Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> فیچرز >> کشمیر سنگھ کہانی 5: اج میں آزاد ہاں دنیا دے چمن وچ

کشمیر سنگھ کہانی 5: اج میں آزاد ہاں دنیا دے چمن وچ

کشمیر سنگھ
April 28th, 2008

زندگی دے کوئی 35 ورہے دوجے دیس پاکستان دی جیل وچ لنگھ گئے۔ سوکھا تے نہیں ہُندا پر کیہندے نیں کہ جیکر کسے دی یاد دل وچ وَسا لو، تاں ویلا کٹ جاندا ہے۔ ایہہ کسے شے دی لوء دِل وچ بال لوو، چِر نکل جاندا ہے۔

 

جد جد اُداسی چھان لگدی تے من پریشان ہو جاندا تاں میں کتاباں دی جھولی وچ گواچ جاندا۔ کتاب دا اک اک اکھر جیویں اک اک پھٹ تے مرہم تے لاون دی کوشش کررہیا ہووے۔ من نوں بڑا سکون ملدا سی۔

کتاب، رسالے، ناول جو وی ہتھ لگدا پڑھ سِٹدا سی۔

جدوں میں بھارت توں پاکستان آئیا سی تے میر بچے بوہت چھوٹے سن۔ اوہناں دی یاد ستاؤندی سی لیکن میں کجھ کر نہیں سکدا سی۔ مجبور سی۔

نازک دِل تہاڈے درد نوں ہور ڈونگھا کر دیندا ہے۔ سو مگروں میں سوچنا گھٹ کردِتا کہ نیانے کیہ کررہے ہونگے کیونجے جیکر دل تے دِماغ وچ ہر ویلے ایہی خیال رہندا تے میں جیل وچ زندہ بچدا اِی ناں۔

بس آپے نوں آپ تسلی دیندا رہیاں کہ نیانے جتھے وی ہونگے سہی سلامت اِی ہونگے۔

 

فرشتہ آکھاں یاں اوتار

 

جیل وچ رہندیاں ہویاں 1988 وچ مینوں فالج وی ہو گیا۔ ویلے دی تھپیڑیاں نے تن من دونواں نوں کمزور کرنا شروع کردِتا سی۔ جیویں جیویں سماں لنگھدا گیا جیل توں رہا ہون دی آثار گھٹ ہُندے نظر آون لگے۔

زندگی جیویں تیویں کٹ رہی سی۔ کسے لمے، خوفناک ان ویکھے ناول ورگی کہانی جیہی زندگی، اوہ کہانی جیہنوں شروع کرن مگروں چھڈ دِتا گیا ہووے تے جیہنوں اپنے اخیر دی تلاش ہووے۔

 

اوسے سَمے اک فرشتہ آئیا میرے جیون وچ ۔انصار برنی۔ اوہنوں ملن مگروں حالات نے عجیب طریقے نال پاسہ بدلیا تے جو کجھ وی اچھا ہویا اوہ پاکستان دے پہلے انسانی حقاں ماملیاں دے وزیر انصار برنی دی ہی مہربانی ہے۔

میرے لئی تے اوہ اوتار بن کے آئے۔ بھگوان آکھو، واہ گورو کہو یاں اللہ سمجھ لوو۔

سال 2008 جنوری مہینے وچ برنی صاحب جیل دا دورہ کرن آئے۔ انصار برنی میری چکی وی آئے۔ چکی مطلب اوہ کوارٹر جتھے میں بند سی۔ قیدیاں توں پُچھیا گیا کہ اوہناں دی سزا کِنے سال دی ہے۔ اوسے سَمے میں دَسیا کہ سزائے موت سُنائے ہوئیاں 30 توں بوہتے سال ہو گئے نیں۔

انصار برنی تے اِینی گل سُنی تے میرا ناں لِکھ کے لے گئے۔ میرا اِی نہیں، اوتھے جِنے وی قیدی سن جیہناں دی سزا 10 سال ہو چُکے سن، اوہ ساریاں دا ناں لے گئے۔

اوہناں 14 لوکاں وچ سربجیت سنگھ دا ناں وی شامل سی۔ پاکستان دے صدر کول معافی نامہ لئی اپیل گئی۔ اوہناں نوں دَسیا گیا کہ میں 35 سال توں ایتھے بند آں۔

پچھلے 35 سال دے ویلے دا پہیہ جیویں میرے لئی رُکا ہویا سی۔ فیر تھوڑے اِی مہینیاں وچ ویلے دے گیڑے نے اِنج دوڑ لائی کہ اجے تائیں اوس نال قدم ملاون دی کوشش وچ رُجھییا ہاں۔

برنی صاحب نال ملن دے کجھ مہینیاں دے اندر اِی میری کوٹھی توڑ دِتی گئی۔۔۔۔تہاڈی بولی وچ بولاں تاں پاکستان دے راشٹر پتی نے مُجھے رہا کرنے دا آدرش دے دِیا۔

 

پکھیرو بناں اُڈدا پھِراں مست گگن وچ

        

تِن دہاکیاں توں میں کال کوٹھری دے ہنیرے وچ اِکلا جیون لنگھایا سی۔ اِینے سالاں مگروں جدوں باہر پیر رکھیا تے اَکھاں نوں لشکدی روشنی مِلی، نیلا اسمان ویکھیا، اسمان وچ اُڈدے پکھیرو ویکے۔ کھُلی ہوا وچ ساہ لین نوں ملیا تے ایویں محسوس ہویا کہ میں بس ہُنے ہُنے پیدا ہویا ہاں۔۔۔۔۔۔ایس توں گانہہ سوچن سمجھن دا من وی نہیں سی مینوں۔  اکھر چھوٹے پے گئے سن۔

بھگوان نے مینوں نویں زندگی دِتی سی، جیل توں نکل کے میں گوردوارہ گیاں تے متھا ٹیکیا۔

رات اک عالیشان ہوٹل وچ لنگھاون نوں لبھی۔۔۔۔۔من وچ آس سی۔ تِن مارچ 2008 نوں میں رہا ہویا تے چار مارچ نوں مینوں بڑی عزت نال واہگہ بارڈر تے چھڈ دِتا گیا۔

باقاعدہ میرا پاسپورٹ بنایا گیا سی۔ مینوں پاکستانی پُلس والیاں دے حوالے نہیں کیتا گیا۔ سِدھا بھارت گھل دِتا گیا اپنے خاندا دے کول۔۔۔ جویں کسے وی شخص نوں بھیجیا جاندا ہے جیہڑا پاسپورٹ دے راہیں ایتھوں اوھر جاندا ہے۔۔۔آدر نال۔

بھارت پاکستان سرحد تے ویکھیا تے چینلاں تے صحافیاں دی اِجڑ اکٹھا ہوگیا سی۔ انچوک میں اوہناں دی نطراں وچ 'اہم' شخص بن گیا ، ہر کوئی انٹرویو لینا چاہوندا سی۔

کجھ چِر لئی رب نے مینوں اک اجیہہ اُچیائی تے ضرور پہنچا دِتا سی جتھوںلگے کہ تُسیں بڑی ہستی ہو لیکن میں ایس سبھ جوگا نہیں ہاں۔

خیر بھارت دی سرحد وچ پیر رکھیا تاں اکھیاں اپنے ننھے مُنھے نیانیاں نوں  لبھ رہیاں سن۔ جدوں جیل وچ سی تاں ہمیشاں من وچ ایہی تصویر رہندی سی کہ اک دِن جد پرتاں گا تے میرے نیانے مینوں اُنج اِی ملن گے جیویں میں اوہناں چھڈ کے آئیاں سی۔ تے ہُن جد بھارت پرتیاں ہاں تے نیانے اُنج اِی مل وی گئے ہین۔

بس فرق ایہی ہے کہ میں دو پُتر چھڈ گیاں سی، ہُن واپس آئیاں ہاں تے جیس عمر دے بچے جھڈ کے گیا سی ہُن اوسے عمر دے پوترے مل گئے ہن۔ اک دھی سی پہلے میری پر ہُن چار دھیاں ہور مل گئیاں نیں ۔میری دو نونہاں تے دو پوتریاں وی تے دھیاں ہار ہین۔

اک پُتر میرے نال ہُن پِنڈ وچ رہندا ہے جد کہ اوتھے اِی دوجا پُتر اِٹلی کم کرن یا ہویا اے۔ مینوں ملن اوہ اِٹلی توں بھارت آئیا سی کجھ دِن پہلے۔ اسیں دونواں اک دوجے نال ملاقات کیتی۔

لیکن پتہ نہیں کیوں اِٹلی واپس جاندے سمے ناں اوہ مینوں ملن آئیا تے ناں میں اوہنوں ملیاں۔۔۔۔ اوہ اک دو دِن مینوں ملیا لیکن پھیر ملنا خؤرے اوہنوں پسند نہیں سی۔ بوہت ساریاں گلاں ان کہیاں، ان سُلجھیاں رہ گئیاں۔

میریاں دھی رانیاں وی اِٹلی رہندیاں نیں تے جون وچ اپنے پُتراں دے امتحان مگروں مینوں ملن آون گیاں۔ میوں اُڈیک رہے گی۔

اُلتھا: جیوے پنجاب

 


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels