Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چونویں کہانیاں >> وے کیہڑا ایں(اک باغی شاعرہ دی کہانی) لڑی4

وے کیہڑا ایں(اک باغی شاعرہ دی کہانی) لڑی4

وچار ڈیسک
June 6th, 2017

اوہ چین سموکر اِک راتیں چِرکی جیہی ہاسٹل پرتی، کہندی جائے، ’’بھراء، میرا گھر کوئی نہ!‘‘ نسیم اوہنوں سنبھالیا جیہنے اپنا سِر ماں دی جھولی وچ رکھ دتا:
مینوں چُنی دی کنّیں بنھ لے اماں
میرا سِر نہ پھول، کلیجہ پھول
تے دس میرا پیو کون سی
برف بڑی تتّی اے
میرِیاں دوویں تلیاں سڑگئیاں نیں.....

کالمِسٹ نوں چیتے جدوں نسرِین نوں ریڈیو وچ پہلا پروگرام مِلیا جیہدا ناں ’پرکھ‘۔ اوہ اُردو شاعری کرے، ریڈیو پروگرام پنجابی وچ کردیاں اوہنوں اِنج لگا جیوں اوہ اپنے گھر بیٹھی ہووے۔ (پنجابی اوہدی ماں بولی، اردو تے انگریزی اوس سکولاں کالجاں وچ پڑھی، سندھی تے بلوچی اوہنے کوئٹہ تے سندھ وچ رہندیاں سِکھیاں۔) اوہ ویلا سی سیاسی وچاراں نال جُڑِیاں خبراں دا۔ کرکٹ کمنٹری، میوزک دے فرمائشی پروگرام تے ڈرامے لوکاں نوں ریڈیو دوالے کھِچ کے بٹھا لیندے۔ ٹیلی ویژن اجے نواں نواں۔ سٹیج ڈرامہ تے سینما وی رش لوے۔ لکھاری، شاعر، پینٹر، سوجھوان تے سیاست دان رائٹ لیفٹ وچ ونڈے ہوئے۔ سوشلزم، نیشلزم تے لبرل ازم نویں نعرے۔ ’لسانی تشکیلات‘دا تجربہ۔ کئی کاٹھے انگریز ہِپّی بنے پھِرن، فلسطین تے ویت نام خبراں وچ گرم رہندے۔ نسرِین اپنے ہوسٹل دے کمرے وچ بھُٹو دے نال چی گوِیرا، لیلیٰ خالد تے ہوچی مِنھ دِیاں تصویراں وی لالئیاں۔
ایدھر بھُٹو دے نعرے وجدے رہے، اودھر بنگلہ دیش ہوند وچ آیا تے پاکستان ادّھا رہ گیا۔ مارشل لاء مگروں ڈیمو کریسی، سبھ ہورویں لگے۔ پیپلز پارٹی دی حکومت کیہ آئی لیفٹ وٹیا وٹیا کیوں جے پرچی نال سُرخ انقلاب نہ آیا، برچھی اوہناں کولوں چلے نہ۔ تھوڑا جیہا لیفٹ جیہدے وچ دھڑے بندی۔ لینسنسٹ، ماؤاِسٹ، تے ٹراٹسکا ئٹس جیہناں چوں اکثر نشے توں تُھڑے تے جنسی مریض۔ آدرش وال صِدقی ہے سن پر وِرلے۔ نسرِین، عزیز الحق دے سٹڈی سرکل وچ جان لگ پئی جِتھے افتخار جالب، شاہد محمود ندیم، رابعہ سُنبل، خالد محمود لڈّو، مبارکہ، فہیم جوزی، رانا زبیر تے ہور کئی آندے۔ انقلاب کھیڈدیاں جسم ہور پاسے تے نشہ کدھرے ہور باہی لئی جاوے۔ شائستہ فری سیکس تے اوپن میرج دے خلاف، نسرِین نوں انقلابیاں توں ڈراوے جتھے جرنلزم دی سٹوڈنٹ فوزیہ نال کیہ دھرو ہویا--- کسے ٹی وی پروڈیوسر دا انٹرویو، ایہہ پنجاب یونیورسٹی ولوں اساءِنمنٹ، فوزیہ جیہڑی بُرقعہ پاندی سی، اوہ ٹی وی سٹیشن گئی۔انٹرویو کیہ ہونا سی، سرمد ہتھوں اوہدا انقلاب ہوگیا۔ ہُن بے نکاحی ڈِھڈ پُھلائی پھرے، کُڑی جمن لئی اوہنوں ملک چھڈنا پیا۔ سبھ ویکھدے سمجھدے نسرین کمیون وچ چائیں چائیں خوار ہورہی:
میں اپنے پِنڈے ہیٹھ لُک گئی
اوہ میرے اُتوں لنگھ گئے
میں فیر پِنڈے اُتے آن بیٹھی
تے وَین کرن لگ پئی.....
اوہ جیہڑی کدی ماں تے ابّے وچکار پروئی گئی، گروپ سیکس کردیاں اعلان کرے:
کون کون مینوں چِیر کے اک دوجے نوں مِلے گا
نشہ کردیاں اوہنے اوتھے کیہ کیہ ہنڈایا:
تھالی وچ تُھک چھڈیا ای ---- چل او جانے
اپنے ہتھاں تے مینوں ترونک لے
میں تھالی دا بھیت بن جاواں گی.....
اوہ چین سموکر اِک راتیں چِرکی جیہی ہاسٹل پرتی، کہندی جائے، ’’بھراء، میرا گھر کوئی نہ!‘‘ نسیم اوہنوں سنبھالیا جیہنے اپنا سِر ماں دی جھولی وچ رکھ دتا:
مینوں چُنی دی کنّیں بنھ لے اماں
میرا سِر نہ پھول، کلیجہ پھول
تے دس میرا پیو کون سی
برف بڑی تتّی اے
میرِیاں دوویں تلیاں سڑگئیاں نیں.....
نسیم دے سمجھائیاں نسرِین نہ مُڑی، عزیز الحق رابعہ سنبل پِچھے قتل، کمیون اُجڑ گیا۔ نسیم پینٹنگ تے میوزک دے آہرے لگ گئی۔ پینٹنگ دے ڈپلومے لئی این سی اے وچ داخلہ لیا تے اُستاد دا اختر حسین کولوں میوزک سِکھے اودوں لہور ریڈیو وچ نویں سنگرز دی سکھلائی لئی پروگرام ہووے جِتھے نسرِین دے کلاس فیلو اخلاق احمد تے اے نیّر رہے (جیہڑے مگروں مشہور ہوئے)۔
اک شامیں نسرِین ریڈیو سٹیشن اپنے آفس وچ بیٹھی کہ اج بہت دناں مگروں اوہدے گروپ سیکس دے ہانی اوہنوں جھٹے جھٹے ٹیلی فون کررہے کہ اُستاد امانت علی خاں اوہدا ہتھ پھڑ لیا جیہنے کجھ مہینے پہلاں اوہدے نال پکا سانگا گنڈھن توں اِنکار کیتا پر نسرِین اجے وی تیار:
میں اپنے ہان توں مُکر جانی آں
پر اُستاد امانت علی خاں اوہناں دِناں وچ مررہیا سی، جاندیاں اوہنوں گیت پھڑا گیا۔ بِرہوں دی ماری ہرویلے گاندی رہوے:
مورا تم بِنا جِیا اُداس
نسرِین نوں پریشان ویکھ کے زبیر رانے ریڈیو سٹیشن دا بُوہا مَّل لیا۔ اوہ عزیز الحق دے سٹڈی سرکل وچ اوہنوں مِلدیاں ای اوہدے تے عاشق ہوگیا۔ اوہ سانجھے دوستاں دِیاں سفارشاں کراکرا نسرِین نوں ویاہ لئی مناندا رہوے۔ پر نسرِین رانے دے نیڑے نہ لگے۔ اک دن رانا لیس ای ہوگیا، اوس اینے ترلے کیتے کہ نسرِین اوہدے نال پھِرن ٹُرپئی۔ اوہ پیدل چلدے لارنس گارڈن چوں ہوندے 49 -جیل روڈ اَپڑ گئے جِتھے سنگت جُڑی ہوئی۔ شاہ حسین دی شاعری پڑھدیاں نسرِین نجم حسین سید نوں گورومن لیا تے پنجابی وچ شاعری کرن لگ پئی۔
جیہناں دِناں وچ نسرِین دی رانے زبیر نال دوستی ہوئی، شائستہ عبدالرشید نوں چھڈ دِتا کیوں جے وچ فخر زمان آگیا۔ جرنلسٹ افتخار نسرِین تے شائستہ دا جانُو جیہنے اوہناں نوں فون کرکے شادمان چوک لاگے سرکاری ریسٹ ہاؤس وچ بلایا جتھے فیڈرل منسٹر مولانا کوثر نیازی دی فرمائش اُتے شاعری، شباب تے شراب دی پارٹی۔ پر نسرِین تے شائستہ نوں اگدوں ای لادھ ہوگئی کہ اوس پارٹی وچ اوہ گیسٹ نہیں، بُک ہوئیاں، سپلائر اوہناں دے پیسے وٹے۔
شائستہ فخر زمان نال ویاہی گئی تے زبیر رانے دی نسرِین نوں راضی کرلیا جیہنے شرط رکھ دِتی کہ رانا پہلا کرسچن ہووے۔رانے نسرِین نوں دسیا ہویا کہ اوہ بال بچڑ دار پر اوہنے ووہٹی نوں بالاں سنے طلاق دِتی ہوئی کیوں جے اوہ کنزرویٹو اوہدِیاں انقلابی سوچاں دے خلاف سی جیہدی وجہوں نبھاہ نہ ہویا۔ رانے نسرِین نال ویاہ خاطر بپتسمہ لے لیا۔ ’ہولی ٹرِنٹی چرچ‘ نیلا گُنبد توں پادری آیا جیہدا ناں سی فضل الہٰی پال۔ ایہہ رسم محمد نگر ’گڑھی شاہو‘ کنول فیروز دے گھر ہوئی۔
لیفٹ تے رائٹ دا شرِیکازوراں تے، عطا الحق قاسمی نوائے وقت اخبار دے ادبی ایڈیشن وچ سُرخی لائی کہ کرسچن کُڑی نال ویاہ پِچھے رانا زبیر ترکِ اسلام کیتا۔ زبیر رانا جرنلزم وچ نواں پر اوہدے اندر راجپوتی جاگی تے اوہنے اِنج بدلہ لیا کہ جرنلسٹ شوکت حسین شوکت نوں جا مِلیا جیہنے کدی بانی نوائے وقت حمید نظامی مرحوم بارے خبر چھاپی کہ اوہ کدی کیوں کرسچن ہویا۔ بپتسمہ دے سرٹیفکیٹ دی نقل وی رانے کڈھ لیاندی تے اوہ پاک ٹی ہاؤس وچ ونڈی۔ عطاء الحق قاسمی نوں ہتھیں پھڑاندیاں رانے ٹِچر کیتی، ’’ایہہ خبر نوائے وقت وچ چھاپ دینا!‘‘
O
Link of last Part of the same story
http://www.wichaar.com/news/312/ARTICLE/33095/2017-06-05.html


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels