Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چرخے دی موت >> سائیکس غلام

سائیکس غلام

حنیف باوا
January 16th, 2009
3 / 5 (2 Votes)

سائیکس غلام

اَج توںکنیاں ای صدیاں پہلاں دے مصر دے اک شہردیاں گلیاں نیں
جیہناں وچ اک انسان پھٹے پُرانے کپڑے پائی گھم رہیا سی ۔ ادھی رات دا ویلا اے گلیاں سُنج مسان نیں۔ پر کتے کتے کسے کُتے دے بھونکن دی آواز آوندی اے ۔ گلیاں وچ گھُپ ہنھیرا اے۔ جے کدھرے گلی وی نُکّر اُتے کوئی روشنی داکھمبا ہے وی تاں اوہ آپنی ای روشنی وچ کجھ ایوںوکھائی دیندا اے جیویں کسے بڑے ای کمزور انسان دی لاش چوراہے تے گڈی ہووے۔
گلیاں وچ گھمن دا اوہدا صرف اِکّو ای مقصد اے پئی کتوں ڈھڈ دے دوزخ نوں بُجھان لئی کوئی شے مل ونجے ۔ پرسورج دے ڈبن توں لے کے ہن توڑی اوہنوں کوئی شے وی کھان نوں نہیں لبّھی ۔ جدوں مکاناں دے بوہے کھلے سن تاں اوہ ہر مکان دے بُوہے اندر جھاتی پاوندا۔ جے کسے مکان دے اندر اوہنوں کجھ بندے روٹی کھاندے نظر آ جاندے تاں اوہ کجھ چر لئی اوس بوہے کول کھلو جاندا۔ پرمونہوں کجھ نہ بولدا۔ ایس لئی پئی اوہنوں پتا سی کہ منگیاں کجھ وی نہیں ملن لگیا۔ پر پھیر وی ایس آس تے کھلو جاندا جو شاید اوہناں دے من مہر پے جاوے تے آپنے آپ ای کجھ کھان نوں دے دین ۔ پر اوہدی ایہہ خواہش وی پُوری نہ ہوندی ۔ بعضے جدوں کوئی ٹک دی بُرکی بُوہیوں باہر کھلوتے کُتّے ول سُٹدا تاں اوہ اوہدے ول نس کے جاندا ، پر اوہدے اَپڑن توں پہلاں ای اوہ بُرکی چٹ کرجاندا ۔
ہُن جدو ں ادھی رات ہو گئی اے۔ اوہدیاں ساریاں آساںاُمیداں مُک جاندیاں نیں۔ اگے تے اوہ کُجھ آس لے کے بوہے اگے کھلو جاندا پر ہن تے سارے بوہے باریاں بند ہو چکے سن۔ شہر دیاں گلیاں وچ ساں ساں پئی ہوندی اے۔ ایہناں تنگ گلیاں وچ صرف سائیکس غلام دے دل دیاں دھڑکناں تے ساہواں دی آواز سی جیہڑی گلیاں دی ساںساں نوں ہور ڈراؤنا بنا رہی اے۔
سائیکس شہر دے اک رئیس لیوکس دا غلام سی ۔ جنّا چر اوہدے وچ جند رہی اوہ سُکیاں روٹیاں کھا کے وی بتوں باہرا کم کردا رہیا ، پر جدوں اوہ بیمار ہو گیا تاں لیوکس نے اوہنوں چھڈّ دتا۔
کل جدوں دا اوہنوں غلامی توں آزاد کیتا اے سائیکس اودوں دا ای گلیاں وچ ٹھیڈے کھاندا پیا اے ۔ اوہ کوئی ہور کم وی نہیں کر سکدا ۔ کیوں جو مصر دا قانون سی پئی غلام دا پُتّر غلام ای رہ سکدا اے، ہور کوئی کم نہیں کر سکدا۔ ایسے کر کے غلام دے پُتّر نوں جمدیاں ای غلامی دیاںسختیاں سہنیاں پیندیاں سن۔ ایہو وجہ سی جو آقا جنّا وی اوہناں
تے ظلم کردا اوہ سہندے کیوں جو اوہناں نوں پتا ہوندا سی کہ غلامی دے جوئے نوں لاہ کے اوہ مُلک وچ بھُکھیاں مرن توں وکھ ہور کجھ وی نہیں کر سکدے سن۔
ہُن سائیکس نوں جدوں بھُکھ ڈاڈھا ستا لیا تاں اوہدے وچ ٹُرن پھرن دی طاقت وی گھٹ گئی ۔ اوہ اک تنگ جیہی گلی جیہدا اک پاسا کسے دُوجی گلی نال ملدا سی تے دُوجا بند سی ، اوہدے وچکار بہہ جاندا اے ۔ اوہنوں انج لگدا اے جیویں گلی دے آسے پاسے دے مکاناں دیاں کندھاں اوہنوں آپنے وچ گھٹ لین گیاں۔
نہیں میں بھکھ دی حالت وچ رہ کے مرنا نہیں چاہوندا۔ آپ مُہارے اوہدے مُونہہ وچوں نکل جاندا اے ۔ آسے پاسے کھلوتے مکاناں دیاں کندھاں جیویں اوہدے ول تیزی نال ودھدیاں نیں۔ اوہ جھٹ اوتھوں اُٹھ کھلوندا اے ۔اوہدا دل چاہوندا اے پئی اوہ نس کے ایس گلی وچوں باہر نکل جاوے۔ "پر نہیں"
اوہ سوچدا۔ میں ایس گلی نوں چھڈ کے کدّھر جاواں ۔ دُوجیاں گلیاں وی تاں انج ای تنگ نیں۔ اوہناں گلیاں وچ کھلوتے مکاناں دیاں کندھاں وی تاں مینوں آپنے وچ گھٹ لین گیاں۔
جے کر اوہ پہلاں کجھُ کاہلی پیر پٹدا سی تاںایس سوچ نے اوہدی چال مٹّھی کر دتی۔ اوہ پھیر سوچن لگ جاندا اے۔
"کیہ میں انسان نہیں، کیہ میرے باپ دادا انسان نہیں سن۔"
"نہیں میں انسان نہیں ، کیہ میرے باپ دادا انسان نہیں سن۔"
"نہیں میں انسان نہیں آں"۔ اوہدی سوچ سی۔ میرے باپ دادا انسان نہیں سن تاہیوں تے میرے باپ دادا احرام مصر جیہیاں عمارتاں دیاں نیہاں توں آپنیاں ہڈیاں نال پُوردے رہے ۔ جے کر کدھرے میرے کسے دادے دے ذہن وچ آپنیاں ہڈیاں سنبھالن دا خیال آوندا تاں شہر دی وڈّی عبادت گاہ وچوں اوہدے کنّیں ایہہ آواز پے جاندی :
"خبردار۔ تُسیں آپنیاں ہڈیاں نہیں بچا سکدے خُداوند ایہو حکم اے خُدا دی ایہو مرضی اے۔"
اوہ آپنیاں ہڈیاں نوں چپ کر کے کسے وڈّی نیہنہ تھلّے دفن کر دیندا۔ پر نہیں اج میں آپنیاں ہڈیاں بچاواں گا۔ میں ایہناں نوں کسے وی حرام دی نیہنہ وچ دفن نہیں ہون دیاں گا۔
سائیکس غلام نوں یک لخت جیویں جوش جیہاآ جاندا اے ۔ جیہڑا ڈر بھو کجھ چر پہلاں شہردیاں تنگ گلیاں دے مکاناں دیاں کندھاں توں آون لگ پیا سی۔ اوہ یک لخت لتھ جاندا اے۔
"میں آپنیاں ہڈیاں بچاون لئی چوری کرساں۔"
ایس سوچ نے اوہدے اندر اک چاننا جیہا پیدا کر دتا۔ اوہ ایس چانن دی لو وچ ہور کاہلی کاہلی ٹُرن لگ پیندا اے ۔ نالے ٹُردا جاندااے ، نالے مکاناں دیاں کندھاں نوں تاڑدا جاندا اے پئی جدوں اوہنوں کوئی نیویں کندھ نظر پوے اوہ جھٹ اوہدے اُتّوں دی ٹپ کے اوس مکان دے اندر وڑ جاوے۔
جدوں اوہ گلی دے اوس مکان کول اپڑدا اے جیہدی کندھ کجھ نیویں ہوندی اے اوہ ہمت کر کے ہولے ہولے اوس کندھ نوں ٹپدا اے ۔ جدوں اوہ اندر وڑ جاندا اے اوہ کوئی ٹونب چھلّا ، کوئی کپڑا لتّا نہیں چکدا۔ جدوں اوہنوں کجھ کھان پین والیاں شیواں نظر آ جاندیاں نیں، اوہ ساریاں نوں سمیٹ کے آپنے کپڑے بنھ لیندا اے ۔
جدوں اوہ باہر آون لئی کندھ ٹپّن لگدا اے تاں اوس گھر دے وسنیک جاگ پیندے نیں۔ اوہنوں کندھ ٹپن توں پہلاں ای پھڑ لیا جاندا اے۔
دُوجے دن سائیکس غلام نوں بادشاہ دے دربار وچ پیش کر دتا جاندا اے۔
مصر تے اوہدی عبادت گاہ دے قانون موجب سائیکس غلام نوں مت داحکم سُنا دتا جاندا اے۔
جدوں جلّا د اوہنوں سزا دین شہر دے وڈّے تے رونق والے چوک ول لے جاون لگدے نیں تاں اوہ بڑے ای مان نال دھون اُچی کر کے رولا پاون لگ پیندا اے۔
"شہر دیو لوکو ، سُن لو ، میں آپنیاںہڈیاں بچا لئیاں نیں ، جیہڑیاں میرے پوتیاں تے پڑیوتیاں دے کم آسن۔"
سہمے تربھّکے لوکی ، اوہدی آواز نوں چپ کر کے آپنے دل دیاں دھڑکناں دا حصہ بنا لیندے نیں۔ پر اوہدی آواز دا جواب دین دی بجائے آپنے مونہہ دی سیدھ ٹُردے رہندے نیں۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels