Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چرخے دی موت >> سگرٹ دات تے بندے

سگرٹ دات تے بندے

حنیف باوا
January 16th, 2009

سِگرٹ رات تے بندے

اج اوہنوں پندراں ویہاں دیہاڑیاں مگروں کم ملیا سی ۔ ایسے لئی اوہ کریم ٹیکسٹائل مل ول جان لئی چھیتی اُٹھ کھلوتا۔ ایہہ مل چنداں والی وستی توں کوئی دو ڈھائی میل دُور سی۔ ایہہ وستی ساری ساری مزدوراں دی وستی سی ۔ ایہدے وچ کتے وی پکّا مکان نہیں سی لبھدا۔ دُور دُور تائیں کچیاں جھُگیاں کھلریاں پئیاں سن۔ ایہہ جھُگیاں ای اوہناں دیاں بیٹھکاں سن۔ ایہو ای وسّوں لئی ورتدے سن ، ایہناں وچ ای سوندے سن۔ اوس ویلے کوئی رات دے گیاراں ساڈھے دا ویلا سی ۔ اوہدی شفٹ کوئی اک وجے شروع ہونی سی، ایس کر کے اوہ ڈیڑھ گھنٹہ پہلاں ای اُٹھ کھلوتا تاں جے اوہ ویلے توں کجھُ چر پہلاں ای اپڑ سکے ۔ ہُن اوہنے منجی دے کول آلے وچ پئے مٹی دے دیوے نوں بالیا جھُگی دے چاراں پاسے اک انّھا جیہا چانن کھلر کے باہر آن کھلوتا ، باہر بڑی سردی سی، جیہنوں ویکھ کے اک واری تاں اوہدا سارا سریر کنب گیا۔ اوہدا دل کیتا کہ اوہ مُڑ آپنے نگھّے بسترے وچ جا وڑے پر کیویں۔ اوہنے تاں شفٹ تے حاضر ہونا سی ۔ اوہنے کھیسی دی بُکل نوں ہور سوڑیاں کیتا تے اللہ نوں یاد کر کے ٹُر پیا جیہڑی سڑک تے اوہ جا رہیا سی ، اوہنوں سیٹھ روڈکہندے سن، سیٹھ روڈ اوہنوں ایس لئی کہندے سن کہ اوہ سڑک سیٹھ کریم الدین دی کوٹھی دے کولوں دی لنگھدی ہوئی کریم ٹیکسٹائل مل کول جا مُکدی سی ۔ بستیوں لنگھ کے نور موڑ تائیں جیہڑا میل اک دا ٹوٹا سی، اوہ سنسان جیہا سی ، پر ایناوی گیا گزریا اوتھے کتے کتے کوئی نہ کوئی ٹٹیا بھجیا ہوٹل جاں قہوہ خانہ لبھ جاندا سی ۔ ایہہ ہوٹل ہاں قہوہ خانے اینویں جیہے ای چلدے سن۔ کوئی گاہک آ گیاتاں کجھ وٹ لیا نہیں تاں بیٹھے نیں ، ہتھ تے ہتھ رکھ کے ۔ اوہ جو کجھ وی وٹدے سن، دن ویلے وٹدے سن، ایدھروں شاماں پینیاں شروع ہوندیاں اودھروں اوہ بند ہونا شروع ہوجاندے جیہڑا ٹوٹا نُور موڑ مُڑ کے سیٹھ کریم الدین دی کوٹھی کولوں لنگھدا سی، اوہ کجھُ رونق والا سی۔ کیوں جے مزدوراں دی وستی ولّوں جان والی سڑک تے شہروں آون والی سڑک دوویں ایتھے ملدیاں سن تے ایوں رونق وچ وادھا ہو جاندا سی پر اوہ وی دن ویلے۔ ایدھروں رات پینی شروع ہوندی ، اودھروں کدی کدی اکّا دُکّا مزدور دے دکھائی دین توں وکھ سڑک اک لمّے سپ وانگوں لیٹی ہوئی نظر آوندی پر اجیہی بے رونقی دے ہوندیاں وی اک اجیہاقہوہ خانہ سی جیہڑا دن رات کھلیا رہندا سی ۔ ایہہ قہوہ خانہ بڑا خوبصورت سی۔ ایہہ قہوہ خانہ سیٹھ کریم الدین وی کوٹھی توں کجھ اُرانہہ سی۔ ایہہ قہوہ خانہ بڑا خوبصورت سی۔ ایہدی شان ویکھ کے کہیاجاندا سی کہ ایتھے اوہ لوک آوندے سن جیہناں دے دن تے راتاں ویہلیاں ہوندیاں سن ۔ ایس ٹی ہاؤس دا ناں کیفی ٹی ہاؤس سی۔
اجے اوہ جھگی توں کجھ دُور ای گیا سی کہ اوہنوں سگرٹ دی طلب ہوئی ۔ اوس ویلے اوہدے کول کوئی سگرٹ نہیں سی ۔ اُنج تاں اوہنے اج سویرے اک ڈبی پاسے جھاتی پا لیندا ۔ جتھے کدی کدی اوہنوں اُچا سارا مکان نظر پیندا، اوہ سوچن لگ پیندا ۔ "ایہناں مکاناں دے وسنیک کنّی گُوہڑی نیندرے سُتّے ہون گے، پر اوہنوں کیہ ، سُتّے رہن ۔ اوہ تاں اجیہی سردی وچ شفٹ لئی جا رہیا سی ۔ فٹ پاتھ ، جیہدے نال نال اوہ جا رہیا سی ، کسے بُڈھے جٹ دی سوٹی وانگ ونگ تڑنگا سی ۔ایس فُٹ پاتھ ول ویکھ کے اوہ سوچن ڈیہہ پیا۔
ایہہ سڑک دے اینا نیڑے کیوں بنایا جاندا اے ۔ شاید ایس لئی جو پیدل چلن والے کاراں والیاں دیاں اکّھاں توںاوہلے نہ ہو سکن ۔ پر اوہنوں تے کدی وی اجیہا نہیں سوچنا چاہیدا، اوہنوں تے پیار دیاں کہانیاں دھیان وچ لیاونیاں چاہیدیاں نیں۔ اوہ کہانیاں جیہدے وچ دو ٢ پیار کرن والے اک دُوجے تے جان وارن لئی تیار ہون یا کوئی وچھڑی ہوئی مٹیار آپنے ماہی دی یاد وچ ساری حیاتی گزار دیوے یا اجیہی کہانی جیہدے وچ کسے اُچّی ماڑی دا وسنیک غریب دی جھگی وچ دیوا بالے تے جھگی وچ کھلرے ہوئے چانن نوں ویکھ کے کہوے ۔ "میری حیاتی دا مقصد پُورا ہو گیا اے۔"
اوہ فٹ پاتھ دے نال نال ٹُردا گیا ۔جدوں اوہ سیٹھ کریم الدین دی کوٹھی ول مُڑ دے نور موڑ ول بھوں گیا تاں پھیر اوہنوں سگرٹ وی طلب ہوئی ۔ حالانکہ اوہ اجے ہُنے سگرٹ پی کے ہٹیا سی۔ پر اوہدا اک سگرٹ نال کیہ بننا سی ۔ اوہ تے سگرٹ نال سگرٹ لاون والا بندہ سی ۔ جدوں کوئی ایہدی بال نوشی بارے پُچھدا تاں اوہ کہندا۔ "میں جدوں سگرٹ لا لیناں تاں مینوں انج لگن جاندا اے جیویں کوئی بوہت ای گوہڑا دوست میرے نال گلّاں کرن لگ پیا ہووے جدوں سگرٹ بُجھ جاندی اے تاں پھیر میں آپنے آپ نوں اکلّا محسوس کرن لگ پیناں ۔ ایس اکلاپے دے خوف توں ڈردا میں بوہتیاں سگرٹاں پھُوکناں۔"
اوہنے سگرٹ تاں بوجھے وچوں کڈھ لئی۔ پر اوہ ماچس کتھوں لیندا ۔ اوہنے سوچیا کاش نیں پہلی سگرٹ نال ہی ای سگرت لا لیندا۔ پراوہنوں تے پتا وی نہیں لگیا کہ کدوں اوہنے اوہ سگرٹ سُٹ دتی سی۔ اوس ویلے اک نکّا جیہا کتُورا سڑک دی ننگی چھاتی تے پیا سردی نال ولک رہیا سی۔ جیہنوں ویکھ کے اوہدے ہتھوں سگرٹ ڈگ پئی تے اوہنے نس کے جا کے کتُورے نوں گودی وچ چُک لیا تے اگانہہ جا کے کے محفوظ جگہ تے رکھ دتا۔
ہُن اوہدے لئی پرانی سگرٹ بارے سوچنا فضول سی۔ ہُن اوہدے ساہمنے نویں سگرٹ سُلگان دا مسئلہ سی۔ پر اوہدا مسئلہ حل ہوندا نہیں سی جاپدا ۔ اوہ مسوسیا جیہا ہو کے ٹُردا گیا ۔ جدوں اوہ کیفی ٹی ہاؤس کول اپڑیا تاں جھٹ اوہدے دماغ وچ آیا۔
"ہوسکدا اے ایتھوں کم بن جاوے۔"
اوہنے بند بُوہیاں دے شیشیاں وچوں اندرجھاکیا ۔ اندر کئی بندے گرم سُوٹاں وچ بند گرم چاء دیاں چُسکیاں لے رہے سن۔ اوہناں نوں چاء پیندیاں ویکھ کے سگرٹ دی طلب کدھرے دُور نس گئی تے اوہدا آپ چاء پین نوں دل منگ پیا پر اوہدے کول تے پیسے نہیں سی۔ نہیں اوہنوں اندر نہیں جانا چاہیدا۔ اوہنوں ایتھوںجھٹا پٹ چلے جانا چاہیدا اے۔ اوہنے سوچیا۔
اجیہی سوچ دے نال ای اوہدی سگرٹ دی طلب پھیر پرت آئی تے اوہ ٹُر پیا۔ کجھُ دُور اج کے اوہنے خالی سگرٹ بُلھاں وچ اڑائی تے سُکے سُوٹے مارن لگ پیا۔ بھلا اوہناں سُکیاں سُوٹیاں نال اوہنوں کیہ بنن لگیا سی۔ پر پھیر وی اوہ سُوٹے ماردا گیا ۔ سردی اگے نالوں وی ودھ گئی سی۔ سڑک دا سینہ ہور ٹھر گیاسی اوہنے کھیسی دی بُکل نوں ہور سوڑیاں کیتا پر بُکل نوں سوڑیاں کرن نال کجھ نہ بنیا تے اوہ ٹھردا کمبد ٹُردا گیا۔ اجے اوہ کیفی ٹی ہاؤس توں کجھ اس دُور گیاسی تاں اوہنوں اک پاسے کھلوتے اک رُکھ ہیٹھ بیٹھا اک بندہ نظریں پیا۔ اوہنے سوچیا کہ کم بن گیا۔ اوہ بندہ اک پرانی جیہی رضائی دوالے ولھیٹ کے بیٹھا ہویا سی۔ اوہدے نیڑے اپڑ کے پُچھیا۔
"تہاڈے کول ماچس ہووے گی۔"
پر اودھروں کوئی جواب نہ آیا اوہنے پھیر اوہنوں اوہو ای سوال کیتا۔ "تہاڈے کو ماچس ہووے گیا۔"
اودھروں پھیرکوئی جواب نہ بوہڑیا ۔ گل کیہ اوہنے تن چار دفعہ پُچھیا پر ہر واری چُپ نال ٹاکرا ہوندا رہیا ۔ اوہ تے انج نیویں پا کے بیٹھا ہویا سی جیویں اوہ ایس دُنیا داوسنیک ای نہ ہووے ۔ اوہ مایوس جیہا ہو کے اگے ٹُر پیا ۔ اوہنوں سگرٹ دی طلب بوہت ستارہی سی۔ہن اوہ کجھ ڈھلا جیہا سی۔ ایسے کر کے اوہنے سوچیا۔
"میں سگرٹ چھڈ کیوں نہیں دیندا۔"
اوہدی دُوجی سوچ سی۔ پر ایہو ای تے اک حیاتی داسہارا رہ گیا اے میرے کول۔ جے ایہنوں وی چھڈ دیاں تاں ایس بھری دُنیا وچ کلّا رہ جاواں گا۔ نہیں میں سگرٹ نہیں چھڈ سکدا۔ میں سگرٹ پیندا رہواں گا۔"اوہ اجیہیاں سوچاں دی ولگن وچ پھسیا جا رہیا سی، جو ساہمنیوں دو ٢ باؤ آوندے وکھائی دتے۔
شاید ایہناں کولوں کم بن جائے۔ پر ایہہ اینی رات گئے آ کتّھوں رہے نیں ۔ اوہدے دماغ وچ اچانک اک سوال اُبھریا۔ کتوں آون تینوں کیہ ۔ توں آپنے مطلب دی گل کر اوہناں نال۔
"باؤ جی ماچس ہووے گی تُہاڈے کول۔"
باؤآں دے نیڑے آون تے اوہنے پُچھیا۔ پر اوہناں کولوں کوئی جواب نہ آیا۔ اوہنے سوچیا شاید ایہناں سُنیا نہ ہووے ۔ جدوں اوہ کولوں دی لنگھ گئے اوہنے اُچی آواز نال پُچھیا۔
ـ"باؤ جی ماچس ہووے گی۔"
پر اوہناں بالکل نہ گولیا۔ آپنی موجے ٹُر دے گئے۔ کُجھ چر لئی اوہنوں بڑا غصّہ آیا ۔ پر غصّہ کر کے وی اوہناں دا کیہ وگاڑ سکدا سی ۔ سوائے ایس توں پئی اوہ آپنا غصّہ بڑا بڑا کے کڈھ لیندا۔ پر اوہ تے بولیا وی کجھ نہ ، سگوں سوچن لگ پیا۔
فٹ پاتھ تے بیٹھے گندیاں کپڑیاں والے وی کوئی اُتّر نہ دتا تے اوہناں باؤآں کولوں وی کوئی جواب نہ آیا، ایہہ کیہ گل ہوئی۔ ایہہ دوویں دھراں اکو جیہیاں کیوں ہو گئیاں نیں۔ اوہدی سوچ ایتھے اپڑ کے اُلجھ گئی۔ اینے نُوں اک ٹھنڈا سیت ہوا دا بُلا آیا ، اوہدی کھیسی دیاں چیتھاں وچوں لنگھ کے اوہدیاں پسلیاں وچ جا وڑیا بر اوہ ٹُردا گیا ، ٹُردا ای گیا۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels