Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> مُل دی تینویں >> وینا ورما : اَت وادی دی معشوق

وینا ورما : اَت وادی دی معشوق

وینا ورما
April 22nd, 2008

اج پھیر اخباراں وچ تیری تصویر چھپی ہے۔ اج توں پنج سال پہلاں وی پنجاب دے سارے اخباراں وچ تیری تصویر چھپی سی، کنا فرق ہے' دوہاں تصویراں وچ۔ پنج سال پہلاں دی تصویر وچ تیرے گل گولڈ میڈل پیا ہویا سی تے توں پنجاب داسرو اُتم (سبھ تھیں وڈا) ایتھلیٹ چنیا گیا سی تے شائد توں پنجاب لئی باہر کھیڈن گیا سی۔ توں صرف کالج دا ضلعے دا ہی نہیں سگوں پوری یونیورسٹی دا ناں اُچا کیتا سی۔

پرنسپل صاحب تے ہور پروفیسر تیرے تے مان کردے سی۔ منڈے تیری دوستی توںاپنی شان سمجھدے سی تے کڑیاں شائد سوائے میرے تینوں بھائی کہہ کے بلاوندیاں سن۔کیوں کہ تیرا کردار ہی اجیہا سی صاف ستھرا۔ گورا رنگ، اچا لما قد، پوتر جیہاں اکھاں گنگا جل ورگیاں تے تیری نردوش جیہی مسکان۔ پھیر اُپروں تیری بول چال۔ بدوبدی لوکاں دی شردھا (عقیدت) تیرے وچ ہو جاندی سی۔ کئی کڑیاں تینوں دلوں چاہندیاں ہوون گئیاں پر تیری شخصیت نوں ویکھ کے شائد کسے دی ہمت نہیں پیندی سی کہ تینوں اپنے دل دی گل کہہ سکے۔ پر میری گل ہور سی۔

میں تیری بچپن دی سہیلی سی جاں کہہ لؤ کسے پچھلے جنم دی ساتھن۔ آپاں اکٹھے سکول گئے' پھٹیاں پوچیاں، قاعدے پھاڑے، سلیٹاں توڑیاں تے اک دوجے دے جُنڈے پُٹے۔ تیری میری کدے نہیں سی بنی پر جس دن توں سکول نہیں سی آؤندا میرا وی ڈھڈ دکھن لگ پیندا تے جس دن میں غیر حاضر ہوندی توں وی سکول دی کندھ ٹپن لگیاں دیر نہیں سی لاؤندا۔ مینوں یاد ہے منڈے پپلاں تے پئیاں پینگھاں بلیڈ لے کے ٹُک دیندے سی پر تیری تے میری پینگھ اِکو ڈاہنی تے ہوندیاں تے تیرے ڈروں منڈے میری پینگھ نوں ہتھ نہ پاؤندے۔ شام نوں محلے وچ کھیڈ دے سمیں کنی واری توں میرے گھسن مُکے مارے سی' مینوں یاد نہیں پر پر ہاں اک واری لُکن میٹی سمے میں لُکن دی تھاں پھڑن والے منڈے نوں دس دتی سی تے توں غصے وچ آ کے میرے موڈھے تے دندی وڈھی سی۔میں تیرے لمے والاں نوں پے گئی سی۔ تیرے وال بہت لمے سی تے میں واہ لگدی تیرے جوڑے نوں ہی ہتھ پاؤندی ہوندی سی۔ پھیر اپنیاں ماواں ادھی رات تک مہا بھارت کردیاں رہیاں تے آپاں دوجے دن وی اکٹھے سکول گئے سی۔

پر میں تیری تصویر دی گل کر رہی سی۔ اج دی تصویر وچ تیرے گلے وچ کوئی گولڈ میڈل نہیں ہے۔ سگوں تصویر دے نیچے تیرے سر دا مُل لکھیا ہویا ہے۔ دو تن ہور نوجواناں نال تینوں اشتہاری ات وادی گردانیاں گیا ہے تے تیرا پتہ دسن والے نوں ویہہ ہزار روپیہ انعام رکھیا گیا ہے۔ مینوں کوئی حیرانی نہیں ہوئی۔ میں ٹرنک وچوں تیری پرانی تصویر کڈھ کے ویکھدی ہاں۔دوہاں وچ کوئی فرق نہیں لگدا۔ پہلاں توں پنجاب دی شان کہلایا سی تے ہن اک بدنما دھبہ۔ اُنج نام تیرا پریتم پال سنگھ ہے پر اخبار والیاں تینوں ات وادی '' پالا'' دسیا ہے۔ سمجھ نہیں آؤندی کہ دلی دے بھرے بازار وچ توں گن میناں تے پہرے ہیٹھاں بینک کیویں لٹ لیا؟ مینوں یاد ہے اک دن پنڈوں کالج جاندے سمیں کسے کنڈیکٹر نے کسے مائی کولوں دس روپئے ودھ لئے سی تے توں مرن مارن تے اُتر آیا سی۔ '' اوئے لٹیریو اپنیاں ہی ماواں بھیناں نوں لٹدے او۔۔۔ ایس ملک دا پھیر کیہ بنو' جدوں واڑ ہی کھیت نوں کھان لگ جاوے۔۔سالیو۔۔۔کوئی تاں کنڈیکٹر ہوندا اے بندے دا۔۔۔'' میں تے تیرے آڑیاں نے تینوں چپ کرایا سی۔

زندگی آرام نال چل رہی سی۔ کلاس در کلاس اسیں اچے ہوندے جا رہے سی تے ساڈے سُپنے وی جوان ہو رہے سی۔ بھاویں رام لُچر عاشقاں وانگ اسیں بدنام تاں نہیں سی ہوئے پر ساڈے عشق دی گل ہن کسے توں چھپی نہیں سی۔ منڈے کئی واری مینوں سردارنی کہہ کے چھیڑ دیندے پر پتہ نہیں کیوں مینوں غصے دی تھاں پیار آؤندا سی تے میں مسکرا پیندی سی۔ میریاں کوتاواں تیرے ناں ہوندیاں پر تیرا شائد کوتا نال دور دا وی رشتہ نہیں سی۔ توں تاں بس روز ہی نویاں ٹرافیاں، نویں کپ تے میڈل جتن تے لکّ بنھیا ہویا سی۔

'' توں کیہہ کریں گا اپنے کپ تے میڈل؟'' میں کئی واری تیریاں غیر حاضریاں توں اُکتا جاندی سی۔

'' دیکھ مینا تینوں پتہ اے میں ماپیاں دا کلا پت ہاں۔ اوہناں دا اکلوتا سپنا۔۔۔ اپنیاں دو چھوٹیاں بھیناں دی کلی امید۔۔۔ تینوں پتہ ہے میرے باپو نے کنی محنت کر کے مینوں پڑھایا ہے۔ میری ماں نے دن رات دریاں تے کھیس بنے نیں تے تاریاں دی لوء وچ چرخے کتے نیں۔۔۔ میرے باپو دا سپنا ہے کہ میں کیپٹن بنا' میجر بنا تے اپنے دیش دا ناؤں اُچا کراں۔ نالے جے کِتے چنگا افسر لگ گیا مینا' تاں اپنیاں بھیناں دے ویاہ وی چنگے پڑھے لکھے منڈیاں نال کراں گا۔ اوہناں نوں پڑھاواں گا۔ تینوں نہیں خوشی ہوؤ' جدوں میں لہور تے ترنگا جھنڈا گڈ کے آؤں۔۔۔؟'' توں اپنی گڑ نال مٹھی مسکان نال مینوں موہت کر لیا سی۔

'' ہاں میں وی سوچدی ہاں پالی۔۔۔ جے توں کِتے چنگی نوکری لگ جاویں تاں آپاں۔۔۔۔ میرا مطلب ہے میرے ماں باپ اپنے ویاہ لئی من جان گے۔۔۔۔۔ اپنا دھرم رستے وچ نہیں آوے گا۔ میں کہہ سکاں گی تہانوں گھر بیٹھیاں نوں ہیرا مل رہیا اے۔ ہور کیہ بھالدے ہو۔'' میں شرم نال غرق ہوندی جارہی سی پر پتہ نہیں کیویں ایہہ گل میرے توں کہہ ہو گئی سی۔

'' کیہہ کہیا اے توں مینا؟ توں میرے نال ویاہ کرواویں گی ؟ بلے نی پنجاب دیئے شیر بچیئے۔۔۔میں تاں سوچیا سی بئی تیرا پیار لالیاں والا ہونا اے۔ ڈولی چڑھدی کہہ دیویں گی۔۔۔۔ تیری دنیا سے دور' چلے ہو کے مجبور۔۔۔ پر توں تاں یار کمال ای کرتی۔'' کہندیاں توں مینوں اپنیاں بانہاں وچ چک کے ہوا وچ اچھال دتا سی۔

''پر من لے جے میں کوئی چنگی نوکری نہ لبھ سکیا تاں وی کیہ تیرے گھر دے من جان گے۔۔۔؟'' تیرے اندر شک دے ناگ نے سر چکیا سی۔

'' نہیں پالی۔۔۔۔ تینوں پتہ اے اوہ مینوں سورگ دے کسے دیوتے نال ویاہنا چاہندے نیں پر میرا سورگ تاں توں ہیں تے شائد میرا دیوتا وی۔ مینوں پتہ اے میں کیہ کرنا اے۔ جے اوہ نہ منے تاں میں تیرے نال گھروں نس جاواں گی تے آپاں کتے دور جا کے اپنی دنیا وسا لواں گے۔ آپے من جان کے دھکے کھا کے۔۔۔۔'' میں تیرے کن وچ ہولی جیہی کہیا سی۔

'' کیہہ ؟'' توں وی اکاشوں زمین تے آگریا سی۔

'' کیہو جیہی گھٹیا گل کیتی ہے توں مینا۔۔۔۔ مینوں تیرے توں اجیہے ہلکے پن دی امید نہیں سی۔ توں کیہ سمجھدی ہیں میں اجیہا گھٹیا آدمی ہاں جو اینا نیچ کم کراں گا؟ توں اپنے پیو تے بھرا دی عزت ول ویکھ میں کوئی راون جاں پرتھوی راج چوہان نہیں جو کسے دی دھی بھین نوں چک کے لے جاؤں۔۔۔۔۔'' توں شائد بوہت زیادہ بھبک گیا سی۔

'' نہیں پالی۔۔۔۔ میرا کہن دا مطلب ایہہ نہیں سی۔۔۔۔'' میں اپنی صفائی دینی چاہی سی۔'' اوئے چھڈ پرانہہ۔۔ کیہ بانیاں وانگو بھین جی بھین جی لائی ہوئی ہے۔ توں میرے نال سرداراں والی گل کر۔ نوکری کیہ میں تیرے واسطے دنیا خرید دیوں۔ شیرنی بن شیرنی۔ جے یاری لائی ہے تاں پھیر ڈر دی کیوں ایں۔۔۔۔؟''

پھیر پتہ نہیں کیہ ہوندا چلا گیا سی۔ تیری ڈھانی دا کوئی منڈا جھوٹے پلس مقابلے وچ ماریا گیا سی۔ اوہ پنڈ دا سرکڈھ منڈا سی تے چنگا کھاڑکو وی۔ پلسیے اوہناں دے کامیاں دی کڑی نوں چک کے لے گئے سی۔ منڈے نے ورودھ کیتا، ذرا آواز اٹھائی سی تاں پلس والیاں نے ات وادی کہہ کے کڑی دی عزت لٹن دا کیس بنا کے مار سٹیا۔ تیرے تاں جیویں اندر باہر اگ لگ گئی سی۔ کالج وچ ہڑتالاں ہوئیاں نعرے بازی ہوئی۔ زندہ باد مردہ باد کئی دن چلی سی۔ توں سبھ دا موڈھی سی تے توں ہی بازار بند کروائے۔ کالیاں دیوالیاں منائیاں تے اخباراں وچ رولا پایا۔ تیری محنت رنگ لیائی۔ دوشی برخاست تاں نہیں ہوئے۔ پر دور دراڈے بدل دتے گئے۔ گل ٹھنڈی پے گئی پر توں پلس دیاں نظراں وچ آگیا سی۔ دو مہینے وی نہیںسن پئے جدوں تیرے گھروں پلس نے افیم پھڑی سی۔ تے تیری ماں تے بھین نوں جیل وچ دھک دتا سی۔ باپو تاں تیرا ہارٹ اٹیک نال اودوں ہی مر گیا سی تے بھیناں جدوں تن دناں بعد باہر آئیاں تاں پنڈ والیاں مونہہ دوجے پاسے کر لئے سی۔ توں جیل چوں باہر آیا۔ کئی بینک ڈکیتیاں وچ تیرے وارنٹ کٹے تے پھیر سنیا توں مشہور ات وادی '' پالا'' بن گیا سی۔

میں، اک وار تیری رو رو کے انھی ہوئی ماں نال تینوں ملن پٹیالے جیل وچ گئی سی۔ توں تاں بالکل وی نہیں بدلیا' لگیا جیویں جیل وچ نہ ہوویں سگوں کسے کھیڈ دے میدان وچ ہوویں۔ توں مینوں دیکھ کے جانی پہچانی مسکان چھڈی سی۔ میں بھبھاں مار کے رو پئی سی۔ توں کہیا سی '' شیرنی بن شیرنی۔۔۔ مینوں پتا اے ' توں جاندی ہیں کہ میرے تے لگے سب الزام جھوٹھے نیں۔ تینوں پتا اے میں سچ لئی مر رہیاں ہاں۔ میں کوئی ات وادی نہیں ہاں۔ اصلی ات وادی تاں سالے ایہہ بھین دے۔۔۔۔ آپنے '' میں تیرے مونہوں پہلی وار گندی گالھ سنی سی۔

'' مینا' جنے وی منڈے سی میرے نال میرے ورگے ساریاں توں اڈ اڈ جیلاں وچ رکھیا گیا ہے۔ سبھ تے ہی جھوٹھے کیس پائے نیں ایہناں پلسیاں نیں۔ اسیں سارے ہی پلس مقابلے وچ مارے جاواں گے۔۔۔۔۔۔ جھوٹھے مقدمے۔۔۔۔ سچ جھوٹھ لئی مرجاوے گا۔ پر مینوں دکھ ہے میرے ناں دے نال ات وادی ورگا بھیڑا شبد جڑ گیا ہے۔ میرے پنڈ دے لوک ایہی سمجھن گے کہ میں اک ڈاکو ہاں، قاتل ہاں تے شائد سمگلر وی پر واہیگرو نوں پتا اے' مینو کہ اصلی ات وادی کون ہے۔ کون بینکاں لٹڈا ہے۔۔۔ کون ہندوواں نوں ماردا ہے تے کون سچا پھانسی چڑھ رہیا ہے۔ شائد کوئی میری گل تے یقین نہیں کرے گا۔ پر توں میری سچائی جاندی ہیں۔ توں تاں میری زندگی ہیں مینو۔ مینوں وشواس ہے کہ میری کوئی غلط تصویر اپنے دل دے فریم وچ نہیں جڑیں گی۔پتہ نہیں ایس انھیر دا انت کدوں ہووے گا؟ پر سنیا اے ہر رات دا اخیر سویر ہوندی اے۔ ہو سکدئے بے دوشاں دا خون رنگ لیاوے تے ات وادی دے ناں تے چل رہیا ایہہ انھا راج ختم ہو جاوے۔ ۔۔۔ توں اداس تاں نہیں کِتے۔۔۔؟ جیویں تینوں اک دم خیال آیا ہووے کہ ہن تک توں میرا حال نہیں پچھیا سی۔

'' میں کئی واری سوچدی ہاں تیری مدد کراں۔ میں کجھ کر سکدی ہاں تیرے لئی پالی۔۔۔''؟ میں گِلیاں پلکاں اُپر چکیاں سی۔ توں ہولی جیہی ہسیا سی جیویں کوئی انہونی کہہ دتی ہووے۔ '' مینا ۔۔۔۔ گل تینوں سنن وچ بھاویں چنگی نہ لگے۔۔۔۔ پر توں کسے سکھ نال ہی ویاہ کروائیں ۔ مینوں پتا اے میں تے توں کدے مل نہیں سکاں گے۔ میرا انت مینوں دس رہیا ہے۔ پر میرے مرن نال سچے تے سُچے سکھ نہیں مر جان گے۔ تیرا اک سکھ منڈے نال ویاہ ہندو' سکھ ایکتا دی مونہہ بولدی مثال ہووے گی تے۔۔۔ اج دے حالات وچ جدوں ساڈے سارے جوڑ فیل ہوندے جا رہے نیں تاں ایہو جیہے۔۔۔۔'' میں تیرے مونہہ اگے ہتھ رکھ دتا سی۔ شائد میں سبھ کجھ سمجھ گئی سی۔

'' مینوں پتا اے مینا توں اک بہادر کڑی ہیں۔ گھبراویں گی نہیں۔۔۔'' تے پھیر شائد توں مینوں شیرنی کہیا سی۔ اوس دن توں بعد میں تینوں کدے نہیں ملی۔ پتہ نہیں تینوں کتھے بھیج دتا گیا سی۔ تھوڑے دناں بعد تیری ماں پوری ہو گئی سی۔ تیریاں بھیناں نوں پلس روز کسے نہ کسے بہانے پھڑ کے لے جاندی ہے۔

تیرے نال آخری ملاقات توں چھ مہینے بعد میں اخبار راہیں اشتہار کڈھوا کے اک سردار پلس افسر نال ویاہ کروالیا سی۔ میں اوس وچ تیری تصویر لبھن دی کوشش کیتی۔ پر اوہ تیرے بھلیکھیاں وانگ میری خوش فہمی سی۔ میرا اکھوتی پتی ہر روز دو چار غریبڑیاں نوں سیکھاں پچھے سٹ کے نوٹاں نال جیباں بھری گھر آؤندا ہے۔ ساہمنی جیل وچ روز رات نوں بے قصور نوجواناں نوں کٹیا جاندا ہے۔ ادھی ادھی رات تک چیکاں مارن دیاں آوازاں آوندیاں رہندیاں نیں۔ مینوں نیندر نہیں آؤندی۔ ہر چیک وچ تیری آواز سنائی دیندی ہے۔ تیری ماں دے چرخے دے رون دی آواز۔ تیرے باپو دے سپنیاں
دیاں سسکیاں تے تیریاں بھیناں دے وسن توں پہلاں اجڑے گھراں وچ بولدے الو ساری رات میری تڑپ دے گل لگ کے روندے نیں تے میرا پتی رات نوں کئی کئی واری ڈر ڈر کے اٹھدا ہے کِتے ات وادی تاں نہیںآگئے۔ چھے چھے باڈی گاڈاں دے پہرے ہیٹھاں جدوں اوہ شام نوں گھر آؤندا ہے تاں میرا ڈھڈ ہسدا ہے کہ شیرنی ہو کے میں کتھے گِدڑ نال ویاہی گئی جدوں اوہ مینوں ہس کے دسدا ہے کہ اج پھیر اینے ات وادی پھڑے گئے نیں جاں مارے گئے نیں تاں میں سمجھ جانی ہاں کہ اج پھیر کسے غریب دی کلی نوں اگ لا آیا ہے۔

توں غلط سوچدا سی پالی کہ لوک مذہب لئی لڑ رہے نیں۔ نہیں ایتھے کسے دا کوئی دھرم نہیں ہے۔ لڑائی صرف پیسے دی ہے' طاقت دی ہے۔ جے ہندو سکھ دی لڑائی ہوندی تاں پھیر میرا پتی کیوں بے دوشیاں نوں پھڑ پھڑ کے اندر ڈکدا، جاں جھوٹھے مقابلیاں وچ کیوں ماردا؟ اوہ تاں اپنی کرسی بچاؤن لئی جیہڑا وی اڈے چڑھ جاندا ہے اوس نوں ات وادی بنا کے پیش کردیندا ہے۔ پھیر نہ کوئی وکیل نہ دلیل جیہڑا بولدا ہے اوسے نوں گڈی چاڑھ دتا جاندا ہے۔ کیہڑی گل ہے اوس وچ سکھاں والی۔ تیرے تاں پیراں ورگا وی نہیں ہے اوہ صرف پگ بنھن نال کوئی تھوڑی سکھ بن جاندا ہے۔ دن وچ ہزار جھوٹھ بولدا ہے۔ روز غریباں دیاں دھیاں بھیناں پن دا ہے تے افسراں اگے پُوچھ ہلاؤندا پھردا ہے۔

روز مینوں اوس دے کارن سلامیاں پیندیاں نیں پر میں اندروں شرمندی جہی ہو جانی ہاں۔ مینوں لگدا ہے سبھ پاکھنڈ ہے ہے' جدوں لوکی مینوں سردارنی جی کہندے نیں تاں مینوں آپ شرم آوندی ہے۔ کاش اوہ مینوں تیرا ناں لے کے چھیڑ دے، جاں شیرنی آکھدے جاں ات وادی دی معشوق ہی سد سکدے کیوں کہ میں حالاں وی تینوں پیار کردی ہاں۔ مینوں تیرے تے مان ہے۔ بھاویں تیرے ناں نال کوئی افسری نہیں جڑی تے تینوں ات وادی بنا دتا گیا پر تیرے وچلا سچا سُچا سکھ حالے وی جیوندا ہے۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels