Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چونویں کہانیاں >> کم والی(کہانی) چوتھی لڑی

کم والی(کہانی) چوتھی لڑی

نین سکھ
May 25th, 2017
5 / 5 (1 Votes)

ضلع جہلم دی گرائیں جِیراں، باغ منشی لدّھا وچ لہورن ہوکے نزیر بیگم، تے اگے جج صاحب دی حویلی جِتھے اوہ کم والی شائسہ بیگم ہوگئی۔ اوہ پردہ دار سادات دی نُونہہ جیہنے روزی روٹی لئی معصوم دِھیاں نوں گھر ڈکیا تے چوری لہور ریڈیو دے ڈرامے وچ کم کیتا جتھے اوہنے اپنا ناں عالیہ بیگم رکھ لیا۔ اوہنے چار ویاہ بھُگتے۔ چوتھا خاوند شیخ فاروق احمد معظم شیخ دا پیو، سپیکر پنجاب اسمبلی شیخ رفیق احمد دا بھراء، اوہ 1990 وچ فوت ہویا۔ اوہدا پہلا نکاح اوس آئرش فوجی نال ہویا جیہنے جلیانوالہ باغ دے قتلام (1919) وچ نہتھے لوکاں اُتے گولی چلاون توں انکار کیتا۔ اوس مفرور کیپٹن میسی نال عالیہ بیگم دا ویاہ چھ مہینے رہیا، اوہدے مرنوں بعد جیہڑی بمار دھی جمی، اوہدا اجے ناں وی نہ رکھیا کہ اوہ مرگئی۔ دُوجا خاوند مرزا ضیاء الدین بیگ، حیدر آباد (دکن) دی چار مینار سگریٹ فیکٹری دا منیجر جیہدے توں اوہدے چار بال ہوئے: زُہرہ، مُشتری، ظہیر تے زبیدہ جیہناں چوں ظہیر تے مُشتری نِکی عمرے فوت ہوگئے۔ ہن تساں نویں لڑی پڑھو۔ ہر لڑ ی وچ پچھلی لڑی دا لنک کہانی دے اخیر وچ دتا جاندا ہے۔

دِلّی دے مرزا ضیاء الدین بیگ دی رہائش گاہ سگوں محل جیہدا ناں ’مُغل منزل‘ جتھے مُغلیہ شان تے سیاسی رونق دا رَلا مِلا۔ مہمان خانے دِیاں کندھاں اُپر کانگرسی لیڈراں نال مرزا ضیاء الدین بیگ دِیاں کئی تصویراں جیہڑیاں مُغل منزل وچ ای کھِچیاں گئیاں۔ مہاتما گاندھی، ابوالکلام آزاد، جواہر لال نہرو تے رفیع احمد قدوائی مُغل منزل وچ مہمان رہ چُکے۔ رفیع احمد قدوائی مرزا ضیاء الدین بیگ تے مرزا اسلم بیگ دے نانکے شہر بارہ بنک (یوپی) دا، اوہناں دوناں دا بچپن دا دوست۔ مُغل منزل وچ فرنچ گورنیس جیہڑی پیانو اُتے ماتمی دُھن وجاندیاں میم صاحبہ نوں یاد کرے۔ گھر دے اندر تھاں تھاں امریکی انگریزاں دِیاں تصویراں اِنج جیوں اوہ سارا نور ظہور اوس اَیڈگر فیملی دا جیہدی ’برٹش امیرکن ٹوبیکو کمپنی‘ ہندوستانی سگریٹ سازی وچ اجارہ دار، میم صاحبہ اوسے ایڈگر فیملی دی دھی سی۔ مغل منزل وچ مرزا ضیاء الدین بیگ خورے بادشاہ سی کہ نہیں، نوکراں دِیاں یاداں توں سہی ہووے کہ میم صاحبہ مغل منزل وچ راج کیتا جتھے ہُن شہزادہ میم صاحبہ دا لاڈلا تے تِن بھیناں دا اِکلّا وِیر مرزا اکمل بیگ۔
حیدر آباد دکن آیاں واہوا دن ہوگئے، میم صاحبہ دا افسوس تے اِک دو دِن، مگروں مرزا اسلم بیگ نوں چار مینار سگریٹ فیکٹری وچ کاروباری رجھیویں۔ مُغل منزل دے بالاں میم صاحب دے سوگ وچ پورے دو ہفتے چھٹی کیتی۔ جِدن اوہ اپنے سکولاں کالجاں نوں گئے، شائستہ بیگم اُداس ہوگئی۔ مرزا ضیاء الدین بیگ دی دھی یاسمین شائستہ بیگم دی ہانن جیہدے نال اوہدا واہوا دل لگا رہندا۔ مبارک بیگم فرنچ گورنیس نال اپنے اوس بال بارے گلاں کردی رہوے جیہڑا اجے اوہدے ڈِھڈ وِچ۔
شائستہ بیگم پائیں باغ وچ جاکے اِکلی جھُولا جھُوٹن لگ پئی۔ یاداں وچ اپنے گراں ترکئی دی پینگھ توں لہور دے باغ مُنشی لدّھاں وچ اجے آکے لہوے پئی کہ موٹر دا ہارن وجیا، چوکیدار گیٹ کھولن لئی دوڑیا۔ ڈرائیور اُتر کے پچھلے دروازے کھولے، مرزاضیاء الدین تے مرزا اسلم بیگ موٹر چوں نِکل کے اپنے دھیانے گلاں کردے اندر چلے گئے۔ شائستہ بیگم جھُولا جھولدی انگلش سرکس دی لاری وچ بہہ گئی، اوتھوں مُلتان لتھّی تے ریل گڈی وچ بہہ کے اِن ڈِٹھے تے ان سُنے شہراں نوں مسافر ہوئی کہ اوہنوں اِنج جاپیا جیوں کوئی اوہنوں ویکھ رہیا۔ اوس ٹھیک محسوس کیتا، اوہنے سجے پاسے مُنہ کیتا تے ساہمنے اُپرلی منزل دے جھروکے وچ مرزا ضیاء الدین بیگ تے مرزا اسلم بیگ کھلوتے گلاں کردے چاہ پی رہے، مُنہ اوہناں دا پائیں باغ ولے۔ شائستہ بیگم دوپٹے نال ننگا سِر کج لیا تے اوہنوں شک ہویا جیوں اوہ مرداں دی فیصلہ سازی دی دُور بین وچ اٹکی ہوئی اگلے دن بُندی توں آئے مہماناں دی واپسی کہ شامیں نکاح دی تیاری ہورہی نکاح خوان حکیم صاحب پُچھیا:
منظور ہے؟
شائستہ بیگم سِر ہلا کے ہاں کردِتی۔ مرزا ضیاء الدین دی نوِیں بیگم نوں حکیم صاحب کولوں حکمت تے فرنچ گورنیس کولوں فرنچ زبان تے پیانو سِکھن دا شوق، پر اوہ مغل منزل وچ بیگم نہیں کم والی سی۔ صاحبِ اولاد مرزا ضیا الدین بیگ پچھلا سارا ویلا مُغل منزل دی میم صاحبہ دی غلامی وچ گزاریا۔ ہُن اوہدے اندر دا ہندوستان مردجاگیا۔ بھاویں نوکراں دی تھوڑ نہ، شائستہ بیگم خاوند دِیاں لتّاں گھُٹدی، سِر وچ تیل نال مالش کرے۔ پر خرچے لئی کوئی کِرس نہ۔ سُنیارا تے درزی گھر آؤندے، بازار جانا ہووے تے شائستہ بیگم اُتے کوئی پابندی نہ، اوہ موٹر وچ بیٹھی باہروں نہ دِسے، پردے اگے ہوجاندے۔ شائستہ بیگم نوں نوں فرنچ سمجھ آؤن لگ پئی تے اوہنے حکیم صاحب کولوں کجھ حکمت وی سِکھ لئی۔ ہارمونیم تے انگریزی دے سبق اوہ کدی کیپٹن میسی کولوں لیندی رہی۔
شائستہ بیگم خدمت نال خاوند دا دِل جِت لیا تے کم والی توں گھر والی ہوگئی۔ دھی ہوئی جیہدا ناں رکھدیاں مرزا ضیاء الدین بیگ نوں اپنی ماں زُہرہ بیگم یاد آئی۔ مُغل منزل وچ سُکھ چین کہ شہزادے پیو دے خلاف بغاوت کردِتی، مرزا ضیاء الدینبیگ انڈین نیشنل کانگرس وچ، مرزا اکمل بیگ چندہ دے کے آل اِنڈیا مسلم لیگ دا ممبر بن گیا۔ بھیناں بھراء دے نال۔ شائستہ بیگم مترئے پُتر تے دِھیاں اگے دبی دبی رہوے، خاوند نوں اوہدے نال ہمدردی ہوئی تے اوہنے حیدر آباد دکن دے آصف نگر وچ ’زُہرہ مینشن‘، دی نینہہ رکھی جیہڑی سالم ثبوتی شائستہ بیگم لئی۔
مُغل منزل وچ ہُن بہت سیاسی بحث ہووے، جے گاندھی مُروہ باد، جناح دی وی خیر نہ۔ پُتر دِیاں دلیلاں مسلماناں دے پاکستان دے حق وچ، پیو اپنے پورے ہندوستان نوں اجے وی اِک رکھنا چاہوے۔ مرزا اکمل بیگ دا اک مامے دا پُتر امریکی ایمبیسی وچ افسر جیہنے پہلاں مرزا ضیا الدین نوں ہندوستان دی آزادی دا یقین دوایا، ہُن اوہ ای مرزا اکمل بیگ نوں دسے کہ پاکستان بن کے رہنا۔
شائستہ بیگم دو بال ہور جمے۔ مُشتری تے ظہیر۔ اوہنوں مشتری دے مرن دا اینا دُکھ نہ ہویا پر ظہیر دی موت دا صدمہ اوہنوں بمار کرگیا۔ اگوں جیہڑی دھی زبیدہ ہوئی، اوہ جماندرو بیمار۔ جیویں جیویں پورے ہندوستان وچ سیاست بھخ رہی، مرزا ضیاء الدین بیگ وی اندروں مچدا گیا۔ اوہ حیدر آباد دکن وچ رہندیاں سمجھے کہ اوہ مُلکی سیاست توں باہر ہوندا جارہیا، اوہنے دِلّی جا وسن دا فیصلہ کرلیا۔ مرزا اکمل بیگ وی من گیا، زہرہ مینشن وِچے رہ گئی۔
1944 دی گل، مرزا ضیاء الدین ہوراں دِلی لاگے سگریٹ فیکٹری اُسارن لئی تھاں خریدی، جرمنی توں مشینری امپورٹ کرن لئی ایجنٹ نال گل بات ہوگئی کہ رتلام توں بُری خبر آئی جتھے جنگل وچ مرزا اسلم بیگ شیردا شکار کھیڈ دا واہوا زخمی ہوگیا جیہدی حالت گھمبیر۔ انڈین نیشنل کانگرس تے آل انڈیا مسلم لیگ دے دِلی وچ جلسے، مرزا ضیا الدین بیگ تے مرزا اکمل سنگ سارا گھر سیاست وچ مگن۔ شائستہ بیگم بھنُوجے دی پُچھنی لئی اکلّی گئی۔ پر اوہدے اپڑن توں اگدوں ای مرزا اسلم بیگ فوت ہو چُکا سی۔ کفن دفن مگروں شائستہ اپنی بیوہ بھین تے اوہدِیاں دو یتیم دِھیاں، سُلطانہ تے حمیدہ نوں نوں نال لے کے دِلی پرت آئی۔
مسلمان اکثریت پاکستان دے حق وچ، مرزا ضیا الدین بیگ نوں انڈین نیشنل کانگرس وچ اپنی عزت گھٹدی جاپی۔ اوہ چُپ ہوگیا، مرزا اکمل بیگ پاکستان دے حق وچ نعرے لاندا رہیا کہ اوہ ویلا آگیا جدوں دِلّی مسلماناں دی نہ رہی، ہندواں حملے شروع کردِتّے۔ جان بچانی مُشکل، مرزا ضیا ء الدین بیگ ہوراں نوں رفیع احمد قدوائی دے گھر پناہ مِلی۔ بچ کے اندر شائستہ بیگم شُکرانے دا سجدہ کیتا، باہر مسلمان قتل ہورہے جیہناں نوں بچاندیاں رفیع احمد قدوائی آپ وی زخمی ہوگیا۔ جیہڑا ہُن اپنے بچپن دے دوست نوں دِلی وچ رہے رہن لئی کیویں مجبور کردا۔ اوہدے گھروں معزز مہمان نِکلدیا ای مہاجر ہوگئے جیہڑے فوجی دستے دے پہرے وچ پُرانا قلعہ دے نویں ریفیوجی کیمپ وچ جا محفوظ ہوئے.....
Link of Part 3
http://www.wichaar.com/news/312/ARTICLE/33021/2017-05-24.html


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels