Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> فیچرز >> ساک:اِک جھاکی دا ناٹک، لکھاری این ٹون چیخوف (5 ویں لڑی)

ساک:اِک جھاکی دا ناٹک، لکھاری این ٹون چیخوف (5 ویں لڑی)

ناٹک’’پرپوزل‘‘دا پنجابی ترجمہ:جاوید بُوٹا
January 22nd, 2017

پاتر:چودھری۔ 65-6oورھیاں دے گیڑے وِچ ۔رانو۔ چودھری دی دھی 27ورھیاں دے گیڑے وِچ۔
گُلشن۔ چودھری دا گوانڈھی 35ورھیاں دے گیڑے وِچ
رانو۔ تُسی مینوں ایہہ دسو ایس بک بک دی کیہ لوڑ اے، میرا تے دِل کردا اے تُہاڈا راجا مر جائے، کمیٹی والے اوہنوں کُچلا دے دین، وچارے بُڈھے جانور دی جان تاں چُھٹے۔
گُلشن۔ (دِل اُتے ہتھ رکھدا اے) بس رانو جی بس ..... میں ایہہ گل بات ہور نہیں کر سکدا ..... ویکھو .... مینوں پھیر ساہ ..... چڑھ گیا اے ..... میرا دِل پھیر ڈُبن لگ پیا اے۔
رانو۔ تُسی پھیر آپنے آپ نُوں کاہنوں کھپاؤندے او۔ سِدھی طرحاں من کیوں نہیں لیندے، ساڈا موتی تُہاڈے بُڈھے موئے مُکے راجے توں ڈھیر چنگا اے۔
گُلشن۔ رانو جی ..... رانو جی میں تُہاڈے اگے ہتھ جوڑناں، ہور کُج نہ آکھنا۔ رانو۔ (اُچی اُچی) تُسی مینوں چُپ نہیں کرا سکدے، میں چُپ نہیں کراں گی۔ (چودھری رولا سُن کے اندر آؤندا اے)
چودھری۔ اوئے ہُن کیہ ہویا جے ؟ (دوویں چودھری نُوں گھیر لیندے نیں)
رانو۔ ابّا جی تُسی سچی سچی دسو کیہڑا کُتا چنگا اے، موتی جاں راجا ؟ چودھری۔ (بوندلیا) ہیں ..... میں ..... میں سمجھیا نہیں؟
گُلشن۔ چودھری جی تُسی دسو، موتی دا اُتلا جباڑھ لمبُوترا اے نا؟ (چودھری ہکا بکا دونہاں ول ویکھدا اے)
گُلشن۔ ہے کہ نہیں؟ چودھری۔ (تسلی نال) نہیں ..... اصلوں نہیں، کِس جھلے ایہہ گل آکھی اے۔ پر کیہ فرق پیندا اے، جیہو جیہا وی اے پُورے علاقے وِچ سبھ توں ودِھیا کُتا اے۔
گُلشن۔ حد ہو گئی، میں تے کدیں نہیں سُنیا۔ چودھری۔ تُسی کیوں پریشان ہوندے اوہ گُلشن جی۔ ہاں تُہاڈا کُتا وی چنگا ای اے، تگڑِیاں لتاں، چوڑی ہک، پر ذرا بُڈھا اے، نالے اِک ایہہ گل وی تاں سچ اے، اِک گھاٹا اے اوہدے وِچ۔ گُلشن۔ گھاٹا ؟ چودھری۔ ایہہ گل تاں تُسی وی منو گے گُلشن جی، وچارہ مدرے قد دا اے۔
گُلشن۔ پِچھلے مہیِنے دی شکار والی گل تے چیتے کرو، میرا راجا کِنا اگے سی جرنیل ہوراں دے کُتے دے نال نال تے تُہاڈا موتی دو مربعے پِچھے۔
چودھری۔ ہاں ہاں ایس لئی کہ اوہ لنگڑا رہیا سی، جرنیل ہوراں دے گھوڑ سوار نے اوہنوں چھانٹا جُو ماریا سی۔
گُلشن۔ اصلوں ٹھِیک ہویا موتی نال، ایہو ای ہونا چاہیدا سی، سارے کُتے بھج رہے سن لُومڑ پِچھے تے موتی بھج دوڑیا بھیڈ پِچھے، میرا راجا تے ایہو جیہی جھل کر ای نہیں سکدا۔
چودھری۔ (آپنے تاء نُوں دباؤندیاں) جھوٹھ ..... جھوٹھ ..... (ایدھر اودھر پھِردا اے جیویں ہُنے گُلشن دے ہتھیں پے جائے گا) میرا ..... مطلب اے ..... ایس توں پہلاں کہ مینوں ہور غُصہ چڑھ جائے ..... آؤ کوئی ہور گل کریئے ( گُلشن نُوں آرام کُرسی وِچ دھک دیندا اے، گُلشن آرام کُرسی وِچ ڈِگ پیندا اے، کُرسی پنگُھوڑے وانگ ہُلارے لیندی اے) خیر ..... تُسی وی ..... گُلشن جی ..... کوئی چنگے شکاری نہیں۔
رانو۔بِلکُل، تُہاڈا اِک پیر تاں گھڑی مُڑی سَوں جاندا اے۔ ایہو جیہے سُتے پیر تے ڈُبدے دِل نال تُسی کھیہ شکار کھیڈنا اے۔
گُلشن۔ہاں .....ہاں ..... میں چنگا شکاری نہیں آں ..... تے میں ایہدی پرواہ وی نہیں کردا ..... تُسی سمجھدے او تُسی بڑے وڈے شکاری او ..... سارا جگ جاندا اے تُسی جرنیل نُوں مسکا لاؤن لئی اوہدے نال شکار اُتے جاندے او تے اوہدے نال رل کے دوجے زمیِنداراں دے خِلاف جوڑ توڑ کردے پِھردے او۔ رانو۔ کیہ ؟..... میرے ابّے ہوراں نُوں سازشی کہیا ای؟
گُلشن۔ ہاں کہیا اے، میں نہیں ڈردا کسے توں۔ رانو۔ (گُلشن نُوں دھکا دیندیاں) تُہانوں تاں گھوڑے اُتے بہنا وی نہیں آؤندا۔
(گُلشن آپنے پِچھے کھلوتے چودھری نال وجدا اے چودھری ڈِگ پیندا اے، گُلشن آپنا دِل پھڑدا اے)
گُلشن۔ ہائے میرا دِل ..... ہائے میرا پیر ..... ہائے میرا سِر۔ (رانو پیو نُوں چُکن لگدی اے پر اوہ بے ہوش ہویا پیا اے)
رانو۔ (گُلشن نُوں) ہائے ہائے مار سُٹیا ظالماں ..... ویکھ ..... ویکھ خونی ..... ایہہ کیہ کِیتا اے تُوں۔
گُلشن۔ (بے ہوش پئے چودھری نُوں ویکھ کے) میں ..... کیہ ..... ایہہ ..... میں ..... کِیتا اے۔
(بے ہوش ہو کے ڈِگ پیندا اے۔ رانو گھابر کے کدیں پیو نُوں تے کدیں گُلشن نُوں ہوش وِچ لیاون دا جتن کردی اے۔ پہلے چودھری نُوں ہوش آؤندا اے)
رانو۔(پیو نُوں چُکدیاں اوہدا دھیان بے ہوش گُلشن ول کراؤندی اے) ویکھو گُلشن ملک نُوں مِرگی پے گئی۔
(چودھری ہولی ہولی اُٹھن دا جتن کردا اے۔ رانو پیو نُوں چھڈ کے گُلشن ول نسدی اے۔ اوہنوں ہوش وِچ لیاؤن دا جتن کردی اے)
رانو۔ گُلشن جی ..... گُلشن ملک جی ..... اُٹھو ہوش کرو گُلشن جی۔ (گُلشن نُوں ہوش نہیں آؤندی۔ پھیر پیو ول بھجدی اے۔ چودھری اجے تائیں ڈور بھورا نِٹھ کے ای بیٹھا ہویا اے، رانو پیو نُوں کِھچدی اے) اُٹھو ...... چھیتی کرو کِسے حکیِم ڈاکٹر نُوں بُلاؤ۔
چودھری۔ کیہ ہویا اے ؟ رانو۔ مر گیا ..... گُلشن ملک مر گیا۔ (جاری جے)
این ٹون پالو ویچ جیخوف ہوری مشہور روسی لکھاری نیں جنہاں نوں روسی جدت پسندیاں دا موڈھی آکھیا جاندا ہے۔29جنوری1860نوں جنوبی روس دے ساحلی شہر وچ جمے اتے انہاں دے خاندان دا یوکرین نال سانگا سی۔ سعادت حسن منٹو وانگ انہاں تھوڑی عمر وچ وڈی لکھتاں لکھیاں اتے نرے44ورہے زندہ رہے۔
Part 4 Link
http://www.wichaar.com/news/186/ARTICLE/32171/2017-01-20.html 


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels