Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چرخے دی موت >> سگرٹ دا دھواں

سگرٹ دا دھواں

حنیف باوا
January 16th, 2009

سگرٹ دا دُھواں

 اوہ اَج وی آپنے مکان دے ساہمنے کُرسی تے بیٹھا پِنڈ دی نکھری ہوئی فضا وچ سگرٹ دا دُھواں گھول رہیا سی۔
رستے دے دُوجے بنے پِنڈ دے لوک اِک دائرہ وچ بیٹھے سن تے اوہناں وچکار اِک مِٹی دا حُقہ کِسے بُڈھے گویئے وانگوں چکر کٹ رہیا سی۔ سُورج لہندے دی بُکل وچ لُک رہیا سی۔ ایسے لئی اوہدیاں کِرناں پِپل دے تھلے بیٹھے بُڈھیاں دے سُنگڑے ہوئے چہریاں نال تے گبھرواں دے بھرویں تے کاٹھے جُسیاں نال کھیڈ رہیاں سن۔
اوہ پِنڈ دے چودھری اللہ بخش دا پُتر جاوید سی۔ اوہ لہور شہر دے گورنمنٹ کالج وچ بی اے وچ پرھدا سی۔ اوہ گرمیاں دی چُھٹیاں کٹن لئی پنڈ آیا ہویا سی۔ اوہنوں ایتھے آئے ہوئے نوں اِک مہینہ ہو گیا سی۔ پر اوہ اینے چِر وچ پِنڈ دے بوہت گھٹ لوکاں نوں ملیا سی۔ اوہ صبح اُٹھدا، ناشتا کرداتے بیٹھک وچ آ جاندا۔ اوہ دِن دا ودھیرے حِصہ ایتھے ای لنگھا دیندا۔ جد سورج ڈُبن لگدا تاں اوہ کُرسی باہر کڈھدا تے سگرت سُلگا کے بہہ جاندا۔ دِن ویلے اوس دے بچپن دے یار اوس نوں مِلن لئی آوندے تاں اوہ اوہناں توں ا،نج لڑ چھڈا جاندا جیویں اوہ کوئی اوبھڑ ہووے بچپن وچ اوہ اوہناں نال رَل کے گ(ُلی ڈنڈا کھیڈوا، تاش دیاں بازیاں لاوندا، کبڈی کھیڈوا۔ رات نوں جدوں چاننی پنڈ دے کچیاں کوٹھیاں نال ہسدی کھیڈ دی تاں اوہ اوہناں نال رل کے کسے بڈھے کولوں پریاں دیاں کہانیاں سنیا کردا ۔ کدی کدائیں تاں اوہ ایہناں کہانیاں وچ انج گواچ جاندا جیویں پریاں دا دیس دا دیس اوہدا آپنادیس ہووے ۔ جد کہانی دی پری کے بھُلّے ہووے راہی تے عاشق ہو جاندی تاں اوہنوں اوس بڈھے تے بڑا پیار آوندا اوہنوں انج لگدا جیویں اوہدے سنگڑے ہوئے چہرے تے اچرج جیہی چمک کھلر گئی ہووے اوہ بڑے بھول پنے نال کہندا۔"بابا جی تُسیں کنّے چنگے او۔"
بابا جواب دین دی تھاں اوہدے سر تے ہتھ پھیردا ۔ بابے دے بُڈھے ہتھ دی چھوہ توں اوہنوں انج لگدا جیویں پنڈ دی گلی گلی ، کُوچہ کُوچہ اک مٹھی جیہی دھڑکن وچ ڈب گیاہووے ۔
کہانی مُک جاندی ، پر اوہ کئی کئی دناں تائیں اک سوا دلی اُداسی وچ ڈبیا رہندا ہُن اوہ بی اے وچ ہو گیا سی ۔ لاہور شہر دے اک دُوجے کولوں رُسّے رُسّے ، اک دُوجے کولوں خوف زدہ لوکاں وچ رہن دا عادی ہو گیا ۔ ہُن اوہ پنڈ دے ایہناں ای بڈھیاں ٹھیریاں توں وکھ رہن لگ پیا سی ۔ جدوں اوہ چھُٹیاں گزارن لئی پنڈ آوندا تد ایہناں لوکاں کولوں انج وکھ ہو کے رہندا جیویں نوں اسمان ول چھڈ رہیا سی ۔ بالکل چُپ چاپ ، رات دی ڈونگھی چُپ وانگ ۔ ساہمنے راہ دے اوس طرف پنڈ دے اہو ای لوکی ، جیہناں کولوں اوہ کہانیاں سُنیا کردا سی، بیٹھے حُقّہ پی رہے سن۔ اج اوہدے دل وچ کسے خیالی پری لئی کوئی تھاں نہیں سی۔ اوہناں بُڈھیاں دےس سُنگڑے ہوئے چہرے کوئی کھچ نہیں رکھدے سن۔ شائد ایس لئی کہ اوہ لہور شہر وچ بی اے وچ پڑھدا سی ، جاں شاید ایس لئی کہ اوہ کہانیاں دے اندر لُکی ہوئی مہک ، جیہدے وچ مٹھی مٹھی دھڑکن ، مٹھی مٹھی پیڑ وسی ہووے ، نوں چھڈ کے ایہناں دیاں ظاہری حقیقتاں وچ کھو گیا ہووے۔
بچپن وچ جدوں اوہ کہانیاں سُنیاکردا سی تاں اوہدا دل اک عجیب جیہی خوشی نال بھریا رہندا سی۔ اوہ ہمیش سوچیا کردا سی کہ ایہناں کہانیاں دے ہیرواں وانگ کسے تے رحم کرے ، کسے دے کم آوے ، کسے دیو دے پنجے وچ پھسّے ہوئے انساناں نوں آپنی جان نوں مصیبتاں وچپا کے آپنے دیس واپس لے آوے ۔ خاص کرکے اوہدا دل اوس پری نوں ویکھن لئی ہر ویلے اُتاولا رہندا، جیہنے بھٹکے ہوئے راہی نوں کسے دیو دے پنجے وچوں بچاون لئی مکھّی بنا کے کندھ نال لا دتا سی۔ انج اوہنوں پتاہوندا کہ اوہ اوس پری نوں کدی دی نہیں ویکھ سکدا ۔ کدی وی نہیں ۔
"بابا بنّو رات والی بات سُن کے بڑا ای سواد آیا۔"
ایہہ آواز رستے دے اوس بنے بیٹھے ہوئے لوکاں وچوں اک گبھروُ دی آواز سی ۔
"بئی اکّھاں وچوں ہنجھو آ گئے سن۔"
"ہاں بابا ، جد اوس بکریاں چراوندے ہوئے چھیڑو نوں دیو چُک کے لے جاندے نیں تاں اوہدی ماں کیویں پاگلاں وانگ بیلیاں تے رُکھاں کولوں آپنے پُتر دا پتاپُچھدی اے تے کیوں اوہ رکھ دسّن دی تھاں ہنجھو سُٹن لگ جاندے نیں۔
"اللہ نے ماں دا دل وی کیہو جیہا بنایا اے "۔ بابے دے چہرے تے اودریواں کھّلر گیا۔
"اسلام علیکم"۔ ایہہ اک راہی دی آواز سی۔
رستے دے اوس بنّے بیٹھے ہوئے لوک واڈھیاں ، ڈنگراں دی ویچ وٹ ، اتے اوہناں دی بیماری تے صحت بارے گل بات کرن مگروں پچھلی رات نوں سنائی گئی کہانی بارے کجھ گفتگو کرن لگے تاں اک تھکیا ٹُٹیا پاندھی کول آ کے اسلام علیکم کہندا ہویا کھلو گیا۔ اوہنوں بیٹھن لئی کہیا گیا، اوہ بہہ گیا ، حُقّہ پیش کیتاگیا، اوہنے دو ٢ سوٹے لائے تے نڑی بابا نتُھو دل کر دتی۔
"کیوں بئی مسافرا ! کتھوں آیا ایں"۔ بابا نتُھو نے نڑی پھڑدیاں ہویاں کہیا۔
"رام گڑھ توں آیاں تے پنڈ قدیمی جانا اے۔"
"پنڈ قدیمی"۔ بابا نتّھو نے انج حیران ہو کے کہیا۔ جیویں پنڈ قدیمی کوہ قاف توں وی دُور ہووے ۔ "پنڈ قدیمی تاں ایتھوں چوکھا دُور اے ، سُورج وی ڈب گیا اے۔"
"اج تُوں ساڈے کول ہی رہ۔"
"تہاڈی بڑی مہربانی ،رات آپنی ایں، ہولی ہولی اپڑ جاواں گا۔"
باقی لوکاں نے وی اوہنوں رُکن لئی زور دتا۔ اوہنوںایہہ وی کہیا کہ جے تُوں چلے ای جانا ایں تاں روٹی کھا کے چلیا جاویں۔ پر مسافر نے روٹی کھانی وی منظور نہ کیتی۔ اوہ صرف حُقے دے دو ٢ سوٹے لین لئی رُکیا سی، اوہ اُٹھن لئی تیار ہورہیا سی جو بابے نتّھو نے کہیا۔
"ہچّھا جے روٹی نہیں کھانی تاں ددھ ضرور پیویں گا۔ جائیں روشنا دُدھ دا وڈا گلاس بھرلیائیں۔
مسافر کجھ نہ بولیا ۔ اوہنے ہر گل دا انکار کرنا چنگا نہ سمجھیا ۔روشن گیا تے دُدّھ دا وڈاگلاس بھر لیایا۔ مسافر نے دُدّھ پیتا، حُقے دے دو ٢ سوٹے لئے تے اسلام علیکم کہندا ہویا آپنے پندھ ول ٹر پیا۔ منڈلی وچ بیٹھے ہوئے لوکاں نوں بابے نتھو دی انسانیت پیار وچ گنھّی ہوئی نظر آون لگ پئی۔
اینے وچ اک ہور مسافر آیا ۔ اوہ سدّھا جاوید کول گیا۔ اوہ ویکھن نوں پڑھیا لکھیا لگدا سی۔ اوس نے ڈبی وچوں سگرٹ کڈھی تے بُلّھاں وچ پھسا کے اک ہتھ جاوید ول ودھا دتا۔ جاودی نے بھکھدا ہویا سگرٹ اوہدے ہتھ وچ پھڑا دتا۔اوہنے آپنا سگرٹ سُلگایا تے جاوید داسگرٹ واپس کردا ہویا گے ودھ گیا۔
ہُن جاوید نے اینے لمّے لمّے سُوٹے مارے جو راہ دے اوس پار بیٹھے ہوئے لوک اوہنوں دھوئیں وچ گم ہوندے نظر آون لگ پئے۔

 


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels