی جوں میں تے بی بی اکلے ہاں۔ شراب دا کُجھ تے فائدہ ہویا۔ پنج وجے نال نوکر بھجدا اندر آیا ، "جنرل ضیاء مر گیا اے ! ہوائی جہاز ڈگ پیا اے۔ "
ـ" ایہہ تے خوشی دی گل اے !" میں بے دھیانا بولیا۔ ماہلیا دا کالا رنگ پیلا ہو گیا .......... ـ"بکواس مت کردا"کہہ کے اوہ فون کرن لگ پیا ۔ ہُن تک سبھ دا نشہ ہرن ہو چکا سی ۔ پر اکثر لوک ہس ای رہے سن۔ عجیب اتفاق دی گل اے بھٹو دے پھاہے لگن دی خبر بھی اک دن صبح شراب پیندے ماہلیا دے گھر ای سنی سی۔ کسے تن بجے ماہلیاں نوں پنڈیوں فون کیتا۔ کیڈا فرق سی .........اوس دن مینوں انج لگا جوں کوئی نیڑے دا اچن چیت مویا اے۔ ماہلیاں دے گھر بھٹو دے دشمن بھی آہے پر کوئی نہ ہسیا۔چپ کر کے جھٹ پٹ اسیں گھرو گھریں ٹُر گئے۔
ماہلیا فون توں ویہلا ہویا۔ "چھ جرنیل مرے نیں۔ تیرا دوست سمیع بھی مر گیا اے ! ماہلیے میرے کولوں بدلہ لیا۔ "سمیع کون ؟ "سلیمہ نے پچھیا۔ "تھاایک غریب۔ پرسوں بچوں کی فیس کی شکایت کر رہا تھا ....... "
ـ"جنرل ہو کرفیس نہیں دے سکتا ؟""امیر جرنیل صرف ماہلیا کے دوست ہیں۔ میرا دوست تو غریب ہی ہوگا......... ـ"
جنرل ضیاء دے مرن دا ایہہ فائدہ ضرور ہویا۔ لوکیں ہور دھیان لگ گئے پارٹی لمی ہو گئی۔ ماہلیا بار بار اسلام آباد فون کرن دُوجے کمرے چلا جائے ۔ رات دے کھانے دا بھی اعلان ہوگیا۔ خبراں دا بندوبست ہویا۔ تے مینوں گُوڑھیاں پان دا موقعہ مل گیا۔ سمیع دا سنا کے میں سلیمہ نوں روا لیا۔ روکے مڑ کے اوہ قائد اعظم دی بجائے نرم دل معشوق جوں بھٹو دے مرن تے رُنی اُنج ای اج بھی رُنی۔ "میری جان توں تے ضیاء نوں ایڈا نہیں سی جاندی"ماہلیے آکھیا "اشرف دا دوست مر گیااے !"میرے واسطے کُجھ ورھیاں لئی ایہہ مہربانی بہت سی۔
سوچنا ہاں کیہ رشتہ اے میرا تے ایس بی بی دا۔ اک بڑی سکھی بڑی سوہنی بی بی اے جیہڑی ویہہ ورھے کڑیاں ہار جوان رہی ۔ اوہدا سوہنپ سکھلے ہون دا تے نہیں سی ؟ اوہدی سدا جوانی حرافہ دی جوانی تے نہیں سی ؟ جیہڑی کرختگی آرٹسٹ نے ویکھی مینوں کیوں نظر نہ آئی ؟ ......
اوہ طلاق لے کراچی چلی گئی تے ایس واری اک گجراتی سیٹھ نال ویاہ کر لیا۔ وچ اک شیر گڑھ دے سید مُنڈے نال جیہڑا نواں کیمرج توں آیا سی اوس عشق کیتا۔ 'مینوں بھی چھٹکارا لوڑیدا اے !' پر اوس منڈے دے گھر والے نہ منے ۔ سلیمہ میرے اگے بڑی رُنی۔ ایہہ تے نہیں میں کہیا "میرے نال کر لے !........... "پر اخیر شیر گڑھیا آپنی بلی جیہی شھانی نال کراچی آ گیا ۔ سلیمہ دی کرختگی سہی نہیں سی ہوندی ۔ شھانی تے واقعی لوہے دی سہی ہوندی سی۔ ہُن بلی تے سلیمہ سہیلیاں سن آپس وچ بھی تے میریاں وی۔ مڑ کے کرختگی مُک گئی ........ 'میں سکھلیاں نال انُھا تے نہیں ہو جاندا ؟"میں اکثر سوچناں۔
ویلا گذر دیاں پتہ نہیں لگدا۔ دس سال ہور گزر گئے۔ پچھے سال کبیر بُخاری صاحب دی مہربانی نال میں بھی شاعراں نال لندن چلا گیا۔ اجکل پنجابی دی مارکیٹ بھی بندی جاندی اے ۔ مسز ماہلیا دوجے کھسم کولوں طلاق لے کے لندن رہ رہی سی۔ چیلسی وچ اوہدا فلیٹ سی۔ مینوں لہوروں آوندیاں سیٹھ اسلم ماہلیا نے فون نمبر دتا سی۔ سیٹھ تے اساڈا ہانی سی ساٹھیا باٹھیا۔ سلیمہ اوہدے نالوں دو ورھے چھوٹی سی۔ میں فون کیتا تے اوس کہیا، " مینوں امید اے میرے واسطے وقت ہوسی تیرے کول ۔"دل تے کیتا آکھاں تیرے واسطے ای ست سمندر پار آیا ہاں۔ ستمبر وچ بھی ڈاڈھی سردی تے دُھند آہی ۔ مینہ لگا سی۔ شامی میں آ بوہا کھڑکایا اوہدے فلیٹ دا۔ انگریزاں ہار ماڑی جیہی گلے لگی۔ "اڈیک رہی ساں۔ تیرے واسطے سکاچ لیاندی اے "
ـ"ہُن تے مساں ای پیناں ۔ لندن زندگی وچ ایڈا چرکا اپڑیاں ۔ "اوہ اصلوں ماڑی تے کوئی ویہہ ورھے زیادہ عمر دی لگدی آہی ........ـ"بڈھی ہو گئی آں ؟"اوہ اصلوں ماڑی تے کوئی ویہہ ورھے زیادہ عمر دی لگدی آہی ..........ـ"میں اوس نوں دسیا پئی لندن لوکاں نوں سلا لگدا سی مینوں سو کے دے مارے نوں تے تے سوہنا موسم لگدا سی ۔ ہرشے سوہنی لگدی سی۔ اوہ بھی انجے سوہنی لگدی سی۔ پہلوں اوہ پنجتالیاں دی سی تے ویہاں ورھیاں دی لگدی سی۔ ہُن میں کہیا ، "توں پچونجا دی ہو کے چالیاں دی لگن لگ پئی ایں۔ "اوہ ہسی تے مڑ ایہہ کہہ کے رو پئی ، "نہیں میں پچونجا دی ای لگدی آں .........نویاں دی دل نوں لگنی آں !"اخیر کہانی تے جد ایہہ پچھیا پئی "بی بی توں ہسی کیوں تے روئی کیوں ؟"تے اوس دسیا، "ہسی تے ایس پاروں پئی تینوں مل کے خوش ہوئی آں۔ روئی ایس گلوں آں توں مینوں پہلوں زندگی وچ کیوں نہ لبھوں !"میں بھی رون ہاکا ہو گیا۔ ہمت کر کے انگ نال انگ لایا تے اوہ برف ہار ٹھنڈی سی۔
آرٹسٹ نے ٹھیک ڈٹھا سی۔ میں ای انھا ساں ساری عمرے تے مڑ درشن ہوون تے انھا ای ہوساں۔ مُڑ مُڑ کے اوس در تے ای مرنا لکھیا اے ! خبرے مڑ کدے لندن نہ جان ہوئے پر مورتاں تے لہور بھی اوہا ہن۔ انھیاں نوں اوہا انھا پھیرا۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels