Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> فیچرز >> ساک:اِک جھاکی دا ناٹک، لکھاری این ٹون چیخوف (دوجی لڑی)

ساک:اِک جھاکی دا ناٹک، لکھاری این ٹون چیخوف (دوجی لڑی)

ناٹک’’پرپوزل‘‘دا پنجابی ترجمہ:جاوید بُوٹا
January 14th, 2017

پاتر:چودھری۔ 65-6oورھیاں دے گیڑے وِچ ۔رانو۔ چودھری دی دھی 27ورھیاں دے گیڑے وِچ۔
گُلشن۔ چودھری دا گوانڈھی 35ورھیاں دے گیڑے وِچ
(چودھری ہوراں دی دھی چُنی نال ہتھ پُونجھدی ہوئی اندر آؤندی اے)
رانو۔ (ٹِچکر لا کے) اچھا اچھا تُسی اوہ، ابے ہوراں نے کیہا بیٹھک وِچ جا کوئی بپاری آیا اے، ابے ہوریں وی چنگا مخول کر دے نیں ..... کیہ حال اے گُلشن جی تُہاڈا؟
گُلشن۔ مہر اے رب دی .....ِ ٹھیک آں ..... تُسی رانو جی؟ (اُٹھ کھلوندا اے)
رانو۔ (آپنے لِیڑیاں ول ویکھ کے) معاف کرنا میں نوکراں کولوں بھڑولے لِپوا رہی ساں، بیٹھو بیٹھو کوئی روٹی ٹُکر کوئی لسی پانی؟
گُلشن۔ نہیں، مہربانی، اج تے میں گھروں ای کھا پی کے آیاں۔
رانو۔ کوئی حُقہ شُکا، کوئی سِگرٹ شِگرٹ (کول پئی سِگرٹاں دی ڈبی چُک کے دیندی اے ، گُلشن ڈبی پھڑ لیندا اے) کل تے دِن بڑا ای بھیڑا سی، کوئی کاما آیا ای نہیں کم کرن، اج تاں پھیر وی چنگا اے ( گُلشن نِرا سِر ہلاندا اے) میں آکھیا تُہاڈی کِنی کُو واڈھی ہو گئی اے، اوس دِن جوش وِچ آکے ساری واڈھی کروا دِتی ، ہُن گھبرا پیا پیندا اے جے مِینہہ پے گیا تاں ساری فصل ناس ہو جائے گی پیلِیاں وِچ پئی پئی (بولدی بولدی گُلشن ول گَوہ نال ویکھ کے) اج تاں بڑے ٹور کڈھے نے گُلشن جی، کِتے خاص سدّے اُتے چلے او؟ اُنج تُسی ایس طرحاں سوہنے لگدے او، سچی ۔
گُلشن۔ (کھسیانا ہو کے پھیر ہمت نال) ویکھو رانو جی، میں ہُن پکا فیصلہ کر لیا اے تُہانوں دسن دا ...... تُسی حیران تے ہووہ گے ای ......پر ...... کیہ پتہ غصے ای ہو جاؤ ...... (گھابر جاندا اے) میں ..... اوہ ..... اے ..... کے ..... (گل وٹا کے) بڑی ٹھنڈ اے تُہاڈے گھر وِچ۔ (چُپ کر جاندا اے)
رانو۔ دسو نا کیہ گل اے ...... بولو نا ...... جھکدے کیوں اوہ پئے ؟
گُلشن۔ (ہمت کر کے) چنگا ..... میں آپنی گل نِکی کر کے کہناں واں، ..... ویکھو نا رانو جی ...... تُسی تے جاندے ای او ..... (گل نُوں کِسے ہور پاسے ٹور دیندا اے) میں تُہاڈے وڈیاں نُوں کِنے چِر توں جانناں، میری تائی تے میرے تائیا جی ...... جیہناں توں مینوں ایہہ بھوئیں بھانڈا مِلیا اے، تُہاڈے ابے ہوراں نُوں تے بے بے ہوراں نُوں جاندے سن، تے اسیں کہہ سکدے آں کہ ملکاں دا چودھریِاں نال ..... یعنی کہ تُہاڈے ٹبر نال (آپنے تے رانو ول اِشارہ کردیاں) میرا مطلب اے دونہاں دا بڑا بھائی چارہ تے پیار محبت ٹُریا آ رہیا اے (پھیر گھابر کے) ہیں جی ...... ساڈِیاں پیلِیاں بنے وی سانجھے نے، جیویں ..... جیویں .....جیویں ساڈِیاں لال کُھوہ والِیاں پیلِیاں تے تُہاڈِیاں پِپل والِیاں پیلِیاں بِلکُل اِک دوجے دے نال جُڑِیاں ہوئیاں نیں۔
رانو۔ کیہ آکھیا جے تُہاڈِیاں لال کھوہ والِیاں پیلِیاں، تُہاڈِیاں؟
گُلشن۔ بے شک۔
رانو۔ معاف کرنا گُلشن جی میں سمجھی نہیں؟ لال کھوہ والِیاں پیلِیاں تاں ساڈِیاں نیں، تُہاڈِیاں تاں نہیں۔
گُلشن۔ (کھسیانا ہاسا ہس کے) تُہانوں بھلیکھا لگا اے رانو جی لال کھوہ والِیاں پیلِیاں تے میریِاں نیں۔
رانو۔ (حیران ہو کے) ایہہ تاں پہلی واری سُنیا اے میں، تُہانوں کیویں خیال آیا اے، ذرا دسو؟
گُلشن۔ (مٹھا جیہا ہس کے) خبرے تُسی سمجھے نہیں میں کیہڑِیاں پیلِیاں دی گل کررہیاں، میں ذیلداراں تے تُہاڈِیاں پِپل والِیاں پیلِیاں دے گبھے، لال کُھوہ والِیاں پیلِیاں دی گل کر رہیاں۔
رانو۔ بِلکُل، اوہ سگوِیاں ساڈِیاں نیں۔
گُلشن۔ (متھے وٹ پا کے) ہیں جی ..... تُہانوں بُھلیکھا لگدا اے، اوہ سچی مُچی میریاں نیں۔
رانو۔ ہا ہائے، ایہہ کیہ گل ہوئی، اوہ تُہاڈِیاں کدوں دِیاں ہو گئیاں؟
گُلشن۔ کدوں دِیاں، اوہ تے جدوں دا مینوں چیتا اے ساڈِیاں ای نیں۔
رانو۔ کیوں نہیں جی، تاں تُہاڈا خیال اے میں من لواں گی۔
گُلشن۔ تُسی کاغذاں اُتے اِک نظر مارو تُہانوں آپ ای پتہ لگ جائے گا ، کئی ورھے پہلاں لال کُھوہ والے رقبے دا رپھڑ ضرور پیا سی، پر ہُن تے سارا جگ جاندا اے کہ اوہ رقبہ میرا اے، کھڑ جاؤ میں تُہانوں سمجھاناں، میری تائی دی دادی نے تُہاڈے ابّے ہوراں دے دادے دے راہکاں نُوں اوہ بھوئیں بٹائی اُتے دِتی سی تے اوہدے بدلے وِچ اوہناں نے اوہناں لئی بھٹھے دِیاں اِٹاں بناؤنِیاں منظُور کِیتا، ایس طرحاں تُہاڈے ابّے ہوراں دے دادے دے راہک چالھی ورھے واہی بِیجی کردے رہے، تے ہولی ہولی اوس بھوئیں نُوں تُہاڈی سمجھن لگ پئے، بس ایتھوں ای تے بُھلیکھا پیا سی، کیہ سمجھے او ؟
رانو۔ (تھوڑا تاء وِچ آ کے) میں نہیں سمجھی، اُکا نہیں سمجھی، میں تاں ایناں جاننی آں جو میرے دادے پڑدادے سدا توں جاندے سی کہ اوہناں دی بھوئیں ذیلداراں دے مُربّیاں تائیں کھِنڈی ہوئی اے، ایہدا ایہہ مطلب ہویا، لال کُھوہ والی بھوئیں ساڈی اے۔
گُلشن۔ میں تُہانوں پکا ثبوت دیواں گا کھتونِیاں وکھا کے۔ (جاری جے)
این ٹون پالو ویچ جیخوف ہوری مشہور روسی لکھاری نیں جنہاں نوں روسی جدت پسندیاں دا موڈھی آکھیا جاندا ہے۔29جنوری1860نوں جنوبی روس دے ساحلی شہر وچ جمے اتے انہاں دے خاندان دا یوکرین نال سانگا سی۔ سعادت حسن منٹو وانگ انہاں تھوڑی عمر وچ وڈی لکھتاں لکھیاں اتے نرے44ورہے زندہ رہے۔

Part 1
http://www.wichaar.com/news/186/ARTICLE/32088/2017-01-08.html


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels