Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> فیچرز >> کشمیر سنگھ کہانی2: ناں گواچ جائے گا، چہرا ایہہ بدل جاوے گا

کشمیر سنگھ کہانی2: ناں گواچ جائے گا، چہرا ایہہ بدل جاوے گا

کشمیر سنگھ
April 21st, 2008

ایس ذاتی ڈائری راہیں میں تہانوں آپنے پچھوکڑ دے اوس پینڈے دا سنگی بناؤنا چاہونا ہاں جیہڑا پاکستانی جیل وچ لنگھیا۔

اگانہہ تُرن توں پہلاں میں 20-25 ورھیاں دے " جوان کشمیر سنگھ دے بارے تھوڑی جیہی جانکاری دینا چاہواں گا اوہ کشمیر سنگھ جیہدیاں یاداں صرف اک فوٹو فریم وچ لگی مورت وچ قید ہو کے رہ گئیاں ہین۔

گھر دی میز تے رکھی ایس فوٹو وچ لگا جوان کشمیر سنگھ مسلسل گھُوری پاؤندے بُڈھا ہویا، جھُرڑیاں والے نویں کشمیر سنگھ نوں پچھانن دا جتن کر رہیا ہے۔ غنیمت اے کہ گھر والیاں نے ایس فوٹو نوں سنبھال کے رکھیا ہویا اے۔

پنجاب دے ہوشیارپور ضلع دا اک چھوٹا جیہا پنڈ سی ننگل چوراں، اوتھے 1941 وچ میرا جنم ہویا۔
" پنڈ سی" ایہہ ایس لئی لکھ رہیا ہاں کیونجے میرے پچھوں ایس پنڈ دا ناں ننگل چوراں توں ننگل کھلاڑیاں ہو گیا ہے۔

"عجیب بیہودگی ہے۔ 35 سالاں وچ میرا ناں بدل گیا، باہرلی دنیا وی بدل گئی، کئی لوکاں نوں تے میرا مونہہ مہاندرہ پچھانن وچ وی اوکھت ہُندی ہے۔ ایہناں ساریاں بدلیاں دے وِچکار" جیل توں رہا ہون مگروں سوچیا سی کہ اپنے پنڈ جاواں گا، مُڑ پرتیاں تاں پتہ لگا پئی میرے پِنڈ دا تے ناں وی بدل دِتا گیا اے۔"

ہر شے، ہر گل وچ بدلی جیویں ایہہ احساس دواؤندیاں ہین کہ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ خیر چھڈو بھاویں تُسیں ایہنوں ننگل کھلاڑیاں آکھو یاں ننگل چوراں، پنڈ دی مِٹی تاں اوہی ہے۔ بچپن۔جوانی میری ایتھے اِی لنگھی۔پڑھائی، سکھلائی تے بوہتی کیتی نہیں۔
تے سچی گل اے کہ جیہڑیاں جماعتاں پاس کیتیاں وی، نقل مار کے ہی پاس کیتیاں سن۔

جیون دا پینڈا

کسے وی گھبرو جوان ہار میرا وی ویاہ ہویا۔ ایہہ 1964 دی گل ہووے گی۔ میرا ویاہ پرمجیت کور نال ہویا۔ چنگا بھلا خاندان سی میرا، تِن بچے سن۔ دو پُتر تے اک دھی۔

میں 1967 وچ پُلس وچ بھرتی ہویا پر پُلس دی نوکری میں بوہتا چِر نہیں کیتی تے چھیتی اِی چھڈ دِتی۔ 1967 توں لے کے 1971 تک۔
نوکری چھڈن دے کئی کارن سن۔ سمجھو پئی انسان توں نوکری وچ کئی غلطیاں ہو جاندیاں نیں تے فیر کجھ خاندانی مسئلے وی سن۔
نوکری چھڈن مگروں میں سال چھماہی گھر ای رہیاں۔ اوس دے مگروں 1973 وچ پاکستان گیا۔ ایتھوں اِی اوس پینڈے دا مُڈھ بھجدا ہے جیس نے جیون اِی بدل دِتا۔

لوکاں دے ذہن وچ خورے سبھ توں وڈا سوال ایہی اے کہ میں کیوں تے کیویں پاکستان گیا۔ ایتھے میں ایس توں ودھ ہور کجھ نہیں کہواں گا کہ بس " پکنک" منا رہیا سی تے پاکستانی سرحد وچ چلا گیا یاں کہواں کہ ڈِھڈ دی خاطر گیا سی تے پھس گیا جا کے۔ ایہدے مگروں جیویں زندگی اِی بدل گئی۔

پاکستانی سرحد وچ مینوں اوتھوں دی فوج نے پھڑ لیا۔ شروع وچ میں اپنا ناں محمد رفیق دسیا تے پیو دا ناں غلام محمد تے ایہہ ناں سوچے سمجھے سن۔

پھڑے جاون مگروں ظاہر ہے پُچھ پرتیت شروع ہوگئی۔ پُچھ پرتیت دا سلسلہ چلدا رہیا پر میری جیبھ تے وی جندرہ لگا رہیا۔

غیر ملک دا قیدی

سبھ دے من وچ سوال اُٹھدا ہے کہ مینوں پاکستانی جیل وچ کیویں رکھیاگیا ہووے گا، پریشانی کیہڑی ہووے گی یاں مارا کُٹ پئی ہووے گی۔
ایہہ بڑی قدرتی گل اے کہ جد کوئی انسان پہلے پہل پُلس دے ہتھ چڑھدا ہے تے چنگا ورتا تے نہیں ہُندا۔

ایتھے بھارت وچ وی جیکر پُلس کسے آؤندے جاؤندے نوں ای پھڑ لووے، تاں عام طور تے اوس نال چنگا ورتاء نہیں کردی ، فیر میں تاں غیر مُلک دا قیدی سی۔

جیل وچ اِکلا رکھیا گیا، اکدم کلے، کسے نال مِلن دی اجازت نہیں سی۔ سمجھیا کہ بس اخیرلے دو چار مہینیاں وچ میں لوکاں نال گھُلیا مِلیا۔
پاکستان آون توں پہلاں میں بھارت وچ اک ہسدا وَسدا ٹبر چھڈ کے آیا سی۔ وڈا پُتر اٹھ سال دا سی، نِکا پُتر چار سال دا تے دھی تے بس ڈیڑھ سال دی سی۔

جیل پہنچن مگروں شروع وچ مینوں بھورا وی جانکاری نہیں سی کہ خاندان والے کیویں ہین تے ناہیں اوہناں نوں میرے بارے کجھ پتہ سی۔
ایس وِچکار مینوں نہیں لگا کہ بھارت سرکار نے مینوں چھُڈاون دیاں کیہ کوششاں کیتیاں ہون گیاں یاں گل بات کیتی ہووے گی۔
1973 وچ پھڑے جاون مگروں سزا لئی بوہتی اُڈیک نہیں کرنی پئی مینوں۔ چھیتی اِی سزائے موت سُنا دِتی گئی۔
28 مارچ 1978 نوں پھاہے ٹنگنا متھیا گیا۔ پھانسی لگن وچ دو گھنٹے دا ویلا بچیا سی۔ پر قسمت نوں کجہ ہور اِی منظور سی۔۔۔۔۔۔۔قسمت دے ایس لیکھ دے اگے دی کہانی اگلی قسط وچ ۔


اُلتھا: جیوے پنجاب

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels