Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> مُل دی تینویں >> وینا ورما: طیبہ

وینا ورما: طیبہ

وینا ورما
June 1st, 2008
4.5 / 5 (7 Votes)

FED-UP BING ALONE IN THE EVENINGS DON’T LOSE FAITH TAKE ONE BOLD STEP AND CHOOSE YOUR DESTINY. BLACK ASIAN BEAUTY LOOKING FOR A MALE FROM ANY ORIGIN.

.
کسے میگزین وچ اوس دی ایڈوٹائزمنٹ پڑھ کے میں اوس توں اپوائٹمنٹ لے لئی۔ مِتھے سمیں مطابق شام نوں اوس دے گھر پہنچ گئی۔ اوس نے بوہا کھولیا تے بناوٹی جیہی مسکان میرے ول سُٹی۔ اوس دے مسکراون دے ڈھنگ توں میں اندازاہ نہ لگا سکی کہ اوہ مینوں دیکھ دے خوش ہوئی ہے جاں ناراض۔ ہولی ہولی قدم رکھدی ہوئی میں اوس دے سٹنگ روم وچ چلی گئی۔ بہت ہی سلیقے نال سجایا ہویا کمرہ سی۔ کندھاں تے دو وڈیاں وڈیاں پینٹنیگز ٹنگیاں ہویاں، گوڑھے بھورے رنگ دا فرنیچر اتے اوسے رنگ دا وال پیپر، ٹی وی، ریڈیو تے ہور اُرانہہ پرانہہ۔ روم کسے رئیس دا ڈائنگ روم جاپدا سی۔


کالے رنگ دا سوٹ وال گھنگرالے کیتے ہوئے۔ بناوٹی گہنیاں نال کیتا ہار سنگار تے ضرورت توں زیادہ کیتا ہویا میک اپ۔ اوہ کوئی پینٹنگ ہی لگ رہی سی، جس نوں چترکار نے ہر رنگ ورت کے سجایا ہویا ہووے۔


دسو تہاڈی کیہہ خدمت کراں ؟'' اوہ میری ساہمنی کرسی تے بیٹھدی ہوئی بولی۔
'' میں تہانوں دسیا سی ٹیلی فون تے تسیں کہیا سی گھر آجاواں۔۔۔'' میں ہولی ہولی لفظ اکٹھے کیتے۔
'' ہاں۔۔۔۔ میں پہلاں سوچیا سی کتے توں لیزبین ایں۔۔ پر پھیر پتہ لگیا کہ نہیں ملاقات دا مقصد کوئی ہور ہے۔ نالے مینوں تسیں تسیں کر کے نہ بلا۔ توں کہیں گی تاں زیادہ قریب لگنا ایں ۔'' اوس نے پیر اکٹھے کر لئے۔
'' جی ہاں۔۔۔۔ میری کتاب چھپ رہی ہے۔۔۔۔ جس وچ میں تہاڈی، سوری تیری کہانی دینا چاہندی ہاں۔۔۔۔'' میں اوس نوں دوجی وار اپنا مقصد دسیا۔
میری کہانی؟ کتاب وچ ؟ کوئی نواں مضمون تاں ہاں نہیں میں۔ دنیا دی تاریخ ویسواواں دے افسانیاں نال بھری پئی ہے۔ پھیر توں ایہی مضمون کیوں چنیا؟ اوس نے وکیلاں وانگ جراء کیتی۔
'' میں کسے وی ویسوا دی نہیں سگوں اک عورت دی کہانی لکھنا چاہوندی ہاں تے عورت سبھ کجھ ہے۔۔۔ ماں ۔۔۔ بیٹی۔۔۔ بھین ۔۔۔ بیوی۔۔۔۔ معشوق تے ویسوا وی۔۔۔''
'' سبھ توں گندہ اے ایہہ عورت دا ۔۔۔ جو توں کہانی لئی چنیا اے۔ ایس کہانی توں بغیر کیہ تیری کتاب پوری نہیں ہوندی؟ کیہ لکھیں گی، ایہی نہ کہ میں کیہ کرنی ہاں۔۔۔ میرے گاہک کون کون نیں۔۔۔۔ میں کوٹھے تے کداں پہنچی تے کیویں میں لوکاں نوں لٹنی ہاں۔۔۔؟ کیہ نویں گل ہے۔۔۔؟ کوئی ہور کہانی لبھ۔۔۔ طوائف بکواس اے۔۔۔'' اوہ اچانک گرم ہو گئی۔
'' ہندو دھرم دے مطابق، جدوں کالی ماتا دی مورتی بنائی جاندی ہے تاں اوس دے وچ ویسوا دے کوٹھے دی دہلیز دی مٹی وی ورتی جاندی ہے۔ ورنہ اوہ مورت مکمل نہیں ہوندی۔ ہور وی کہانیاں نیں میری کتاب وچ۔۔۔ سبھ عورتاں بارے ہی نیں پر تیرے بغیر میری کتاب مکمل نہیں ہونی۔ لنگڑی جیہی رہے گی۔'' میں ترک رکھیا۔
میں ویکھیا میری گل سن کے اوس نے اکھاں جھکا لئیاں۔ اوس دے چہرے تے جو چڑ چڑاپن سی اوہ غائب ہو گیا تے اوس نے اک ہوکا لیا۔
'' کجھ کھان پین دا شوق رکھدی ایں۔۔۔؟ اوس نے ساہمنی میزتوں سگریٹاں دی ڈبی چکی۔
'' نو تھینکیو۔۔۔'' میں سر ہلایا۔
اوس نے سگریٹ سلگائی تے دھوئیں دا پھہارا مونہہ چوں کڈھیا۔ کافی دیر اوہ سوچدی رہی۔ پھیر بانہاں کھول کے پورے زور نال انگڑائی لئی۔
'' کتھوں شروع کراں ؟'' اوس نے اچانک پچھیا۔
'' جتھوں یاد تیرا ساتھ دیندی ہے ''۔ میں جواب دتا۔
'' ہوں۔۔۔ اوس نے لما ہنگورا بھریا۔


' میں پاکستان وچ پیدا ہوئی سی میری ماں نسیم بانو علاقے دے مقبول گائیکا سی۔ اوہ لکھن وال ورگے چھوٹے جیہے پنڈ وچ رہندی سی۔ لوکاں دے ویاہ شادی دے مجرے کردی ہوندی سی تے میرا باپ اکو ویلے تن تن بیویاں رکھدا سی۔ خاندانی کنجر سی اوہ۔ میری ماں نوں عشق دے چکر وچ پھسا کے گھروں بھجا لیایا تے پھیر اوس نوں پٹھے راہ پا دتا۔ اوہ اکثر اوس نوں کنجری کہہ کے مخاطب کردا ہوندا۔ شراب پی کے امی نوں مار دا کٹدا تے پیسے کھوہ کے لے جاندا۔ پر امی نے عشق کیتا سی تاں بس عشق ہی کیتا سی۔ اوہ اوس دی مار کٹ کھاندی پر اوس دے پیر نہ چھڈ دی۔ آکھدی تیرے قدماں وچ ہی جان دینی ہے پر تیرے توں جدا نہیں ہونا۔ اوہناں دا ایہہ ڈرامہ میں ہر روز ویکھدی۔ میری ماں نے میری تعلیم دا انتظام لہور وچ کیتا ہویا سی۔ میں ہوسٹل وچ رہندی سی۔ تے ماں مینوں گھر گھٹ ہی بلاوندی سی۔ بڑی محتاط سی اوہ میرے متعلق۔ شائد اوس نوں ڈر سی کتے اوس دی زندگی دے سائے میرے زندگی تے نہ پے جان۔ اوہ میری شادی ہوئی ویکھنا چاہندی وی۔ میرا گھر وسیا ویکھنا چاہندی سی، جیویں ہر ماں ویکھنا چاہوندی اے۔'' توں بور تے نہیں ہورہی۔ اوہ اچانک رکی۔


'' نہیں'' میں جواب دتا، میں ویکھیا اوس دے چہرے تے اداسی چھا گئی سی۔
جے توں بُرا نہ مناویں تاں میں تھوڑی وائن لے لواں ''؟ اوس نے جیویں اجازت منگی۔
مینوں کوئی اعتراض نہیں'' میں ہلکا جیہا مسکرائی۔
اوہ اٹھی تے وائن دی پوری بوتل تے گلاس لے آئی۔اوس نے گلاس وائن دا بھریا تے چار گھٹ اکٹھے ہی بھر گئی۔
'' دراصل جے میں پیواں نہ تاں زیادہ گلاں نہیں کرسکدی۔ بہت چھیتی تھک جانی ہاں۔ نالے توں تاں پوری زندگی دا حساب کتاب منگ رہی ایں۔۔۔۔۔۔۔ ہاں سچ تیرا نام کیہہ اے؟ '' اوس نوں خیال آیا کہ اوس نے اک وار وی میرا نام نہیں پچھیا سی۔
'' پوجا۔۔۔'' میں کہیا۔
'' مطلب ؟''
عبادت
اصلی اے کہ نقلی۔۔ ؟ اوہ ہسی۔
اصلی ہی ہے۔۔۔' میں ہاں وچ سرہلایا۔
'' ہر ماں اپنی بیٹی دا نام اجیہا ہی رکھدی اے ' مثلا پوجا، عبادت ، خوشبو ، پاکیزہ۔۔ پر زمانہ اوہناں دے نام بدل کے ہور دا ہور ہی بنا دیندا اے۔۔۔ کنجری، ویسوا، طوائف، لونڈی، کنیز، رکھیل،''۔ اوس نے شکوہ جیہا کیتا۔
'' تیرا کیہہ نام ہے ۔۔'' میں پچھیا۔
میری ماں نے میرا نام طیبہ رکھیا سی پر پتہ نہیں کنے نویں پرانے نام مینوں ملدے رہے تے میں کپڑیاں وانگ نام بدلدی رہی۔'' اوس نے گلاس پھیر مونہہ نوں لگایا۔
'' ایہہ شراب پینی کدوں توں شروع کیتی اے ۔۔۔؟'' میں بوتل ول اشارہ کیتا۔
'' پتا نہیں پوجا۔۔۔ شراب، سگریٹ تے ہور بڑا کجھ ایہہ تحفے نیں میرے چاہن والیاں دے۔ کوئی کجھ دے گیا تے کوئی کجھ، ہاں۔۔ میری ماں نے میرا نام '' طیبہ'' رکھیا سی۔ مطلب پاک۔۔۔ جس نوں کسے نے کدے چھوہیا نہ ہووے۔'' '' طیبہ'' آکھ کے اوہ ہس پئی۔
ہاں تیری ماں تیرا ویاہ کرنا چاہوندی سی۔۔۔'' میں گل پچھے نوں موڑی۔۔۔۔۔


میری ماں نوں ڈر سی کتے میں اوس دی راہ تے نہ چل پواں جو کوٹھے ول نوں جاندی اے۔ اوہ میرے لئی کوٹھیاں دے خواب ویکھدی رہی پر میرے مقدر وچ کوٹھا ہی لکھیا سی۔ میرے تے ہر دم پہرہ سی۔ میں کتے اکلی آجا نہیں سکدی سی پر کہندے نیں ، جو قدرت نوں منظور ہووے ہو کے رہندا اے۔ میں ہوسٹل وچ رہندی سی۔ اک دن اسیں سبھ لڑکیاں شاپنگ کرن گئیاں تاں سلیم اچانک میرے نال آ ٹکرایا۔ '' خوبصورت نوجوان'' مینوں ایہہ گل حادثاََ ہوئی لگی۔ ہر میں ویکھیا کہ اوہ ساڈا پچھا کر رہیا سی۔ پھیر دوسرے دن اوس نے گیٹ کیپر دے ہتھ مینوں خط لکھ بھیجا۔ '' چودھویں کا چاند ہو''۔۔ خط پڑھ کے ساری رات میرا دل دھڑکدا رہیا۔ میں تاں کالے رنگ دی عام جیہی کڑی سی۔۔۔ کسے خوبصورت نوجوان دے مونہوں '' چودھویں کا چاند'' سن کے جیویں ستاریاں وچ پہنچ گئی۔


'' اک دن جدوں اوہ بھر سردی وچ سارا دن میرے کالج اگے دھونی لائی بیٹھا رہیا تاں میرے توں برداشت نہ ہویا۔


میں ڈاکٹر تے جان دا بہانہ کیتا تے ہوسٹل توں باہر آگئی۔ سارا دن اسیں لہور دیاں سڑکاں تے پیدل گھمدے رہے۔ یارکاں وچ ویران تھاواں تے اتے دنیا توں دور۔ اسیں کجھ نہیں بولے پر ساڈیاں گلاں ختم نہیں ہو رہیاں سی۔ شام ہوئی میں کل پھیر ملن دا وعدہ کر کے واپس آگئی۔


ایس طرحاں دو تن مہینے لنگھ گئے۔ ہن تک میں پوری طرحاں اس دے عشق وچ گرفتار ہو چکی سی۔ اوس نوں ویکھے بغیر سکون نہیں سی ملدا۔''
'' تیرے بغیر میں رہ نہیں سکدا طبی۔۔۔ چل کتے چل کے نکاح کروا لئے۔۔۔۔'' اک دن اوس نے اکھاں بھر کے کہیا۔


'' میں ایس قابل کتھے ہاں سلیم۔۔۔ میں تاں کالی جیہی ہاں۔۔۔ تیری امی نوں پسند وی نہیں آواں گی۔ اوس دا سپنا تاں چاند سی بہوہووے گا۔ کاش میرا رنگ تھوڑا گورا ہوندا۔ مینوں آپنے کالے رنگ تے بہت دکھ سی۔


'' بکواس۔۔۔ کالیاں دے ڈنگے پانی نہیں منگدے جانِ من، گوریاں وچ اوہ زہر کتھے۔۔۔'' آکھ کے اوس نے میریاں زلفاں کھول کے میرے گل وچ پا دتیاں۔'' تیرا کالا رنگ ہی تیرا حسن اے۔ پوری ناگن لگنی ایں۔۔۔ اک وار ڈنگ دیویں بندہ ساری عمر تڑفے۔۔'' اوس نے میرے کالے رنگ تے پوری غزل کہہ دتی۔


'' تینوں سوہنی لگنی آں۔۔۔ شائد تیرے امی ابو نوں پسند نہ آواں۔۔۔ خدا نہ کرے مینوں یقین نہیں سی ہورہیا۔
'' ابو امی نوں کون پچھدا اے۔ عشق مرداں داکم اے۔۔ میں کوئی ددھ پیندا بچہ ہاں جو امی نوں پچھاں گا کہ شادی کراں جاں ناں۔۔۔۔ عشق نے تاں شہزادے سلیم نوں اکبر دے سانویں کھڑا کر دتا سی تے اوہ سلطنت چھڈ کے باغی ہو گیا سی۔ پھیر میرا جھگڑا کسے بادشاہ نال تھوڑی اے۔ میرے کول تاں خالی کلی اے۔۔۔ قبول اے تاں آجا۔۔۔۔'' اوہ فقیراں وانگ بولیا تے میں اوس دی فقیری دی مر مٹی۔
'' میں آپنی امی نال گل کراں پھیر ۔۔۔؟ میں وی ہن ہمیشہ لئی سلیم دی ہو جانا چاہوندی سی۔ اوہ کافی دیر چپ رہیا۔
'' طبی میں کہنا نہیں چاہندا، تینوں دکھ ہووے گا پر تینوں علم اے کہ تیری امی دا پیشہ۔۔۔'' آکھ کے اوہ چپ ہو گیا۔
جیویں کسے نے میرے مونہہ تے بھرے بازار وچ تھپڑ مار دتا ہووے۔


'' سلیم میری ماں میری ماں اے خدا دے واسطے اک لفظ وی اوہناں دی شان دے خلاف نہ کہیں۔۔۔ خدا نخواستہ معلوم نہیں میں کیہہ کر بیٹھاں۔۔۔'' میں آپنے آپ تے بڑی کوشش نال قابو پایا تے اوتھوں اٹھ کے آگئی۔


اٹھ دن سلیم مینوں نہ ملیا۔ اٹھویں دن میری امی جان سلیم نال ہوسٹل وچ مینوں ملن آئے۔ میں پشیمان ہو گئی۔ امی نے دسیا کہ سلیم امی دے قدماں وچ گر گیا سی کہ مینوں صرف طیبہ چاہیدی اے۔ تے امی نے اوس نوں اپنے سینے نال لگا لیا سی۔


'' ہور توں خدا توں کیہہ منگنی ایں طیبہ۔ محبت خدا دی دات اے۔۔۔ اینا پیار کرن والا شوہر مقدر نال ملدا اے۔ میں ساری عمر آدمی دے پیار نوں ترسدی رہی آں۔ توں قسمت نوں ٹھوکر نہ مار۔ نکاح کر لے بیٹی۔'' آکھ کے اوس نے آپنی جیون بھر دی کمائی سونا چاندی تے پیسیاں دا ڈھیر میرے اگے زمین تے لگا دتا جو شائد اوہ میرے ابے توں چھپاچھپا کے رکھ رہی سی کہ کدے میرا نکاح کسے شریف انسان نال کرے گی۔


'' شرافت بڑی وڈی چیز اے بیٹا۔۔۔ پیسہ کم نہیں آوندا۔ بندے کم آوندے نیں تے سلیم مینوں کسے چنگے خاندان دا چراغ لگدا اے۔ توں کسے شریف گھر دی بہو بنیں میری ایہہ آخری تمنا اے۔ خدا کرے توں آپنے گھر راج کریں تے مڑ کے میری بدنام دنیا وچ تیرے پاک قدم نہ پین''۔ امی تے جھولی میرے اگے اڈ دتی۔


میرا تے سلیم دا نکاح ہو گیا۔ ہوسٹل چھڈ کے میں اک کرائے دے مکان وچ آگئی۔ امی نے پیسے ضرورت توں زیادہ دے دتے سی۔ چھ مہینے تک تاں ساڈا ہنی مون ہی چلدا رہیا پر کہندے نیں کہ ہولی ہولی تاں کھوہ وی خالی ہو جاندے نیں۔ عورت سی میں تے گھر نوں چلاون دی فکر سلیم نالوں زیادہ سی مینوں۔


سلیم ہن توں کوئی کم لبھ لے۔ کوئی نوکری۔۔۔ کوئی بزنس۔۔۔۔ امی دے دتے پیسے ختم ہو چلے نیں۔۔۔ اک رات جدوں اوہ میریاں زلفاں نال کھیڈ رہیا سی تاں میں کہیا۔
تیرے عشق چوں فرصت ملے گی بیگم تاں ہی کجھ کراں گا۔۔۔ اوس نے میری کمر دوالے بانہاں کسیاں۔
میں تینوں آزاد کر دی ہاں سلیم۔ خدا دے واسطے عشق بہت ہو گیا۔ ہن روٹی پانی دا فکر کر۔۔۔'' میں اخیردی کہی۔
بہت دن اوہ کم دی تلاش وچ ماریا ماریا پھردا رہیا۔ پر کم نہ ملیا۔ کئی مہینے لنگھ گئے۔ فاقیاں دی نوبت آگئی۔ ہن کیہ کرئیے ؟ اک دن میں شام نوں اداس جیہی لیٹی ہوئی سی، سلیم کسے اجنبی نال گھر آیا۔
'' ایہہ شیخ صاحب نیں، طبی عرب توں آئے نیں۔ بڑے وڈے بندے نیں۔ دنیا بھر دے ملکاں وچ ایہناں دے بزنس چلدے نیں تے کئی فلماں وچ اہناں پیسہ انویسٹ کیتا اے۔ گیت غزل سنن دے بڑے شوقین نیں۔۔۔ میں کہیا چلو اج ساڈے گھر وی ایہناں دے مبارک قدم پے جاون۔'' اوس نے شیخ صاحب دا تعارف کروایا۔
ُ'' بڑی کرم نوازی اے۔'' میں سلام کیتا۔
سلیم شیخ صاحب نوں گھر بٹھا کے کھان پین لئی سامان لین چلا گیاا۔ شیخ صاحب نے نیلے نوٹاں دیاں گڈیاں کڈھ کے میز تے رکھ دتیاں۔ مینوں گل سمجھ نہ آئی۔
'' ایہہ سلیم دی کمائی اے۔۔۔۔'' شیخ میرے ول ویکھ کے مسکرایا۔
'' اینے زیادہ پیسے۔ ایہو جیہی سلیم نے کیہہ مل ماری سی؟'' میں خود نوں سوال کیتا۔
'' ایہہ تاں کجھ وی نہیں ۔ اپنے تاں میں اک رات وچ خرچ کردیندا ہاں۔۔۔۔'' آکھ کے شیخ میرے نال صوفے تے بیٹھ گیا۔
اک رات میں کجھ سمجھی نہیں شیخ صاحب۔۔۔'' میں اوس توں تھوڑا دور سرک گئی۔
سلیم دسدا سی کہ توں بڑی اچھی فنکارہ ایں۔ غزل بہت خوبصورت کہنی ایں۔۔۔تیری بڑی پیاری آواز اے۔۔'' اوس نے میرے گل وچ بانہہ پائی۔ مینوں لگیا جیویں کوئی ناگ میری گردن دوالے لپٹ گیا ہووے میں جھٹکے نال اوس دی بانہہ نوں دور کر دتا۔
'' میں کوئی گانا گونا نہیں جاندی۔۔۔۔'' میں غصے وچ اٹھ کھڑی ہوئی۔
سلیم جو شائد دروازے پچھے کھڑا ساڈیاں گلاں سن رہیا سی اچانک ساہمنے آگیا۔


طبی۔۔۔ شیخ صاحب وڈے بندے نیں۔ ایہناں نوں خفا نہ کردیویں کتے۔ بہت مال دار بندے نیں۔ آپنی مفلسی ختم کر دین گے۔ ذرا اج رات ایہناں نوں خوش کردے۔۔'' اوہ مینوں سمجھا رہیا سی تے میرے کناں نوں یقین نہ آیا کہ ایہہ اوہی سلیم اے جو مینوں بازار وچ ہانڈی دا گوشت خریدن نہیں جان دیندا سی۔


'' تاں ایہہ اے تیری کمائی۔۔۔ حرام دے پلے۔۔۔ گندی نالی دے کیڑے۔۔۔۔تیری ہمت کداں پے گئی میری عصمت دا سودا کرن دی۔۔۔ کنا وڈا دلال ایں توں جو آپنی ہی بیوی دا سودا کر رہیا ایں۔۔۔'' میں سلیم نوں گریبان توں پھڑ لیا۔
'' کنجری دی اولاد۔۔۔ تے نخرے دیکھ جیویں کوئی بہت شریف عورت ہووے۔ توں مینوں شرافت دا سبق پڑھا رہی ایں، حرامزادئیے ، تیری ماں کنجری ساری عمر ایہی سودے بازیاں کردی رہی ایں۔۔۔'' اوس نوں جیویں پہلاں ہی پتہ سی کہ میں کیہہ کہاں گی۔
'' ہن تک اوسے کنجری دا گونہہ کھاندا رہیا ایں کتیا۔۔ اوسے دی کمائی تے عیش کیتی اے۔۔۔ خدا دے قہر توں ڈر۔۔۔'' میرے توں آپنی امی بارے گندے الفاظ سنے نہ گئے۔


'' ہاں ۔۔۔ گونہہ کھاندا رہیا ہاں اوس بڈھی کنجری دا۔ ہن تیرا گرم گوشت ویچ کے گزارا کراں گا۔'' آکھ کے اوس نے مینوں روئی وانگ کٹنا شروع کردتا۔
'' جے ایہی کم کرنا اے تاں تیری کیہہ لوڑ اے کتیا۔۔،'' آکھ کے میں شراب دی بوتل چک کے اوس دے سر وچ دے ماری۔خون دا پھہارا چھٹیا تے سلیم فرش تے پیا تڑف رہیا سی۔ میرے ہوش حواس اڈ گئے۔ بس پلس آوے گی تے میں سکے پتے وانگ کمب گئی۔


شیخ نے میرے سر تے ہتھ رکھیا ۔ میں گردن اٹھا کے اوس ول ویکھیا۔ اوس وقت اوہ مینوں کسے مسیحا وانگ لگیا۔ اوس نے میرا ہتھ پھڑیا تے سلیم نوں اوتھے ہی تڑفدا چھڈ کے مینوں ہوٹل وچ لے گیا۔


اگلے دن میرا پاسپورٹ تے ٹکٹ آگئے تے اوسے رات ہی میں شیخ صاحب نال جہاز چڑھ کے عرب پہنچ گئی ۔ شیخ دے محل نما گھر وچ بے شمار کمرے سن تے ہر کمرے وچ اک عورت، جیویں پشواں دی کوئی منڈی لگی ہووے۔ اوس دے حرم وچ ہر ملک ہر نسل تے ہر رنگ دی عورت سی۔ میں اوس ہجوم وچ گواچ گئی۔
اوہ عورتاں مینوں دیکھ کے ہسدیاں۔


کئی دن لنگھ گئے شیخ مڑ کے نہ آیا۔ شائد عورتاں دے ایس میلے وچ آکے اوہ مینوں بھل گیا سی جاںمڑ کے میری واری ہی نہیں آئی۔ اوہ عورتاں وار وار آکے مینوں گھوردیاں۔ آپنی زبان وچ کوئی گل کردیاں تے اشارے کردیاں کہ تینوں مل کے اک دن کٹنا ایں ' جیویں محلے وچ کوئی نوا کتا آوندا اے تاں پرانے کتے اوس نوں ویکھ کے بھونکدے نیں۔ ایہی حال اوہناں عورتاں دا سی پر مینوں شیخ صاحب دا سہارا سی، ایس لئی اوہناں ول شائد توجہ نہ دتی۔


اک دن میرے کمرے وچ سامان رکھن لئی شیخ دا نوکر عبدل آیا۔ اوہ ٹٹی پھٹی پنجابی بولدا سی۔ اوس نے مینوں دسیا کہ شیخ کول میرے ورگیاں ہزاراں ہی عورتاں ہن۔ ایس محل وچ طرحاں طرحاں دے لوک آوندے نیں تے شیخ عورتاں آپنے مہماناں دی خدمت وچ پیش کردا اے۔ سن کے میرا دم رک گیا، جس گل دا ڈر سی، اوہی ہوئی۔ میری قسمت وچ برباد ہونا لکھیا سی۔ عبدل دی ہمدردی کارن میری اوس نال دوستی ہو گئی۔ اوس نوں جدوں وی فرصت ہوندی اوہ میرے کمرے وچ آجاندا۔ ہولی ہولی ایہہ دوستی جسمانی تعلقات وچ بدل گئی۔ دراصل سلیم نال کئی مہینے رہ کے جیویں ہن مینوں رات نوں خالی بستر کھان نوں آوندا سی تے شیخ صاحب کول میرے لئی وقت نہیں سی۔


اک رات اوہ میرے نال ستا پیا دی کہ باہروں زور زور دی دروازہ بھنیا جان لگا۔اسیں دوویں ڈر گئے۔ میں اوس نوں آپنے پلنگ نیچے چھپا دتا تے کاہلی نال کپڑے پا کے دروازہ کھولیا۔ شیخ صاحب ہتھ وچ ہنٹر لئی کھڑے سن تے پچھے عورتاں دا ہجوم۔ شائد اوہ میری نگرانی کردیاں سن کہ میں کیہ کررہی ہاں تے موقعہ پین تے اوہ شیخ نوں سد لیائیاں سن۔


'' کیہ کر رہی سی حرامزادئیے۔۔۔؟'' شیخ نے ہنٹر ہوا وچ گھمایا تے میں جنگلی بانس وانگ کمب گئی۔ '' سوں رہی ساں ۔۔۔'' میرے گلے چوں آواز آئی۔
'' تیرا یار کتھے اے ۔؟ اوس دے ٹوٹے کر کے اوس دا گوشت کتیاں اگے پادیاں گا۔۔۔'' اوہ مینوں پچھے دھکیل کے کمرے وچ آگیا۔
'' کوئی نہیں '' میں صفائی دتی۔
''شٹ اپ۔۔۔ اپناحلیہ ویکھ۔۔۔'' آکھ کے اوس نے میریاں لتاں تے ہنٹر ماریا۔
میں اصل وچ جلدی وچ پٹھی سلوار پائی سی۔ شیخ نے ہنٹر مار مار کے میرا تے عبدل دا جسم لہولہان کر دتا۔


دوجے دن شیخ میرے کمرے وچ آیا۔ پیسیاں دی اک تھیلی میرے اگ سٹ کے بولیا۔۔'' مینوں پتا اے تیریاں رگاں وچ کنجری دا خون اے۔ تیرے توں شرافت دی امید رکھنا بے وقوفی اے۔۔۔ ایہہ پھڑ پیسے تے میریاں نظراں توں دور چلی جا۔ میں نہیں چاہوندا کہ تیری صحبت دا اثر دوجیاں عورتاں تے پوے تے اوہ میرے نوکراں نال سون۔ اک مچھلی سارے نوں گندہ کردی اے۔۔۔''


تے پتہ نہیں اوس نے کیہ کیتا دوجے دن مینوں ٹکٹ دے کے کسے انگریز بڈھے نال انگلینڈ جان والے جہاز وچ چڑھا دتا۔ اوہ انگریز بڈھا کئی راتاں مینوں ورتدا رہیا۔ پھیر اوس نے کسے ہور دوست اگے مینوں پیش کر دتا۔ پھیر ہور دوست ۔۔۔۔ پھیر ہور اگے تے پھیر ہور اگے ہن تک میں پوری ویسوا بن چکی سی۔ جسم فروشی میری مجبوری بن گئی سی۔ امی دیاں لکھ کوششاں دے باوجود قسمت نے مینوں بخشیا نہیں سی۔ انگلینڈ آئی نوں کئی مہینے ہو گئے تاں تھوڑی بہت زبان سکھ گئی۔ لوکاں دے چہرے پڑھن لگی۔ ہر شام کسے نال گزار دی تاں کہ دوجے دن لئی بریڈ تے بٹر خریدسکاں۔ کئی وار مندے دے دناں وچ دو دو پونڈ وچ وی وِکی۔ راتاں دے کالے سائے مینوں ڈراؤندے تاں میں رات کسے وی آہلنے وچ کٹ لیندی۔


انگلینڈ آؤن توں پہلاں میں کدے شراب نہیں پیتی سی۔ شراب دی ہر بوتل وچ مینوں آپنی امی دے اتھرو بھرے نظر آوندے جو اوہ میرے ابو دے شراب پین تے وگاؤندی سی پر ایتھے آکے ایہہ بیماری وی لگ گئی۔ اک بڈھا یہودی میرا عاشق سی اوہ سیکس کرن توں پہلاں مینوں رج کے شراب پلاؤندا ، اوس نوں وہم سی کہ شراب دے نشے وچ میں آپنے تے اوس وچالے عمر دا فرق بھل جاواں گی پر عورت نوں جے کوئی نشہ چڑھدا اے تاں اوہ صرف عشق دا ورنہ سمندر شراب دا وی اوہ آپنے اندر سٹ لوے تاں اثر نہیں کرے گا۔ شراب نالوں ودھ نشہ تاں خود اوہدے اندر اے۔
خیر ایداں شراب دی عادت پے گئی۔ اک ہور سی میرا گاہک کوئی فرانسیسی۔ اوہ سگریٹاں بوہت پیندا سی۔۔۔ چین سموکر۔۔۔ نہ اوہ میری زبان سمجھدا سی تے نہ میں اوس دی پر بستر وچ صرف اکو ہی زبان چلدی اے تے اوہ دنیا دا ہر مرد تے عورت سمجھدے نیںْ اوس نے سگریٹاں دی لت پا دتی۔ پھیر کئی آئے کئی گئے۔ کئی پکے تے کئی کچے، کئیاں دیاں شکلاں تے نام وی ذہن صبح ہوون تک بھل جاندا سی کئی تمام عمر یاد رہن گے۔


ایہو جیہا ہی سی اک انڈین منڈا۔ انگلینڈ وچ اوس دی پرورش ہوئی سی۔ اوس دی بیوی مر گئی سی تے ہن اوس دے گھر اوس دی دس سال دی بچی اوس دی گوری گرل فرینڈ سنبھالدی۔ نام سی اوس دا سینڈی۔ اوہ میرے کافی قریب آ گیا۔ اک دن اچانک اوس نے مینوں شادی دا پیغام دتا۔ مینوں اعتبار نہ آیا۔ زندگی نے پھیر آواز ماری سی تے میں کھڑو گئی۔ سینڈی نے مینوں کئی دفعہ دسیا سی کہ اوہ کسے ایشین کڑی نال ویاہ کروا کے گھر وساؤنا چاہندا اے تے ایس گوری گرل فرینڈ توں چھٹکارا چاہندا اے،جو لکھ کوششاں کرن دے باوجود اوس دا پچھا نہیں سی چھڈ رہی۔ میں سوچیا چلو اک وار نہ سہی شائد دوجی وار کوئی صحیح بندہ میری زندگی وچ آجاوے۔


اک دن میں اچانک ہی اوس دے گھر چلی گئی۔ ڈوبیل دتی کسے خوبصورت عورت نے دروازہ کھولیا۔ جوگیا رنگ دا پیلا پنجابی سوٹ بانہاں وچ رنگ برنگیاں ونگاں، متھے تے لال لال بندی تے کمر تک کھلیاں لمیاں زلفا۔ اوہ پوری میراں بائی بنی میرے ساہمنے کھڑی سی۔ میں اوس دیاں اکھاں وچ گواچ گئی۔ بھل گئی کہ کس مقصد لئی آئی ہاں۔ اوہ مینوں اندر لے گئی۔ اک عجیب جیہا ڈر سی اوس دیاں اکھاں وچ جیویں میں اوس دے گھر چوری کرن آئی ہوواں۔


'' سینڈی کتھے اے ؟'' میں پچھیا۔
'' اوہ تاں انڈیا گیا ہویا اے۔۔۔'اوس نے جھوٹھ بولیا۔
'' توں اوس دی کرائے دار ایں ؟'' میں جان بجھ کے کہیا۔
'' نہیں اوہ میرا شوہر اے '' اوہ شرمائی۔ مینوں اوس تے رحم آیا۔ خدا تیرے شوہر نوں سلامت رکھے۔۔۔ میرا دل بھر آیا تے میں واپس آگئی۔۔۔''
اوس شام سینڈی مینوں ملن آیا۔
'' سیندی اج توں بعد توں ایتھے نہ آئیں۔'' میں بے رخی نال کہیا۔
'' کیوں۔۔۔۔؟'' اوہ گھبرا گیا۔
'' بس میں تینوں کہہ دتا اے اک وار۔۔۔ میں کھجھ کے کہیا۔
'' کیہہ گل تینوں مارشا نے کجھ کہہ دتا اے ؟ اوہ میرا ہتھ پھڑ دا ہویا بولیا۔
'' ہاں۔۔۔۔'' میری آواز ددر وچ ڈب گئی۔
اوہ۔۔۔ توں اوس کتی تے یقین نہ کر۔ میرا اوس نال کوئی تعلق نہیں خوامخواہ میرے پچھے پئی اے۔۔۔'' اوس دا حوصلہ مڑیا۔
'' کتی اوہ نہیں، کتا توں ایں۔۔۔۔ کیویں اوہ تیرے عشق وچ دیوانی ہوئی بھیس وٹائی پھر دی اے۔۔۔ تے توں اوس نوں کتی دسنا ایں۔۔۔'' مینوں بڑا غصہ آگیا۔


'' اوہ پکھنڈن اے ۔ اوہ عشق کردی اے کری جاوے۔۔۔۔ میرا اوس نال سیکس توں ودھ کوئی رشتہ نہیں۔'' اوس نے نفرت نال کندھے ہلائے۔
'' افسوس تاں ایہی اے کہ عورت ہمیشہ عشق کردی اے تے مرد صرف سیکس کردا اے۔ اوس دے جسم نوں ویکھدا اے۔ اوس دی روح نوں نہیں تے روح نوں ویکھن لئی تیجی اکھ دی لوڑ اے۔۔۔جو سبھ کول نہیں ہوندی تے میں اوس نال ہی نکاح کراں گی جس کول تیجی اکھ ہووے گی ورنہ جتیاں وانگ مرد بدلدی رہواں گی۔'' میں وی نفرت نال جتی زمین تے رگڑی۔


'' سبھ بھل کے توں میرے نال ستی ایں ۔۔۔ اپنی عزت توں مینوں دے چکی ایں۔۔۔۔'' اوس نوں نویں گل سجھی۔
توں نہیں ستا میرے نال میں غصے نال پچھیا۔
میں مرد ہاں توں عورت۔۔ اوہ گمان نال بولیا۔
عورت ہاں تاں کیہہ گناہ اے جے تینوں کوئی فرق نہیں پیا تاں میری کیہہ مہندی اتر گئی؟ آکھ کے میں زور نال ہسی۔
فرق بہت اے توں بعد وچ محسوس کریں گی اوہ جل کے کولا ہو گیا۔
'' سینڈی میں اوہناں عورتاں وچوں نہیں جیہڑیاں چار راتاں کسے نال سوں کے لبڑ جاندیاں نیں۔ تیرے ورگے کئی چامکے ترے پھردے نیں۔۔۔ آکھ کے میں سیگریٹ سلگایا۔
عورت نہیں ناگن ایں توں کالی ناگن۔ تینوں وس کرنا میرے ورگے نادان سپیرے دا روگ نہیں اے۔۔۔'' اوہ چلا گیا۔


دنیا دی ہر عورت ناگن اے تے مرد سپیرا۔ جے ایہہ سپیرا عشق دی بین نہ بناوے تاں ایہہ ناگن کدے ایس دے قابو وچ نہ آوے۔۔ میں اکلی دی گل نہیں اے۔۔۔۔ نالے تیرے عشق وچ اوہ دم نہیں رہیا ہن جس نال توں مینوں پٹاری وچ پاسکیں۔'' آکھ کے میں ہسی تے اوہ غصے وچ پیر پٹکدا ہویا چلا گیا۔ پھیر نہیں آیا۔ بڑا گندہ لگدا اے مینوں اوہ بندہ جدوں کسے عورت خاص کر کے اپنی بیوی یاں معشوق نوں بری دسدا اے۔ کمبخت نامراد عورت وی کوئی بھنڈن والی چیز اے؟ غریب کیہہ وگاڑ لوے گی کسے دا؟ مرد سو ظلم وی کرے تاں اوس دی قدم بوسی کرنی نہیں چھڈ دی کمبخت۔ سچ پچھیں تاں مینوں ہر عورت وچ آپنی امی نظر آوندے اے تے مرد وچ آپنا باپ۔


اوس توں بعد اک ہور آیا پاکستانی۔حسین نام سی اوس دا۔ اوس نال میری چنگی دوستی ہو گئی تے گل نکاح تک پہنچ گئی۔ میرے ہی دھندے والی میری اک سہیلی اک وار بیمار سی تے ہسپتال وچ داخل سی۔ اوہ آپنی پنج کو سال دی پھل ورگی بچی نوں میرے کول چھڈ گئی۔ اک دن حسین رات نوں میرے کول آیا تے بہت دیر تیک بچی نال پیار کردا رہیا۔


کنی پیاری بچی اے۔۔۔ میں شراب دے بھرے گلاس میز تے رکھدی ہوئی بولی۔
'' ہاں کنجری دی دھی ہے وڈی ہو کے کمال دی کنجری بنے گی۔ کہہ کے اوہ ہس پیا۔ جیویں کسے نے میرے کلیجے وچ خنجر گھونپ دتا سی۔ گلاس میرے ہتھوں چھٹ کے زمین تے جا ڈگا۔
'' کیہہ ہویا ؟'' اوہ بھج کے میرے کول آیا۔
کجھ نہیں توں ایتھوں چلا جا حسین۔۔۔ میری طبیعت ٹھیک نہیں ہے۔۔۔ میں آپنے سینے تے ہتھ رکھدیاں کہیا۔
کیہہ گل اے چاند؟ اوس نے مینوں آپنیاں بانہاں وچ لین دی کوشش کیتی۔


میں کہیا کہ توں ایتھوں چلا جا ۔ گیٹ آؤٹ میں اوس نوں دھکا ماریا پر اوہ بڑا ڈھیٹھ سی، نہ گیا میں کلیجہ پھڑی آپنے بسترے تے جا پئی۔اوس رات اوس نے کئی وار میرے نال کھیہ کھان دی کوشش کیتی پرمیں ہروار اوہنوں دھکا مار کے پرانہہ کر دیندی۔ اخیر جدوں اوہ زبردستی تے اتر آیا تاں میں پورے زور نال لت اوس دے ڈھڈ وچ ماری تے اوس نوں بسترچوں باہر سٹ دتا۔


'' ایسے وقت ایتھوں چلا جا ورنہ پلس سد لواں گی۔۔ مڑ کے مینوں آپنی منحوس صورت نہ وکھاویں۔ میں دروازہ کھول کےے اوس نوں باہر جان دا اشارہ کیتا۔ اوہ چلا گیا تے مڑ کے مینوں دکھائی نہ دتا۔


ہاں اک بڑا عجیب واقعہ ہویا۔ اک باپ تے بیٹا دوویں ہی میرے عاشق سی پر مینوں پتہ نہیں سی۔ ایہہ اوسے یہودی دی گل اے جیس دا میں پہلاں ذکر کیتا سی۔ اک دن معلوم نہیں کسے طرحاں اوس دا بیٹا ہی میرے کول آ گیا۔ رات نوں میرے نال سون لگا تاں غنڈیاں وانگ بولیا۔
'' توں سبھ توں پہلاں کس نال ستی سی؟'


' تیرے باپ نال۔۔۔'' میں غصے وچ کہیا۔ میں تاں صرف مذاق کیتا سی پر دراصل سچ مچ ہی اوس دا باپ میرے گھر آوندا ہوندا سی۔ اک دن دوویں اکٹھے ہی آگئے۔ اوس دن غلطی میری ہی سی۔ عموماََ جدوں میرے کول کوئی گاہک ہوندا سی تاں میں لال چنی ونڈو تے ٹنگ دیندی سی تا کہ باہروں آون والا سمجھ جاوے کہ میں رجھی ہاں۔ اوس دن میں بھل گئی۔ باپ کہے تیری تلاش وچ آیا ہاں تے بیٹا کہے کہ اوہ باپ دا پچھا کر رہیا سی۔ دوواں وچ خوب جنگ ہوئی۔ بیٹا گھر چھڈ کے چلا گیا ہر بڈھا کمال کر گیا۔ مردا ہویااپنا گھر میرے نام لوا گیا۔۔ پاگل۔۔۔ تے ایہہ مکان اوس دا ہی اے۔ میں باورچی خانے دا اک چمچ تک نہیں خریدیا۔ سبھ کجھ اوسے دا دتا ہویا اے۔


صرف یہودی بڈھا ہی نہیں کئی وار ہور وی شائستہ انسان میری زندگی وچ آئے۔ اوہناں وچوں اک سی پور خان۔ بہت نفیس آدمی سی اوہ۔ بیوی بہت حسین سی اوس دی۔ بلا دی خوبصورت تے اعلیٰ درجے دی نوکری سی اوس کول۔ پر رنڈی بازی دا بڑا شوقین سی۔ پتہ نہیں کیوں میں کدے وی اوس توں اک پیسہ تک نہیں لیا۔ اوس نوں میری آواز بہت پسند سی۔ میں غزل کہندی تاں اوہ عش عش کر اٹھدا۔میری آواز چوں مینوں آپنی امی دی آواز سنائی دیندی تے میری غزل وچ ہور درد جاگ پیندا۔


'' بہت مقبول غزل گائیکا بن سکدی ایں توں جے کوشش کریں تاں بہت شہرت مل سکدی اے۔۔۔ اوہ کئی وار مشورہ دیندا۔ شہرتاں تاں رسوائیاں وچ کوئی زیادہ فرق نہیں اے خان صاحب،،، دوویں سکیاں بھیناں نیں۔۔۔ اکٹھیاں ہی آوندیاں نیں۔۔۔ تے مینوں دوواں وچ کوئی فرق نہیں لگدا''۔ میں کہیا تے اوہنے کئی وار اپنے ہتھ تے ہتھ ماریا۔


'' کنی ذہین عورت ایں توں۔ فخر اے مینوں آپنے آپ تے جو میں تیرے نال عشق کیتا۔سیکس تاں کسے نال وی کیتا جاسکدا اے پر عشق۔۔۔ خاص کر کے میرے ورگے بندے لئی عشق واسطے صرف جسم دی نہیں ذہن دی وی لوڑ ہے '' اوہ وار وار میرے توں قربان ہو رہیا سی۔


'' پر پچھلے ہفتے تسیں فرما رہے سی کہ سیکس کرن توں بعد عورت مرد نوں ایس طرحاں لگدی اے جیویں آخری کش کھچ کے سٹی ہوئی سگریٹ مطلب بے کار۔'' جدوں میں کہیا تاں اوس نے دوویں ہتھ میرے اگے جوڑ دتے کہ گستاخی معاف۔


ایسے طرحاں کئی دفعہ کئی آئے جیہناں کول نوٹاں دی گرمی تاں سی پر جذبات دا نگھ نہیں سی۔ میری امی آکھدی ہوندی سی عورت تے پانی وچ کوئی فرق نہیں ہوندا جس وچ گھل گئی اوہو جیہی ہو گئی۔ جاں ہر رنگ وچ رنگ لیندی ہے عورت آپنے آپ نوں پر میرے تے کوئی رنگ نہ چڑھیا تے نہ ہی کسے پانی وچ میں گھل سکی کدے۔ ہاں' تلاش اے۔۔۔ کوئی اجیہا ڈنگ مارے مڑ کے زہر نہ منگاں پر ایتھے سپاں وچ زہر کتھے۔ میں کئی ناگ پوچھاں توں پھڑ پھڑ کے گھمائے۔ سبھ پانی دے سپ نکلے۔۔۔ کسے وچ اینا زہر نہیں سی جو مینوں ڈنگ ماردا۔ ہر جستجو وچ میں ناکام ہوئی تے وقت دی گردوغبار وچ میریاں حسرتاں دے ستارے ڈبدے رہے۔ کہاوت اے کہ عورت تے زمین بے کھسمیاں بے شک ہون پر بے یار کدے نہیں ہوندیاں۔ کئی وار ہس پینی ہاں میں ایہہ جملہ سوچ کے۔


کھسم کوئی نہیں ملیا چامکے بڑے ملے۔ سبھ دی ایہو آرزو کہ مینوں ننگی نوں ویکھنا ہے بے نقاب۔ مرد دی شروع توں حسرت ہی ایہہ ہے کہ کیویں نہ کیویں عورت نوں ننگی کیتا جاوے جدوں ننگی دیاں تصویراں اخباراں وچ لگدیاں تاں میں بہت دن پہلاں میں ٹی وی تے تہاڈا اوہ '' مہا بھارت'' ویکھیا سی جیس وچ دروپدی نوں پنج ست مشٹنڈے پھڑ کے ننگی کرن دی کوشش کردے نیں تے درو پدی تے اج دی عورت مینوں اکو جیہیاں لگیاں وچاریاں۔۔۔ مرد اج وی اوتھے ای اے جتھے ہزاراں سال پہلے سی جنگلی۔ صرف عورت نوں ننگا کرن دی خواہش پھیر میں کس گنتی وچ آوندی سی۔جسم میرا چھلنی ہو گیا اے ننگیاں نگاہواں توں۔ ایہہ بد نصیب مٹی پتہ نہیں کئی وار ننگی ہوئی اے۔ سچ پچھیں تاں ننگی زیادہ ہوئی اے کپڑے تاں گھٹ ہی نصیب ہوئے نیں غریباں نوں۔ لوکاں دا عام خیال اے کہ میں مرداں نوں پیسہ لٹنی ہاں۔ جیباں خالی کردی ہاں اوہناں دیاں۔ ویسے تاں ہر عورت دا مقصد ہی مرد دی جیب خالی کرنا ہوندا اے۔ چاہے اوہ بیوی ہے جاں رکھیل پر میں ایس کم وچ کجھ زیادہ ہی بدنام ہاں۔ میرے جسم دے واسطے کئی افسانے زمانے بھر وچ مشہور ہوئے کہ میں بہت حسین ہاں۔۔۔ بہت گداز بدن اے میرا۔ بہت ریشمی ہاں۔۔۔ میریاں زلفاں کالیاں گھٹاواں نیں تے کمر تیز تلوار اے۔ میریاں اکھاں وچ ہزاراں جھیلاں دی گہرائی اے۔۔۔ وغیرہ وغیرہ۔۔۔


پر کدے کسے نے ایہہ نہیں ویکھیا کہ میرے اندر سمندر وی ہے ۔ احساس دا سمندر تے اوس سمندر دی اگ تک کوئی نہیں پہنچیا۔ کسے نوں سیک تک وی نہیں آیا اوس اگ دا۔بجھنی تاں کس توں سی۔ گرم گوشت نوں نوچن والے بہت ملے پر روح تے کوئی جھریٹ نہ پاسکیا۔ بہت لمی داستان اے میریاں زخماں دی۔ رات مک جاوے گی، کہانی نہیں ختم ہونی۔۔۔'' آکھ کے اوس نے اباسی لئی۔


'' ہن توں کیہہ نام رکھیں گی میرے افسانے دا۔۔۔''؟ کہہ کے اوہ اک دم چپ ہو گئی۔


میں جیویں نیند چوں جاگی۔ ویکھیا وائن دی پوری بوتل خالی سی۔ سگریٹاں دی ڈبی مروڑ کے میز تھلے سٹی پئی سی۔


ہندو دھرم وچ سندیش ہے کہ روح امر ہے۔سریر تاں چولا ہے۔۔۔ کپڑیاں وانگ انسان ایس نوں بدلدا ہے۔ توں تاں خود ہی دسیا ہے کہ تیری روح نوں کسے نے چھوہیا نہیں۔ صرف بدن ہی چھلنی اے۔ بدن تاں روز ہی چھلنی ہوندے نیں، طیبہ۔۔۔ روح تے جھریٹ قسمتاں نال ہی پیندی ہے۔۔۔'' میں ڈونگھا ہوکا لیا۔


میں ویکھیا میرا جواب سن کے اوس دیاں سانولیاں گلھاں تے دو موتی آ گرے سی جو شائد اوس نے اپنی کہانی کہن ویلے پورا سماں اکھاں دے کسے کونے وچ ڈکی رکھے سن۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels