Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> نوری >> نوری :جنازہ

نوری :جنازہ

انور علی
May 1st, 2008

جنازہ

مویا بندہ جیوندے کولوں بھارا کیوں ہوندا ؟
"کلمہ شہادت "
جنازے نوں مونڈھا دینا ٹھیک۔ پر دوجے نوں دھکا دینا کتھے دی شرافت اے۔ بہتا موہری!
"کلمہ شہادت "
نعرے بڑے پر کلمہ کوئی نہیں پڑھدا۔
لال داڑھی دے بلھ ہلدے۔ اواز نہیں آندی۔ انچ کولمی داڑھی، مہندی رنگی ۔ مونڈھے تے رمال حاجیاں والا، بیل بوٹیاں سنے پتل دی عینک " دو کلمہ شہادت"
لال ٹیوٹا چ بندہ بیٹھا مونہہ وگاڑی ، جنازہ لنگھ جاوے تے چلے گا۔
انجن سٹارٹ اے۔ پیر بچا کے گھوڑیاں دی لد تھاں تھاں ۔ ٹٹنس ہویا بندہ گھٹ ای بچدا اے۔
بڑا افسوس اے بابو ہوراں دا"
میانی صاحب دا پینڈا مکن وچ نہیں آندا۔
"لگے چلو"
" لال بتی موٹراں لئی ہوندی ۔ جنازیاں لئی نہیں ۔ "
کلمیاں کڈھی کالی چدر، ہر کوئی رک جاندا اے۔ مویاں نوں عزت جیوندیاں جی ھکے ۔ و بزاراں ، دفتراں چ صاحب نہیں مل سکدا اوہدی دھون نوں ول پیا اے۔ انصاف منگداں ؟ منگنا جرم اے وڈھی کھا، بلیک کمام موٹا ہوئی جا۔
ماشااللہ ، ماشا اللہ بی اے کرلیا ؟ بڑی ذہین اے دھی تہاڈی شیخ جی۔ تہاڈے سارے ای بچے بڑے ذہین نیں ، ماشاللہ"
"کلمہ شہادت"
ـ"ماشااللہ "
کلمے بہتے ای ہوگئے۔ کتے جناز گاہ تے نیڑے نہیں آگئی؟
" میں نیار نوں پھلان دی ٹوکری پھڑائی سی۔ ویکھیں اوہنوں کتے گھرای تے نہیں بھل آیا ؟"
جنازہ ویکھ کے پھلاں والے چپ نہیں ہوندے ۔ مونہہ نہیں بنا ندے ۔ مردے اوہناں دا کاروبار۔ توں کارٹون نہیں بنا ندا۔
"اگر بتیاں ایہہ مولا بخش روڈ توں پھڑلے"
ڈاکٹر علاؤ الدین دی ہٹی وی ایتھے ای اے پتا نہیں ایس ویلے ہووے گا کہ نہیں ۔ پر توں جنازہ چھڈکے کیویں جا سکداں۔ کنی گھٹا ای پئی ای بوٹاں تے۔ تسمیں والے بوٹ نہیں سی پاکے آنے۔ بندہ روز جنازے پڑھدا ہووے تے پتا ہووے چھیتی کرک مولوی کاہلی چ اے۔ ایہہ نال دا بندہ وی اناڑی لگدا۔ اوس داڑھی آلے، منڈے نوں ویکھی جا وضو کری جا۔ نک چ پانی تن واری، والاں اتے سدھے ہتھ ، گردن اتے پٹھے، ٹھیک آ ۔ اوہنے ویکھیا نہ ہووے ۔ پھیر کیہ سبھ تیرے ورگے نیں۔ فکر نہ کرو جی جتیاں دی۔ ایہہ سائیں تہاڈا خادم جو موجود اے ـ "
بلداں آلے منکیاں نال ایہنوں بھار نہیں لگدا؟
منکے داڑھیاں سوٹ ساڑھیاں ، جگ مگ جگ مگ ہٹیاں ایہدی کھیسے چ پیسے کیوں ؟ میں وی راشن لیانا۔
"تن صفاں بنا لووجی"
"تسیں اگے آجاوو"
"بابو دا کراچی والا پتر نہیں ویکھیا"
"پانیاں سبھ رستے روکے ہوئے نیں"
"کوئی کیویں آوے جاوے"
"رب دا قہر سی "
ہور دیوو پپل پارٹی نو ں ووٹاں"
"کوئی رہ تے نہیں گیا"
" شروع کرو، مولوی صاحب"
مولوی دا رمال چٹا اے، بھورے خانیاں والا۔ لال داڑھی کتھے ؟ایلتھے ای ہنا۔ توں اپنا مونہہ بنائی رکھ۔ مولوی کنی وار تکبیر کہے گا؟ ایہہ اوہدا کم اے۔
" اللہ اکبر" بڑی چپ اے۔ ایہہ ٹرک سی، کنی لمی ہیڑ اے بکریاں دی۔ تون بکری بول سکداں؟ چپ کر، نماز پڑھ ۔ ایہہ نیا نیاں دے کم نیں۔ توں سیانا پیانا، نیانیاں والا۔ سکول کھلن والے ڈبل فیساں، نویں بوٹ، نویں ، بستے ، کتھوں لیاویں گا؟ چوری کراں، ڈاکے ماراں، تینوں کیہ، تون ہتھ اڈی رکھ، توبہ ، تیویں دی زبان کنی لمی ہوندی اے۔ توں نہیں بحث سکدا۔ ایہناں بکریاں نوں قصائی چپ کراوے گا۔ بڑی دیر توں سری پاوے نہیں کھادے۔
" اسلام علیکم ورحمت اللہ"
" اسلام علیکم ورحمت اللہ"
" دعا کر لوو"
تینوںتے ربنا آتنا ای آندی اے۔ اوہی پڑھ لے۔ مگروں مونہہ ہلاندا رہیں ۔ لال دارھی تے تیرے پچھے ای کھڑا سی۔ ایہہ حالے وی دعا منگی جاندا۔ شیخ وی نال ای کھڑا اے۔
ــ" لا الہ الا اللہ محمد رسول اللہ"
شکر اے ایہدی دعا وی مکی۔ بڑا عالم ہنا۔ ایہہ جنازہ گاہ بڑی پرانی لگدی اے۔ مغلاں دے ویلیاں وی۔ تاریخی عمار تاں ہولی ہولی گر رہیاں ۔ کوئی ایہناں نوں ویکھن بھالن والا نہیں۔
" اجازت دے دوو جی"
اج کل چھوٹیاں اٹاں نہیں بندیاں
" جیہناں اصحاب نے جانا ہووے جا سکدے نیں"
میرا خیال اے حالے بندیاں ۔ یا شید نور جہان دے مقبرے دی مرمت لئی بنوایاں ہون۔ پر ایس جناز گاہ نوں کون پچھدا۔ نہیں ، نہیں، ہن جانا چنگا نہیں۔ جس ویلے اوہنے اجازت دتی سی اوس ویلے بھیڑ وچ چلا جاندا۔ اودوں توں اٹاں گندا رہیا۔ بڑا عالم عمار تاں ۔ دا تینوں ہر گل مگروں ای یاد آندی اے۔
" ایس پاسے جی ایس پاسے"
میانی صاحب کنا آباد اے قبر تے قبر چڑھی ہوئی اے۔ ایہہ کچیاں قبراں تے کون آندا ہووے گا۔ آندے ای ہنے نہیں تے بیٹھ نہ جاندیاں۔ بیٹھیاں قبراں تے ہور قبراں بن جاندیاں پرانیاں قبراں کیویں مونہہ اڈی پی
أاں۔ نویں مردے کد آن۔ قبراں چ بجو رہندے وی کہ ایویں گلاں نیں؟ کہندے ، بجو مردے کھاندے۔
" جی ہاں، ایہہ قبر کند ایداں ای کردے نیں۔ اکو ویلے پنج پنج ، چھ چھ قبراں لے لیندے نیں"
ـ" پتا ہوندا مردا مڑ گھر کھڑن توں تے رہے"
بہہ جا ایس تھڑے تے ۔ قبراں دے تھڑے بیٹھن لئی ہوندے کجھناں دوالے چار دیواری، چھتیاں قبراں۔ چٹے پتھر، کالے کتبے، ٹا ئلاں، پھل، پھلواڑی۔
" ایہہ ملکاں دی چار دیواری اے"
" اوہ اساڈی"
" مرن مگر وں وی ملکیتاں "
نو لکھیاں دیاں قبراں چ سائیں۔ اوہدی بوتی بری تیز سی۔ کہندے سی میں تے اکو واری پیتی ۔ مینوں کیہ پچھان ددھ ، چاروں مغز، کھنڈ، بدام ، ٹھنڈی بوٹی ، ٹھوٹھا، جیلے ایہہ کیہ کیتا " کیہ ہویا؟" پین مگروں ٹھوٹھا ساکی دے ہتھ چ پھڑائی دا" مینوں نہیں سی پتا" سائیں مر گیا کہ جیوندا؟ ساکی، ساقی، شراب، شاعر۔ ساقیا خیز کہ پر ہیز حرام است ایں جا۔ جس پارٹی تے سوہنیاں تیویاں ہون شراب ودھ چڑھدی اے کتے شراب بچان لئی تے سوہنیاں تیویاں اکٹھیاں نہیں کردے؟ سوہنیاں تیویاں'' سوہنیاں تیویاں"
کیویں مونہہ بھر کے کہناں تیویاں بارے نہ سوچیا کر۔ اپنے دھولے ویکھ داڑھی رکھ لے۔ لال داڑھی کتھے؟
اوئے ہولی سوچ۔
اوہ تے تیرے پچھے بیٹھا اے۔ کتے سن نہ لیا ہووے ۔ جے سوچ ویکھی سنی جاندی؟ بندہ بندے نوں مار مکاندا۔ اج میانی صاحب چ شیر بگھیاڑ پھردے، توں نہ ہوندا۔ جنگلی جانور ، اک دوجے نوں ماردے نیں کھان لئی۔ بندہ بندے نوں ماردا اے مارن لئی ۔ سور نوں کیوں اینا برا جاندے ؟ شکر کرن سور، نہیں تے ودھ کھاوے جاندے۔
صبر کر بیٹا "اسیں جو ہاں تیرے سرتے ہتھ رکھن والے"
ایہنے سراپنے گوڈیاں چ کیوں لکویا ہویا اے ؟ کوئی پچھان نہ لوے کہ بابو دا چھوٹا پتر اے ؟ چھوٹیاں دے سروں سایا اٹھ جاوے تے اوہ ننگے لگدے نیں تے لنگیاں پچھے دنیا چھریاں کا نٹے لئی پھر دی اے۔ بھکھی دنیا پتا نہیں قلاں دا وی انتظار کون کرن گے کہ نہیں۔ بابو دے کنے مکان نیں؟ کنے پت دھیاں؟
" منڈا حاجی ہوراں نال ای ہٹی تے بیٹھدا اے"
لال داڑھی حالے تیک شیخ نوں جپھا ماریا ہویا اے۔
" بڑا سمجھدار اے کم کارو چ نیک، فرما نبردار، سگرٹ وی نہیں پنیدا۔ "
" ماشکی نوں واج دئیں جیریا"
" ہاں جی، نوکریاں چ کیہ پیا اے"
گلی مشک نوں مٹی لگی جیویوں ہاڑھ چ مزدور دا ننگا پنڈا۔ سنمیاں باہر کنی لو اے۔ ایہہ فٹ، تیہہ فٹ اُچی تیویں ، ہیٹھ کھڑے نکے نکے مزدور، تکدے بھکھیان نظراں نال " صبر کر کاکی نوں سوا لواں" بنائی جاوو کاکیاں، کاکے، ایہدے لئی ٹکٹ نہیں لینا پنیدا۔ بچے گھٹ جماؤ، اک یا دو، امریکہ جاوؤ، افریقہ جاؤ، کنونشن، کانفرنساں، گنجے سر، بنارسی ساڑھیاں۔ کون بناندا نیانے ۔ آپے آئی جاندے، جیہڑے بناندے اوہناں توں بندے نہیں، بانجھ پن کا شرطیہ علاج۔ نرینہ اوہاد، جہالت چوں نوٹ کڈھو۔ نوٹاں والے ڈاکٹراں دیاں کوٹھیاں جان ۔ میانی صاحب آباد رہے۔
اٹھ اٹھ، لوکی قبر تے اکٹھے ہو گئے مردے نے مجمع لایا اے۔
توں سگرٹ پینوں اینویں ڈردا رہیا۔
چٹی چدر مردے نوں تکڑی وانگوں تولدی اے۔
" اک جنا وچ اتر جاوے"
" پیر بچا کے"
ــ" سیمنٹ گلا حالے"
" سلاں وچ سیمنت گھٹ اے ریتا ودھ"
" دنیا توں خدا دا خوف اٹھ گیا اے"
" لال داڑھی سبھ کجھ جاندا اے"
" کیوں لال داڑھی دے پچھے پیاں؟ رب توں ڈر"
" کالی چدر ہیتھ نہ رکھ"
" ایہہ و تھا ں وچ سیمنٹ بھردے ۔ چنگی طرح میرے ول وی"
کیڑیاں توں کیوں اینا ڈر دے۔ ایہناں تہانوں کھانا ای کھانا بھر لوو و تھاں۔ مردہ اپنے کپڑے آپ بنا لوے گا۔ قبردا ہنیرا انجانے دا ڈر، نماز ، روزے، مندراں وچ ٹل۔
" ذرا اک پا سے ہونا میں وی مٹی پا دیواں"
" اک رگ توں وی پادے ۔ فقیر نوں تے کدی ٹیڈی پیسا نہیں دتا"
" چنگی گزار گیا۔ اللہ بخشے"
" سڑک آگئی۔ دعا کر لوو"
" اشہدان لاالہ الا  اللہ محمد الرسول اللہ"
" رکشا اوئے رشکا ـ"



Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels