Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> جیون کتھا >> ڈاکٹرپرویز ہُود بھائی دی ہڈ بیتی،آپدی زبانی (تریجی لڑی)

ڈاکٹرپرویز ہُود بھائی دی ہڈ بیتی،آپدی زبانی (تریجی لڑی)

پرویز ہود بھائی، پنجابی روپ۔وچار
July 1st, 2017

اوہناں چوں اک اقبال احمد سن۔ ایہہ 1971 دی گل ہے جدوں میں انہاں نال پہلی وار اوس وقت ملیا جدوں اوہناں نے ’’ویتنام دی جنگ‘‘ دے موضوع تے اک تقریر کیتی سی۔ جدوں انہاں نوں پہلی وار بولدے ہوئے سُنیا تے مینوں اینج لگا جیویں مینوں کوئی سپ سنگھ گیا ہوئے۔ انہاں نے بڑے زور دار طریقے نال ویتنامیاں دی تکلیفاں تے امریکیاں دی ویتنام وچ کارپٹ بمباری دا نقشہ کھیچ کے رکھ دتا۔ دوجی شخصیت جیہنے مینوں متاثر کیتا اوہ نوم چومسکی ہے۔ میں دوروں دوروں اوہناں نوں ویہنا ساں۔ ایہہ اوہ حالات تے اوہ لوک سن جیہناں نے مینوں بے پناہ متاثر کیتا۔ اودوں میں اپنے آپ نوں امریکی معاشرت وچ بالکل اجنبی محسوس کرن لگا۔ ایتھوں تک کہ میں کھبے بازو (لیفٹ وِنگ) دے ریڈیکل مارکسیاں توں وی اجنبیت محسوس کرن لگا جیہناں دے نال میں نظریاتی طور تے متفق سی۔ انہاں دے نال وی سماجی طور تے میں خود نوں اوپرا محسوس کردا سی۔ اک زمانہ سی جدوں میں انہاں نوں (مارکسیاں نوں) ’’ایم آئی ٹی دے اکوپیشنز‘‘ وچ جائن کیتا سی تے اسی عمارتاں تے قبضہ کرکے اوہناں دی ایٹ نال ایٹ وجا دتی سی تے پلس نے سانوں گھیر لیا سی تے مینوں یونیورسٹی دے پردھان نے خود آکے دھمکی دتی سی کہ اوہ مینوں کڈھ دے گا۔ میں ڈرگیا سی پر اوس وقت کجھ نہیں کرسکدا سی۔ لوکاں دا ہجوم میرے پچھے سی۔ اچانک مینوں لوکاں نے اگے نوں دھکا دتا تے اوسے وقت اسی گولی چلن دی آواز سُنی۔ پلس افسر نے شاید ہوائی فائرنگ کیتی سی۔ گھبراہٹ نال سب دوڑ لاگئے۔ بحرحال میں بچ گیا۔ سیاسی تبدیلی دے نال نال میں فزکس نال وی محبت وچ مبتلا ہوچکیا سی۔ پاکستان جاکے میں انجینئرنگ کرنا چاہندا سی۔ میں ’’ریڈیو ٹرانسمیٹرز‘‘بنان تے ’’آپٹکل کمیونکیشن ڈیوائسز‘‘ بنان لئی بس میں دایوانہ سی۔ اصل وچ الیکٹرانکس میرے خواباں چوں اک سی پر جدوں میں ایم آئی ٹی پہنچیا تے میں اچانک الیکٹرانکس وچ دلچسپی گنوا دتی۔ میری ایہہ دلچسپی زیادہ تجریدی موضوعات دے نال بدل گئی، مثلاً زمانے دی نیچر کیہ ہے؟ مکان دی نیچر کیہ ہے؟ تے اسی طراں بعض لوکاں نال ملنا، جس طراں فلپ موریسن (Phillip Morrison) نے مینوں واقعی متاثر کیتا۔ ایس وقت وچ سوچیا سی کہ فزکس توں زیادہ کوئی شئے خوبصورت نہیں ہے۔ میں بہت زیادہ محنت نال پڑھیا تے بہت زیادہ محنت نال کم کیتا تے اپنے گھروالیاں دی مالی مدد لئی گھر وی پیسے گھلنا شروع کیتے۔ کم تے تعلیم توں ہٹ کے میری کوئی زندگی نہیں سی۔ میں کم تے پڑھائی نوں ملاکے اک دن وچ اٹھارہ گھنٹے تے ہفتے وچ ست دن مصروف رہندا سی۔ میں ایس توں ہٹ کے کجھ کرنا وی نہیں چاہندا سی۔ میں چاہندا سی کہ میں اپنی تعلیم کراں، ڈگریاں حاصل کراں تے واپس پاکستان جاکے انقلاب دا حصہ بناں۔ میں روایتی، مذہبی تے ایتھوں تک کہ سماجی اداریاں نوں پچھے چھڈ آیا سی۔ ہن مینوں اوہناں نال کوئی سروکار نہیں سی۔ تے میں ’’پاکستان سٹوڈنٹس فیڈریشن‘‘ دا صدر سی پر مینوں فیر وی انہاں دے نال شدید سیاسی اختلافات سن، خاص طور بنگلہ دیش دے مسئلہ تے۔ ایہہ سب تلخ سی۔ اسی جدوں وی ملدے سی اسی غصے وچ ہوندے ساں۔ مینوں لگدا سی کہ اسی بنگلہ دیش وچ بنگالیاں دی نسل ہی مُکا دینا چاہندے ہاں۔ میں پاکستان آنا چاہندا سی تے ایتھے دی سیاست وچ شامل ہوند چاہندا سی۔ مینوں امریکہ توں جذباتی قسم دی نفرت سی۔ ہن جدوں ماضی نوں پھرولدا واں تے مینوں سمجھ نہیں آندی کہ میں امریکہ نال اینی شدت نال نفرت کیوں کردا سی۔ میں سوچدا سی کہ سارے دے سارے امریکی رل کے ویتنام نوں مٹان تے تُلے ہوئے نیں۔ مینوں یاد ہے جدوں صدر نِکسن نے ’’ہنوئی‘‘ تے بم ڈھیگن دی خبراں سُنایاں تے میں ٹُٹ گیا تے رونا شروع کردتا۔
ایس واقعے نے مینوں جذباتی طور تے بہت اوکھا کردتا۔ ہن میں مزید امریکہ وچ نہیں رہ سکدا سی تے اوتھوں نکلنا چاہندا سی۔ میں اپنے سیاسی فلسفہ وچ مارکسی سی۔ مینوں یقین سی کہ سوشلزم تے فیر کمیونزم ساڈے معاشرے لئی اگے ودھن دا واحد حل ہے۔ 1973 وچ جدوں دو بی ایس تے ایم ایس سی دی ڈگری حاصل کرچکیا سی تے اوہناں دناں وچ میں پاکستان ایمبیسی دے بُلیٹین وچ اک اشتہار ویکھیا۔ اسلام آباد یونیورسٹی وچ اک آسامی خالی سی۔ اوس وقت اوس یونیورسٹی داناں قائداعظم یونیورسٹی نہیں سی۔ میں درخاست دتی، مینوں دعوت آئی تے میں ٹرین دے ذریعے واشگٹن پہنچیا۔ اوہ رات میں اک پارک وچ گزاری تے اگلی صبح پاکستان ایمبیسی انٹرویو لئی چلا گیا۔ اوہناں نے مینوں اک ہی سوال کیتا ’’تسی کڈی تنخوا لینا چاہندے ہو؟‘‘ میں جواب دتا ’’جو مناسب ہوئے‘‘۔ اوہناں نے آکھیا کہ تُہاڈی نوکری پکی۔ میں بوسٹن واپس آیا، دومہینے بعد مینوں لیٹر ملیا جس وچ لکھیا سی کہ مینوں اسلام آباد وچ اسسٹنٹ پروفیسر لادتا گیاہے تے میری تنخواہ ماہانہ ست سو روپے ہوئے گی۔ اوس وقت مینوں رقم دی پرواہ نہیں سی۔ میں اوہ لیٹر بے دھیانی نال اپنی کسی کتاب وچ رکھ دتاتے فیر اینج ہویا کہ جدوں میں اپنی کتاباں ویچیاں تے اوہ لیٹر وی انہاں دے نال چلاگیا۔ جدوں میں پاکستان واپس آیا تے میں اپنی زندگی وچ پہلی وار اسلام آباد گیا۔ میں فزکس ڈیپارٹمنٹ گیا تے چیئرمین دے دفتر وچ حاضری دتی۔ چیئرمین نے مینوں پُچھیا۔
توں کون اے؟ میں جواب دتا:مینوں فزکس ڈیپارٹمنٹ وچ اسسٹنٹ پروفیسر بھرتی کیتا گیا ہے
چیئرمین نے پُچھیا:پر تینوں کس نے بھرتی کیتا ہے؟ تیرا لیٹر کتھے ہے؟
میں جواب دتا لیٹر تے گم ہوگیا ہے۔چیئرمین نے آکھیا آئی ایم سوری! میں تیری کوئی مدد نہیں کرسکدا
فیر وائس چانسلر کنیز یوسف دے کول گیا۔ اوہ بہت تعاون کرن والی آفیسر سی۔ اوہناں نے آکھیا: ویلکم ٹو یونیورسٹی! میں سُنیا ہے کہ تساں لیفٹسٹ ہو۔ ایتھے جماعت(اسلامی جمعیت طلبا) دی وجہ توں سانوں بڑیاں اوکڑاں نیں۔ ہوسکدا ہے توں ساڈی کجھ مدد کرسکیں۔فیر کجھ دیر خموشی توں بعد دوبارہ آکھیا میں چاہندی ہاں کہ تُسی ایس یونیورسٹی نوں ایم آئی ٹی ورگا بنادیو!
مین سوچیا واہ! کیہ چلینج ہے؟
انہاں نے مینوں ایہہ دس کے بھرتی کرلیا ہے تے واپس چیئرمین دے کول گھلیا۔ چیئرمین مینوں قبول نہیں کرنا چاہندا سی۔ ایس نے آکھیا: توں وائس چانسلر دا ایجنٹ اے
مینوں عجیب جیہی حیرانی ہوئی۔
Link of Part 2
http://www.wichaar.com/news/281/ARTICLE/33236/2017-06-29.html


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels