Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> مُل دی تینویں >> وینا ورما: پرچھاویں

وینا ورما: پرچھاویں

وینا ورما
April 28th, 2008

جون مہینے دی کڑکدی ہوئی دوپہر وچ رڑے میدان وچ دی بھجی جاندی بس وچ بیٹھی سونیا اوس گھڑی نوں کوس رہی سی جدوں اوہ اگ ورساندی دوپہری نوں گھروں باہر نکلی۔چارے پاسے دُھپ دا سمندر پھلیا ہویا سی۔مُڑہکو مڑکی ہوئیاں سواریاں دے سریراں وچوں نکلدی ہواڑ نے اوس دا ساہ لینا اوکھا کر چھڈیا سی تے اوہ نک تے رومال دھری اک انگریزی ناول وچ اپنے آپ نوں بھلاون دی کوشش کر رہی سی۔


کھڑی وچوں آوندی تیز دھپ نال اوس دی بانہہ سڑ رہی سی پر اوہ جیویں تیویں سفر کٹ رہی سی بانہہ سڑ رہی سی پر اوہ جیویں تِویں سفر کٹ رہی سی۔ اک دو سٹیشناں تے بس رُکی تاں اوس نے ٹھنڈی بوتل لے کے پیتی پر اوس دا مونہہ ہالاں وی سکا سی تے پلو پلی اوس دی تریہہ ودھدی جا رہی سی، اوس دا کھن بھن ہویا من کسے طرحاں وی رِم نہیں رہیا سی۔ اپنے رومال نال پسینہ پونجھدیاں اوس نے آس پاس جھات ماری۔ ادھ سُتیاں سواریاں سیٹاں دے ڈنڈیاں نوں پھڑ کے جھول رہیاں سن۔ کنڈیکٹر پچھلی سیٹ تے لتاں پساری بیٹھا سی۔ صرف ڈرائیور ہی سی جیہڑا پورا چیتن ہو کے بس چلا رہیا سی جاں کہہ لؤ جاگ رہیا سی۔ سونیا نے وی اکھاں بند کر کے سون دا جتن کیتا پر اچانک بس نوں بریک لگی تے اوہ اک چھوٹے جیہے پنڈ دے ساہمنے نِم ہیٹھاں جا کے رُک گئی۔


بس وچ کئی سواریاں چڑھیاں پر سونیا نے کسے واسطے وی سیٹ نہ چھڈی۔سگوں اوہناں توں بے خبر ہوئی جان بجھ کے ناول وچ سرجھکائی بیٹھی رہی۔ سواریاں اگے لنگھ گئیاں۔ بس بھر گئی سی کنڈیکٹر وار وار سواریاں نوں اگے لنگھ جان لئی کہہ رہیا سی۔ اخیر وچ اک سانولے جیہے رنگ دی پینڈو مٹیار بس تے چڑھی۔ اوسدے گوڑھے جامنو رنگ دے سوٹ تے چنی تے لگے بھاری گوٹے نوں ویکھ کے سونیا نوں جاپیا جیویں اوس دے سوٹ دی ساری گرمی اوس نوں پہنچ رہی ہے۔ حالاں اوہ اوس نوں ویکھ ہی رہی سی۔ مٹیار نے اوس کول آکے اپنے ہتھ وچ پھڑیا تھیلا سیٹ تے رکھ دتا تے ذرا زور نال بولی ۔ '' بھین جی ، ذرا اودھر ہوئیں ماڑا جیہا۔''


سونیا انکار نہ کر سکی۔ نہ چاہندے ہوئی وی اوہ کھڑکی ول دھپ وچ ہو کے بیٹھ گئی۔ اوس نے پھیر ناول ول سرجھکایا۔ مٹیار نے اوس دی گھڑی ول ہتھ کر کے پچھیا '' کیہ ٹیم ہویا اے بھین جی۔''


'' اک وجیا اے۔'' سونیا نے سرسری جواب دتا تے پھیر اکھاں ناول ول جھکا لئیاں۔ دُھپ نے اوس دے پنڈے نوں لوہنا شروع کر دتا سی۔ اوس دے من وچ آیا کہ کڑی نوں پچھ تاں لوے کہ اوہ کتھے جا رہی ہے پر اوس دے سوال کرن توں پہلاں ہی کڑی بول پئی سی۔ '' آہ اسیں تاں بھین جی ہنے اتر جاواں گے' اگلے پنڈ، پھیر توں لوٹ ہو کے بہیں۔''


'' نہ کوئی نہیں۔ ساریاں نے ہی بیٹھنا ہوندا اے بس تے گڈیاں وچ۔۔۔ میں کوئی خاص ہاں'' پر من ہی من اوس رب داا شکر ادا کیتا۔ اوہ سوچ رہی سی کہ ہن بھاویں کوئی وی آجاوے اوہ دھپ ول نہیں بیٹھے گی۔ سونیا منو من اگلے بس اڈے دا انتظار کرن لگی۔


'' بھین جی ' میریاں اکھاں دا سرمہ کھنڈیا تاں نہیں کتے ۔۔۔۔؟'' مٹیار دے مونہوں اچانک ایس سوال نوں سن کے سونیا دیاں اکھاں حیرانی نال اڈیاں رہ گئیاں۔ اوس نوں اپنے کناں تے یقین نہیں سی آرہیا۔ کسے اجنبی دے مونہوں اجییے سوال دی اوس نوں امید نہیں سی۔ اوس نے دھیان نال اوس دے مونہہ ول ویکھیا خورے کتے اوس نے غلط نہ سن لیا ہووے۔ لڑکی نے اوس نوں کملیاں وانگ اپنے ول جھاکدیاں تک کے اپنا سوال دہرایا۔ سونیا جیویں آپے وچ مڑ آئی۔


'' نہیں۔۔۔۔ ہاں۔۔۔ہاں نہیں۔۔۔۔ نہیں سرمہ تاں بالکل ٹھیک اے۔۔۔'' اوس کاہلی نال جواب دتا۔


مٹیار پھیر اپنے خیالاںوچ گم ہو گئی سی پر سونیا دا من مڑ ناول وچ نہ لگیا۔ اوس نوں اوہ اجنبی کڑی بڑی دلچسپ جاپی تے بہت خوبصورت لگیا اوس دا سوال اوہ کڑی نال ہور گلاں کرنا چاہندی سی تے اپنی اِچھا نوں دبا نہ سکی۔


'' تسیں کتھے جا رہے ہو؟'' سونیا نے پچھیا۔


'' سوہرے۔۔۔'' مٹیار دے سانولے مونہہ تے ایہہ کہندے سمیں لالی دوڑ گئی۔ سونیا مسکرائی۔ '' تہاڈے نال کون ہے؟'' '' میرا باپو اے''۔۔ کڑی نے سر تے چنی ٹھیک کر دیاں ہوئیاں کہیا۔


'' تہاڈا گھر والا نہیں آیا لین واسطے۔۔۔۔؟'' سونیا نے وقت گزارن لئی گل اگے ودھائی۔ کڑی اک واری پھیر شرمائی اتے بولی '' آیا سی پرسوں پر میرے باپو نے پچھانہہ موڑتا سی۔ میرا سوٹ نہیں سی نہ سیتا حالے درزی نیں۔ نالے آہ کانٹے وی سنیارے نے کل بنائے آ۔۔۔۔'' آکھدیاں کڑی نے کناں وچ پائے امبیاں ورگے کانٹے سجے کھبے ہلائے''۔ پھیر تینوں پتہ اے بھین جی دھیاں دھیانیاں خالی ہتھ تاں نہیں ناں توریاں جاندیاں۔۔۔۔ میرا باپو کہندا ساو توں جا کڑی نوں میں آپے چھڈآؤں، دو دناں بعد۔''


'' کیہ کم کردا اے تہاڈا گھر والا''؟ سونیا اوس دیاں گلاں وچ گواچ گئی سی۔


'' فوجی اے باہر نوکری کردئے'' کڑی نے تھوڑا مان نال کہیا۔ سونیا نے دیکھیا فوجی کہن ویلے اوس دیاں اکھاں وچ عجیب جیہی چمک آگئی سی،
'' اوہ پھیر تاں توں گھمدی پھردی ہویں گی۔ تینوں نال ہی رکھدا ہونا ایں اپنے۔۔۔'' سونیا نوں پتہ نہ لگیا کہ کدوں اوہ تسیں توں توں تے اُتر آئی سی۔


'' نہیں حالے تاں میرا نواں نواں ویاہ ہویا اے۔ نالے جگو دی تنخواہ تھوڑی اے اوہ کہندا سی بئی اگلے مہینے توں تنخواہ ودھ جُو گی اوس دی۔ پھیر اوہ مینوں نال لے جُو گا۔ چار سو روپے اسیں گھر بھیج دیاں کراں گے۔ باقی آپ رکھ لیا کراں گے۔ حالے زمین وی تاں چھڈوانی اے نہ۔۔۔ تھوڑا سوچ کہ ہی چلنا پؤ۔۔۔ کُڑی نے ہمت نال اپنی سمسیا سنادتی تے نال ہی حل دس دتا۔


'' تیرے گھر والے دا سبھاؤ کیہو جیہا اے ؟ اوں فوجی چنگے ہی ہوندے آ۔۔۔۔ مطلب لڑائی تاں نہیں کردا تیرے نال ؟'' سونیا نے زبردستی ہسن دی کوشش کیتی۔


'' نہ بھین جی اوہ تاں بڑا ہی چنگا بندا اے۔ میری سس تے سوہرا تاں جمیا ہی گؤ نیں۔ اینے نیک تینوں کیہ دساں۔ سبھ کجھ گُرو مہاراج نے دتا اے۔ گھر وچ دو بوریاں مجھاں نیں۔ چنگی کھیتی باڑی اے تے نالے پھیر جگو دی نوکری وی پکی لگی ہوئی اے۔۔۔۔ میں تاں بھین جی بھاگاں آلی آں ایسا گھر بار مینوں ملیا اے''۔


''مٹیار دیاں اکھاں وچ خوشیاں دا ٹھاٹھاں ماردا سمندر سونیا نوں اپنی گہرائی تک نہیں آؤن دے رہیا سی۔ گہنیاں نال لدی، سرخی بِندی لگائی اوہ اپنے آپ نوں کسے رانی مہارانی توں گھٹ نہیں سمجھ رہی سی۔ اوس دے لوں لوں وچوں چا پھٹ پھٹ پے رہیا سی۔ سونیا کدے اوس ول ویکھ رہی سی اتے کدے کھڑکی چوں باہر پیندی کڑاکے دار دھپ ول۔


مُٹیار نے چپ توڑی۔
'' بھین جی تیرا ویاہ ہو گیا ۔۔۔''؟
سونیا دے جیویں گلے وچ کجھ اٹک گیا سی۔ اوس نے پھکی جیہی مسکان نال ہاں وچ سر ہلایا۔ '' پر بھین جی توں کپڑے تاں بڑے سادے پا رکھے آ۔۔۔۔ تیری سس نہیں غصے ہوندی ؟''


'' میری سس بہت دور رہندی اے۔۔۔۔'' سونیا نے ہسدے ہوئے جواب دتا۔
'' کتھے اے بھلا۔۔۔؟'' ہن کڑی اپنے سوال پچھ کے واری دا وٹا لاہ رہی سی۔
'' انگلینڈ وچ۔۔۔'' سونیا نے ویکھیا کے اینی دور سن کے اوس دیاں کٹوریاں رنگیاں اکھاں ہور پھیل گئیاں سی۔
'' اوتھے جا کے تیرا دل ٹِک جُو گا بھین جی ؟ کہندے آ او تاں ملک دور ای بہت نیں۔ نالے ناماں بڑا چاہیدا اے جان نوں ۔''
'' کیہ پتا اے میں کیہڑا حالیں اوتھے گئی آں۔'' سونیا نے ہولی جیہی کہیا۔


'' جاندی کیوں نہیں؟۔۔۔۔ تیرے دی وی تنخواہ تھوڑی اے۔۔۔؟'' اوہ اوس دا ہتھ پھڑ کے ہمدردی نال بولی۔ نہ چاہندیاں وی سونیا دا ہاسا نکل گیا۔
' نہیں اجہی تاں کوئی گل نہیں۔ اوہ تاں انجینئر ہے بڑے سوہنے پیسے کماندا ہے'' سونیا نے گل سنبھالی۔
'' پھیر وی اوہ تینوں آبدے کول نہیں بلوندا؟'' کُڑی حیران سی۔
''حالی میرے کاغذ نہیں تیار ہوئے۔۔۔'' سونیا نے گل ٹالی۔


'' بھین جی تیرا کیویں جی لگدا اے اوہدے بغیر۔۔۔ پر تینوں تاں اوہدیاں بہت چٹھیاں آؤندیاں ہوون گئیاں۔ توں تاں پڑھی لکھی ایں جواب دے دیندی ہونی ایں۔ جگو وی بڑی سوہنی چٹھی لکھدا اے۔ اوہ تاں دس جماعتاں پاس اے پر میں ان پڑھ آں۔ میں تاں لکھ نہیں سکدی۔ ساڈے پنڈ دے سکول دی ماسٹرنی توں لکھوا دینی آں''۔ سونیا نے کروٹ بدلی۔ کڑی نے اوس دی دکھدی رگ تے انگل رکھ دتی سی۔ اوہ کھڑکی چوں باہر ویکھن لگ پئی پر کڑی نے اوس دا کھیہڑا نہ چھڈیا۔


'' بھین جی تیرا گھر آلا تینوں لین آؤ گا۔۔''
'' ہن جیویں تیرا گھر والا تینوں بس اڈے تے لین آؤ گا۔ اوسے طرحاں میرا گھر والا مینوں جہازاں دے اڈے تے لین آوے گا۔۔۔'' سونیا نے ہولی جیہی کہیا۔
'' تینوں جہاز وچ بہندی نوں ڈر نہیں لگو گا؟''
ڈر کاہدا؟'' روز ہی لوک بہندے آ جہازاں وچ۔'' سونیا گل مکاونا چاہندی سی۔


'' ساڈے پنڈ دی پریتو وی گئی سی جہاز تے بہہ کے سوہرے۔ پر اوہ تاں ولیت گئی سی۔ ولیت کنی دور اے بھین جی؟'' کڑی نے گل دی تند ٹٹنوں پھیر بچا لئی سی۔


'' جنی دور انگلینڈ ہے۔ انگلینڈ نوں ہی ولیت آکھدے نیں۔۔۔'' سونیا نے گل صاف کیتی۔ '' اچھا پھیر تاں شیت تینوں پریتو مل جُو گی اوتھے۔ جے مل جائے تاں ہتھ جوڑ کے میری ساسری کال کہیں۔ تے نالے آکھیں بئی پنجابو دا ویاہ جگیر سیوں فوجی نال ہو گیا اے۔ بوڑا وال، آلے نال تے سارے پنڈ آلے ٹھیک ٹھاک نیں۔۔۔'' سونیا پچھنا چاہندی سی کہ پریتو دا اتا پتا تاں دیوے کوئی پر اوس دے بولن توں پہلاں ہی کڑی پھیر شروع ہو گئی۔


'' بھین جی ولیت وچ تاں کہندے آبئی بڑیاں چیزاں ملدیاں نیں۔ بتھیریاں کاراں موٹراں نیں گھمن واسطے۔ پریتو دسدی سی بئی اوہ اوتھے بڑے پیسے کماندی اے۔۔۔ نالے اوس دا آدمی پتہ نہیں کنے ہزار کماندئے مہینے دے' بھین جی۔ ولیت وچ سارا کجھ مل جاندا اے۔ اکھے پیسے ہون تاں چڑیاں دا ددھ خرید لؤ۔ کوئی ایسا سامان نہیں جو نہ ملے۔۔۔ اوتھے سبھ مل جاندا اے''۔


کڑی دی گل حالاں پوری نہیں ہوئی سی کہ بس ہچکولے کھا کے رک گئی اے اتے کڑی دے باپو نے اوس نوں آواز ماری۔ اوہ جھولا چک کے بھجی۔ بس اتر دی دا سلوار دا پوہنچا کسے چیز وچ اٹک گیا تے اوہ ڈگدی ڈگدی مسیں بچی۔'' اڈی مار کے گڈی دا پہیہ بھنیا چا مُکلاوے دا۔'' اچن چیت ہی سونیا دے بلھاں تے کسے پنجابی گیتی دیاں ایہہ سطراں آگئیاں تے اوہ مسکرا پئی۔


بس توں اتر کے کڑی نے گھنڈ کڈھ لیا۔ ساہمنے ٹاہلی دے تھلے کھڑے سکھ نوجوان نے بھج کے بزرگ دے پیریں ہتھ لائے تے مُٹیار ہتھوں جھولا پھڑ لیا۔ گورے چٹے رنگ دا اُچا لما گھبرو، ہسدیاں اکھاں نال مٹیار ول ویکھ رہیا سی تے اوہ بھاویں گھنڈ کڈھی کھڑی سی پر پھیر وی سونیا نوں لگیا، جیویں اوہ گھنڈ وچوں گھبرو ول ویکھ کے مسکرا رہی ہے۔ ایس توں پہلاں کہ سونیا کجھ ہور ویکھدی۔ بس اک جھٹکے نال اگے تر پئی۔ اوہ دیر تک سر کھڑکی وچوں باہر کڈھی اوہناں نوں ویکھدی رہی۔


بزرگ پنڈ ول جاندی پگڈنڈی تے اگے ودھ رہیا سی تے مٹیار دے نال ہولی ہولی تردا گھبرو بوہت پچھے رہ گیا سی، دوروں تردے ہوئے تن بت جاپ رہے سن۔تن پرچھاویں جیہے دکھائی دے رہے سی۔ سونیا نوں لگیا جیویں ایہہ جوڑی اوہ اتے اوس دے پتی راجیش دی ہے، جو اوس توں ہزاراں میل دور لندن وچ بیٹھا ہے۔ اوہ بس وچ بیٹھی اپنے آپ نوں ہوائی جہاز وچ محسوس کر رہی سی تے باہر تپدا ہویا میدان ہن ٹھنڈا سمندر جاپ رہیا سی۔ اوس دور جاندی کڑی نون ویکھ کے اوس دے دھکھدے دل نے شانتی دیاں دو چھِٹاں پے گئیاں۔ اوس نوں لگیا راجیس اوس نوں ہوائی اڈے توں لین آیا ہے تے اوہ آپنے آپ نوں لندن دے ائیر پورٹ تے محسوس کر رہی سی۔ تپدی ہوئی بس ہن اینی گرم نہیں لگ رہی سی تے سونیا اپنے خیالاں دیاں اُڈاریاں نال آسماناں وچ اُڈ رہی سی کہ کنڈیکٹر دی سیٹی نے اوس دی دھیان مالا توڑ دتی۔ اوہ حقیقت دی کوڑی کسیلی دنیا وچ مڑ آئی۔


مُڑھکے نال سونیا دا پِنڈا تر بتر سی۔ کُڑی نال گلاں کر سے سمے وقت گزرن دا پتہ ہی نہ لگیا۔ ہن سفر مڑ بھاری ہوگیا سی۔ اوس دا جی کیتا اوہ وی اُڈ کے اپنے سجن دے کول چلی جاوے پر اوس دیاں مجبوریاں۔ اوس داجی کیتا کہ اوہ رو پوے۔ سجناں نوں ملنا اینا آسان کتھے ہے جیہڑے پردیساں وچ وسدے نیں۔


اوس نے اک وار پھیر حسرت بھریاں اکھاں نال دو جاندے راہیاں ول ویکھیا۔ دور پرچھاویں ول جو شائد اک ہو گئے سی۔ ایہی تاں چیز ہے جیہڑی ولیت وچ نہیں ملدی۔۔۔! اوس آپ مہارے آکھیا۔ اگلی سیٹ تے بیٹھی سواری نے حیرانی نال سونیا ول پچھے مڑ کے تکیا پر اوہ بت بنی آپنے خیالاں وچ گم بیٹھی سی۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels