Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چونویں کہانیاں >> کم والی(کہانی) 5ویں لڑی

کم والی(کہانی) 5ویں لڑی

نین سکھ
May 26th, 2017

ضلع جہلم دی گرائیں جِیراں، باغ منشی لدّھا وچ لہورن ہوکے نزیر بیگم، تے اگے جج صاحب دی حویلی جِتھے اوہ کم والی شائسہ بیگم ہوگئی۔ اوہ پردہ دار سادات دی نُونہہ جیہنے روزی روٹی لئی معصوم دِھیاں نوں گھر ڈکیا تے چوری لہور ریڈیو دے ڈرامے وچ کم کیتا جتھے اوہنے اپنا ناں عالیہ بیگم رکھ لیا۔ اوہنے چار ویاہ بھُگتے۔ چوتھا خاوند شیخ فاروق احمد معظم شیخ دا پیو، سپیکر پنجاب اسمبلی شیخ رفیق احمد دا بھراء، اوہ 1990 وچ فوت ہویا۔ اوہدا پہلا نکاح اوس آئرش فوجی نال ہویا جیہنے جلیانوالہ باغ دے قتلام (1919) وچ نہتھے لوکاں اُتے گولی چلاون توں انکار کیتا۔ اوس مفرور کیپٹن میسی نال عالیہ بیگم دا ویاہ چھ مہینے رہیا، اوہدے مرنوں بعد جیہڑی بمار دھی جمی، اوہدا اجے ناں وی نہ رکھیا کہ اوہ مرگئی۔ دُوجا خاوند مرزا ضیاء الدین بیگ، حیدر آباد (دکن) دی چار مینار سگریٹ فیکٹری دا منیجر جیہدے توں اوہدے چار بال ہوئے: زُہرہ، مُشتری، ظہیر تے زبیدہ جیہناں چوں ظہیر تے مُشتری نِکی عمرے فوت ہوگئے۔ ہن تساں نویں لڑی پڑھو۔ ہر لڑ ی وچ پچھلی لڑی دا لنک کہانی دے اخیر وچ دتا جاندا ہے۔

پاکستان دے ہوند وچ آون دے اعلان مگروں جیہڑی فلائٹ دِلی توں لہور آئی، اوہدے وچ اوہ یارھاں جِیاں دا قافلہ وی جیہدے وچ چار بالڑِیاں، تِن جوان کُڑیاں، دو بیبیاں تے اک بیمار بُڈھا، جوان مرزا اکمل بیگ آگو بنیا جیہنوں والٹن دے ہوائی اڈے اُتے اوہدا فوجی افسر دوست اُڈیک رہیا۔
35۔ ایمپرس روڈ لہور، شاندار کوٹھی جیہڑی خالی پئی۔ دِلّی توں اُجڑ کے آئے، آؤندیاں ای گھر والے ہوگئے۔ فِرقو فساداں اندر دِلی دے کناٹ پلیس وچ جیہڑی شاپنگ رہ گئی سی، مرزا اکمل بیگ تے اوہدِیاں بھیناں آکے لہور دی ٹولِٹن مارکیٹ چوں کیتی۔ مرزا اکمل بیگ اگلے دن شامیں گھر آیا تے اوہنے میجر دی وردی پائی ہوئی جیہڑا کشمیر دی جنگ لئی پاکستان دی فوجی وچ بھرتی ہوگیا۔ مرزا صاحب (مرزا ضیاء الدین بیگ) جیہڑے لہور وچ اپنے آپ نوں پاکستانی نہیں، پردیسی ہندوستانی سمجھن، اوہ پُتر نوں پاکستان ولوں ہندوستان دے خلاف لڑن توں روک نہ سکے۔ شائستہ بیگم تے مبارک بیگم بارِھیں برسیس لہور پرتِیاں، پیکے گھر مِلن گئیاں۔ وڈا بھراء پھتا پہلوان کتھے، کسے نوں کوئی خبر نہ، وچکار لا فرید محنت مزدوری کردا، جیہنوں پیو وانگوں ٹرک ڈرائیوری دا شوق، نِکا بھراء صادق انجینئرنگ دے ڈپلومے لئی پڑھائی کررہیا۔
پاکستان کشمیر دی جنگ چوں کیہ کھٹیا، سیاسی گل، اوہنے کرنل دی وردی پاکے فوج چوں ریٹائرمنٹ لے لئی۔ میم صاحبہ دا پُتر مرزا اکمل بیگ سوہنا تے سُرخ سفید مُغل شہزادہ، ناں نال کرنل لگا ہویا، افسری ٹور تے ٹوہر اوہنوں واہوا پھبے۔ وڈے وڈے افسر اوہنوں بِن جانے پچھانے ناں سُن کے ای کھلو کے سلام کردے۔ نسبت روڈ تے بیڈن روڈ اُتے اوہنے بہت سارے ناجائز قبضے کیتے جیہڑے اوہنے قنونی کاروائی راہیں جائز کروالئے۔ پارٹیشن توں مگروں لہور دے جیہڑے نو دولتیے ٹبر بدماشی چھڈ کے اشرافیہ وچ رل رہے، اوہناں دی اولاد عیاشی نِکلی، کرنل اکمل بیگ نِت گرل فرینڈ بدلدا۔
ایمپرس روڈ دی کوٹھی وچ مرزا صاحب وی اپنی محفل سجا لئی، شطرنج کھیڈ دیاں اوہ تے خاکسار لیڈر ضیغم سالار جناح تے پاکستان دے خلاف دل دی بھڑاس کڈھ لیندے۔ (ضیغم سالار 19 مارچ 1940 نوں نِکلے تِن سو تیرھاں خاکساراں دے اوس جلوس وچ زخمی ہویا جیہدے اُتے پنجاب پُلس گولی چلائی تے 35 خاکسار شہید ہوگئے۔) مرزا صاحب سُنّی عقیدے دے پر اوہناں دے گھروں محرم دی نیاز مشہور، ایہہ اوہناں دی شیعہ ماں دی نشانی جیہدی وجہوں یوپی دے رضوی صاحب (سید محسن رضوی) نال میل ہویا جیہڑے نانکیاں ولوں مرزا صاحب دے جانُو نِکل آئے۔ رضوی صاحب نال خان بھیّا آگئے جیہڑے مُغل منزل حیدر آباد دکن وچ اوہناں دے بالاں لئی اتالیق رہے۔ اوہ شائستہ بیگم دے اُستادحکیم صاحب دے منجلے سالے، ایس ویلے نیڑے ای لہور ریڈیو وچ افسر لگے ہوئے۔ مرزا صاحب نوں مِلدیاں اوہناں نوں جیہدی دید دی طلب، اوہ شائستہ بیگم۔ اوہ دوویں ہانی، مُغل منزل وچ دوروں دوروں اک دوجے لئی رِیجھدے رہندے سن۔
بھرے پُرے گھر دا خرچ کرنِل اکمل بیگ چلاوے جیہدی کرنیلی شائستہ بیگم نوں جعلی لگے پر اوہ بولے نہ۔ کرنل جو دیوے مترئی ماں اوہدے وچ گزارہ کرے، مرزا صاحب دی تے اوہناں دے دوستاں دی پوری پروہنا چاری۔ جدوں خان بھیّا آئے ہوندے، ودھیرے اُچیچ ہووے۔
کرنل اکمل بیگ جیہڑے ناجائز قبضے کیتے، اوہ اپنے تے بھیناں دے ناں لوائے، پیو دے نال ہر تھاں اپنی امریکی انگریز ماں دا ناں درج کروایا۔ پر ایمپرس روڈ والی کوٹھی مرزا صاحب دے ناں لگی کیوں جے اوہدے جائز کلیم لئی دِلی والی جائیداد دا دستاویزی ثبوت موجود سی جیہڑی مرزا صاحب دی خرید کردہ۔ کرنل اکمل بیگ تے اوہدِیاں بھیناں دی عیاشی اوہناں نوں لہور وچ مشہور کیتا پر گھر دے خرچے لئی پیسے گھٹدے گئے۔ مرزا صاحب اپنی بیوہ سالی مبارک بیگم دا نکاح رنڈے خاکسار لیڈر ضیغم سالار نال کردتا جیہڑا بیوہ دِیاں پچھلگ دِھیاں دا کفیل وی بنیا۔ شائستہ بیگم مگروں بھین نوں مِلن گئی تے بہت دُکھی ہوئی۔ کتھے جج صاحب تے کتھے ضیغم سالار۔ کتھے تحصیل بازار دی حویلی تے بُندی دا گاندھی ہاؤس، کوئی جوڑ ای نہ۔ اندروں دِلی دروازے ڈیوڑھی جیڈا سارا مکان جیہدے باہر لے بُوہے وچ اک پاگل مُنڈا سنگل نال بجھّا ہویا جیہڑا خاکسار لیڈر دا موئی بیوی چوں پُتر۔
مرزا صاحب اپنا خرچہ آپ چُکن لئی اپنی جمع پُونجی کاروبار وچ لا دِتی۔ کاروبار کیہ، اوہناں شائستہ بیگم دے کہن اُتے اوہدے بھراء فرید نوں ٹرک لے دِتّا جیہڑا اپنی مُکی تنخواہ رکھ کے کمائی مرزا صاحب دے حوالے کردا۔ کجھ دن ٹھیک لنگھے، مگروں ٹرک دی خراب تے ڈرائیور دی نیت وی بدل گئی۔ نِت نواں داء تے نوِیکلا پج۔کرنل اکمل بیگ پتہ کروایا، ٹرک اگانہہ وِک گیا ہویا۔ اک تے شائستہ بیگم دا بھراء مرزا صاحب دا ٹرک ڈکار گیا، دُوجا سارے گھر والیاں نوں، سکّی دھی زُہرہ سمیت شک کہ شائستہ بیگم وچو وچ پیکیاں نوں کھواوے، تاہیوں گھر دا خرچہ پورا نہ ہوندا۔ کرنل اکمل بیگ نوں بہانہ مِل گیا۔ اوہنے بُڈھے پیو دی کنپٹی اُتے پستول رکھ کے 35۔ایمپرس روڈ اپنے ناں کروالئی کہ کدھرے شائستہ بیگم پیکیاں نال رل کے کوئی نوِیں چال نہ چلے۔
شائستہ بیگم لئی گھر کٹہرا ہوگیا، نِت نواں الزام۔ اوہنے اپنی سدا دی روگی دھی زبیدہ نوں نال لیا تے پیکے ٹُرگئی۔ جتھے پھتے پہوان بدماشی چھڈ دتی ہوئی تے اٹھارھاں سالاں مگروں ماں اوہنوں پُتر قبول کرلیا۔ کوجھے کر تُوتاں توں توبہ دے ثبوتلئی پُتر گھُنڈ والی سجری ووہٹی نال لیایا۔ کجھ دن مگروں اوہ دوویں جی دُونہہ سالاں دا بال چُک لیا ئے، اکھے میلے چوں لبھا۔ ماں مُنہ متھا، اکھاں تے نک پچھان کے:
پھتیا، ایہہ تیرا پُتر!
تے جھٹ مگروں نُونہہ دی بہنی کھلونی ویکھدیاں:
کنجری نوں گھر والی بنانا ای تے بہت پیسہ کما!
نِکے ویر صادق دی پڑھائی پوری ہوئی تے اوہ نوکری لگ گیا۔ مبارکاں وچ شائستہ بیگم نوں ڈاک راہیں طلاق وصول ہوئی۔ بے گھر کیہ ہوئی، بھراء فرید ظالم ہوگیا جیہے زبردستی شائستہ بیگم دی بیماری والی دھی نال اپنے آوارہ پُتر دا نکاح کر دِتا۔شائستہ بیگم نوں مَیلے مُچلے کپڑیاں وچ پریشان جاندیاں ویکھ کے رضوی صاحب نوں اکھاں اُ تے یقین نہ آیا، اوہناں سکوٹر نوں بریک لائی۔ بھُکھی طلاقی ہوئی شائستہ بیگم نوں گھر لے جا کے روٹی کھواندیاں رضوی صاحب سوچاں نوں آئی ہُشیاری وچ گِندے رہے کہ اوہناں دی سیّدرشتے داراں وچ کِنّی وار ہوئی منگنی ٹُٹّی.....
O
Link of part4
http://www.wichaar.com/news/312/ARTICLE/33028/2017-05-25.html


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels