Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> چونویں کہانیاں >> اَچھنا گچھنا(دادا امیر حیدر انقلابی دی کہانی۔سلسلہ وار)7 ویں لڑی

اَچھنا گچھنا(دادا امیر حیدر انقلابی دی کہانی۔سلسلہ وار)7 ویں لڑی

نین سْکھ
February 19th, 2017

اَچھنا گچھنا مطلب آنا جانا۔ 90 ورہیاں دا، ست کڈھیاں ایہہ دو لفظ دادا امیر حیدر دی کہانی دا خلاصہ۔ ایہہ اک ہول ٹائمردا روز نامچہ۔ برِٹش راج وچ پچھڑے پوٹھوہار دا حال احوال تے یونائیٹڈ اِنڈیا وچ کمیونسٹ لہر دا ویروا۔ اُچیرے انقلابی آدرشاں لئی نمانے ورکر دے جوکھویں سنگھرشن دی وارتا۔ ایہہ انھیرے پندھ وچ بلدی بُجھدی جاگرتی دی لو، لمے سفراں تے قید کوٹھڑِیاں دا بیان۔

1928 وچ امیر حیدر اٹھاءِیاں دا، جدوں اوہ چودھاں ورھیاں بعدوں اپنے گراں پرتیا۔ گجر خاں ٹیشن، ریل گڈی توں اُتردیاں اوہنے آسے پاسے نِگہ ماری جتھے کجھ وی نہ بدلیا۔ بازاروں اوس دومن گُڑ خرید لیتا، اُوٹھ اُتے لدھوا کے چائیں چائیں گراں نوں چل پیا۔ آؤندے نوں رحمان ویکھ لیا، جیہڑا اوہدا رِشتے دار تے سکول دا جماعتی وی، اوہ اوہنوں مِلیا پِچھوں، پہلاں اوہنے گراں وچ رَولا پا دِتا،
’’امیر حیدر امیر حیدر!‘
ماں تے بھین خُشی نال جھلیاں ہوگئیاں، روندیاں پیاراں نال مِلیاں۔ ہانی جپِھیاں پاون، بزرگ بابے سِر اُتے ہتھ پھیرن، بُڈِھیاں مائیاں مُنہ متھّا چُمن تے بال اگانہہ ہو ہو پیار لیندے رہے۔ گُڑ کھاندیاں گراءِیاں دِیاں اکھیاں وچ کوئی سوال۔ ماں اوہنوں دسیا کہ اوہنے خط وچ لِکھیا سی کہ اوہ اوہناں واسطے کجھ لے کے آسی جیہڑا اوہناں کدی سوچیا وی نہ۔
’’انقلاب جیہڑا سبھ ظلم مُکاسی !‘‘
لوکاں انقلاب دا لفظ پہلی وار سُنیا، رحمان سیانا بندہ، سارے اوہدے ول ویکھن لگ پئے۔ رحمان امیر حیدر کولوں انقلاب سمجھدار رہیا، سُن رہے کرم داد آکھیا،
’’امیر حیدر، توں انقلاب نہیں، انقلاب نی گل لئی کے اچھیا!‘‘
امیر حیدر سچ سُن کے پریشان ہویا، ماں پُتر دا متھا چُمدیا،
’’کجھ اچھیا کہ نہیں، میرا پُتر آئی گیا، ایہدے توں وڈی خُشی کیہ!‘‘
امیر حیدر سارے گراں نوں مِل لیا پر سردارنی کوئی نہ دِسّی۔ اوہدی بھین نُور اوہنوں دسیا کہ سردار دے مرن پِچھوں سردارنی دی قید ہور سخت ہوگئی۔ مترئے پُتراں اوہنوں نوکرانی بناکے رکھیا ہویا، دِنے راتیں وچاری ٹنگی رہوے۔ بھین دے گھر امیر حیدر سردارنی نوں مِلیا۔ اوس دُکھیاری اوہنوں ایہہ وی چیتے نہ کرایا،
’’میں جے اپنے پیو ناپُتر، تیکی سردارنی قید توں چُھڑوائی کے رہساں!‘‘
امیر حیدر سردارنی نوں تسلّی دِتی،
’’انقلاب آسی تے سارے ظُلم مُکی وَیسن!‘‘
سردارنی اِنج مُسکرائی جیوں اوہنوں یقین کوئی نہ۔ امیر حیدر سردارنی نوں انقلاب سمجھاندا رہندا تے اوہ اگوں ہسدیاں اوہنوں اپنی گل گاوناں راہیں سُناوے جیہناں وچ کم تے وچھوڑا رلے مِلے:
گھاہ پئی کپنی آں
لوکاں بھانے گھاہ کپدی، راہ ماہیے دا تکنی آں
تے
سِکدی مرگئی آں، مینڈا ڈھول دُعائیں جوگا
____
گڈی نِیاں دو لَیناں
جتھے ماہی یاد پوے
اُتھے بہی کہ روئی وَیناں
چھلاّ مینڈا جی ڈھولا، کوئی کنک صفا کیتی
قبر تے لِکھ وَیساں، نہیں ڈھول وفا کیتی
____
چھلاّ آیا پارنا
پِیپا چاڑھیا کھارنا
اندر بہہ کے رونی آں
چولا یار دا دھونی آں
____
اُچی ماڑی تے دُدھ پئی رِڑکاں
میکوں سارے ٹبرنِیاں جھِڑکاں
نہیوں گزراہ ڈھول جانی
لوکاں نے طعنے میں نہیوں ساہنی
امیر حیدر دھیان ماریا تے سارے پوٹھوہار وچ محنت دے مُڑھکے نال جُدائیاں دی فصل پک رہی.....
چھُٹی مُک گئی، انقلاب دی لگن ہور پکیری۔ گراں توں پرتدیاں امیر حیدر اپنے پاسپورٹ دے کاغذ ذیلدار، مال افسر تے تھانیدار کولوں تصدیق کروالئے۔ مجسٹریٹ دا ٹھپہّ ضروری جیہدے لئی اوہنوں راولپنڈی جانا پیا۔ کچہری اپڑیا جتھے مقدمے بازاں دی بھِیڑ، عدالتاں چوں آوازاں پے رہیاں۔ اوہنوں اوہ ویلا چیتے آیا جدوں پوٹھوہار وچ لوک آپسی جھگڑے آپ نبھیڑدے،تھانے کچہری جانا اپنی تے اپنے گراں دی ہار تے بدنامی سمجھدے۔ امیر حیدر مجسٹریٹ نوں مِلنا چاہوے، عدالتی اہل کا ر اوہنوں نیڑے نہ لگن دیوے۔ اوہ حمام تے گیا، مُنہ دھوتا تے شیو کرائی۔ صندوق چوں اپنا پینٹ کوٹ کڈھیا، ٹائی لائی، پیرِیں بوٹ تے سِر اُتے ہیٹ۔ہُن گیا تے عدالتی اہل کار سلُوٹ مارکے اوہنوں مجسٹریٹ کول لے گیا۔ انگریز دی ایہہ غلامی اوہنے بمبئی توں توں آؤندیاں سارے اِنڈیا وچ ویکھی.....
O
چھویں لڑی دا لنک
http://www.wichaar.com/news/312/ARTICLE/32393/2017-02-18.html
نین سکھ پنجابی لکھاری نیں اتے انہاں نوں ڈھاہاں انترنیشنل ایوارڈ وی ملیا سی۔ انہاں دی تازہ کہانیاں دی کتاب ’’شہید؟‘‘ بارے اج کل گل بات ہو رہی ہے۔ایہہ انہاں دی نویں کہانی جے۔اوہ ہن تیک پنج پنجابی کتاباں لکھ چکے نیں، ترے کہانیاں دی کتاباں نیں اتے اک شاعری تے اک ناول۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels