Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> مائی بھاگاں ٹھرکی

مائی بھاگاں ٹھرکی

نادر علی
January 15th, 2009

مائی بھاگاں ٹھرکی


ابّل تے ٹھرکی جنا سُنیندا اے۔ بڈھی کس طرحاں کھلم کھلا ٹھرک جھاڑ سکدی اے۔ کوئی یرولی کنجری پئی ہووے جسدا ایہہ کم ہویا، جس جنے پھاہنے ہوون۔ بیبیاں تے کسے ڈھنگ نال ای کم کرنا ہوندا اے۔ کسے نوں روٹی ول چا پکا دتی۔ کپڑا ڈھنگ دا پا لیا۔ نالے ایہہ کم سکھلیاں دے نیں۔ اوہناں نال اٹھن بہن ای پھاہن اے۔ کوئی کار وچ آ پھا تھا، کوئی کوٹھی وچ کوئی سُتھنی وچ۔ مڑ اوہ ایہہ پہناوے بھی بنا لیندیاں نیں۔ رجیاں پجیاں بے پرواہ کیا رنگ بنائے نی مولا! پر ایس ہماتڑ بھاگاں دا ٹھرکی ہوون کس کھاتے ہویا۔ ماچھن ہوکے ہووے تھرکی۔ وختاورے توں دس واری دن وچ تندور تانا اے تیرا کیہ لگے ٹھرکاں نال۔ اوس سر بدھا چا لاہنا پان منگانا بوہے منجا ڈا ہناتے راہ لنگھدیاں مُنڈیاں نوں انج تکنا جُوں اکھاں نال ای کھا جائیگی۔ "وے نوریا ول ای بے بے؟"نورا تے نورا ای آہیا اوتھے بھلیاں بھلیاں اکھ تھلے کر لینی۔ اوس زنانہ جیہا کھنگورا مارنا کسے اُتانہہ اکھاں کرنیاں تے اگوں بھاگاں دیاں لِشکدیاں اکھاں دا دُگاڑا وجیا! پگھریاں جیہیاں اوہدیاں اکھاں منڈیاں نوں پگھرا چھوڑنا۔ تکن والے نوں کس جیہی چڑھ جانی۔ اخیر مسیتی جا کے نہا کے جان چھٹنی۔ پر جو مرضی پئے آکھو بُھلدی نہیں سی اوہ اکھ مستانی۔ دنیں ہر کسے گاہلاں کڈھنیاں پر رات تائیں اوہ تارے اکھیاں جا اسمانیں لگیاں!" ہائے! ہائے! ہائے بھاگاں جی!"منڈیاں راتی رل کے گاونا۔
مینوں بھاگاں پہلی واری باؤ ٹرین وچ ملی۔ ساہمنے سیت تے آ بیٹھی۔ اجکل کیہڑا زنانہ مردانہ رہ گیا اے۔ اِک خشک جیہا مولبی باری والے بنے بیٹھا سی ۔ اوہ سنگڑیا تے مائی پسری۔ اوس مُونہہ پھیریا جتی پائی تے دوجے ڈبے ال نس گیا۔ "جاوائی تینوں بھاگاں نہیں بھاوندی تے وا لگن دے!"مائی ہس کے میرے ال تکیا تے میں سوچیا مولبی سچا ای نسیا اے۔ میں کتاب وچ مُونہہ چھپان دی کیتی۔ "جنگا بلو توں کتا بڑی دی داڑھی بنا لئی اے۔ نہ نظیر لا! اکھیں اگے عینکاں لالئیاں نی۔ کیہ لخیا اے ایس کتاب وچ؟"میں سچی مچی مولبی بن گیا تے جھپیٹ وٹ لئی۔ یا اللہ! کِتھے اکلا قابو آ گیاں!، میں دل وچ سوچاں، ایہہ کیہ بلا اے؟ نہ جان نہ پچھان!، پر دونالی سواہری چُھٹی تے میں سپنی دے قابو آ گیا۔ نہ بھی دل کرے تے اوہ اکھاں نال اکھاں اتانہہ چکا لئے۔ "لے برفی کھا!"آہدا "کوئی برف لا!" میرے لوں لوں اوس تاء چڑھایا.... "میں تہاڈے محلے تندور تانی آں بھاگاں! مہر بی بی دا پُتر ایں نا توں؟ پترا میں تے تیری ماسی ہوئی نا!.......
ــ"اوس برفی بھی کھوائی لت بھی چھہائی سرے تے ہتھ بھی پھیریا تے پھیر ساری عمر دی مصیبت بھی بن گئی۔ مصیبت کاہدی سچی پچھوستے دل وچ ٹھنڈ پے جانی اوہنوں تک کے...... "باؤ مِین! کدی ماسی نوں بھی یاد کیتا ای؟ بھیڑیا کدے لہوروں پاء مٹّھیائی دا ماسی واسطے بھی لے آویا کر۔"میری کیہ مجال حکم نہ مندا سیر ادھ سیر دا وکھرا ڈبہ بھاگاں لئی لے جانا۔ محصول تارنا تے گھر ٹر آونا۔ بے بے دی تے اوہ واقعی بھین سی۔ پر منڈیاں نوں کون سمجھائے۔ "ایہہ مٹّھیائی نہیں ٹھکائی منگدی اے باؤ مِین١"مُنڈیاں سِتھاں بنانیاں۔ "تہاڈیاں ماواں بروبر اے! شرم کرو!"میں اینویں جعلی غصے نال آکھنا۔ "مائی ہووے تیری مِینیا!"اج کل گاہل دا کون ادھار کردا جے۔ تے بھاگاں تے لغتیاں دی سردار آہی۔
"رِچھنی آباؤ امین۔ تلیاں چٹ کے اندر پالیندی اے۔"
"اندر چڑیا گھر اے! تندور ای اے نا؟"میں آپنے بھانے تکھا جواب دتا۔ "باؤ مین تندور نہیں تندوری دی گل کر! راتی اندر لائے دی وڈے ویلے تائیں تیری مُر کنی ٹاپ رہ جاسی!" "ایہہ رانجھے ہار بھنیا باؤ نہ رہسی۔ مُن کے جوگی بنا چھوڑسی۔" "مائی نی مائی کیہڑیاں بھیڈاں دے لیلڑے جیہناں نے مون منائی!"کوئی اِک گاون سی اوہ "اوہ میناں جوگی! اوہ میناں جوگی! اوئے ہوئے! اوئے ہوئے۔"اوہناں دوالے پیلاں پانیاں۔
لوؤجی ہڑتال آ گئی تے پہیہ جام۔ کجراں والے میں مزدوری جانا سی سکوٹر پھریا تے پُہنچ گیا۔
ساڈے محلے پِپِلیاں دا زور سی۔ پی این اے والے دکاناں تے بند کرا گئے پر تندور تے کیہڑا ضابطہ سی۔ اِک مولبی صاحب آئے۔ اسی تن مُنڈے بیٹھے ساں "آپ لوگ قوم کے ساتھ تعاون کریں۔ تندور بند کروائیں یہاں میلہ لگا رہتا ہے!"پیشی دا ٹیم سی۔ دکان تے چھوتی موتی اساڈے محلے کھلی رہندی سی پر گرمیاں دے دن سن لوکاں بوہے ڈھو چھڈے۔ پر اوہ تے نجاڈاہ کے پان مُونہہ وِچ پا کے دکان لائی بیٹھی سی۔ "مولبی جی تسی منع کر لوؤ" اسیں ہس کے کہیا۔ مولہی صاحب گئے۔ اوس اندر بلا کے بوہا مار لیا۔ مولبی صاحب جُوں گئے مڑ کے نہ آئے۔ ڈیگر میں لنگھیا تے گوشت سڑن دی بوجیہی مینوں آئی۔ میں یاں کسے کیہ دسنا سی۔ دو دن بعد اِک پوٹلی سڑیاں ہڈیاں دی بھاگاں دے پچھوکڑوں برآمد ہوئی۔ کیس قتل دا بنیا، پر اساں ساریاں ڈٹ کے گواہی پائی "اسیں تن دن اٹھے پہر اوتھے ساں!"میں سبھ نالوں ودھ کے۔"بھاگ بھری میری ماں کی طرح ہے۔ اس نے کوئی کیڑی نہیں ماری! کسی پارٹی سے نہ اس کا تعلق ہے نہ میرا۔" میں پُلسیا اوہ بھی سپیشل پُلس دا۔ میری گواہی نال اوہ ہائی کورٹ توں چُھٹ آئی.....پر بھاگاں دیاں اکھیں بُجھ جیہیاں گئیاں۔ بھٹو نوں پھانسی ہوئی تے اوہ پاکستان دی پہلی خود سوزی کرن والی عورت آہی۔ "مائی بھاگ بھری شہید"کر کے سارا محلہ ناں لیندا اے.....مائی سارے تھرک نال ای لے گئی!


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels