Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> سعادت حسن منٹو >> سعادت حسن منٹو: "کھول دے!"

سعادت حسن منٹو: "کھول دے!"

سعادت حسن منٹو
June 25th, 2009
3 / 5 (2 Votes)
امبرسروں اچیچی ریل گڈی دوپہرے دو وجے چلی تے اٹھ گھنٹیاں مگروں مغلپورے اپڑی۔ راہ وچ کئی بندے مارے گئے۔ کئی پھٹڑ ہوئے تے کجھ ایدھر اودھر گواچ گئے۔
سویرے دس وجے ۔۔۔۔۔۔ کیمپ دی ٹھنڈی سیت بھوئیں تے جدوں سراج الدین نے اکھ اُگھڑی اتے چار چفیرے بندیاں ، زنانیاں تے نیانیاں دا ٹھاٹھاں ماردا سمندر ویکھیا تے اوہدے طور ہور وی بھوں گئے۔
واہوا چر اوہ اسمان ول جھؤر لائی ویکھدا رہیا۔ انج تے کیمپ وچ ہر پاسے کھپ پئی ہوئی سی اوہدے کنیں کجھ وی نہیں سی پئے رہیا۔ کوئی ویکھدا تے اوہنوں انج جاپدا جیویں ڈونگھی سوچ وچ کھبھا ہویا اے۔ پر انج ہے نہیں سی۔ اوہدے طور بھوں گئے سن تے اوہدا سارا پنڈا جیویں ہوا وچ لمک رہیا سی۔
میلے جہے اسمان ول تکدیاں بنا کسے ارادے دے ویکھدیاں ویکھدیاں سراج الدین دیاں نظراں سورج تے پئیاں۔ چبھدا چانن اوہدے وجود دی پور پور وچ لتھ گیا تے اوہنوں سرت آ گئی۔ ہیٹھ اُتے اوہدے دماغ وچ کئی مورتاں دوڑ گئیاں۔ لُٹ۔۔۔۔۔ اگ ۔۔۔۔۔ بھڑتھو ۔۔۔۔۔۔۔ سٹیشن ۔۔۔۔۔۔ گولیاں ۔۔۔۔۔۔۔ ر۔۔۔۔۔۔۔ رات اتے سکینہ ۔۔۔۔۔۔۔ سراج الدین اُبھڑواہے اُٹھ کھلوتا تے کملیاں وانگ اوہنے اپنے آل دوالے وگدے انسانی سمندر نوں کھنگھالنا شروع کیتا۔
پورے تن گھنٹے اور '' سکینہ ، سکینہ'' دیاں واجاں لاؤندا کیمپ دی کھیہ چھاندا رہیا پر اوہنوں اپنی جوان دھی دی کوئی سُوہ نہ لبھی۔ چار چفیرے ہاہا کار مچی ہوئی سی ۔۔۔۔۔ کوئی اپنا نیانا لبھ رہیا سی، کوئی ماں، کوئی تیویں تے کوئی دھی ۔۔۔۔۔۔۔۔ سراج الدین تھک ہار کے اک پاسے بیٹھ گیا تے حافظے تے زور پا کے سوچن لگا پئی سکینہ کدوں تے کس تھاں اوہدے توں وچھڑی سی۔ پر سوچدیاں سوچدیاں اوہدا دھیان سکینہ دی ماں دی لوتھ تے جا ٹکدا جیہدیاں ساریاں آندراں باہر نکلیاں ہوئیاں سن تے اس توں اگے اوہدی سوچ جواب دے جاندی سی۔

سکینہ دی ماں مر گئی سی۔ اوہنے سراج الدین دیاں اکھاں دے ساہمنے دم دتے سن، پر سکینہ کتھے سی جیہدے بارے اوہدی مردی ہوئی ماں نے آکھیا سی ''مینوں چھڈ تے سکینہ نوں لے کے چھیتی ایتھوں نس جا''

سکینہ اوہدے نال ای سی، دوہیں ننگے پیریں نس رہے سن۔ سکینہ دی چُنی لیہہ گئی سی اوہنوں چکن لئی اوہنے رکنا چاہیا تے سکینہ نے چیکدیاں آکھیا سی '' ابا جی ۔۔۔۔۔ چھڈو ایہنوں۔'' ایہہ سوچدیاں اوہنے اپنے کوٹ دی اُبھری ہوئی جیب ول جھاتی ماری تے ہاتھ پا کے اوہدے وچوں اک کپڑا کڈھ لیا ۔۔۔۔۔۔۔ ایہہ سکینہ دی اوہو ای چُنی سی ۔۔۔۔۔۔۔ پر سکینہ کتھے سی؟

سراج الدین نے اپنے تھکے ہوئے دماغ تے بڑا زور پایا۔ پر اوہدی سمجھ کجھ نہ آیا ۔۔۔۔ اوہ سکینہ نوں اسٹیشن تیکر لے آیا سی؟ ۔۔۔۔۔ اوہ گڈی تے وچ اوہدے نال ای چڑھی سی؟ راہ وچ جدوں گڈی روکی گئی سی تے بلوائی اندر وڑ آئے سن تے اوہ بے سُرت ہو گیا سی جیہڑا اوہ سکینہ نوں چک کے لے گئے؟

سراج الدین دے دماغ وچ سوال ای سوال سن جواب کوئی وی نہیں سی۔ اوہنوں ہمدردی دی لوڑ سی۔۔۔۔۔۔ سراج الدین دا دل رون نوں کیتا پر اکھاں اوہدا ساتھ نہ دتا۔ ہنجھو خورے کتھے گواچ گئے سن۔

چھ دیہاڑیاں مگروں جدوں حالات کجھ ٹھیک ہوئے تے سراج اوہناں لوکاں نال ملیا جیہڑے اوہدی مدد لئی راضی سن۔ اٹھ گبھرو سن جیہناں دے کول لاری تے بندوقاں سن۔ سراج الدین نے اوہناں نوں لکھ لکھ اسیساں دتیاں تے سکینہ دا مہاندرہ دسیا:

''گورا رنگ اے تے بہت ای سوہنی اے ۔۔۔۔ میرے تے نہیں اپنی ماں تے گئی سی ۔۔۔۔ عمر ستاراں ورھے دے نیڑے اے ۔۔۔۔۔۔۔ اکھاں وڈیاں وڈیاں ۔۔۔۔۔۔ کالے شاہ وال، سجی گلھ تے موٹا سارا تل ۔۔۔۔۔۔ میری اکو اک دھی اے ۔۔۔۔۔ لبھ لیاؤ رب تہاڈا بھلا کرے''

رضا کار گبھرواں نے بڑے جذبے نال بڈھے سراج الدین نوں پک کروایا پئی جے اوہدی دھی جیوندی ہوئی تے اوہ کجھ ای دیہاڑیاں وچ اوہدے کول ہووے گی۔

اٹھو گبھرو جان تلی تے دھر کے امبرسر گئے۔ کئی زنانیاں تے کئی نیانیاں نوں اوہناں نے کڈھ کڈھ کے راکھویاں تھاہراں تے پجایا۔ دس دن ٹپ گئے پر اوہناں نوں سکینہ کدھرے نہ لبھی۔

اک دیہاڑے اوہ ایسے سیوا لئی لاری تے امبرسر جا رہے سن تے چھ ہرنہ دے نیڑے سڑک تے اک کڑی اوہناں دی نظریں پئی۔ لاری دی واج نال اوہ تربھک گئی تے نسن لگ پئی۔ رضا کاراں نے موٹر کھلہار لئی تے سارے دے سارے اوہدے مگر نسے تے اک کھیت وچ جا نپی۔ ویکھیا تے بڑی سوہنی سی، سجی گلھ تے موٹا تل سی۔ اک منڈے نے اوہنوں آکھیا گھابر نہ، تیرا ناں سکینہ اے؟ کڑی ہور پیلی پھٹک پئے گئی پر جدوں ساریاں اوہنوں دھرواسا دتا تے اوہدا جھاکا لتھا تے اوہنے من لیا پئی اوہ سراج الدین دی دھی سکینہ اے۔ اٹھاں جنیاں نے ہر طرحاں سکینہ نوں پرچایا، اوہنوں کھانا کھوایا، ددھ پلایا تے لاری تے بٹھا لیا۔ اک نے اپنا کوٹ لاہ کے اوہنوں دے دتا۔ کیوں جو سر تے چُنی نہ ہون پاروں اوہدا چت بھیڑا پئے رہیا سی تے گھڑی مُڑی چھاتی نوں باہواں نال ڈھکن دا جتن کر رہی سی۔

کئی دیہاڑے لنگھ گئے ۔۔۔۔۔ سراج الدین نوں سکینہ دی کوئی سُوہ نہ لبھی اوہ سارا دن وکھو وکھ کیمپاں تے دفتراں دے گیڑے ماردا رہندا۔ پر کدھرے وی اوہدی دھی دا پتہ تھوہ نہ لگا۔ راتیں اوہ بڑا چر اوہناں رضا کاراں دی کامیابی دیاں دعاواں منگدا رہندا۔ جیہناں اوہنوں پک کروایا سی پئی ''جے سکینہ جیوندی ہوئی تے کجھ ای دناں وچ اوہ اوہنوں لبھ لیاؤن گے۔''

اک دیہاڑے سراج الدین نے کیمپ وچ اوہناں رضا کاراں نوں ویکھیا۔ لاری وچ بیٹھے سن۔ سراج الدین نسا نسا اوہناں دے کول گیا۔ لاری چلن ای لگی سی تے اوہنے پچھیا۔ ''پُتر! میری سکینہ دا کجھ پتہ لگا؟''
سارے اک اوازے بولے ''لگ جاوے گا'' تے لاری تُر پئی۔

سراج الدین نے اکواری فیر ایہناں گبھرواں دی کامیابی لئی دعا منگی تے اوہدا جی کسے حد تیکر ہولا ہو گیا۔

نماشیں جتھے سراج الدین بیٹھا سی اوہدے نیڑے ای کجھ گڑ بڑ ہوئی، چار بندے کجھ چُکی لیا رہے سن۔ اوہنے پچھیا تے پتہ لگا پئی اک کڑی ریلوے لائناں دے کول بے سُرت پئی سی، لوک اوہنوں چُکی لیا رہے ہین۔ سراج الدین پچھے پچھے تُر پیا۔ لوکاں کڑی نوں ہسپتال والیاں دے سپرد کیتا تے راہ پئے۔

کجھ چر اور ایسے ای ہسپتال دے باہر گڈے لکڑ دے کھمبے نال لگ کے کھلوتا رہیا۔ فیر ہولی ہولی اندر چلا گیا، کمرے وچ کوئی وی نہیں سی۔ اک اسٹریچر سی۔ جیہدے تے اک لوتھ پئی سی۔ سراج الدین نکے نکے پیر پُٹدا اوہدے ول نوں ہویا۔ اکواری کمرے وچ چانن ہو گیا تے سراج الدین نے لوتھ دے پیلے منہ تے چمکدا ہویا تل ویکھیا تے بھبھ ماری ''سکینہ''

ڈاکٹر جیہنے کمرے وچ چانن کیتا سی سراج الدین نوں پچھن لگا ''کیہ گل اے؟''
سراج الدین دے سنگھ وچوں اینا ای نکل سکیا '' جی میں ۔۔۔۔۔ جی میں ایہدا پیو آں''
ڈاکٹر نے اسٹیریچر تے پڑی لوتھ ول ویکھیا، اوہدی نبض ویکھی تے سراج الدین نوں آکھیا '' باری کھول دے''
سکینہ دے مردہ پنڈے وچ ہل جل ہوئی، اوہنے مرے مرے ہتھاں نال نالا کھولیا تے ستھن بیٹھاں نوں کر دتی۔ بڈھا سراج الدین خوشی نال چیکیا '' جیوندی اے ۔۔۔۔۔۔۔ میری دھی جیوندی اے ۔۔۔۔۔۔''
ڈاکٹر سر توں پیراں تائیں مڑھکیو مڑھکی ہو گیا۔

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels