Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چرخے دی موت >> کیہ اوہ میری بھین سی

کیہ اوہ میری بھین سی

حنیف باوا
January 16th, 2009

کیہ اوہ میری بھین سی

بُوہیوں باہر ٹھنڈی ہوا شُوک رہیاے تے بند کھڑکی دے شیشیاں وچوں میریاں نظراں لنگھ کے ساہمنے کھلوتے مکان تے پے رہیاں نیں میں ویکھنا کہ ایس مکان دے اندردو ٢ بھین تے بھرا آپنے سچّے پیار دی خوشبو کھلار رہے نیں ۔ بھین دے ہتھ وچ سویٹر اُنن والیاں سلائیاں نیں تے بھرا چاء دی پیالی پی رہیا اے۔ جدوں میریاں نظراں اوس مکان توں واپس پرتدیاں نیں تے میریاں اکھیاں وچ اتھرو آ جاندے نیں تے میںویکھناں جو ایہناں اتھرواں دے لشکارے وچ اک دُدھ وانگر پاک تے سچّی صورت کھلوتی ہوئی اے۔
ویرلیاء میں
تینوں جرسی اُن دیاں۔پوہ دیاں ٹھنڈیاں سیت ہواواں وچ توں دفتر جاناں ایں۔ رب نہ کرے تینوں سردی لگ جائے تے میں مرجاواں گی۔ ویرا دفتر جاندیاں تیرے ہتھ وی ٹھردے ہون گے۔ لیاء میں تیرے لئی دستانے اُن دیاں۔ پیراں لئی جراباں وی چاہیدیاں نیں، دفتر جاندیاں پیر دی ٹھردے ہون گے۔ توبہ توبہ باہر تے لوہڑے دی ہوا پئی وگدی اے۔ ہائے ویر، اج تُوں دفتر نہ جاویں ۔ اج دی چھٹی لے لے ۔ ویکھ توں اودوں تائیں چھُٹی لے لے جدوں تائیں میں تینوں ایہہ ساریاں شیواں نہ بنا دیاں ۔ ویرا جے تینوں کجھ ہو گیا تے میںتھاں مر جاواں گی۔ توں میرا اکّو اک ویر ایں ای بنا کے دیندی آں۔ ویرا ہر ویلے ٹھنڈ توں بچ کے رہیا کر۔ جدوں تُوں کسے وی کم باہر جاندا ایں تے میرا دل کنبن لگ جاندا اے۔"
"ہائے میں مر جاواں ۔ ارشد تُوں بیمار ہو گیا ایں ۔ میرا پُتّر ، میرا بھتّریا بیمار ہو گیا اے ۔ تینوں کئی واری ہوڑھیا اے پئی تُوں ٹھنڈ وچ باہر نہ جایا کر ۔ جدوں وی تُوں باہر جاویں کریں اُتے لیڑا لے کے جایا کر ۔ ہائے میرے پُتردا سریر تے اگ وانگوں پیا بھکھدا اے ۔ میں ہُنے ای ڈاکٹر نوں بُلانی آں۔ یا اللہ میرے پُتّر نوں آرام دے ۔میرے بھترئیے نوں صحت بخش دے ۔ میں ایہہ گلّاں سُن کے ہڑ بڑا جانداواں ۔ جیویں میرا اَت پیارا سُفنا ٹُٹ گیا ہووے۔ جدوں میں اتھُرو پُونجھ دیندا آں تاں اوہ دُدھ وانگر پاک ہستی اکھّاں توں اوہلے ہو جاندی اے ۔ میں سوچن لگ جاناں کیہ میرے کول جرسی نہیں ، جراباں نہیں ، یاں دستانے نہیں میرے کول سبھ کجھ اے ۔ کیہ ایہہ میری بھین سی ، جیہڑی میرے اتھرُواں دے شیش محل وچ کھلوتی مینوں ایہناں کپڑیاں دے ہوندیاں وی ٹھنڈ وچ ٹھردیاں ہویاں محسوس کر رہی سی تے مینوں اجیہے کپڑے ہور بنا کے دین واسطے کہہ رہی سی تے میرے پُتّر ارشد دی صحت لئی ڈاڈھی فکر مند سی ۔ پر افسوس میری تے کوئی بھین نہیں ۔ میں اکلّا آں ۔ اک سُکّے ہوئے رُکھ وانگ اکلّا ۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels