Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> فیچرز >> کشمیر سنگھ کہانی 3 : موت دے کِنے نیڑے آگئے

کشمیر سنگھ کہانی 3 : موت دے کِنے نیڑے آگئے

کشمیر سنگھ
April 25th, 2008

28 مارچ 1978، گل تیہہ ورھے پرانی اے۔ پر اوہ دِن اجے وی ذہن وچ تازہ نیں۔

تہاڈے چوں وی کئیاں لوکاں نوں اپنے جیون نال جُڑیاں تیہاں ورھیاں دِیاں گلاں یاد ہوون گیاں۔ بچپن دِیاں اٹکھیلیاں، لڑکپن دیاں شیطانیاں، جوانی دے دِناں وچ ایتھے اوتھے دی مستی، کجھ خاص دوستاں نال دل لگی، رُسنا مناؤنا، نوکری دی کھوج، پہلی کمائی، کدی خُشی تے کدی اُداسی دے جھٹ۔

میریاں یاداں تہاڈے توں کجھ وکھ نہیں ہین۔ ایہہ یاداں موت دیاں گلیاں چوں ہو کے لنگھدیاں نیں۔

1978 وچ پاکستانی جیل وچ کئی قیدی سن ا تے اوہناں وچ کئیاں دیاں اپیلاں صدر پاکستان دے کول گئیاں ہوئیاں سن۔ اوہناں چوں میں، بھارتی قیدی کشمیر سنگھ وی اک سی۔

اپیل خارج ہوگئی۔ 23 مارچ نوں 1978 دی اپیل خارج ہوئی تے 28 مارچ نوں مینوں پھانسی لائیا جانا سی فیصلہ وی ہوگیا۔
پھانسی لاؤنا متھیا گیا سی، موت تے زندگی دے وِچکار بس دو گھنٹیاں دا پینڈا سی۔۔۔۔۔۔۔۔۔ آخری رات سی میری۔ اوس کالی سیاہ رات دا پورا منظر، اک اک جھٹ اوویں دا اوویں اج وی چیتے ہے۔

پھانسی توں پہلاں مٹی برابر بندے دا تول کیتا جاندا ہے۔ اوتھے جیل وچ اک بوری وچ میرے وزن برابر مٹی پا کے ایہہ ٹیسٹ کیتا گیا کہ پھانسی وچ ورتن جان والی رَسی میرا بھار چُک سکدی ہے یاں نہیں، کِتے ٹُٹ تے نہیں جاوے گی۔

رات بھر پُلس گشت کردی رہی، ہر ادھے گھنٹے مگروں ملازم مینوں آکے چیک کر رہے سن۔ چار وجے مینوں پھانسی لائی جانی سی۔

پھانسی وچ کوئی دو کُو گھنٹے بچے سن کہ اچن چیتی مینوں رات دے دو وجے پتہ چلیا کہ پھانسی دی سزا فی الحال روک لئی گئی اے۔ موت دے اینے نیڑیوں جا کے میں پرت آئیاں۔

اوس دن جان بخشی تے ہوگئی پر 1978 توں لے کے 2008 تیہہ ورہے لگ گئے اپنے دیس پرتن وچ مینوں۔ موت دی پکڑ توں بچ گیا پر " زندگی" دے کلاوے وچ قید ہو گیاں۔

خیر اوس ویلے جیل ہی میری دنیا سی۔ جیل وچ میں اپنے آپ وچ اِی گُم رہیاں۔ میں کوشش کردا سی کہ کسے نوں موقع ناں ملے کہ اوہ میرے نال بُرا ورتاء کرے۔ انج اِی وقت کٹن لگا۔

بیڑیاں وچ جکڑیا انسان تے کرے وی کیہہ۔ نیڑے تیرے 18 سالاں تک پیراں وچ بیڑیاں پا کے رکھیاں گئیاں۔ ساڈھے ست کَلو بھاری بیڑیاں۔

دانے پانی دی کہانی

جس جیل وچ میں عمر دا اینا وڈا حصہ لنگھا دتا ظاہر ہے اوتھوں دے کھان پین دا اثر وی پیندا اے۔

تُسیں سوچ رہے ہووگے کہ کال کوٹھری دیاں گلاں توں میں انچوک کھان پین دیاں گلاں کیوں کرن لگ پیاں۔ پئی انسان اے تے بھُکھ وی لگے گی، جیوندے رہن دی آس نوں بچا کے رکھنا تے پوے گا۔

جیل وچ سبھ نوں اکو جیہا کھانا ملدا سی۔ کئی جانوراں دے گوشت لبھدے سن، ہفتے وچ دو دن چِکن بوٹی سی، بُدھ والے دِن تے جمعرات نوں آنڈے وی مِلدے سن۔ دال تے سبزی وی ہُندی سی۔

" دال سبزی تے دو آنڈے کھان نوں ملدے سن' ایہہ سبھ تہانوں خورے چھوٹیاں تے غیر معمولی گلاں لگ سکدیاں نیں پر اک قیدی دی دنائی ایہناں چھوٹیاں چھوٹیاں گلاں تیکر اِی محدور ہُندی اے۔ 56 ہنڈھا کے سوچ کے کردی وی کیہہ اوس ویلے۔

جیل وچ جیویں مجبوری نہیں سی کجھ کھان یاں ناں کھان تے۔ جیہدا من چاہوے کھاوے نہیں تے نہ کھاوے۔ سچی گل تے ایہہ ہے کہ میں کھانے وچ مین میکھ گھٹ اِی کڈھدا سی، تے تُسیں کر وی کیہ سکدے ہو۔ نہ وی کھانا چاہوو تے فیر وی کھانا پوے گا۔ جد تُسیں قیدی اِی بن گئے او تے باقی شیواں بے معنی ہو جاندیاں ہین۔

عام طور تے جِنے وی قیدی سی، اوہ جو لبھے کھا لیندے سن۔ گھٹ توں گھٹ مینوں تے لگدا ہے کہ جد میں کھا لیا تے باقی لوکاں نے وی کھا لیا ہووے گا۔

میری زندگی بس ایہناں وَلیویاں وچ محدور سی۔ پر ظاہر ہے ایہناں 30 ورھیاں وچ دنیا وچ کئی طرحاں دیاں بدلیاں آیاں۔ گھر گھر ٹیلیویژن آیا جتھے جھٹ جھٹ دی خبر ملدی رہندی ہے، اِنج موبائل فون جیہنوں تَلی تے چُک کے کتے وی گھُم سکدے ہو تے خورے کیہہ کیہہ
لوک پُچھدے ہین کہ جیل وچ رہندے ہوئیاں کیہہ مینوں گویڑ سی کہ اوڑک باہرلی دنیا کس حد تائیں بدل گئی اے۔

ایہناں تِن دہاکیاں وچ تے میں آپ پُوری طرحاں بدل گیا۔ مینوں جد اپنے ہوش اِی نہیں رہے تے باقی دنیا دے بارے میں کیہہ جاناں۔
ایہہ تے مینوں جیل چوں باہر آکے پتہ لگنا سی کہ دنیا دا رنگ بھنگ تے چال کِنی بدل گئی اے۔

(اگلی قسط وچ گل ہووے گی دھرم دے مُدعے تے میرے پسندیدہ کھیڈ کرکٹ دی۔)

اُلتھا: جیوے پنجاب

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels