Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چونویں کہانیاں >> کم والی(کہانی) تیجی لڑی

کم والی(کہانی) تیجی لڑی

نین سکھ
May 24th, 2017

ضلع جہلم دی گرائیں جِیراں، باغ منشی لدّھا وچ لہورن ہوکے نزیر بیگم، تے اگے جج صاحب دی حویلی جِتھے اوہ کم والی شائسہ بیگم ہوگئی۔ اوہ پردہ دار سادات دی نُونہہ جیہنے روزی روٹی لئی معصوم دِھیاں نوں گھر ڈکیا تے چوری لہور ریڈیو دے ڈرامے وچ کم کیتا جتھے اوہنے اپنا ناں عالیہ بیگم رکھ لیا۔ اوہنے چار ویاہ بھُگتے۔ چوتھا خاوند شیخ فاروق احمد معظم شیخ دا پیو، سپیکر پنجاب اسمبلی شیخ رفیق احمد دا بھراء، اوہ 1990 وچ فوت ہویا۔ اوہدا پہلا نکاح اوس آئرش فوجی نال ہویا جیہنے جلیانوالہ باغ دے قتلام (1919) وچ نہتھے لوکاں اُتے گولی چلاون توں انکار کیتا۔ اوس مفرور کیپٹن میسی نال عالیہ بیگم دا ویاہ چھ مہینے رہیا، اوہدے مرنوں بعد جیہڑی بمار دھی جمی، اوہدا اجے ناں وی نہ رکھیا کہ اوہ مرگئی۔ دُوجا خاوند مرزا ضیاء الدین بیگ، حیدر آباد (دکن) دی چار مینار سگریٹ فیکٹری دا منیجر جیہدے توں اوہدے چار بال ہوئے: زُہرہ، مُشتری، ظہیر تے زبیدہ جیہناں چوں ظہیر تے مُشتری نِکی عمرے فوت ہوگئے۔ ہن تساں لڑی پڑھو۔ دوجی لڑی دا لنک ایس کہانی دے اخیر وچ دتا گیا ہے۔

اک راتیں جج صاحب نوں پریشانی وچ پھتّے پہلوان گوچرا کوئی کم پے گیا کہ شہر دے چور رستے کیہڑے کیہڑے۔ لہور شہر دی پُلس لسے گنگا دھر نوں لبھدی پھِرے جیہدے بارے کانگرسی اخبار ’ملاپ‘ دے دفتر چوں مُخبری ہوئی۔ فرنگی سرکار دے خلاف جیہڑے تِکھے لیکھ چھیدے، اوہ گنگا دھر لِکھدا جیہڑا انڈین نیشنل کانگرس دے گرفتار شُدگان دی ضمانت کرواندا تے جیہناں دا جیل وچ ہندوستانی افسراں راہیں خیال وی رکھے۔ اوہ کون، کیہ کردا تے کتھے رہندا، چروکنی تفتیش ہورہی سی۔ اوڑک سِرالبھ گیا۔ مبارک بیگم اِکلی جج صاحب نال پردیسن ہوندی گھبرائی، شائستہ بیگم وی تیار ہوگئی۔ جدوں خفیہ پُلسسُنگھدی ہوئی گنگا دَھر دے ٹھکانے تائیں اپڑی، جج صاحب دی حویلی خالی پئی سی۔
انگلش سرکس لہوروں مُلتان جارہی جیہدا اک ٹرک ڈرائیور پھتّے دے پیو سراج جنجوعے دا شاگرد جیہنوں پھتّا مِلدا رہندا۔ جج صاحب ’جوکر‘ دا لباس پاکے شیر دے پنجرے اُتے بہہ گئے، ناچ گرلز پھتّے دا آکھیا کیکن موڑ دِیاں جیہناں مبارک بیگم تے شائستہ بیگم نوں لاری وچ اپنے نال سوار کرلیا۔ ملتان اپڑکے لہور دے ایہہ مفرور ریل گڈی وچ بہہ گئے۔ حیدر آباد سندھ، میرپور خاص، جودھ پور، پالن پور تے احمد آباد۔ بھگوڑے اگے کِتھے جاندے، بھاڑا مُک گیا۔ جج صاحب مرزا اسلم بیگ نوں مغل بادشاہ جہانگیر تائیں اپنا خاندانی شجرہ نسب یاد، پرکس کم، ہندوستان وچ رُلدے پھِردے۔ ریلوے ٹیشن تے بیٹھے لاوارث قافلے اُتے پٹھان قُلی نوں ترس آگیا جیہدا ناں عبدالرحمان جیہڑا مسافراں اُتے مہربان ہویا تے اوہناں نوں نِکے جہے ریلوے کوارٹر وچ رہن لئی تھاں مِل گئی۔ قُلی حُلیے تے لباس نوں پٹھان، کوارٹر وچ اِکلا رہندا، نُکر وچ ہارمونیم پیا۔ جج صاحب آپ کیہ مشکوک ہوئے، ہر کسے نوں شکی نظراں نال ویکھن۔ گورا چِٹا قُلی عبدالرحمان، اردو غلط بولدا، مذکر مونث دا خیال نہ کرے، پر پٹھاناں وانگوں نہیں، فرنگی ڈھنگ وچ۔ مبارک بیگم تے شائستہ بیگم فرمائش کیتی تے پٹھان قُلی غزل چھیڑی:
یہ نہ تھی ہماری قسمت کہ وصالِ یار ہوتا
اگر اور جیتے رہتے یہی انتظار ہوتا
جج صاحب قُلی دِیاں اکھاں وچ تردے تردے کنڈھے جالگے۔ عبدالرحمان اوہ آئرش فوجی جیہنے جلیا نوالے باغ دے قتلام وچ گولی چلان توں انکار کیتا، اوہدا کورٹ مارشل ہویا تے اوہ نوکری چوں نِکل گیا۔ بعدوں جِتھے کوئی فرنگی اسلحہ خانہ لُٹیا جائے، اوہدا کُھرا مفرور کیپٹن میسی ول جائے، کیپٹن میسی اوس آئرش فوجی دا خُفیہ ناں جیہڑا ایس ویلے عبدالرحمان۔ جج صاحب دا عبدالرحمان نال راج مخالف سانجھ دا سانگا جُڑ گیا تے اوہناں چروکا اکلاپا ہنڈاندے عبدالرحمان دے ہتھ وچ شائستہ بیگم دا ہتھ دے دِتا۔سُہاگن نوں ایہہ ور بے جوڑ نہ لگا کیوں جے جدوں اوہدی بھین بشیر بیگم وڈی عُمردے لاڑے نال نکاح ویلے بہت روئی، ماں سمجھایا:
جدوں بے وارثی ہووے، جیہڑا سہارا بنے، اوہدی قدر کریے!
جج صاحب انڈین نیشنل کانگرس لئی جو کردے رہے، ایہہ اوہناں دا پنا آہر تے صِدق سی، سنٹرل لیڈر شِپ نال اوہناں کجھ گِنیا مِتھیا نہ، تاہیوں مندے ویلے کوئی اوہناں دی مدد لئی نہ رلیا۔ سیاست توں ہُن توبہ تائب مرزا اسلم بیگ احمد آباد دے قُلی عبدالرحمان دے کوارٹر دے پتے توں اپنے کانگرسی خالہ زاد مرزا ضیاء الدین بیگ نوں چِٹھی پائی جیہڑا حیدر آباد دکنوچ چار مینار سگریٹ فیکٹری دا منیجر جیہنے حال حقیقت جان کے جواب وچ گجراتی کانگرسی ہندو سیٹھ دا ناں پتہ لکھیا جیہدا بُندی، کوٹے، جھاوڑ تے رتلام وچ کاروبار کھِنڈیا ہویا۔ اوہ چار مینار سگریٹ فیکٹری نوں تماکو سپلائی کردا جیہنوں کاروبار وچ کوئی بھروسے دا بھائیوال چاہیدا۔ نوکری دی مجبوری، مرزا ضیاء الدین بیگ اپنے ناں نال کاروبار نہ کرسکدا، اوس اپنی تھاں مرزا اسلم بیگ نوں اگے کردتا۔ ہندو سیٹھ آپ احمد آباد رہندا پر اوہدی اِک کوٹھی ’گاندھی ہاؤس‘ بُندی وچ، راج محل دے نیڑے جیہڑی اوہنے عارضی طور رہن لئی مرزا اسلم بیگ ہوراں نوں دے دِتی۔
دِناں وچ ای مرزا اسلم بیگ دے گھر تے راج گھرانیاں وچ آپسی مِل ورتن ہوگیا۔ عبدالرحمان جیہڑا سُر سنگیت کسے ہندوستانی استاد کولوں سِکھیا ہویا، اوہ شائستہ بیگم نوں ہارمونیم وجانا تے غزل دی گائیکی سکھاون لگ پیا۔ پرنکاح نوں اجے چھ مہینے ہوئے کہ عبدالرحمان بیمار ہوگیا، تاپ لہوے ای نہ، کھنگ اودوں رُکی جدوں ساہ نہ رہے۔ شائستہ بیگم دھی رنڈ یپے وچ جمی جیہڑی جمدی کمزور، دو مہینے زندہ رہی جیہڑے بماری تے دوا دارُو وچ لنگھے۔ ایدھر موئی بالڑی دی پھُوڑی چُکی، اودھر مرزا ضیا الدین بیگ دی امریکی انگریز وائف جیہڑی چروکنی بیمار سی، اوہ فوت ہوگئی، مرزا اسلم بیگ نوں افسوس لئی حیدر آباد دکن جانا پیا، مبارک بیگم تے شائستہ بیگم وی نال.....
O

Link of Part 2
http://www.wichaar.com/news/312/ARTICLE/33013/2017-05-23.html

Nain Sukh is a well known punjabi writer and added modern fiction in the mother tongue since 1990s. Newline (www.newline.com.pk) published his books. he won Dahan International award on his first Punjabi Novel Madho lal Hussein. His recent book "SHAHEED?" is under discussion these days.


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels