Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> فیچرز >> کشمیر سنگھ کہانی: کیہڑا یاد کریندا اے جاون مگروں

کشمیر سنگھ کہانی: کیہڑا یاد کریندا اے جاون مگروں

کشمیر سنگھ
April 20th, 2008
5 / 5 (1 Votes)

جیون پیر پیر تے پتہ نہیں کِنے رنگ وٹاؤندا ہے، ایہہ گلاں کتاباں وچ پڑھیاں سن، لوکاں توں سُنیاں سن۔۔۔۔۔۔۔پچھلے 35 ورہیاں وچ میں زندگی دے ایسے ایسے رنگ ویکھے نیں کہ ہُن لگن لگدا اے کہ ویکھن تے سمجھاون نوں خورے کجھ بچیا نہیں اے۔

ایہہ 1973 دی گل اے۔ میں پاکستانی سرحد وچ چلاگیا تے مینوں اوتھوں دی فوج نے گرفتار کر لیا سی۔ میری زندگی دے لگ بھگ 35 سال بطور بھارتی قیدی پاکستانی جیل وچ لنگھ گئے۔

جیون دی اک اک گھڑی انُملی ہُندی ہے، سمجھ وچ نہیں آؤندا کہ ایہناں ساریاں ورھیاں ان گِنت گھڑیاں دا لیکھا جوکھا کیویں کراں۔
جیل وچ لنگھائے ویلے نوں اکھراں وچ اُتارا کرنا اوکھا کم اے۔

پینتی ورھیاں دی سزا نال مینوں کال کوٹھری وچ لنگھائے اِکلے 20-25 سال، لوہے دیاں بیڑیاں وچ بنھے پیر تے پیراں تے پئے کدی ناں مِٹن والے نشان، میں اپنے ننھے بچیاں دا تصور جیہناں نوں میں پچھے چھڈ آیا سی، گھر واپس پرتن دی ٹیس۔۔۔۔۔۔۔ ایہناں احساساں نوں کیہ تے کیویں اکھراں وچ بیان کراں؟


جیل وچ اُداسی تے اکلاپے دیاں اوہناں گھڑیاں نوں سون تے سکون وچ کھوجیا۔ کتاباں وچ ، قرآن پاک وی پڑھیا۔

میرے تے نظر رکھن دی ذمے واری جیل وچ جیہناں ملازماں تے سی ، اوہناں چوں کئیاں نال میرا یارانہ ہوگیا۔ اوہناں نال بیٹھ کے بھارت پاکستان کرکٹ میچ وی ویکھے۔

کدی آس تے کدی نااُمیدی مخالف جذبات دے وِچکار جھولدا رہیاں میں۔ کدی تے اپنیاں دی بے حد یاد ستاؤندی تے کدی میں اپنے آپ نوں ایناں کوڑا تے پیڈھا کر لیا جیویں خورے کوئی نہیں ہے۔

رُس ناں جاویں جے تینوں کہاں۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔











خیر اج جد میں بھارت وچ اپنے پنڈ واپس پرتیاں ہاں تے غنیمت ہے پئی ہسدا رسدا خاندان اے۔ میرے کول میرے پتنی اے، دھی ہے، پُتر نیں،نونہہ اے ، پوتے پوتریاں ہین ۔

واپس آون مگروں میرا گھر گلزار ہے تے ایہہ قربانی میری سوانی دی ہے۔ اوہنے اینیاں قربانیاں دتیاں ہین کہ میرے کول لفظ نہیں ہین۔

میں تے اپنی ساری جوانی جیل وچ کڈھ دتی پر میرے بچیاں نوں پال پوس کے میری بیوی نے ای وڈیاں کیتا، اوہنے میرا گھر وسیایا ہے۔ میں پوری زندگی لئی اوس دا احسان مند ہو گیا آں۔

اجکل کدی کدی میں ایہنوں کجھ کہن توں وی سنگدا ہاں۔ 35 سال مگروں مِلی اے ناں، ڈرلگدا ہے کِتے رُس نہ جاوے۔

ایہناں 35 سالاں وچ میری زندگی مَنو تباہ ہو گئی لیکن ملیا کجھ نہیں۔ خاندان دی ماڑی حالت کسے توں لُکی نہیں اے۔ میرے بچیاں نے بے حال زندگی لنگھائی اے۔ افسوس سبھ ایس گل دا ہے کہ جد میں اپنے گھر توں دور سی تاں پِچھے کسے نے خاندان دی بات تک نہ پُچھی ۔کہندے نیں ۔۔۔۔۔۔۔

کون کسی کو یاد کر تاہے چلے جانے کے بعد
روشنی رہتی نہیں سورج چھُپ جانے کے بعد

تد اوکھا ویلا سی کہ کسے نے مونہوں نہیں کیہا۔ ہُن جد میں واپس آگیاں ہاں تے صبح شام گھر تے لوکاں دا میلا جیہا لگیا رہندا اے۔ بڑا اوپرا لگدا ہے جد لوک نجانے کتھوں کتھوں مِلن لئی تُرآوندے نیں تے کیہندے ہین کہ اسیں تے تہانوں بڑا یاد کیتا کردے ساں۔

سرکار نے وی ہُن تیک صرف وعدے ہی کیتے نیں مدد کرن دے، ہتھیں کجھ نہیں آیا۔

خیر ایہہ پینڈے دا اوہ پڑاء اے جتھے میں اج کھڑا آں ایہہ وہ حالت ہے جیس نوں تُسیں لوک آپ ویکھ پڑھ سُن پاؤندے او۔ لیکن میں تہانوں اپنے نال پچھوکڑ دے سفر تے لے جانا چاہوندا ہاں۔ پاکستان دی جیل کوٹھری وچ بند رہے اک بھارتی قید دا 35 ورھیاں دا پینڈا۔ اگلی قسط وچ میں تہانوں ایس پینڈے تے لے چلاں گا۔

اُلتھا: جیوے پنجاب

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels