Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> کہانی پراگا >> مام دِینا موچی

مام دِینا موچی

نادر علی
January 15th, 2009

مام دِینا موچی


جیہڑے دِن سن تریاسی دے یونین کونسلاں دے الیکشن ہوئے بابا مام دِینا اجے جیوندا آہیا۔ پارٹیاں دا ناں سرکار آکھیا پئی نہیں لینا پر کمیاں دا ووت تے پیپلز پارٹی دا ناں لیاں بِنا
تد لبھدا نہیں سی۔ بلاودر دیاں ووٹاں نال میں جِتدا نہیں ساں۔ پِنڈ وِچ اساڈے چودھریاں دے دو دھڑے آہے۔ میرے شریک سرکاری پارٹی بن گئے تے میں "عوام دوست"جُوں دوجی پارٹی شہریں اکھواندی آہی۔ اساڈے پنڈیں پنجاہاں ورھیاں وچ دو ای پارٹیاں دے ناں بولے: پاکستان بنن توں پہلاں "مسلم لیک"داتے ہُن "بھٹو پارٹی جنے "پیپل پالٹی"دا....بابا مام دِینا میرے پیو دا ہانی آہیا۔ مائی مر بی بی میری ماں دی تے جانا موچی، بابے مام دِینے موچی دا وڈا پتر میرا ہانی ہے۔ بابا اساڈے ٹبرے دا سیپی بھی آہیا۔ اساڈا گوانڈھی بھی آہیا۔ اوہدے گھرے دے ووٹ تے اَنج بھی اساڈے بندے آہے، پر جُوں ایہہ "بھٹو پالٹی" دی واء وگی کمی جُوں آپ مہار ہو گئے۔ کیہ کسے پالٹیسانوں دینا تے کیہ کسے لینا آہیا۔ اسی اخیر مُن بلادرِیاں نال ہو گئے۔ ایہہ نِکیاں ممِبریاں تے جرنل ضیاوی لائی "چودھر منڈی"آہیاں! پنڈو پنڈ لگیاں جُوں منڈیاں! اِک دھڑا اِک پارتی تے دوئی۔ کئیں ٹبر بھی ونڈیچ گئے جُوں وارث شاہ کہیا، "گھرو گھری نویں سرکار آہی۔"کمی کمی رہے تے چودھری چودھری۔ کلر سیم بھی انجیں ای ٹکے رہے تے اساں جیہی کنڈھ ترپ جٹاتر دے پٹکے نت پُلساں پئے لاہے۔ بُھکھ بھانگڑے پاندی جے ایہہ ماہڑ میکسی پاک نہ ہوندے تے چھوہر دوبئیوں، سعودی عربوں ملہڑ چوگے پیسے نہ ٹور دے!
ایہہ تے پچھلے پنجاہاں ورھیاں دی پنڈ دی کہانی آہی پر اج تریا سی سن دے اکدن دی کہانی اے۔ مام دِینے بہشتی اوس تریکے ووٹ پایا۔ میں ممبر ہو گیا تے باباشوہدا جیہڑا مرنوں دَہ ورھے پہلوں انھا ہو گیا سی ووٹاں د راتی پورا ہو گیا۔ چھاہ ویلے اوہنوں دب کے آئے تے دوپہری اوسدی پھوہڑی توں اُٹھ کے میں مائی مہراں کول اندر گیا۔ اوہ بھی سوانیاں کولوں اٹھ کے اندر آئی۔ منجی تے مُنوں بہال کے میرے سر تے ہتھ پھیر کے رُنی:
"جیوندا رہویں بابا جُوں تیری ممبری ای اُڈیکدا آہیا پیا۔ ہائے میں مر گئی! راتی اوہنوں چا چڑھ گئے! جُوں آپنا پتر ممبر ہو گیا سُو! جیوندا رہیں توں پتراں ہار ایں۔"مینوں کدے میرے پیو بہشتی جانے دے نانے دسنا پئی اسی پچھوں زِویں دار آہے کِدھرے سیالکوٹوں کال وچ اٹھ کے آئے تے مڑ ایس کمے آ لگے۔ میں تے ہسنا پئی چاچا میرے سوہرے پنڈ والے تے نہیں مندے! تے نہ مندے نیں آدو کیاں والے جتھے میری بھین کھٹیکاں وچ ویاہی ساسُو! توں تے جانا جیوندے رہوو خیری، کٹھے کھیڈے تے گُھلدے رہے اوپر رہیا تے اوہ "جانا موچی پہلوان"بھاویں سو اوس چودھری ڈھائے....مان تے آہیا تیرے چاچے مام دِینے نوں پر آہیا اوہ فقیر۔ ویکھ پترا میریا اج دعا لگی اے تینوں۔
اج تیری ماں جیوندی ہوندی تے دسدی تینوں۔ تیرے تے قتل دا کیس بنیا تے آئی میرے کولے۔ پیسے نہیں سن کٹھے ہوندے وڈیاں وکیلاں واسطے۔ میں جیہڑیاں دو ٹُوماں آہیاں لاہ کے جھولی پائیاں۔ بھین آہی میری! اِنج رُنی جُوں بھیناں اکثر روندیاں نیں....پر اوس واسطہ پایا بابے مام دِینے اگے....پترا اوہ بھی فقیر سی تے جانا بھی فقیر اے۔ ایہہ سیانیاں اکھان کیتا اے فقیری سوویں پیڑھی ظاہر ہوندی اے تے امیری دوجی پیڑھی۔ پیو ہٹی پائے تے پتر شاہ بن بہندا! بخشش آہی تیرے چاچے مام دِینے نوں....ہٹی کتھے جا پائی سو تیرے نانکے محلے۔ لکھ لوکاں زور لایا پر جُوں دم پڑھ سڑیا اوہنے۔ اوس آکھیا ایتھے پنج مرلے رقبہ اساڈا جدی پشتی آہیا.... پر نہ منن تیرے نانکے تے نہ منے پٹواری۔ مام دِینے آکھیا کچھ لوو! چالی واری پٹواری کچھیا۔ جتھے لیک لائی مام دِینے اوتھے آ کے نانکیاں دی حد مُک جائے۔ اگے آہیا چھپڑ جسدا تلا کسے نہ ڈٹھا! ایہہ چھپڑ ایہہ ہزاروں ورھے پرانا....ایتھے تے پلکھو وزیراں واد والے کسے ہے سی تلا ویکھیا۔ پٹواری آکھے جادو اے۔ مام دِینا کالا جادو جاندا اے تے نظراں بنھ لیندا اے۔ اللہ دیاں اللہ جانے پترا! مرید تے آہیا پیر سوائے شاہ دا۔ اوہ شاہنیاں وِچ سوایا سی تے ایہہ اوہدے گھر دا بخشیا ہویا۔ شاہ ہوراں میرے پیو کولوں ساک لے کے دِتا تے آ کھیو نیں موج کرے دی دھی تیری۔ مَن موج تے اوس وکھا چھوڑی، دوجے پنڈوں مکان آئی۔ مائی مہراں پھوہڑی ال گئی پر مینوں جُوں پھاٹکے لا گئی...... ممبری بھی میرے اگے آگئی......پر سچ پُچھو تے موچن مائی مہراں نوں میں بھی نہیں سی جاتا۔ سارے پنڈ وج مجال نہیں سی کسے دی جیہڑا اوہدے اگے کھلووے۔ کیا جنے کیا جنانیاں کیا چودھری تے کیا کمنیانیاں۔ اوس پُننے سبھ دے اگلے پچھلے۔ پر جِنّی باہروں کوڑی آہی اینی ای اندروں مِٹھی۔ میری ماں نے اوہنوں آپنی بھین ای جاتا تے جے نہیں کسے حیاتی وچ اوسدی گاہل کھادھی تے ماں میری نیں۔ بے بے ہس کے آکھنا، "بھیڑیئے مُنوں بھی کڈھ سڑیا کر اِک دو....تیری کیہڑا مُنوں لگدی اے۔ جیہناں نوں پُننی ہیں اوہ وسدے نیں میں وچاری غریب دی غریب ہاں! تینوں بھی بخش سوائے شاہ دی اے پر جیہنوں کڈھیں گاہلیں!
مائی مہراں پھوہڑی توں مڑ کے آئی تے میں ایہہ گل سنائی۔ تاں جے ہسے تے حوصلہ ہوئے سو اوہ سگمی ہسی، "تیری ستیں پیڑھی ہگیا! لے ایہا ای مُننی سائی!! پترا میرے ویڑھے بھانڈا بھن کے ساری عمر توں مینہ وسوایا جے میں گاہلیں نہ کڈھدی تے کال نہ پنڈ پے جاندا!"مائی نوں جُوں گاہل کڈھ کے ساہ رل پیا، "جیوندا رہویں! اج تیرے گھر لوکیں ممار کھاں دین لگے آوندے ہوسن! کلے دی گل یاد ای! چاچے تیرے نوں دِسدا تے نہیں سی۔ تیرے نانکیاں وچوں کسے سوٹی اگوں پھڑ لئی پئی بابا تینوں پر چی والی صندو کڑی چا وکھالاں۔
چاچے تیرے مام دِینے ڈاڈھا ڈنڈ کڑا کھڑ کایا۔ باہر ای اوس چا رولا پایا کیہڑا بکسہ اے بھٹودا! کیہڑا اے پِپلس پاٹی دا؟ عملہ فیلہ جنے زنانیاں اندر گئے اوہناں سو سو منتاں پائیاں۔ کھادھیاں قسماں پئی بابا ایہا صندوکڑی بھٹو دی اے ایہا ای تیرے چودھری قادر علی دی! پر بابا وساہ نہ کھاوے۔ ڈنڈے نال صندو کڑی کھڑکا کے آہدا اے، "بھری تے نہیں لگدی۔ کافر مومن کدی نہیں ہونے۔ جتن دے اج اوہا سوہنے ......! اُٹھ او پیر سوائے شاہ اج ڈُبیاں آ کے تاریں!"سارے لوک آکھیا، "قادر نہیں جے جتنا۔ پیسے لئے سن تِناں گھراں تیرے ٹبرے وچوں۔ ہو گیوں توں بابے دی دعا نال راتی۔"ساری منوں اوہنے ایہا گل سنائی۔ بھٹو نوں جس پھا ہے لایا اوہدی ہڈی بھی نہ لبھی میں ممبر ہو گیا۔ جرنل بھی مویا پر مہراں تے کمنیانی رہی۔ اوس چھپڑ نوں بھرتی پا کے آپ میں کوٹھی پائی۔ مام دِینے دی کوئی دعا اسدے ٹبر نوں نہ لگی! رُلدے رُل گئے۔ ککھوں ہولے ہو گئے جیہناں ہِکھی آہی! مام دِینا موچی جُوں سو واری مویا جیوندیاں! تے جُھوٹھا ہو گیا جت کے۔ سچا اوس راتی اوہ مویا۔ کھڑکار جو اوس آہیا سُنیا اوہ گھوڑے نہ آئے۔ جیہڑے سوہنے سمجھ کے چائے لمے ہوئے بڈاوے بن گئے اوہنوں جھوٹھا کرنے واطے! پنج مرلے دکاناں والے بھی مڑ کے سائیاں واہ لئے!" قبضہ معروف"لکھیا پٹواری مڑ کے دُوجی واری!


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels