Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> پنڈے دی تپش

پنڈے دی تپش

نادر علی
January 15th, 2009
5 / 5 (2 Votes)

پنڈے دی تپش

لفظاں دی بھی عجب کھیڈ اے۔ پنڈے دی تپش دا لکھاں تے سہی ہوندا اے پئی کوئی نفسیاتی کہانی لکھن لگاں کسے بیہان گھوڑی دا قصہ لکھن لگاں۔ ایہہ کہانی بھی سیاسی کہانی اے تے ہے بھی کجھ اصلوں بڈھڑیاں دانداں دی کہانی۔ تے 25دسمبر سن بیاسی والے دن شروع ہوئی دولتانہ صاحب دے گھروں ۔ میں سیاست وچ پہلے مارشل لا وچ آیا ساں باٹھ وچ۔ "نوجوان قیادت جمہوریت کی سیاست چودھری سعادت۔"
نواب نجابت میرا ہانی اے تے سیاست بھی اسیں دوویں اکٹھے آئے باہٹھ وچ۔ الیکشن بھی دوہاں جت لیا۔ اوس کیمبل پوروں تے میں گجراتوں ۔ پر پنجیہ دسمبر سن بیاسی وچ اسیں دوویں مجلس شوری وچ نہیں ساں۔ مسلم لیگ وچ دویں ساں جدی پشتی ۔ پر سن دو ہزار دو ہار سہی نہیں سی ہوندا پئی لیگ نوں کیہڑی لیک لگن والی اے۔ اساں دوہاں سوچیا دولتانہ صاحب نوں سد کے قائداعظم بارے گل بات کیتی جائے ۔ نالے کُجھ پنجاب تے لیگ دی سیاست دی گل کرئیے۔
چاچے ہوراں نجابت دے والد صاحب وڈے نواب صاحب دولتانہ صاحب نوں فون کیتا پئی"چھوہر تہانوں ملن آوسن۔ انج نہ ہووے پئی ایہناں کوئی پاکستان تے اسلام دشمن چا بناوے۔ کوئی نیک صلاح چا دیویا جے!"دولتانہ صاحب کہیا "جیہڑا پاکستان دا ماما بندا اے اوہ میرے نال گل کرے!"اسیں خوش ہو گئے۔ میں کہیا "نجیا چاچے ہوراں دی مامے ہوراں نلا گل ہو گئی اے۔ ہُن کاہدی چنتا اے!"
پر کہانی اصلدی دولتانہ صاحب نال ملن توں شروع ہوئی۔ دولتانہ صاحب نال میں ہتھ ملایا تے انج لگا جوں اوہناں نوں کس چڑھی ہووے۔ میں کہیا "میاں صاحب! تہانوں تے بخار لگدا اے؟"میاں صاحب ہسے تے کہن لگے، "ایس عمر وچ جیہڑی بھی تھوڑی بہت گرمی ہووے غنیمت اے!" "پر ایہہ تے کُجھ پیر صاحبان وچ حلیمی دی گرمی بھی ہوندی اے!"میں پاڈا بنن لگا۔ "اوہ ایمان دی حرارت ہوندی اے۔ میں تے اِک بڈھے انسان دی جسم دی حرارت دی گل کر رہیا ہاں۔"مڑ میاں صاحب آپ ای ہسے۔ "ویسے ایمان دی حرارت نال بھی انسان دی حرارت ودھ جاندی اے۔ پیر صاحبان تے میری عمر تائیں بھی دیاہ کردے رہندے نیں!"کیہ پتہ سی ایس حرارت والے قصے اوس دن میری زندگی تے سیاست بدل دینی آہی .... "میاں صاحب چودھری وچوں سوشلسٹ اے اُساں مولبیاں، پیراں نال دُھروں ویر اے! اُساں ہور نہ بھوئے کرو!"
میاں صاحب بال بڑیاں گلاں ہوئیاں قائد اعظم، مارشل لالء مسلم لیگ پیپلز پارٹی بھٹو صاحب تے سوشلزم بارے۔ اسیں دوست جیہڑے اکٹھے ہوئے ساں بڑے نہال ہوئے۔ ڈیگر ویلے میاں صاحب نوں اوہناں دے محل لاہ کے آئے۔ لائبریری ڈٹھی۔ وڈی لائبریری تے چونویاں کتاباں!
میں کہیا نجیا نہال چا کیتا ای!" نجا ہسیا۔ "ایہہ ویلے دی سیاست نماشاں ویلے نہ کریا کر چودھری!"بندوبست کُجھ شراب دا کریئے آپنی حرارت بھی میاں صاحب ہار کسودی نہ رہ جائے۔"میں بُہت کہیا، میں ول نہیں......پر شراب وچ اٹک والے گجراتیاں توں بڑے اگے ہوئے.....میں کہیا، "اساڈی عمر نہیں"پر نجا نہ منیا.....
ــ"دولتانہ صاحب دیاں ساریاں گلاں منن دی لوڑ نہیں ......اساڈے وڈ کے پیراں توں ودھیرے گرم آہے۔ راتیں اوہا کسب کرنے تے وڈے ویلے بھارے گورے ہو وینے!"اوہ بڑے تگڑے لوک آ ہے میں ایس معاملے وچ نا اہل ہاں۔ کنی واری آزما بیٹھا ایں!" "میں آپنی اصل حالت بیان کیتی۔ "چودھری! چل چل چنبیلی باغ میں پھولوں کے واسطے!"اگوں گھوڑے دی ٹنگ کنج ٹُٹی رمز دی گل اے۔ واردات توں سہی نہ ہوسی۔
اسی ڈھیر ساری شراب پِین دے بعد علامہ اقبال ٹاؤن نجے دی نویں کوٹھی آ گئے۔ ہیرا منڈی بھی نواب صاحب دے مگرو مگر علامہ اقبال ٹاؤن آ رہی سی۔ پروین جیہنوں نواب صاحب "بد پروین"پرانی فلم "نیک پروین"پاروں سددے آہے۔ علامہ اقبال ٹاؤن ای رہندی آہی.....پیپلز پارٹی دے دور وچ بڑی عوامی سیاست کردی آہی۔ ادھی پیپلز پارٹی اوہنوں جاندی آہی۔ نواب صاحب نال اوس نظریاتی نوک جھونک بھی کرنی۔
نواب صاحب پچھلے سوتے جدوں دودھ پی چکے آہے.......
ـ"اٹھ حرا مزادیئے منہ چم میرے بھراؤ نا! ایہہ بھی تیرے ہار سوشلسٹ ہن!" "چودھری صاحب مینوں ایس جاگیردارانہ جبروظلم توں بچاؤ۔"پینی ہسی بھی تے روئی وی۔ روانا نواب صاحب دا روز دا کم آہیا "روکے رن روں ہو ویندی اے!"نجے آکھیا۔ "پتہ نہیں تہاڈی شفقت پدری دی داد دیواں کہ ایہدی حس مادری دی!" "او اڑدُونیاں یدھیا! ایس ماؤ نی بانہہ پھد!"نواب دی گالی گلوچ تے نوابی آہی پر راتی ہتھوں ودھ جانی.....پروین اصلوں رون لگ پئی..... اوس میرا ہتھ پھڑیا تے مینودں جوں بجلی دا جھٹکا لگا۔ اوسدے ہتھ گرم کمرے وچ اینی شراب پی کے بھی برف ہار ٹھنڈے آہے! جوں اوہدے اندر کوئی ہور ٹھیری ہوئی مخلوق آہی۔ میں اوہدی جین تے چمڑے دی جیکٹ تے سوہنے منہ ول ویکھاں تے ہور بندہ لگے۔ میرے ہتھ وچ ہتھ کسے ہوری موئی برف وچ ڈُبی بے وسی رن دا آہیا!
میں دوجے کمرے وچ جا کے بوہا بند کیت اتے زور زور دا رویا۔ پروین تے مڑ نواب صاحب بُہت بوہا کھڑکایا۔
وڈے ویلے میں اٹھیا تے پروین تے نواب صاحب ستے پئے آہے۔ پروین ریشمی گاؤن پایا ہویا سی جیہڑا اوہ آپنے بیگ وچ پا کے لیاوندی سی۔ نواب صاحب الف ننگے آہے جوں دنے سو راتی!
پر اجے اِک سٹ پنڈے دی تپش دی کہانی دی ہور لگنی آہی جس میری حیاتی بدلی۔ نوکر نوں آشاز دِتی تے اوہندا نکا بچہ دوڑ کے اندر آیا۔ اٹک والے پٹھاناں ہار ہتھ بُہت ملاوندے ہن......بچے پنجہ سٹیا، سلام کیتا۔ "چاہ لیاواں؟"اوہدے ہتھ پروین نالوں دس گنا ٹھنڈے آہے۔ ٹھنڈ جیہڑی میریاں دِیاں تلیاں توں لنگھ گئی میں مڑ کدے ممبر نہ بنیا۔ نواب صاحب گید نشین ہوئے۔ "شرافت کی سیاست! نواب نجابت!"


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels