Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چونویں کہانیاں >> مُصلّی، اسیں درواڑ! (کہانی) 5 ویں لڑی

مُصلّی، اسیں درواڑ! (کہانی) 5 ویں لڑی

نین سْکھ
April 14th, 2017

آغا خاں سہوترے دے ایس نعرے وچ قصہ مصری خان وی تے ڈرامہ ’’مُصلّی‘‘ وی۔ مُصلّی کون تے چنگڑ بار کیہ؟ ایم کے پی تے دیہاتی مزدور تنظیم دی کہانی جیہدے وچ ماسٹر سوہن لال دا ذکر تے میجر اسحاق دی ویل

1983، مارشل لاء دا زمانہ، پُل یارھاں (سرگودھا)، پتھریاں دِیاں پکھیاں، وِچلے سنّھ راتیں لُک کے ’مُصلّی‘ مچیا جیہدا آہر ’دیہاتی مزدور تنظیم‘ کیتا۔ ویکھنہاراں وچ آغا خاں سہوترا دے نال دو ہور پراہنے وی ہائن، ٹھری تے صالحوں، اوہ دوویں جی ایہہ ڈرامہ پہلی وار ویکھ رہے پر انہاں نوں سبھ خبر ہائی کہ کدوں کیہ ہوسی، کیہڑا اگوں کیہ آکھسی۔ کیوں جو اُنہاں ایہہ ڈرامہ زبانی کھیڈِیندا کئی وار ڈِٹھا ہویا جیہدا کھڈِکار آغا خاں سہوترا ہووے......
آغا خاں سہوترے نوں بہوں مان ہا بئی اوہ مُصلّی ڈارمے دا پویوں جانُو تے سِیری۔ اوہ ایس ڈرامے دے نال نال قصور توں وِہاڑی تائیں، تے بھکر توں گجرات تیک، پورا پنجاب پھِریا ہویا جِدھے اکثر میجر اسحاق تے غلام نبی کلّو وی مگروں اپڑ وَیندے۔ خاص کر لاہندے منے مُصلّی چنگا چڑھیا جِدھے مُصلیاں دی وسوں ڈھیر۔ گاون جُڑے، سَے شاعری ہوئی۔ ’’گل سُن توں میری اوہ رُتیا!‘‘ آغا خاں سہوترا جھنگ تے سرگودھے دے دیہاتی مزدوراں نوں ٹھگور دیاں الائی ونجے:
جدوں ڈِٹھا ہڑپہ میں جا اکھیں، میرا پہنچے نہ وہم گمان اوتھے
چِمٹا تے ڈھولکی کھڑکاندے شانّے تے دلگیر لائلپور تے ٹوبہ ٹیک سنگھ دے سُتے دیہات گاندیاں گاہ چھوڑے:
جے میں جم مُصلّی ہوندا
میرا ناں متلّی ہوندا

سڑکاں اُتے روڑیاں کُٹے
پتھر کٹ پہاڑِیں چڑھدا
وڈیاں لوکاں نے ایہہ جاتا
مُڈھ قدیموں ساڈا بردا
وانگ شیر ایہہ سُتا ہویا
جاگے تے تھرتلی ہوندا
مُصلّی، میجر اسحاق 1970-71 وچ جیلے لِکھیا جو حوالاتی چودھری عبدالرحمان راہیں ڈاکٹر مقبول تائیں اپڑیا جہڑا میجر دا بھنئیا ہا، اوس مامے دی آکھت اُتے ایہہ ڈرامہ سید سبط الحسن ضیغم دے حوالے کیتا۔ نجم حسین سید واسطے لکھاری دا سُنیہا ہا بئی اوہ ڈرامے دی سیدھ سودھ دا بھارا چائے۔ کھیڈن توں اگدوں مُصلّی، فخر زمان چھاپے چاڑھ چھوڑیا......
آغا سہوترا ایہہ ساری کہانی بہوں پریم نال سُناوے ----
سال 1974 جدَن مُصلّی پہلی وار کھیڈیا گیا۔ جاگھ کیہڑی ہائی، چک نمبر 405 ج ب، تحصیل ٹوبہ ٹیک سنگھ تے ضلع لائلپور جہدا سارا آہر بہشتی بابے عزیز دی مشہور ’ڈرامہ پارٹی‘ کیتا ہا۔ موڈھی دے مرن مگروں مزدوراں کساناں دا ایہہ بابکا سانجھ کھاتہ ڈاکٹر عبداللہ دے گھر کھُلا رہیا۔ ڈاکٹر عبداللہ تے علی محمد بمب بابے عزیز دی اگلی پیڑھی ہائن جیہناں بابے کولوں ڈرامے راہیں انقلابی گل سوچنی تے کرنی سِکھی ۔ موروثی پور دا بابا عزیز (عبدالعزیز قاصر) کون ہویا جَیں اپنے آباد کار وسیب وچ پُرانی چلدی آرہی ’کسان کمیٹی‘ تحت ’ڈرامہ پارٹی‘ بنائی جہڑا مسلمان، سکھ تے ہندو کساناں دا رلاواں آہر ہا۔ 1947 وچ دیس دی ونڈ مگروں کسان کمیٹی اُجڑ دیاں ڈرامہ پارٹی ونجاپ گئی۔ کما دّھے بابے عزیز ہمت نہ ہاری، بابے فضل دین (پھٹّے چُک) نال رل کے ہاگس کیتے کسان کمیٹی وت جُڑ گئی۔ ہک سال ہور لگاتے 1949 وچ بابے ڈرامہ پارٹی وی بنا وکھائی۔ بابا عزیز آپ ای ڈرامہ لِکھدا، آپ ای شاعر، سازی تے گویّا وی۔ ویکھنہار چھوہر پارٹی وچ رلدے لگے گئے۔ ڈاکٹر عبداللہ تے علی محمد بمب مُڈھلے سنگی ساتھی جیہناں بابے دے مگروں ایہہ کم ٹوری رکھیا۔ اُدن ماسٹر شریف ڈرامہ پارٹی دا سیکرٹری ہا جَدن ڈاکٹر عبداللہ دے گھر مُصلّی دی ریہرسیل شروع ہوئی......
مُدت ہوئی پر آغا خاں سہوترا نوں اکھیں ڈِٹھا اِنج یاد جیوں کل دی گل ہووے----
ساڈھے چار گھنٹے ڈرامہ چلیا، ہزاراں لوک ویکھنہار جیہڑے ادّھی رات تائیں اپنی جاگھ تے بیٹھے ’مُصلّی‘ وچ کُھبے رُدھے رہے جنہاں نوں کائی خبر ناہی بئی جٹکا جیہا پر اہنا جہڑا اُنہاں دے وچکار بیٹھا، اوہ میجر اسحاق، ڈرامے دا لکھاری جیہڑا چِکے مُکے مُصلیاں دا اِنج محرم جیوں اُنہاں دے وچوں ہووے۔ جھنگ، لائلپور، ٹوبہ ٹیک سنگھ تے پیر محل، شہراں پِنڈاں دے رلے مِلے جیہڑے مزدور، کسان، کمّی تے سیپی ایس سانجھے آہر دے سِیری ساتھی، اوہ:
ڈائریکٹر----- ماسٹر طالب حسین
میک اپ مین----- اصغرمیوزک----- ریاض تے عاشق
پرامپٹر----- ادریس
سٹیج آرگنائزر----- رشید
تِن ایکٹ دے ایس ڈرامے دا کل سامان:ٹین دا ہِک صندوق، ہِک کپڑیاں دی گنڈھ، دو کاٹھ دِیاں کُرسیاں تے ہِک میز، ہِک منجی، ہک عام جیہا ریڈیو، کجھ ککھ کانھّے جنگل و کھاون کان۔ تے جیہناں کھیڈ رچائی:
فیض محمد----- رُتا
سراجدین----- صابّاں
عاصم----- سید اقتدار علی
جمیل----- بُڈھن شاہ
علی محمد بمب----- اماں
منظور نیازی----- نُورا
اصغر----- تھانیدار
امین----- سپاہی
نعیم----- نادر خاں
تُلا، مِرزا، موجدین تے پُنوں---- پتھیرے
جھنگ دا فیض محمد جہڑا رُتا بنیا، اوہ چنگا گویّا ہا جِس سازِیاں، ریاض تے عاشق، نال رل کے ڈرامے وچ کجھ صوفی شاعری، لوک گاون تے پاپولر فِلمی طرزاں اُتے شانّے، دِلگیر، علی محمد بمب تے منظور نیازی دے لکھے گیت وی گاوے جہدی اجازت ڈرامے توں اگدوں فیض محمد تے منظور نیازی میجر اسحاق کولوں منگی جہڑا بہوں مِٹیا ہویا جی، سگوں شُکر گزار ہویا،
’’ایہہ ڈرامہ تُہاڈا اپنا، جیوں جو مرضی کرو!‘‘
لائلپور دا رکشہ ڈرائیور، انقلابی شاعر، منظور نیازی ڈرامے وچ مزدور لیڈر نُورا بنیا، اوس ہیر دی طرز اُتے گاون گایا:
میں بوہڑہاں چھاں پیا نڈدا ہاں
میرے سِرتے کسے دی چھاں وی نہیں
جہڑا محل میں آپ اُساریا سی
کسے اِٹ تے میرا ناں وی نہیں
سُن کے کئی ویکھنہاراں دا روون نِکل گیا۔
ڈرامے دے گاون بدلدے رہے، موڈھی شاعراں نوں مگروں سلیم جہانگیر تے اعجاز ناصر وی رل گئے۔ سلیم جہانگیر دا ایہہ شعر بہوں مشہور ہویا جیہڑا ڈرامے وچ نُورا پڑھے:
میں ہاں جس دی کنڈھ تے اُسرے سارے تاج محل
میرا مُڑ ھکاپی کے مٹی جمدی رہی خشبو
پر میجر اسحاق بہوں خُش ہویا جَدن اپنی شاعری سناون کان آغا خاں سہوترے بانہہ چائی......
O
Part 4 link
http://www.wichaar.com/news/312/ARTICLE/32761/2017-04-13.html


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels