Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چرخے دی موت >> سُکّے پَتّر

سُکّے پَتّر

حنیف باوا
January 16th, 2009

سُکّے پَتّر

شام دا ویلا،بدّل تے ہوا، ایہہ تنوں شیواں رل کے سردی وچ وادھاپئیاں کر دیاں سن۔ پر اوہ کُڑی ٹاہلیاں دے سُکّے پَتّر کٹّھے کرن وچ رجھی ہوئی سی۔ اوس کڑی وی عمر کوئی گیاراں باراں ورھیاں دی ہوسی ۔ اوہدے ننگے پیر ، اُلجھے تے گھٹّے نال بھرے وال،پاٹے پُرانے لیڑے دس رہے سن جو اوہ جیہی بستی دی وسنیک سی جتھے ہر ویلے سُکّے پَتّراں دی لوڑ رہندی اے تے ایہہ پَتّر اجیہیاں کڑیاں باہروں ہونجھ کے لیاوندیاں نیں۔
اوہناں ٹاہلیاں دے کول ای اوس بستی دے مالک دی کوٹھی سی۔ کوٹھی دے ساہمنے اک نکّا جیہا باغ ۔ اوس باغ لئی اک مالی رکھیا ہویا سی جیہڑا باغ نوں شنگاردا سی تے اجیہے وڈ مُلّے بُوٹے لاوندا جیہڑے اوس وستی دا مالک باہروں منگاوندا سی ۔
اوس خوبصورت کوٹھی دے اگے اک خوبصورت ورانڈا سی اوس ورانڈے وچ دو ٢ کُرسیاں پیأاںسن۔ ایہہ کُرسیاں اجے توڑی خالی سن۔ شائد آپنے مالک توں اُڈیک رہیاں سن۔ اوہ کوٹھی وستی توں ہٹویں سی۔ جتھوں معلوم ہوندا سی جیویں ایہہ وستی دے نکے نکے کوٹھیاں توں دور رہنا چاہوندی سی۔
اوس کُڑی کول کوئی بوہکر بہاری نہیں سی بلکہ ہتّھاں نال ای پتّے ہونجھ رہی سی سردی نال اوہ ٹھر ٹھر پئی کر دی سی۔ پرپھیر وی اوہ آسے پاسے بھجّی نسّی پھر رہی سی ۔جدھروں وی اوہنوں کجھ پَتّر نظر آوندے اودھر جاندی تے چھیتی نال اوہناسںدی اک نکی جیہی ڈھیری بنا دیندی ۔ انج اوہنے کنیاں ای نکیاں نکیاں ڈھیریاں بنالئیاں سن۔ ایہہ نکیاں نکیاں ڈھیریاں جیویں اوہدے لئی خوشیاں دے نکے نکے پھل سن۔ پر جد وی اوہ اسمان ول تکدی تاں کجھ چر لئی اوہدیاں خوشیاں پھکیاں پے جاندیاں۔
اسمان تے بدّل ہور گوہڑے ہو گئے ۔ ہوا دی اگے نالوں ودھ گئی سی۔ ٹاہلیاں دے ساہمنے والی کوٹھی دے ورانڈے وچ ڈٹھیاں کُرسیاں وچوں اک تے پنڈ دا مالک آ کے بہہ گیا سی ۔اوہنوں اجیہی ٹھنڈ وچ اسمان اُتے گوہڑے بدّل بڑے چنگے لگدے سن۔ اوہناں دا نظارہ کرن لئی ورانڈے وچ آ گیا ۔ اوہنے کنّے ای سارے گرم کپڑے پائے ہوئے سن، جیہناں توں ڈر کے سردی اوہدے نیڑے نہیں سی لگدی ۔ اوہ اسمان ول تکدا تے خوش ہوندا۔
اوس کُڑی نے بدلاں توں ڈر کے پتّیاں دیاںنکیاں نکیاں ڈھیریاں جیہڑیاں اوہدے لئی نکّے نکّے پھُل سن کٹھیاں کرنیاں شروع کر دتیاں جیویں اوہ ڈھیری چُکدی تے سوچن لگ پیندی ۔ اوہدے ماں پیو اوہنوں اُڈیکدے نہیں ہون گے اوہدے بارے گلّاں نہیں کر دے ہون گے۔
"سُگی دی ماں ! کُڑی ہُن تائیں نہیں آئی، اُتّوں مینہ پین والا ہویا
"ہاں میرا دل تے ڈھیہندا جاندا اے سُگّی دے ابّا ۔ پتا نہیں میری دھی نوں کنی کو سردی لگدی ہونی اے۔ میرا وس چلے تاں میں اجیہی سردی وچ کُڑی نوں بالن کدی نہ گھلّاں۔"
"پر کیہ کریے ، رون نال وی تے کجھ نہیں بندا ۔ میں ساری دیہاڑی وچ صرف تن چار روپیئے کمانا ۔ اوہ دی ہر روز نہیں ۔ اینا تے مساں آٹا لُون ای آوندا اے اوڑک بالن دا وی تے کیویں سارنا اے۔"
جدوں اوہنے ساریاں ڈھریاں کٹھیاں کر کے چادر وچ پا لئیاں تاں چھٹّاں ورہن لگ پئیاں ۔ ایہناں چھٹّاں نے اوس کُڑی دے دل نوں بھن چھوڑیا تے اوہ جیویں کہن لگ پئی۔ "ابّا مینہ پین لگ پیا اے، آ جا، مینوں لے جا ، نہیں تاں سارے پتّے بھج جان گے۔ نالے مینوں ٹھنڈ وی لگ جا سی۔" اوس کُڑی دے اکّھاں وچ ہنجھو آ گئے۔
ساہمنے کوٹھی وچ کھلوتا پنڈ دا مالک ایہناں چھٹاں نوں ویکھ کے ڈاڈھا خوش سی۔ اوہنے ایسے خوشی وچ آپنی جیب وچوں اک سگرٹ کڈّھی تے سلگاون مگروں لمّے لمّے سُوتے لین لگ پیا ۔ اوہ اسمان ول دھواں چھڈدا جیویں اوہ بدلاں وچ ہور وادھا کرنا چاہوندا ہووے ۔ ہن اوہ کرسی نوں چھڈ کے کھلو گیا سی جیویں اوہدے دل وچ اُٹھدی اک ان ہونی خوشی دی لہر اوہنوں بہن نہ دیندی ہووے۔ نکّی نکّی کنی دامینہ ہُن بڑے زور نال ورن لگ پیا۔ اوس کڑی نے سُکّے پتّراں دی گنڈھ نوں چکیا تے لاگے کھلوتے اک سنگھنے بروٹے تھلّے چلی گئی ۔ اوہنے اوس گنڈھ نوں بوڑھ دیاں جڑھاں وچ رکھیا تے آپ سنگڑ کے اوہدے لاگے بہہ گئی ۔ جدوں اوس کڑی نے اُپرنوں جھاکیا تاں اوہنوں ایہہ بُروٹا بوہت ای اُچا لگیا۔
مینہ دے نال نال ہوا دا زور وی ودھ گیا ۔ کُڑی ہور سُنگڑ گئی ۔ کوٹھی دامالک اک سگرٹ بُجھدی تاںہور لالیندا۔
کُڑی نے آسے پاسے نظرماری تاں اوہنوں کوٹھی وچ کھلوتے آپنے پنڈ دے مالک دا جھولا جیہا پیا۔ پر نہیں ۔ اوہنے سوچیا۔ ایتھے کوئی نہیں ۔ ایتھے صرف بوڑھ سی تے بوڑھ دے تھلّے اوہ آپ ۔ مینہ دے سراٹے سن تے سُکّے پتّراں دی گنڈھ ، جیہڑی ہولے ہولے بھج رہی سی۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels