Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> لابھے مالے گھل مل مچل

لابھے مالے گھل مل مچل

نادر علی
January 15th, 2009

لابھے مالے گھل مل مچل !

چاچے نوں پہلے دن تھوں باراں دری والیاں نال می
را بہن اٹھن بھاوندا نہیں سی۔ میں سمجھدا ساں ایہہ اوہدی سرداری یا سکھی دا مسئلہ سی۔ باراں دری سکھاں دے راج دے اخیر دی یادگار سی۔ انگریزاں ایتھے سکھ شہزادیاں نوں قید بھی رکھیا۔ دوالے بنے ہوئے انگریز بنتر دے محل دے وچکار دو منزلاں اچی باراں دری آہی جس دے دروازے ہیٹھ چولی محل دے اندر مڑ اتے چھت تے کھڑکیاں آہیاں۔ سو ورھے پرانیاں بنیاں مورتاں اجے چھت کول موجود سن۔ دربار تے شکار دے نظارے ! انگریز سرکار کولوں ایہہ بلڈنگ ٹندن صاحب دے دادے جیہڑا ریلوے وچ انجنئیر سی اوس خریدی۔ وڈاباغ کُجھ پہلوں سی۔ کُجھ ٹنڈناں آپ لوایا۔ اجیہے بوٹے جیہڑے کدھرے شہر وچ ہور نیں سن کہندے سن اکدو درختاں دے بی اوس ولائتوں منگوا کے لائے ۔ اک نویں بالکل انگریز طرز دی کوٹھی ٹنڈناں ہور پوا لئی باراں دری دے لاگے۔ نکیاں ہوندیاں میں تے اندر کمار وڈی باراں دری اوہدیاں نکیاں بھیناں نال کھیڈنا ۔ جوان ہوئے تے میں تے اندر چھت تے بہہ کے شراب پینی۔ شراب اساڈے نُور پور ہور گھٹ ای لوک پیندے آ ہے۔ اساڈے جٹاں دے گھریں تے لک چھپ کے ایہہ کم لگا ای رہندا سی۔ پر چاچا سادھو سنت چوکھا تے جٹ گھٹ آہیا۔ میں جوان ہویا تے چاچے کہنا، "ٹنڈناں داتے اساڈا میل نہیں ۔ اوہ کروڑ پتی لالے ہن شہر دے مالک توں معمولی جٹ دا پتر !"
"جٹاں نالوں کون وڈا اے !"میں ہس کے بھُکھیاں جٹاں والی پھوٹ ماری۔ "میں سارے شہر وچ آپنی لیاقت لئی مشہور ہاں اور سارا ٹبر میری پڑھایاں وظیفیاں دیاں گلاں کردے نیں !"میں ہور کیس پکا کیتا۔
"ایسے لئی تینوں سمجھاناں پیاں ! نلیق ہوندوں تے کوئی فرق نہ پیندا۔ لیاقتاں تے چنگے وچاراں نوں پھلاں ہار راکھی دی لوڑ ہوندی اے۔ اوتھے مایادے سورنگ ہن تینوں موہن واسطے ! بھل ویسیں ! کُجھ پلے نہیں تیرے یار دے "
اندر تے میرا یار جگر معشوقاں جیہا سی۔ میں حیاتی وچ پہلی واری چاچے نال لڑیا ، "کیڈی نکی گل کیتی جے اوتھے سارے ٹبر داایڈا وڈا دل اے ! اندر جان دے دیوے میرے واسطے !"میں زور نال بولیا۔
"کجھ نہیں دیندا پترا میریا سبھ بھُل اے تیری۔ توں کدھرے کُجھ گوا ن بہویں !" چاچا ہسیا۔
" میرے بُندے لاہ لین گے !"میں چگھیا۔
"خیال کریں پترا گرو آکھیا لابھے مالے گھُل مل مچل۔ ٹنڈناں دی لابھ مال نال بہوں پرانی یاری ہے ۔"
"میرے کول کیہڑا مال اے !"میں چھتھا پیا۔
تینوں ایس کھیڈ دا نہیں پتہ ! "چاچے گل مکا چھوڑی ۔ اوہ آپنے دھیان لگ جائے تے گل مک ویندی آہی۔
گل آئی گئی ہو گئی ۔ چڑھدی جوانی داکُجھ نشہ، کُجھ شراب دا۔ روز نہیں تے ہفتے ایتوار تے لمی بیٹھک ہونی میری تے اندر دی۔ گاؤن سیر سپاٹے ۔ جے کوئی کسر سی اندر وچ تے اوہ اوسدا غصہ سی۔ نوکراں نال اوس بہون اوکھا بولنا ۔ سگوں اساڈی آپس وچ لڑائی ایس گل تے ہونی۔ میں نوکراں مالیاں واہکاں نال ہس کے بولنا جوں میری عادت آہی۔ اوس اچن چیت کوئی بہانہ لبھ لینا جھڑکن جھاڑن دا۔ اک دن مینوں کُھڑکی جوں میرے ہس کے بولن نال اوس دا غصہ چھڑدا سی۔ اساڈی پرانی یاری آہی۔ میں اندرے نُوں کہیا، "میرے ہس کے بولن تے نہ لڑیا کر ۔ "
"توں بھی شو نہ ماریا کر !"اوس بے تکی جیہی گل کیتی۔
" شو کاہدی ؟ "میں رہ نہ سکیا۔
"ایہہ پئی توں بڑا جٹ ایں واہی بیجی بھی جاننا ایں ؟"
"پھیر کیہ یبھلیاں ماردا رہنا ایں ؟"اندر بالکل پاگلاں والی گل کیتی۔
ایہہ اساڈی پہلی لڑائی ہوئی ۔ اندر نوں تھرڈ ایر وچ لہور گورنمنٹ کالج داخلہ مل گیا۔ ٹنڈن سارا ٹبر اوتھے پڑھے سن۔ میں بھی نمبراں دے زور تے ایم اے وچ لہور داخلہ لیا۔ اندر اک سال بی اے وچ فیل ہو گیا ۔ آہیا تے اوہ لائق ۔ ہُن اوہ کڑیاں دے چکر پے گیا سی۔ ایہہ دو سال میرے لاہور جان توں پہلوں اوس قصے آپنے نت نویں عشق دے سنانے ۔
پر ہُن اندر کلا نہیں سی ہوندا۔ ہفتے کھاندے پیندے گھراں دے چار پنج چھوہر لہوروں آ جانے۔ "پین دا سواد کمپنی وچ آوندا اے !"اندر کہنا۔ مینوں بے سوادا سنگ لگنا۔ دوجی لڑائی ایس گل تے ہوئی "دیپیا چپ بہہ کے بور نہ کریا کر "، اندرے آکھیا۔ "تے ہور نچاں ؟ "میں اوکھا بولیا۔ "چودھری کسے دن لہور چل تینوں نچنا بھی سکھا دئیے۔ "میں نہ گاؤں نہ نچن دے خلاف آہیا پر اندرا جوں لہور جا کے کُجھ
Inferiority complexشکار ہو گیا سی۔ کپڑے لتے دیاں گلاں کڑیاں نالوں بھی ودھ ہونیاں ۔ میرے لہور آون تائیں اسی کُجھ وکھرے وکھرے راہ پیندے جا رہے ساں۔ پھر اچانک گھر والیاں لہور اوہدی منگنی کر چھوڑٰ ۔ اندرا بڑا رویا میرے اگے ۔ اوہدا نیتو نال یارانہ سی۔ گھر والیاں پرواہ نہ کیتی۔ شیلا دے گھر والے ٹندناں توں بُہت وڈی اسامی سن۔ "میرا پیو پیسے دا لالچ کر رہیا اے تے سیٹھ میری جائیداد دا "اوس رون ہاکا مینوں کہیا۔ گرمیاں دیاں چُھٹیاں روز راتی ایہ رونا ہونا۔ اوس دردناک گاون گانے شراب پی کے۔
اک دن میں چاچے نوں ایہہ بپتا سنائی۔
ــ" لابھے مالے گُھل مچل ہو ویسی۔ ایہہ سبھ گندھلے ہن !"میرے پیو پٹھا راگ چھیڑیا۔ "اوہ پیا مردا اے تہاڈا ٹنڈناں نال ویر ای نہیں مکدا !"میں پھیر لڑیا۔ "پتر اندر رشتے تے راضی ہو ویسی تینوں کیہڑا فکر لگا اے ۔ "پھیر انجے ای ہویا۔ ویاہ تے سارے نُور پور شہر ڈٹھا۔ دو دن آتش بازی ۔ چھ دن مُجرا۔ رولے وچ اندرے کولوں پُچھ بھی نہ سکیا، وچاری نیتو داکیہ ہویا۔ میں بھی جنجے گیا۔ تے ویاہ دے بعد جوں نواں اندرا پیدا ہویا۔ میری تے شیلا دی پہلے دن توں دوستی ہو گئی ۔ "اندر تہاڈا بہُت ذکر کردا اے "اوس کہیا تے میں نہال ہو گیا ۔ اوہ بی اے فرسٹ کلاس سی۔ کتاباں پڑھن دا بھی بڑا شوق سی تے اندر بھی کتاباں دا شوقین آہیا پر لائبریری دا ودھ شوق آہا جنہوں اندرے خوب سنواریا۔
اندرا خوش سی۔ شملے ہنی مون توں پرتیا تے اچیچا مینوں سنیہا آیا۔ "اندرا بڑا خوش اے "میں چاچے نوں دسیا۔ "میں تینوں پہلوں دسیا سی !"چاچا رہ نہ سکیا۔ "چاچا اوہ بڑی چنگی کُڑی اے۔" "پترا سوکھے گھراں دے جی ہماتڑاں نوں ساؤ سہی ہوندے نیں !ادھی لڑائی تے بھکھ دی ہوندی اے ۔ "میرے باپو دا کمیونزم ہُن جاگ پیا۔
پر ہُن اوہ لڑائی چھڑ پئی جیہدی مینوں سمجھ نہیں سی آوندی ۔ شامی سنیہا آ جانا اندرا دایاں شیلا دا۔ کدے کار مینوں لین آ جانا۔ شام سوہنی شروع ہونی شراب پی کے اندرے میری ودھیری خوشامد کرنی۔ شیلا بھی بہہ کے گلاں کرنیاں۔ پر پھیر اچن چیت لڑائی چھڑ پینی ۔ شیلا تے اندرے دی ! اوس اوہ ماں بھین پننی جیہڑی مینوں خیال بھی نہیں سی اندر بک سکدا اے ۔ اوہ کومل ملوک کڑی۔ رو رو اوس دا برا حال ہونا۔ اک دن مینوں آکھن لگی ، "جس دن توں آویں اوسدن لڑدا اے "مینوں سمجھ نہ آئی ایس گل دی۔ علاج ایہا سمجھ آیا پئی میں نہ جاں ۔ ہولی ہولی میرا جانا گھٹ گیا۔ چاچے پچھیا تے میں کہیا، "اوہ پی کے شیلا نوں بڑیاں گاہلاں کڈھدا اے۔ " "پراوہ گاہلاں ہمیشاں میرے ہوندیاں کڈھدا اے " میں دسنوں رہ نہ سکیا۔ "پترا تینوں کڈھنا چاہندا اے۔ کڈھدا بھی ہے ۔ تینوں سمجھ نہیں ۔ "
ایہہ پنجاہ ورھے پہلوں دی گل اے ۔ بٹوارے تے اندرے ہوری بمبئی تے اسی دلی جا آباد ہوئے ۔ کئی ورھے ملاقات نہ ہوئی ۔ خبر نُور پور والیاں کولوں ملدی رہنی۔ اندرے کاروبار کیتا بمبئی تے لندن۔ چھ دھیاں پتر ہوئے شیلا وچوں ۔ میں بمبئی سن ستر وچ پوسٹ ہویا تے ملاقات لئی گیا۔ بڑاسواگت کیتا اندر تے شیلا دوہاں۔ سارا دن اسی کٹھا گزاریا ۔ میں آپنیاں دو کتاباں بھی وکھائیاں ۔ اندر بڑا خوش سی تے کہیا ، "راتی اج تیری وڈی کہانی کاری دی پارٹی اے۔ پینی بھی اے تے کہاناں بھی سنانیاں نی۔ "میں تھوڑی تھوڑی پیندا رہیا جوں میری ہُن عادت سی۔ کہانیاںبھی سنائیاں۔ پر رات اوہا پنجاہ سال پرانی گل چھڑ پئی اندر شیلا نال لڑن ڈیہہ پیا۔ اوہا گاہلیں پھکڑ۔ شیلا کہن لگی، "دیپ جی ایہہ تہاڈا سواگت ہو رہیا اے !اج پتہ نہیں کنیاں سالاں بعد اندر انج بولے نیں !"شیلا کہن لگی۔
پر ہُن میں حیاتی وچ کئی گندھلے اندر ویکھے۔ گرو دا اشلوک بی آپ پڑھیا ۔
روپے کام دوستی بھکھے سادے گنڈھ
لبے مالے گھل مل مچل اونگھے سوڑ پلنگ
بھونکے کوپ خوار ہوئے پھکڑ پٹے اندھ
چپ بھلی نانکا ون نانویں منہ گندھ
پر ایہہ سمجھ آئی۔ لڑائی میرے آون نال کیوں چھڑ دی سی۔ خبرے اندر نوں پتہ سی میں بغیر پیسے دے بھی سکھی ہاں۔ اج پنجاہ ورھے بعد چاچا بڑا یاد آیا ۔۔۔۔ اکھے "ساڈی یاری تے آملیاں دے اچار دا پچھوں پتہ لگسی !"


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels