Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> آغا سر انجام خان دی موت

آغا سر انجام خان دی موت

نادر علی
January 15th, 2009

آغا سر انجام خان دی موت

ابا جی دی کوئی تریٹھ چوٹھ لاگے عمرہووے گی۔ اوہناں دا صبح دے ناشتے دا پرونٹھا انڈا دوپہر دی لسی تے لوڈھے ویلے دی مٹھیائی حکیم صاحب نے چھڈا دتی سی۔ حکیم صاحب ای آپ دے لنگوٹیے یار معالج تے استاد سن۔ ابا کاروبار تے کپڑے دا کردا سی ۔ نانکیاں دکان پا دتی تے سناٹھونجا آپنی فوتیدگی دے سال تک ابا تھوک دا وڈا بپاری سی۔ پرشوق ابے نوں پڑھن لکھن دا سی۔ ارد و شاعری نثر بہت پڑھنی تے کسے زمانے وچ غزل بھی لکھی تے اک ادھ افسانہ وی۔ "بس تینوں مروایا ناولاں منڈوے تے ایس لچے حکیم صاحب نے جیہنے نکی عمرے شراب دی عادت پائی تے کُشتے کھوانے شروع کر دتے جدوں دوویں پین پلان جوگے نہ رہے "میری ماں نے کہنا ۔
ایہہ سر اسر تہمت سی۔ ابا ہن کشتے گھٹ تے اریڑاں زیادہ ورت رہیا سی۔ ابا میانہ روی نال ہر کم کردا سی ۔ زنا اکا نہیں سی کر دا کیونجے ماں میری تے مامیاں توں ڈردا سی تے بھاٹی اندر کوئی ایہہ جیہا کم کرے تے چھپیا تھوڑا رہندا سی۔ میں زنا دا ایس لئی کہیا پئی ماں میری دا ایہہ خیال سی پئی اوہنوں بیگم صغرا سلیم نے پہاڑ توں دھکا دے کے مار سٹیا کیوں جو ابے نال اوہدا ناجائز تعلق سی تے ابے اوس راتی دست درازی کیتی تے اوس دھکا دےکے مار چھڈیا۔ ہے نا انہونی گل ۔ جے ناجائز تعلق سی تے پھیر دست درازی کاہدی ؟
بس اک معمہ سی ابا دا رات نوں پہاڑ توں ڈگ کے مرنا۔ ہر سال ابے پندراں دن مہینہ گرمی وچ مری گزارنا ۔ حکیم صاحب بھی جانا تے اساڈے نال ای رہنا۔ اوس سال اوہ نال نہیں سی۔ ۔۔۔" اوہدی کسے نال دشمنی نہیں سی۔ تے آغا خود کشی کرن آلا بندہ نہیں سی۔۔۔۔"حکیم صاحب اکو گل کری جانی ۔ میرے تے اماں توں بعد جے کسے نوں دکھ سی ابے دی موت دا تے اوہ حکیم نو بہار شاہ صاحب سن۔۔۔۔ مینوں بھی ایس معمے دا حل ڈھونڈن وچ کئی سال لگے۔ میںاوس سال مری نال سی۔ پچھلے دو تن سال دے اسی تے گلبرگ والے سلیم صاحب جیہ
ڑے جہلاں دے وڈے افسر سن تے پرانے بھاٹی دروازے دے اساڈے واقف۔ اساں رل کے مکان لینا۔ ابے توں اوہ کوئی پندراں سال عمر وچ چھوٹے تے پندراں سولاں سال ای بیگم صغراں سلیم چھوٹی سی۔ بیگم اللہ بخشے سو انتہائی خوبصورت سی۔ ابے میاں بیوی دوہاں دا بہُت خیال کرنا تے سیر مری وچ میری ماں تے کردی نہیں سی پر سلیم صاحب نہ بھی ہون تے ابے تے صغراں بی بی مال تک تے کدے کشمیر پوائنٹ پنڈی پوائنٹ تک اکٹھے جانا ۔ ابا ہر خوبصورت عورت نال لمی گل کردا سی بھاویں واقف ہووے تے بھاویں نا واقف۔
پرصغراں بی بی نال چوکھی لمی گل کرنی ۔ پر گل تے ابا ہر بڈھی نال لمی کردا سی۔ نوکرانیاں جمعدارنیاں نال وی۔ پر اماں توں ڈر دا بہت سی۔۔۔ ایس لئی ایہہ اینویں دل پشوری کرن والی گل سی۔۔۔۔ "عاشق مزاج سی آغا "حکیم صاحب ٹھنڈا ساہ لے کے کہنا، "میں کہاں گا عشق حقیقی اگر کوئی چیز ہے تے آغا ضرور ایہہ کیتا ہونا اے !"میں کہاں گا عشق حقیقی اگرکوئی چیز ہے تے آغا ضرور ایہہ کیتا ہونا اے !"پرصغراں بی بی نال تے ایہہ کوئی حقیقی مجازی داچکر نہیں سی ۔ اوہ تے آخری رات دی آخری گواہ کر کے ایس کہانی دا حصہ ای بن گئی!
اوہ چھ ستمبر دی رات میں کنج بھل سکناں۔ کدے ابا چرکا دسے بغیر گھر نہیں سی آیا۔ اوس رات ساری رات بارش لگی رہی تے ساری رات اسی پھردے رہے۔ ست ستمبر دس وجے تھانے کسے اطلاع کیتی کشمیر پوائنٹ لاگے پہاڑی کول اک کھڈ وچوں اک لاش لبھی سی۔ دوپہر گھر لاش آئی تے کہرام پے گیا ۔۔۔۔ راتی اسی ویگن تے لہور آئے ۔ پلس دی پچھ پڑتال توں بعد ۔۔۔ سلیم صاحب آئی جی کولوں فون کرایا ایہہ کہہ کے پئی، "آغا صاحب دی کسے نال دشمنی نہیں سی تے موت حادثاتی ہوئی اے۔ راتی طوفان بارش وچ تلک کے ڈگ پئے ۔ "
" میں نہیں مندا۔ آغا صاحب سارے علاقے دے واقف سن۔ نظر بالکل ٹھیک سی۔ تے خود کشی دشمن دا سوال ای نہیں پیدا ہوندا۔ "حکیم صاحب کہی جان۔
سلیم صاحب نہ ہوندے تے گل خبرے سنبھل نہ سکدی ۔ گل آہی ای پریشانی دی ! ڈیگر ویلے ابا تے صغراں بی بی سیر نوں گئے۔ شام انھیرا پے گیا۔۔۔۔ بارش لگ پئی سی سوچیا بارش کدھرے مال روڈ تے بیٹھ کے گزار کے آ جان گے۔ "آغا صاحب دی عادت نہیں سی انھیرے پئے چرکے آون دی "میری ماں کہی جائے۔ صغراں بی بی پچھے سوتے کوئی دس وجے دے قریب بالکل بھجی ہوئی آئی۔
"آغا صاحب ؟ "سلیم صاحب نے پچھیا ۔ "ایہہ میرے نال باہر تک آئے نیں۔ آوندے ہون گے "کہہ کے اوہ کپڑے بدلن دا کہہ کے گئی تے ادھا گھنٹہ باہر نہیں نکلی۔ "ایس کڑی دارنگ سوہا لال ویکھیا ای ۔ ضرور تیرے ابے بڈھی عمرے مونہہ کالا کروانا اے !"میری ماں دے آخری لفظ سن جیہڑے اوہنے آپنے کمرے وچ میرے نال بولے ۔ پھیر بھاجڑے پے گئی۔
"آغا صاحب اندر نہیں آئے ؟ "صغراں بی بی اساڈے کمرے وچ میری تے اماں دی اچی اچی گل سن کے اساڈے کمرے دے بوہے تے آ کے کہیا۔ اوہ تے آغا صاحب بھی آپنے کمرے وچ اچی اچی بول رہے سن۔ ۔۔۔ "ایہہ اچی آواز دور تک جا رہی ہونی اے۔ تیرا ابا سن کے ڈردا باہروں اندر نہیں آیا "میری ماں نے کہیا جدوں صغراں بی بی تھلے سڑک تے آوازاں دے رہی سی ، "آغا صاحب ! آغا صاحب کوئی چیز تے تسی نہیں سی منگائی ؟ شیت ہٹیاں ول گئے ہون ؟ "صغراں بی بی پچھیا۔ "اوہناں کدے کوئی سودا نہیں لیاندا"، اماں نے کہیا، گھنٹہ ہور گزر گیا۔ پھیر صغراں بی بی نوں پچھیا پئی جے نال سن تے اندر کیوں نہیں آئے ؟ "بس اینویں بارش رک گئی سی تے اوہ باہر رک گئے۔ مینوں کہیا سی توں چل میں آونا آں!"پہلے اکلا تے پھیر میں تے سلیم صاحب تے صغراں مال تک گئے۔ "آونا آں !"پہلے اکلا تے پھیر میں تے سلیم صاحب بار بار پچھیے ۔ "مینوں کیہ پتہ ؟ "صغراں بی بی رون ہاکی ہو گئی ۔۔۔۔ " ایہہ پک گل اے تیرے نال گھر تک آئے ؟"جدوں سلیم صاحب پچھیا تے بی بی رون ڈیہہ پئی۔۔۔۔ رون ہاکے تے ہن سارے جی سن رات دے باراں وج گئے سن تے سن اٹھونجا وچ باراں وجے رات کوئی گھٹ ای مری پھردا سی۔ اک بجے اسی تھانے گئے ۔ اک گھنٹہ اوہناں ضائع کیتا۔ سی ایم ایچ تے سول ہسپتال بھی گئے کوئی دو تن وجے نال نہ اسی ماں پتر تے نہ اوہ میاں بیوی ساری رات ستے ۔۔۔۔ "بی بی پکی گل اے تیرے نال گھر تک آئے ؟"ہر کوئی گھنٹے ادھے گھنٹے بعد صغراں بی بی کولوں پچھے ۔ "تے میں جھوٹھ کاہدے لئی کہنا سی ؟ "کہہ کے اوہ رو پئے۔۔۔۔
وڈے ویلے لو لگی تے اک چوکیدار ملیا۔۔۔۔ "آغا صاحب پریشانی وچ بھجدے وچلے راہ مال روڈ ول جا رہے سن۔ راتی کوئی دس بجے۔"میں پچھیا "خیر اے صاحب ؟ تے اوہ بولے نہیں بس بھنے لگے گئے !"اسی مڑ کے تھانے گئے۔ تے سلیم صاحب مینوں کہیا، "ایہہ دسن دی لوڑ نہیں پئی چوکیدار نے رات نوں ویکھیا اے ۔ تصدیق ہو گئی اے اوہ صغراں نال آ کے کسے گلے واسطے مڑ کے مال روڈ گئے۔ خامخواہ چوکیدار نوں پلس پریشان کرے گی !"سلیم صاحب چوکیدار دے بیان تے بھی بڑے سکھلے ہو گئے پئی صغراں بی بی دی جان تے چھٹی۔۔۔ آغا صاحب گئے تے اکلے اُپر۔ پر کیوں ؟
تھانے مڑ کے گئے تے تھوڑی دیر بعد اطلاع آ گئی لاش دی۔ مرن دی خبر دے بعد گھر والیاں نوں ہور کیہڑی خبر رہ جانی سی۔ مساں مر کے تھانیوں جان چھڈائی ۔ ایہہ بھلا کرے سلیم صاحب دا اوہناں سبھ نظام کر دتا۔ لہور فون کیتا تے اوتھے وکھرا تڑپھاٹ آ گیا۔۔۔ "ایہہ جیہی موت دشمن نوں بھی نہ دیوے ! "کُجھ لوکاں موت دے ایس معمے دا بھار ایہہ کہہ کے میرے تے ، ابے دے اکلے پتر تے پا دتا۔
چلیہواں گزریا تے میری ماں نے مڑ کے صغراں بی بی دی چھیڑی ، "ایس دھکا دے کے ماریا اے۔۔۔ بڈھے دا عشق بڑی آفت ہوندی اے۔ تیرا ابا مرن توں تن دن پہلوں راتی ستا پیا وکدا سی صغرا ! صغرا! میری جان ! میں اٹھا کے پُنے اوہدے تے صغراں دے اگلے پچھلے ! وڈے ویلے اوہ بھی پچھن لگی ، کیہ گل سی راتی بڑی اچی اچی آغا صاحب نوں جھاڑ پے رہی سی ؟ بی بی توں جو منجے تھلے وڑی سیں ! میں پچھیا ایہہ بی بی صغراں ساڈی منجی تھلے کیہ پئی لیندی اے۔ میری ننگی ڈھوئی تکنی سو کے آغا صاحب دی ! ایہہ سن کے شدین دو چار دن وڑی نہیں تے پھیر اخیرلے گئی تے آپ دھکا دتا سو ! "میری ماں ایس توں اگے کوئی گل سنن دسن نوں تیار نہیں سی۔ "پر اماں چوکیدار نے بھی تے ویکھیا ابے نوں اپر جاندیاں ؟
ــ""چل چھڈ ! ایہہ جنے جنانی رل کے گھڑی اے !"میری ماں اکو رٹ لائی جائے ۔۔۔ "میں آپ نال ساں اماں جدوں چوکیدار نے ایہہ گل سنائی !"۔۔۔۔ دس ورھے لنگھ گئے ۔ سلیم صاحب آئی جی جیل خانہ جات ہو کے فوت ہو گئے ۔۔۔۔ صغرا بی بی نے اماں دی تہمتاں پاروں گھر تے کدے نہ آونا پر ہر سال چھ ستمبر مینوں ہٹی تے فون کرنا، "کل آغا صاحب دی برسی اے !"برسی تے اسی بھی کرنی پر مینوں اینا یاد کدے نہ بھی رہنا۔
سن ستر وچ چھ ستمبر نوں میں مری سی۔۔۔ ایتکی اماں نال نہیں سی۔ دو دن پہلوں مینوں صغرا ملی مال تے ۔ اجے بھی وزن ودھن دے باوجود بڑا رنگ روپ سی۔ " مینوں صغرا ملی مال تے ۔ اجے بھی وزن ودھن دے باوجود بڑا رنگ روپ سی۔ "پرسوں آغا صاحب دی برسی اے !"مینوں صغرا بی بی یاد کرایا۔ "تسی آنا پرسوں میں تے اوتھے "ہل ولا "تے ای ٹھہریاں بیوی تے بچے بھی نال نیں۔۔۔ ضرور آنا ۔ "
اوہ آ گئی تے میں جان بجھ کے بیوی بچے گھروں پیسے دے کے مال تے ٹورے ہوئے سن۔۔۔۔ میں کہیا "صغرا آنٹی ایس گل نوں باراں سال ہو چلے نیں ۔۔۔۔ بھیت کوئی ایسا ضرور اے جیہڑا تہاڈے کول اے ؟ ابا نوں عشق سی تہاڈے نال !"میں ویہن وچ کہہ گیا۔ "عشق تے مینوں بھی صرف اوہناں نال سی۔۔۔ آغا سر انجام خان میری جان سی!"صغراں بی بی بھی بھیت کھولن تے راضی سی ۔۔۔۔ "ساڈا ویہہ سال اک پاک پر دن رات ساڑن آلا رشتہ رہیا۔۔۔۔ ملاقات فون تے کدے کدائیں مری تے کدے تہاڈی حویلی ہونی۔ میں خود آپنے عشق توں ڈردی ساں !""پر اوس رات کیہ ہویا ؟"میں پچھیوں رہ نہ سکیا۔ "اسیں راتیں دوویں باہر ساں تے بارش لگ پئی۔۔۔ اک شیڈ تھلے کشمیر پوائنٹ تے اکلے ساں۔۔۔۔ اوہلا بڑی بلا اے اوس رات اسیں تے اوہ حد ٹپ گئے۔۔۔۔ ""پر پھیر کیہ ہویا ؟ ""آغا صاحب گھر تائیں آ کے رک گئے ۔۔۔ توں لنگھ جا پہلوں !"کہہ کے کدے مڑ کے نہ آئے !تے ٹپ ٹپ اتھرو آ گئے تے صغراں بی بی رون لگ پئی۔
"اج مینوں سمجھ آ گئی اے ! باقی ساری گل دی ۔ تسی اندر آئے ابے میرے اچی اچی بولدے لوک سنے۔ بجلی بدل نال نالے خبرے ہور کیہ کُجھ سنیا متھیا ۔ ابا ڈر پوک سی۔ ڈر نال دہشت نال بھجدا واپس پہاڑ تے گیا جیکن چوکیدار نے ویکھیا۔ اوہ آپ پاگلاں ہار ڈگ کے مر گئے !" ایہہ ہویا تے ایس طرحاں ای ہونا اے پر تینوں کنج اندازہ ہویا ؟ ""بی بی میں بھی گناہ گار ہاں۔ اک دن کجھ کر بیٹھا تے گھر توں باہر کھلوتے اچی اچی لوکاں دی مینوں ہر گل آپنے بارے لگے۔ کئی ورھے جد کوئی ہور گل کرے تے مینوں لگنا میرے ول اشارہ اے ؟ بس ڈردیاں ڈردیاں ای عمر لنگھ گئی اے !"


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels