Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> جیون کتھا >> جیون کتھا: چاچا بوڑھ

جیون کتھا: چاچا بوڑھ

September 10th, 2008
5 / 5 (1 Votes)
چاچے الٰہی بخش نے رمکے رمکے گلی وچوں ٹردیاں ساڈے ویہڑے وچ یاں باہرلی بیٹھک وچ جتھے وی میرے پیو نے ہونا، اوتھے پُج جانا۔ پیو دے ساہمنے والی منجی تے بہہ کے حقہ چھکنا تے کہنا ''لے بئی جواناں! لیا کتاب، اج اگیوں پڑھیئے''۔ جے کر پیو نے گھر نہ ہونا تے چاچے نے ساڈی ماں کول ہی بہہ کے حقہ چھکدیاں رہنا تے اپنے جوٹی وال یعنی میرے پیو نوں اڈیکنا۔

چاچا الٰہی بخش نکے فریم دا بندہ سی، رنگ واہو پکا جہیا، ادھ مٹھ چٹی داڑھی، سر تے خاص ارائیاں والی ولیھٹی ہوئی پگ۔ چاچے دے نکے وجود نوں ویکھ کے ایہہ نہیں سی لگدا جو ایس بندے نے گنجی بار دے تھل وچ جنگل صاف کر کے پنجھیاں کلیاں دا مربع زمین تیار کیتی ہووے گی تے کوٹھے جنی اُچی سوہنی سلکھنی چاچی وچوں ست اٹھ برچھیاں ورگے منڈے جمے ہوون گے۔ پر چاچا ایہہ سب کجھ بھگتا بیٹھا سی۔ پر اپنی ہوش وچ میں اوہنوں کم کردیاں نہیں ویکھیا، بس نماز پڑھ چھڈنی، حقہ چھکنا تے کتاباں پڑھنیاں۔

چاچا کتاباں دا بڑا پاڑھا سی پر اوہ چھڑا پنجابی ہی پڑھدا سی۔ چاچے نوں اردو دی اک سطر وی پڑھنی نہیں سی آؤندی۔ ہن تے پتہ نہیں پر کجھ تریہہ چالیہہ سال پہلاں پنڈاں وچ ایہو جہے کئی بندے ہوندے سن جیہڑے پنجابی پڑھدے سن پر اُردو دا اک حرف نہیں سی جاندے۔ ہن تے پنڈاں وچ ماملہ اُلٹ ہے۔ پنجابی پڑھن دا پچھو تے لگدا ہے کوئی جُگت کر دتی یاں کسے نوں ٹھونہا لڑا دتا۔

میرے پیو دی تے چاچے دی سنگت پتہ نہیں کنی پرانی سی پر میں جد اکھ کھولی تے چاچے نوں تقریباً روز ساڈے گھر آ کے پیو نوں کہندیاں سنیا ''کیہ پڑھیئے بئی جواناں اج۔ یاں لیا بئی جواناں اگو مکایئے'' چاچا اک کتاب شروع کر دیندا سی تے جتھوں تیکر پڑھی گئی اوتھے کسے پکھو دا کھنب رکھ دیندا سی۔ چاچے نے پنجابی دی ہر وڈی کتاب میرے پیو نوں پڑھ کے سنائی سی تے کئی کتاباں تے کئی کئی واری پڑھیاں گئیاں۔

ہیر وارث شاہ، مولوی غلام رسول دی یوسف زلیخا تے داستان امیر حمزہ چاچے تے میرے پیو دیاں خاص پسند سن۔ یوسف دے پردیسی ہوون ویلے مولوی صاحب نے جو وین لکھے ہین اوہ مینوں کدی نہیں بھل سکدے کیوں جو اوہ سن کے میرا پیو بہت روندا ہوندا سی۔ اوہنوں اپنی نکی عمرے یتیمی تے اپنی چاچی دے بھیڑے ورتارے یاد آؤندے سن۔ اوہناں سطراں وچ کجھ اجیہا درد سی جو سانوں سارے بھین بھراواں نوں تے ساڈی ماں وی کئی صفحے زبانی یاد سن۔ اج وی ایہہ لکھدیاں میریاں اکھاں وچ اتھرو نیں۔

 

 لکھاری دے والد مہر غلام محمد

گھر وچ امیر حمزہ دی داستان نہیں سی ہوندی۔ میرے پیو نے پنڈ دے شُو میکر رُلدو غلام محمد کولوں لہوروں چارے جلداں وچ منگوائی تے پکے گتے تے چم دی جلد کروائی۔ اوہ اجے وی میرے بھرا کول ہونی چاہیدی اے۔ پھیر جیس قصے دی دس پینی، جیویں ڈھول سمی، پورن بھگت وغیرہ، اوہ یاں تے رُلدو کولوں منگوائی جانی تے یاں فیر پیو نے ساون بھادوں وچ لگن والے آکھن شاہ دے یاں کسے دوجے میلے توں خرید کے لیاؤنی۔ اوہناں دناں وچ میلیاں تے کتاباں دیاں دکاناں وی لگدیاں ہوندیاں سن جتھے کشمیری بازار دی چھپی ہر کتاب مل جاندی سی۔

چاچا اپنی نمی جہی ادھ سری آواز نال مٹھا مٹھا کئی کئی گھنٹے پڑھدا رہندا سی۔ اودوں لگدا سی چاچے دا رہاء کیوں نہیں تے اوہدی واج ہی نہیں نکلدی پر ہن یاد آؤندا اے جے چاچا اُچی رہاء وچ گاؤندا تے اوہ اینے گھنٹے پڑھ وی نہیں سکدا سی۔ اسیں چاچے دی نمی ادھ سری واج وچ سب کتاباں بہہ کے سُنیاں۔ ایس پکھ توں شاید چاچے جناں وڈا ساڈا کوئی استاد نہیں سی۔

چاچے کولوں سن سن کے سانوں چاراں بھین بھراواں نوں پنجابی پڑھنا آ گیا ہویا سی۔ کدی کدی چاچے نے بیمار ہو جانا یاں واہنڈے چلے جانا (جیہڑا ٹانواں ہی ہوندا سی) تے ساڈے پیو نے سانوں کتاب پڑھن تے لا لینا۔ اوہ پڑھ نہیں سی سکدا پر اوس نوں روز سُنن دا اونا ہی نشہ سی جنا حقے تمباکو دا۔ میرا خیال ہے جد تائیں کجھ سن نہ لیندا اوس نوں نیندر نہیں سی آؤندی۔ اوہدے ایس نشے پاروں اسیں وی پنجابی دیاں گھٹو گھٹ ساریاں کتاباں پڑھ گئے ساں۔

محرم دے دناں وچ گھر وچ قصے نہیں 'جنگ نامے' پڑھے جاندے سن۔ پتہ نہیں کیہ گل سی چاچا 'جنگ نامے' نہیں سی پڑھدا ہوندا۔ اوہناں دناں وچ یاں تے اوہ آؤندا ہی گھٹ تے یاں فیر آ کے حقہ چھکدا رہندا۔ جنگ نامے پڑھن دی وڈی ذمے واری میریاں بھیناں دی سی۔ اوہناں دی آواز چنگی تے مٹھی سی۔ میں وی کئی واری پڑھدا ساں، پر ہولی ہولی میں اپنے آپ نوں وڈے نعت خواناں وچ سمجھن لگ پیا ساں۔ ایس لئی جنگ نامے پڑھنا بھیناں دا ہی کم رہ گیا سی۔ پر ایہہ سب سانوں دین سی چاچے الٰہی بخش تے ساڈے ماں پیو دی۔ ایہہ وی دین ہے جیہڑی ہور کتوں نہیں سی مل سکدی سانوں ایس زمانے وی۔

اج لگدا ہے چاچا الٰہی بخش تے میرا پیو مہر گاما سینی پنڈ وچ جڑاں گڈی بوڑھ سن، اصلی تے وڈے بوڑھ۔ اوہ دوہیں ہولی ہولی ساڈے سراں تے کھلر گئے سن، نگھ وی دیندے سن تے لوڑ ویلے ٹھنڈ وی پچاؤندے سن۔ اوہناں دا کوئی اعلان کوئی متا نہیں سی، بس اپنی روح نوں اپنی دھرتی دی سوگندھ وچ ولیھٹی رکھنا اوہناں دا حیاتی ڈھنگ سی۔۔۔۔

میں ایہہ سوال کئی واری پُچھنا ''کیہ اوہ ان پڑھ سن؟ کیہ اوہ سوجھوان نہیں سن؟''
کیہ خیال ہے تہاڈا؟؟



بُرج جیہدی وجہ توں پنڈ بُرج والہ اکھواؤندا ہے


Share |


 

Depacco.com


 

 

Visitors Comments

Name:خاور کھوکھر
Date:11th September

Comment: میں تے محفلاں وچ وی اگھ ناں ہونا واں کہ او ساڈے وڈے وڈیرے جہڑے سکولاں وچ تے نہیں سن پڑھے پر ہے سن بڑے سیانے ـ
اور پرھے وچ بھ کے او گویڑ کڈے سن جیہڑے اج دے جج وی نہیں کڈھ سکدے
میں جدوں تک اپنے پنڈ وچوں باہر نہیں ساں نکلیا میں سمجھدا ساں کہ ساری دنیا دے بابے ناظرہ قران تے پنجابی دیاں کتاباں پڑھ لیندے نیں پاویں سکولے نہیں گئے ہوندے
پر
باہر نکل کے ویکھیا کہ شہراں دے جماندرو منڈے ایسے وی ہین جو ناظرھ قران وی نہیں پڑھ سکدے
تے پنجابی نوں تے سمجدے ای اک دیسی جہی چیز نے ـ
جیہڑیاں گلاں تساں لکھیاں نے اے ساریاں میں وی اپنے نانکے گھر وچ ویکھیاں نے ـ میرے ناسنکے پنڈ وچ ای سن تے رات نوں فقیراں دا بابا اؤندا سی باقی وی سارے محلے دے لوک آ جاندے سن کتاب سنن لیے ـ
اے گلاں یاد اوندیاں نے تے ہک وچ ایک کھج جہی پیندی اے ـ


Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels