Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چونویں کہانیاں >> کم والی(کہانی) 6ویں لڑی

کم والی(کہانی) 6ویں لڑی

May 27th, 2017

ضلع جہلم دی گرائیں جِیراں، باغ منشی لدّھا وچ لہورن ہوکے نزیر بیگم، تے اگے جج صاحب دی حویلی جِتھے اوہ کم والی شائسہ بیگم ہوگئی۔ اوہ پردہ دار سادات دی نُونہہ جیہنے روزی روٹی لئی معصوم دِھیاں نوں گھر ڈکیا تے چوری لہور ریڈیو دے ڈرامے وچ کم کیتا جتھے اوہنے اپنا ناں عالیہ بیگم رکھ لیا۔ اوہنے چار ویاہ بھُگتے۔ چوتھا خاوند شیخ فاروق احمد معظم شیخ دا پیو، سپیکر پنجاب اسمبلی شیخ رفیق احمد دا بھراء، اوہ 1990 وچ فوت ہویا۔ اوہدا پہلا نکاح اوس آئرش فوجی نال ہویا جیہنے جلیانوالہ باغ دے قتلام (1919) وچ نہتھے لوکاں اُتے گولی چلاون توں انکار کیتا۔ اوس مفرور کیپٹن میسی نال عالیہ بیگم دا ویاہ چھ مہینے رہیا، اوہدے مرنوں بعد جیہڑی بمار دھی جمی، اوہدا اجے ناں وی نہ رکھیا کہ اوہ مرگئی۔ دُوجا خاوند مرزا ضیاء الدین بیگ، حیدر آباد (دکن) دی چار مینار سگریٹ فیکٹری دا منیجر جیہدے توں اوہدے چار بال ہوئے: زُہرہ، مُشتری، ظہیر تے زبیدہ جیہناں چوں ظہیر تے مُشتری نِکی عمرے فوت ہوگئے۔ ہن تساں نویں لڑی پڑھو۔ ہر لڑ ی وچ پچھلی لڑی دا لنک کہانی دے اخیر وچ دتا جاندا ہے۔

بیوی بن کے شائستہ بیگم اصل حال توں واقف ہوئی کہ سفید پوشن رضوی صاحب نکھٹّو، کوئی کم کاج نہ۔ رشتے دار سارے امیر جیہڑے کٹٹر ماتمی شیعہ۔ ایہہ غریب جیہدا کریم پارک وچ گھر جتھے سارا سال رشتے داراں لئی محرم دی تیاری ہووے۔ کسے لئی قاسم دی مہندی، کوئی علی اصغر دا جھُولا تیار کراوے۔ ذوالجناح دا ہار سنگھار، عَلم، زنجیر تے زیارتاں۔ پیسے پیشگی، رضوی صاحب دی وی امداد ہوجائے۔ جیہناں سارے محلے دا قرضہ دینا۔ نِت کدھروں لنگر نیاز دی آس رہوے۔ شائستہ بیگم کوئی کم کرن بارے سوچن لگ پئی۔ خان بھیّا جیہڑے اپنی لڑاکی بیوی توں بہت تنگ، جھٹ خُش رہن لئی رضوی صاحب گھر آئے رہندے، ویسے شائستہ بیگم نوں وی اوہناں دی اُڈیک ہوندی۔ اوہ رضوی صاحب لئی جیہڑا نواں ریڈیو خرید کے لیا ئے، اوہ اصل وچ شائستہ بیگم دی فرمائش۔ جدوں لوڑ ہوندی، شائستہ بیگم خان بھیّا دے آیاں ریڈیو دی کمزور ہوئی آواز دی شکایت کردی۔ اگلے دن نویں بیڑی سیل آجاندے۔
ریڈیو تے ڈرامہ لگا ’محنت کی عظمت‘ جو شائستہ بیگم بڑے دھیان نال سُنیا جیہڑا اک محنتی عورت دی کہانی جیہدے سارے مکالمے شائستہ بیگم نوں زبانی یاد ہوگئے۔ خان بھیّا رضوی صاحب گھر آئے، اندر میاں بیوی دی لڑائی چل رہی۔ شائستہ بیگم ہر مردانہ وار دا جواب رٹّے مکالمے نال دیوئے پئی۔ خان بھیّا ریڈیو ڈرامے وچ کم لئی شائستہ بیگم دے سفارشی بنے پررضوی صاحب نہ منّے۔ کیویں ہوسکدا پردہ دار سادات دی نُونہہ ریڈیو توں سرِعام بولے۔ بھُکھاں کٹدیاں تے رضوی صاحب نال لڑدیاں شائستہ بیگم اگڑ پِچھڑ دُونہہ دھیاں فرح تے فوزیہ دی ماں بن گئی جیہناں دی جدوں سکول داخلے دی عمر ہوئی، گھر وچ ات غریبی، داخلے تے فیس جوگے پیسے کوئی نہ۔ شائستہ بیگم دِھیاں نوں چُکیا تے رضوی صاحب دی غیر موجودگی وچ گھروں نکل کے ریڈیو ٹیشن۔ جتھے اوہنے ناں بدل لیا، اوہ عالیہ بیگم ہوگئی۔
خان بھیّا دی مہربانی، شائستہ بیگم نوں ریڈیو ڈرامے وچ کم مِلدا رہندا جتھے نزیر حسینی تے تانی بیگم اوہدے سجن ساتھی۔ شائستہ بیگم اُردو بازار دی اک رہائشی گلی وچ کرائے دار ہوئی۔ اُپرلی منزل دا اک کمرہ جتھے اوہ دِھیاں نوں ڈک کے کم تے جاندی۔ مولوی مالک مکان آپ نِچلی منزل وچ رہندا جیہنوں اوہنے اپنے خاوند بارے دسیا ہویا کہ اوہ مُلکوں باہر تے اپنا کم دستکاری دے زنانہ سکول وچ نوکری۔ خان بھیّا اوہدِیاں دِھیاں دا چچا جان بنے ہوئے، اکثر مِلن آندے، ہتھ وچ پھل کدی مٹھیائی ہووے۔ شائستہ بیگم دِھیاں دی پڑھائی بارے پریشان پر گھر اوہناں نوں کون سانبھے، سکول چھڈے تے لیا وے کہ اک دن اوہدی گلی چوں رضوی صاحب سکوٹر اُتے بیٹھے جارہے:
ابو! ابو!
باری چوں دِھیاں پیو نوں پچھان لیا۔ رضوی صاحب دِھیاں نوں لے کے جاندیاں بیوی نوں بدچلن تے آوارہ کہ گئے۔ عالیہ بیگم کم توں پرتی، مولوی مالک مکان پُوری گلی نوں اِکٹھا کیتا ہویا، سارے عزت دار کھلوتے:
ایہہ شریفاں دا محلہ، بی بی توں کدِھرے ہور ٹھکانہ لبھ!
عالیہ بیگم پریشان اپنی بھین مبارک بیگم گھر گئی جیہڑی مرنے پئی ہوئی جیہدیاں سکولے پڑھدِیاں آوارہ دِھیاں ساری گلی وچ بدنام جیہناں توں خاکسار لیڈر بہت پریشان۔ مبارک بیگم مردیاں دِھیاں عالیہ بیگم نوں سونپ گئی۔ پھتے پہلوان تے اوہدی ماں آکے مبارک بیگم نوں کفن پایا۔ عالیہ بیگم بھانِجیاں، سلطانہ تے حمیدہ، نوں لے کے بھراء تے ماں نال خاکسار لیڈر گھروں نکلی جیہنے اوہناں نوں سُنا کے شُکر دا کلمہ پڑھیا۔
پیکے گھر سس نُونہہ دا سلوک کوئی نہ پر پیسہ آرہیا۔ پھتا پہلوان کئی کئی دن گھروں غائب رہندا آکھے کوئی کاروبار کردا۔ حج کر آیا تے پھتے پہلوان توں حاجی فتح محمد ہوگیا۔ راوی روڈ اُتے اوہنے وکھرا گھر خرید لیا۔ بھر جائی ایس خیال توں کہ نناں تے بھانِجیاں کدھرے اوہناں لئی ساری عمر دا بوجھ نہ بن جاون، سُلطانہ تے حمیدہ دے پھُلدے سینے عالیہ بیگم نوں وکھائے: میں جیہڑے کوٹھے توں آئی، اوتھے چلی جا، بڑی کمائی ہووے گی!
عالیہ بیگم پیکا بُوہا چھڈ دِتا تے فیر ریڈیوٹیشن۔ جتھوں خان بھیّا اپنی بیوی دی ضد اگے ہار گئے تے اوہ لہوروں ٹرانسفر کراکے سوہرے شہر کراچی چلے گئے۔ اوتھے نزیر حسینی مِل پیا جیہڑا لہور آرٹس کونسل سٹیج ڈرامے واسطے جارہیا، عالیہ بیگم وی اوہدے نال ٹر پئی۔ سٹیج اُتے ڈرامے وچ کم کرنا اوہنوں ریڈیو توں وی چنگا لگا، کسے کیہو جیہا کم کیتا، اوسے ویلے پتہ لگ جائے۔ عالیہ بیگم سمن آباد تانی بیگم دے گوانڈھ مکان کرائے تے لے لیا تے اوہدے نال اوہنے فلم سٹوڈیوز دا وی راہ ویکھ لیا۔ ریڈیو، سٹیج تے فلم، اوہنوں کم مِلدا رہوے۔ سمن آباد جتھے اوہ دو بھانِجیاں نال رہندی، سارے اوہدے نالدے۔ اوہدے آل دوالے فلمی دنیا وسّی ہوئی۔ فلم ایکٹر ادیب جیہدے گھر کسے پرانے اِنڈین فلم ڈائریکٹر دی دھی، اوہ پر تھوی راجکپور دا تھیٹر چھڈ کے پاکستان آیا، اوہدے کول بمبئی فلم نگر دِیاں بے انت کہانیاں، اوہ فلماں وچ وِلن بنے پر اوہدے بارے مشہور کہ اوہ لنگوٹ دا پکّا۔ ایکٹریس نگہت سُلطانہ، مشہور طوائف دی دھی، فلم ڈائریکٹر حسن طارق دی پہلی بیوی، اوہدا کوئی پرانا تماشبین عاشق جیہڑا کوئی جاگیردار، جدوں آوے اوہنوں خُشحال گھر جائے۔ گُلزار بیگم جیہنوں سارے گُجابی کہندے، ہندوستانی و طوائف، دیبا اوہدی بھتیجی، اوہ اہدے گھروں فلم ایکٹریس بنی۔ فلمی شاعر مسرور انور تے فلم ڈائریکٹر شریف نیر دے گھر وی اوتھے۔ سریف نیر دی وائف سلمٰی جیہدا پہلاں کرسچن ناں تھیلما سی۔ تھیلما تے کُکو دو ڈانسر بھیناں، ہیلن توں پہلاں اگدوں تھیلما بمبئی فلم انڈسٹری وچ سبھ توں مشہور ماڈرن ڈانسر رہی۔ تانی بیگم، نیلم تے فریدہ دا گھر وی نیڑے۔ فریدہ پارٹی ڈانسر۔ ایہہ سارے فلمی لوک سمن آباد وچ ایس لئی وسے کہ فلم سٹوڈیوز توں نیڑے اوس ویلے ایہہ ای نواں تے صاف ستھرا علاقہ سی۔ ایہہ سارے فلمی ستارے اپنے خانداناں دے اسمان چوں ٹُٹے ہوئے، ایتھے آ اک فیملی بنے۔ پِچھوں آکے کئی عالیہ بیگم توں اگے لنگھ گئیاں۔پر اَگے ودھن لئی جو کرنا پوے، عالیہ بیگم اوس راہے نہ پئی۔ اوہنوں ہر ویلے کالج گئی بھتیجی سلطانہ دی فکر رہوے کہ اوہ کسے بوائے فرینڈ نال نِکل نہ جاوے جیہدے کئی بوائے فرینڈ، کوئی اک ہوندا تے عالیہ بیگم اوہنوں اوہدے نال ویاہ دیندی، حمیدہ کجھ شریف سی۔
عالیہ بیگم دی مرزا صاحب چوں دھی زُہرہ کنیرڈ کالج توں پڑھی، بڑی ماڈرن۔ ایہہ اوہدی بھانجی سلطانہ اوہنوں دسیا جیہڑی اوہدے مترئے پُتر کرنل اکمل نوں وی مِلدی رہندی۔ اک خاندانی مُنڈے ارقم بیگ دا رشتہ آیا، سلطانہ وی من گئی، عالیہ بیگم جھٹ نہ لایا، اوہدا نکاح پڑھا دِتا۔ مگروں پتہ لگا کہ سلطانہ تے ارقم بیگ رل کے عیاش کرنل اکمل بیگ نوں کھارہے۔ حمیدہ نوں ویاہ کے عالیہ بیگم دو خبراں سُنیاں۔ اک تے ایہہ کہ اوہدی دھی زہرہ دا نکاح ٹیلی فون اُتے کسے انگلینڈ رہندی سوکھی پاکستانی فیملی ول ہوگیا تے دوجی خبر ایہہ کہ سُلطانہ اپنے دیور نال نِکل گئی۔ عالیہ بیگم واہوا دِن فلم سٹوڈیوز توں غیر حاضر رہی۔ گئی تے کھروے سبھا دا کیمرہ مین شیخ فاروق احمد اوہنوں اِنج مِلیا جیویں اوہنوں اُڈیک رہیا ہووے.....
O
Link of Part 5 of the same story
http://www.wichaar.com/news/312/ARTICLE/33035/2017-05-26.html


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels